Ὥςτέ προκαλεῖ συναισθήματα ἀηδίας τό «Ψυχή βαθειά»; Ἤ ὄχι;

Ὥςτέ προκαλεῖ συναισθήματα ἀηδίας τό «Ψυχή βαθειά»; Ἤ ὄχι;Τέτοιοι κωλοτοῦμπες οὐδεπώποτε…
Πρὸ μόλις τριῶν ἐτῶν (καὶ κάτι) σὲ δημοσίευμα τῆς «Αὐγῆς» διαβάζαμε γιὰ τὴν ἀηδία ποὺ προκαλοῦσε τοὺς ἀπογόνους τῶν ΕΑΜιτῶν ἡ φράσις «Ψυχὴ βαθειά». Ἀφορμὴ τοῦ δημοσιεύματος ἦταν ἡ ταινία τοῦ Παντελῆ Βούλγαρη.
Νά τό δοῦμε ἀναλυτικότερα;

Αντιδράσεις αντιστασιακών για τον τίτλο της ταινίας του Π. Βούλγαρη

Από τον Πανελλαδικό Σύλλογο Μνήμης Άρη Βελουχιώτη, κοινοποιήθηκαν στην “Αυγή”, με την παράκληση της δημοσίευσης, οι επιστολές που έστειλαν στον σκηνοθέτη Παντελή Βούλγαρη (“χωρίς, δυστυχώς, απάντηση”) διαμαρτυρόμενοι για την επιλογή του τίτλου “Ψυχή βαθιά”, στην ταινία του για τον Εμφύλιο: “Για ιστορικούς λόγους και για να καταλάβετε ότι το άκουσμα και μόνο της φράσης ‘ψυχή βαθιά’ από τους αγωνιστές της ΕΑΜικής Εθνικής Αντίστασης τούς προκαλεί έντονα συναισθήματα αηδίας, αποτροπιασμού και αγανάκτησης. Και τούτο γιατί τούς ξαναφέρνει στη μνήμη μια πράξη κατάπτυστης προδοσίας…”. Και επεξηγούν αναλυτικά το ιστορικό της φράσης: “Το ‘ψυχή βαθιά’ το χρησιμοποιούσαν μόνο οι αντάρτες του κατοχικού ΕΛΑΣ και όχι οι μαχητές του Δημοκρατικού Στρατού. Πιο συγκεκριμένα, η φράση αυτή είχε γίνει το ‘σλόγκαν’ μεταξύ των ανταρτών του 2ου Συντάγματος του ΕΛΑΣ της δεύτερης  Μεραρχίας Αττικοβοιωτίας και μάλιστα από τότε που σαν 5ο Ανεξάρτητο Τάγμα Παρνασσίδας ανέλαβε τη στρατιωτική του διοίκηση ο ταγματάρχης Μιχάλης Παπαζήσης από την Κοζάνη. Ο Παπαζήσης είναι αυτός που πρωτοείπε τη φράση “ψυχή βαθιά”, (…) καβάλα στ’ άλογό του και κραδαίνοντας στο ένα του χέρι το αχώριστο παγούρι του με το τσίπουρο κι αψηφώντας τις εχθρικές σφαίρες εμψύχωνε στις μάχες τους μαχητές του ΕΛΑΣίτες βροντοφωνάζοντας: Εμπρός, παλικάρια μου, εμπρός παιδιά μου, ψυχή βαθιά.

Στον Δημοκρατικό Στρατό ποτέ δεν ακούστηκε η πιο πάνω φράση. Και τούτο γιατί, σύμφωνα με τη ζαχαριαδική νοοτροπία που επικρατούσε τότε, απαγορευόταν στους μαχητές του Δημοκρατικού Στρατού να έχουν σχέση με οτιδήποτε θύμιζε τις ‘αμαρτωλές κατοχικές ΕΛΑΣίτικες συνήθειες’. Στους παραβάτες οι ποινές ήταν βαρύτατες και έφταναν ακόμα και μέχρι του εκτελεστικού αποσπάσματος. Απαγορεύονταν τα αθάνατα λεβέντικα αντάρτικα τραγούδια της Κατοχής, οι γενειάδες, τα σταυρωτά φυσεκλίκια, κι επίσης απαγορευόταν οι μαχητές του Δ.Σ. να αποκαλούνται μεταξύ τους ‘συναγωνιστές’, όπως οι ΕΛΑΣίτες στην Κατοχή, αλλά μόνο ‘σύντροφοι’.

Για τους καταδιωκόμενους ΕΛΑΣίτες που είχαν προσχωρήσει στον Δημοκρατικό Στρατό και είχαν παραμείνει πιστοί στις απόψεις του Άρη Βελουχιώτη, η ζαχαριαδική νοοτροπία τούς  επιφύλαξε πολύ σκληρή μοίρα (…). Πέρα όμως απ` όσα σας ανέφερα σχετικά με τον τίτλο που επιλέξατε, μεγαλώνει τους προβληματισμούς μου και τις απορίες μου το γεγονός: το πού κατέληξε αυτός ο ατρόμητος πολέμαρχος στρατιωτικός διοικητής του 2ου Συντάγματος του ΕΛΑΣ ταγματάρχης Μιχάλης Παπαζήσης (…). Αυτός ο νονός της φράσης “ψυχή βαθιά” κατέληξε τελικά να γονατίσει και να υποκύψει στις δελεαστικές προτάσεις των Άγγλων και των οργάνων τους μέσα στην υπό τον Γ. Παπανδρέου μεταπελευθερωτική κυβέρνηση (…) κατέληξε να γίνει ένας κατάπτυστος προδότης (…) στην πιο κρίσιμη στιγμή της πιο τραγικής περιόδου της ΕΑΜικής παράταξης, την παράδοση και τον αφοπλισμό του 2ου Συντάγματος του ΕΛΑΣ τη νύχτα της 3ης προς 4η Δεκέμβρη 1944 στο Ψυχικό της Αθήνας”.

Καί τώρα ἔγινε σύνθημά σας βρέ «παλληκάρια» καί κοπελιές κάτι πού πρό μερικῶν μηνῶν ἦταν «κατάπτυστον»;
Μωρέ τί κωλοτοῦμπες εἶναι ἐτοῦτες; Ἔ;

Ὅσο γιὰ τὴν Βελουχιώτη… Σύλλογος ἀντιστασιακῶν τοῦ ὁποίου δημοσιεύετε τήν ἐπιστολή;
Ἐσεῖς βρέ τομάρια δέν ἤσασταν αὐτοί πού πρῶτοι τόν παραδόσατε καί τόν προδόσατε;
Τί κόψιμο σᾶς ἔχει πιάσῃ τώρα τελευταῖα καί μᾶς τόν παρουσιάζετε διαρκῶς ὡς ἕναν ἀπό τούς πλέον «ἱερούς» σας ἥρωες;
Αἰσθάνεστε τύψεις; Γιά ποιό πρᾶγμα; Γιά τό πούλημα πού κάνατε στόν δικό σας σύντροφο; Γιά τήν προδοσία; Γιά τίς κωλοτοῦμπες;
Μά ἦταν ἡ πρώτη φορά;
Ποιόν δέν ξεπουλήσατε; Τόν Πλουμπίδη; Τόν Μάρκο; Τόν Μπελογιάννη;Ἔως καὶ τὸν Ζαχαριάδη κοντέψατε νὰ χαρακτηρίσετε ὡς «ἐντεταλμένο» μετὰ τὴν ἀνακοίνωσίν του, ἐκ τῶν φυλακῶν, γιὰ τὴν στήριξί του στὴν ἀντίστασι κατὰ τῶν φασιστῶν τοῦ Μουσολίνι. Τοῦ τραβήξατε ὅμως τὸ αὐτὶ κι ἐπεὶ δὴ ὁ Ζαχαριάδης ἦταν «συνετός» βιάστηκε νὰ μαζευτῇ καὶ νὰ ἐπανέλθῃ…

Εἶστε τοὐλάχιστον γιὰ λύπησι… Τοὐλάχιστον…
Γιὰ νὰ μὴν πῶ κάτι χειρότερο…
Οὔτε τὴν μνήμη τῶν δικῶν σας δὲν σέβεστε…. Οὔτε τὴν μνήμη τοῦ Βελουχιώτη δὲν σέβεστε, χρησιμοποιῶντας τὸ ὄνομά του γιὰ τοὺς συλλόγους σας, τοὺς ὁποίους συλλόγους σας μόνον ἐσεῖς γνωρίζετε τὸ πῶς τοὺς ἀντιμετωπίζετε… Ἐμεῖς ἀκοῦμε ἐσᾶς νὰ χρησιμοποιεῖτε τὸ ὄνομα «Ἄρης Βελουχιώτης» καὶ ἀντιλαμβανόμαστε πὼς εἶστε πανέτοιμοι γιὰ μερικὲς δεκάδες ἀκόμη κωλοτοῦμπες….
Σούργελα… Ἔ σούργελα…

Φιλονόη

 

Οἱ κοκκινίλες, στὸ κείμενον τῆς «Αὐγῆς», δικές μου.
Εὐχαριστῶ πολὺ τὴν Ἀρετῆ γιὰ τὴν ἐνημέρωσι.

φωτογραφία

(Visited 302 times, 1 visits today)




Leave a Reply