«Γιὰ νὰ δεχθῇς τὰ θαύματα ποὺ ἔχουν γραμμμένο ἐπάνω τους τὸ ὄνομά σου!»

«Γιὰ νὰ δεχθῇς τὰ θαύματα ποὺ ἔχουν γραμμμένο ἐπάνω τους τὸ ὄνομά σου!»Αὐτὸ ἔγραφε ἡ Γιώτα ἐχθές…
Χαμογέλασα ὅταν τὸ διάβασα…
«Γιὰ νὰ δεχθῇς τὰ θαύματα ποὺ ἔχουν ἐπάνω τους γραμμένο τὸ ὄνομά σου»!!!
Καταπληκτικὴ φράσις!
Γιὰ τὴν ἀκρίβεια ἔγραφε ἡ φίλη μας:

«Σήμερα παραιτήσου ἀπὸ τὴν θλίψη καὶ ἄνοιξε τὰ χέρια ὅσο πλατειὰ μπορεῖς, γιὰ νὰ δεχθεῖς τὰ θαύματα ποὺ ἔχουν ἐπάνω τους γραμμένο τὸ ὄνομά σου…»… (Γιῶτα Σούσουλα)

Ξέρετε τί θυμήθηκα;
Θυμήθηκα ἕναν ἄστεγο, πρὸ μηνῶν, ποὺ γνώρισα σὲ μίαν βόλτα στὸ πάρκο μὲ τὸ σκυλάκι μου.
Μιλήσαμε γιὰ περισσότερο ἀπὸ μίαν ὤρα….
Ἐκεῖνος φοβισμένος, προβληματισμένος, μὲ τσακισμένα τὰ ὄνειρα, τὴν ζωή, τὶς ἐλπίδες…
Κι ἐγὼ οὐσιαστικῶς παρατηρητὴς τῶν ὅσων βίωνε…
Καὶ ξαφνικά, ἐκεῖ ποὺ διστακτικὰ μιλοῦσε γιὰ τὰ ὄσα ἔζησε, εἶπε κάτι μαγικό: «Βάρος εἶμαι γιὰ τὴν κοινωνία πιά»…
Μαγικὸ γιὰ ἐμέναν, ὄχι γιὰ αὐτόν…
«Ξεκλείδωσα».
Συνειδητοποίησα πὼς αὐτὸς ὁ ἄνθρωπος ἦταν ἐκεῖ γιὰ νὰ μοῦ ἀποδείξῃ πὼς οὐδεὶς περιττός.
Μόνον ἡ φράσις του μὲ ἐπανέφερε στὴν πραγματικότητα.
Οὐδεὶς περιττός.
Οὐδὲ ἕνα τῆς φύσεως θαῦμα περιττό…
Οὐδὲ ἔνας ἀπὸ ἐμᾶς περιττός…
Μόνον ποὺ ὁ κάθε ἕνας ἀπὸ ἐμᾶς εἶναι «προορισμένος» γιὰ ἄλλα «θαύματα», γιὰ ἄλλες διαδρομές, γιὰ ἄλλες ἐπιβραβεύσεις…
Εἶναι ἀδύνατον τὸ δικό μου «θαῦμα»  νὰ ταιριάζῃ ἤ νὰ ἱκανοποιῇ τὶς ἀνάγκες κάποιου ἄλλου. Καὶ τὸ ἀνάποδον.
Ἔτσι κι ἐκεῖνος ὁ ἄνθρωπος ἦταν τὸ δικό μου «θαῦμα» γιὰ ἐκείνην τὴν ἡμέρα. Ἴσως κι ἐγὼ νὰ ἤμουν τὸ δικό του «θαῦμα» γιὰ ἐκείνην τὴν ἡμέρα. Μόνον αὐτὸς τὸ γνωρίζει.
Ἡ οὐσία παραμένει.
Τὰ «θαύματα» εἶναι ἐκεῖ ἔξω. Κι ἐμεῖς μοναδικοί… Μοναδικὰ καὶ ὑπέροχα τῆς Φύσεως θαύματα ποὺ κάποιες φορὲς ἀρντοῦνται νὰ τὸ συνειδητοποιήσουν καὶ νὰ τὸ ἀπολαύσουν….
Μὰ κάθε μας ἀνάγκη καλύπτεται μόνον ὅταν εἴμαστε ἕτοιμοι νὰ ἀφεθοῦμε καὶ νὰ τὸ ἀπολαύσουμε…
Ἡ ἀπόλαυσις, ἡ ἱκανοποίησις, ἡ ἡδονὴ εἶναι ἐκεῖ ἔξω. Εἶναι γιὰ ἐμᾶς μικρὰ «θαύματα»…  Τὸ ἴδιο καὶ οἱ ἐπιβραβεύσεις…
Μᾶς περιμένουν γιὰ νὰ τὰ γευθοῦμε….  Ὅλα… Τὰ δικαιούμαστε…
Κι ὅταν θὰ τὰ γευθοῦμε, τότε καὶ μόνον τότε, θὰ μποροῦμε νὰ τὰ μοιραστοῦμε…
Διότι μόνον ἔνας χορτάτος μπορεῖ νὰ μοιράσῃ…
Ὁ πεινασμένος πάντα στὴν ἐπαιτεία διαβιεῖ…

Φιλονόη

 φωτογραφία

(Visited 21 times, 1 visits today)




Leave a Reply