Ἡ οἰκογένεια.

 

Ἡ οἰκογένεια.γαπ τος γονες μου, τὰἀδέλφια μου, τος συγγενες μου. Τος νοιάζομαι κα πολ συχν τρέχω σὲὅσα παιτονται.
λλὰἐδ κα χρόνια γιὰἐμένα οκογένεια εναι κάτι λλο.
Κάτι πολ
σημαντικότερον κα οσιαστικότερον.  

Οκογένεια εναι ατο ο λιγοστοὶἄνθρωποι, τος ποίους συναντομε σπανίως κα μαζύ τους ασθανόμαστε ς  ὁἕνας κομμάτι τοῦἄλλου.
Ε
ναι ατ τ πρόσωπα πο, ἐὰν εναι κάποιος τυχερός, θ μοιραστ τν ζωή του μαζύ τους. 
Ε
ναι, δύσκολον, λλὰὄχι πίθανον σύντροφός μας νὰἀνήκ σ ατν τν οκογένεια. 

Βέβαια, ο περισσότερες σχέσεις συμβαίνουν γι ν συμβαίνουν. ξακολουθον νὰὑφίστανται διότι κάποτε, κάποια χημικὴἀντίδρασις δήγησε δύο νθρώπους ν θεωρον πς βρκαν τ ταίρι τους. 
Ε
ναι μως τρόπος νά διαβι κάποιος ατός;

πραγματικὴἐπικοινωνία, ατ πο καταφέρνουμε ν δομήσουμε λίγες φορς στν ζωή μας, λλ τόσες σες χρειάζεται, εναι κάτι ποὺἀπαιτε κότσια.
παιτε συνείδησι κα καθαρ καρδιά.
παιτεῖἐντιμότητα, δίως μ τν αυτόν μας κα μετ μ τος γύρω μας.

Τί νά τό κάνω άν χω μίαν στρατιά «φίλους» λλά κανέναν φίλο τς καρδις μου; Τς σκέψεώς μου; Τς ζως μου;

Οκογένεια γιὰἐμένα εναι τ πάντα. λλὰἡ δική μου οκογένεια εναι πρόσωπα μ τὰὁποα δν γεννήθηκα κάτω π τν δια στέγη κα δν μεγάλωσα κοντά τους. 
Ε
ναι νθρωποι πο μαζ δοκιμαστήκαμε σ πολλ κα καταφέραμε ν ξεπεράσουμε κόμη περισσότερα.
Ε
ναι κενοι πο μαζύ τους κάποιες φορς δν χρειάζεται ν μιλς… ντιλαμβάνεσαι…

τσι κι σύντροφος. Ατς εναι πραγματικ οκογένεια. τσι πρέπει ν εναι. 
Διότι
άν δέν εναι, ποιός λόγος νά εναι σύντροφος;

Γύρω μας τόσοι κα τόσοι σκορπον τν ζωή τους σὲἐπιδερμικς συνήθειες. Σ καταστάσεις πο δν τος χρειάζονται κα οδόλως τος κάνουν ετυχισμένους. μως ξακολουθον καὶἁπλς ναλώνονται.
τσι μαθαν. 
τσι μεγαλώνουν τ παιδιά τους. 
τσι θ φύγουν, μόνοι.
Κι
τσι ξακολουθον  ν δομονται κοινωνίες, ποὺὅμως καμμία χρησιμότητα δν χουν.  

λοι μόνοι μας ρχόμαστε σ ατν τν πλανήτη. 
Μπορο
με μως ν κάνουμε τ ταξείδι καλλίτερο καὶἀπολαυστικότερο. 
Α
τ δύναται νὰἐπιτευχθ μόνον ταν μες ξέρουμε τ θέλουμε, ποιο εμαστε κα πο θέλουμε ν φθάσουμε.
ταν δν διατηρομε τ προσχήματα πρς χάριν τν …προσχημάτων.
ταν χαιρόμαστε μ ατ ποὺἔχουμε κα τ μοιραζόμαστε μ ατος πο τὰἀντιλαμβάνοται.

Ζντας τσι μπορομε ν φύγουμε μ χαμόγελο. 
Ζ
ντας λλοις δν θ καταλάβουμε τίποτα π ατ πο μς λαχε κα λέγεται ζωή.

Εναι πέροχο νὰἔχουμε μίαν οκογένεια, λλ ατὴἡ οκογένεια θ πρέπ ν εναι ατ πο μς ξίζει κι χι κάτι πο μς …κληρώθηκε. 
οκογένεια εμαστε μες οἱἴδιοι. Μία  μικρογραφία της.
δέλφια, γονες, παιδιά εμαστε μες, ταν μπορομε  ν μοιραστομε κα ν μοιράσουμε. 
σως ν μν εναι ξ αματος συγγένεια λλά τί σημασία χει;
άν μες δέν μπορομε νά γαπήσουμε τόν αυτόν μας γιά σα εναι, πς θά μπορούσαμε νά γαπήσουμε τούς γύρω μας; 
άν μες δέν εμαστε γιά τόν αυτόν μας μάνα, πατέρας, παιδί, σύντροφος, τότε πς θά μπορέσουμε νά βάλουμε ατά τά πρόσωπα στήν ζωή μας καί νά δομήσουμε ντιμες σχέσεις μαζύ τους;

 Εναι σπουδαο νὰἔχ κάποιος μία οκογένεια μ τν ποίαν πικοινωνε σ βθος. Κι κόμη σπουδαιότερον ν μεγαλών κα νὰἐμπλουτίζεται μὲἐμπειρίες κοινή τους διαβίωσις. λλ σπουδαιότερον λων εναι ν παραμένουμε μες ατόνομοι καὶἱκανο, πρ κειμένου ν πάσ στιγμ νά ντιληφθομε τό δρο τς παρουσίας τν λλων. 

Δν μς λαχε τίποτα! σα χουμε, σα εχαμε κι σα θὰἀποκτήσουμε εναι ποτέλεσμα το δικο μας ατοπροσδιορισμο. Ἐὰν μες δν εμαστε, τίποτα δν εναι. 

Φιλονόη.

φωτογραφία

πρώτη δημοσίευσις 23 Ἰανουαρίου 2012

(Visited 11 times, 1 visits today)




Leave a Reply