Μήπως σέ αὐτήν τήν ἱστορία εἶσαι μόνος σου;

Μήπως σέ αὐτήν τήν ἱστορία εἶσαι μόνος σου;Δὲν ξέρω ποῦ εἶσαι…
Δὲν ξέρω ποῦ στοχεύεις…
Δὲν ξέρω ποιὸν δρόμο ἐπέλεξες νὰ ἀκολουθήσῃς…
…Ὅμως…
Νὰ τὸ θυμᾶσαι…
Σὲ αὐτὴν τὴν ἱστορία, στὸν ἀγώνα ποὺ καλεῖσαι νὰ λάβῃς μέρος, φαίνεται νὰ εἶσαι μόνος σου…
…Φαίνεται νὰ εἶμαι μόνη μου…
Ὁ καθεὶς ἐξ ἡμῶν μόνος του φαίνεται νὰ εἶναι… Ἐν τελῶς…

Ξέρεις γιατί;
Διότι ὁ κάθε ἕνας ἀπὸ ἐμᾶς ἔχει νὰ ἐπιτελέσῃ διαφορετικὸν ἔργον… Διαφορετικὴ διαδρομή… Διαφορετικὰ βάρη νὰ σηκώσῃ….

Ἄλλος ἔχει νὰ τραβήξῃ κουπί…
Ἄλλος νὰ σκαρφαλώνῃ σὲ βουνά…
Ἄλλος πάλι νὰ γράψῃ… ἤ νὰ σκάψῃ… ἤ νὰ τρέξῃ… ἤ νὰ κτίσῃ…. ἤ νὰ γκρεμίσῃ… ἤ νὰ κάψῃ… ἤ νὰ γεννήσῃ…
Αὐτὸς ποὺ πρέπει νὰ σκάψῃ, θὰ σκάψῃ… δὲν θὰ τρέξῃ…
Κι αὐτὸς ποὺ πρέπει νὰ κτίσῃ, δὲν θὰ τραβήξῃ κουπί…
Εἶναι «ῥόλοι», ποὺ ὀφείλουμε νὰ ἀποδεκτοῦμε καὶ νὰ τοὺς ἐκτελέσουμε μὲ ὅλην τὴν συνειδητότητά μας…

Δύσκολο; Τρομακτικό; Ἀνέφικτον;
Διόλου…
Εἴπαμε, ὁ κάθε ἕνας στὸν ῥόλο του…
Σὲ ἕνα καράβι δὲν εἶναι ΟΛΟΙ καπεταναῖοι….
Ἄλλος εἶναι ὁ καπετάνιος, ἄλλος ὁ μηχανικὸς κι ἄλλος ὁ λοστρόμος… Ὅλοι χρήσιμοι καὶ σημαντικοί, μὰ ὁ καθεὶς στὸν ῥόλο του…

Κι ὄχι…
Δὲν εἶσαι ἐν τελῶς μόνος σου…
Ὅταν γνωρίζῃς τὴν ἀρχή, ἀντιλαμβάνεσαι πὼς κάπου ἐκεῖ γύρω, κοντά σου ἤ μακρυά, εἶναι καὶ οἱ σύντροφοι… Αὐτοί, ποὺ ὅταν θὰ ἀπαιτηθῇ, θὰ στοιχηθοῦν καὶ θὰ ξέρουν καὶ γιατὶ εἶναι ἐκεῖ καὶ γιὰ τὸ ποῦ πρέπει νὰ κινήσουν…

Στὴν ὥρα τους ὅμως ὅλα…

Φιλονόη

Υ.Γ.1. Μὰ ὅσο πασχίζεις νὰ μαζέψῃς κοντά σου κόσμο, νὰ γίνεται πολλοί, τόσο περισσότερο αὐτοὶ ποὺ θὰ ἔπρεπε νὰ εἶναι κοντά σου ἀπομακρύνονται… Εἰρωνία; Ὄχι, Ἀνάγκη!

Υ.Γ.2. Κατὰ βάθος εἶναι μόνον ἕνα παιχνίδι…!!!

φωτογραφία

(Visited 18 times, 1 visits today)




Leave a Reply