Λίγο χρόνο…

Ἀπὸ τὸν χρόνο μας γιὰ τὸν …ἑαυτόν μας…!!!
Τί λέω σήμερα;
Ὅλην τήν ἡμέρα μας μέ τόν ἑαυτόν μας δέν τήν περνᾶμε;
Διαρκῶς μαζύ του δέν εἴμαστε;
Κι ὅμως… Δὲν εἴμαστε…

Πρὸ ὁλίγου εἶδα αὐτὴν τὴν εἰκόνα στὶς ἀναρτήσεις τῆς Γιώτας καὶ θυμήθηκα…Λίγο χρόνο...
Πότε ἀλήθεια γιά τελευταία φορά ἀκούσαμε τήν φωνούλα πού φιθύριζε δειλά δειλά μέσα μας γιά νά τῆς δόσουμε λίγη σημασία;
Πρόσκαιρες ἡδονὲς μποροῦμε νὰ πάρουμε ἀπὸ παντοῦ… Συνήθως «τυχαίως». Μά τό νά προσπαθήσουμε νά ἀκούσουμε αὐτό πού μᾶς ζητᾶ ὁ ἐσώτερός μας ἑαυτός, πότε τό κάναμε γιά τελευταία φορά;

Ἡ εἰκόνα παρουσιάζει ἕνα παιδὶ παραμελημένο…
Χμμμ…
Ἀλήθεια, πότε μεγάλωσε τό παιδί μέσα μας; Πότε ἔλαβε τήν ἀπαραίτητον προσοχή;
Πότε τό φροντίσαμε καί τοῦ δόσαμε ἀξία;
Ἤ μήπως ἀκόμη τοῦ συμπεριφορόμαστε ὅπως ἀκριβῶς μᾶς συμπεριεφέρθησαν κάποτε οἱ δικοί μας γονεῖς;
Καί μήπως τελικῶς ἀναπαράγουμε ἀκριβῶς αὐτό πού μάθαμε;
Μήπως ἔφθασε ἡ στιγμή γιά νά τό ἀλλάξουμε ἐπί τέλους;

Λίγον χρόνο χρειαζόμαστε…
Ὄχι γιὰ νὰ γευθοῦμε ἀκόμη μερικὲς ἀπολαύσεις… Γιὰ νὰ ἀφουγκραστοῦμε… Γιὰ νὰ ἀκούσουμε…
Γιὰ νὰ μάθουμε…
Γιὰ νὰ βροῦμε τὸν δρόμο μας…

Φιλονόη.

Υ.Γ. Καί μήπως τό ἐπαναλαμβάνουμε αὐτό τό σκηνικό ἀκόμη καί στά παιδιά μας;

φωτογραφία

(Visited 10 times, 1 visits today)




Leave a Reply