Τὸ χθές.

Τὸ χθές.Συχνὰ συζητῶ μὲ φίλους γιὰ τὰ λάθη μας.
Τὰ προσωπικά, τὶς ἀνάποδες ἐπιλογές μας, τὰ στραβοπατήματα…
Οἱ περισσότεροι λοιπὸν φίλοι μου εἶναι ἀκόμη καὶ σήμερα, συνήθως ἀρκετὰ χρόνια μετά, πολὺ θυμωμένοι μὲ τὰ λάθη τοῦ παρελθόντος.
Εἶναι τόσο θυμωμένοι, ποὺ ἀδυνατοῦν νὰ ἀντιμετωπίσουν ἀκόμη καὶ τώρα τὰ λάθη ἐκεῖνα ὡς μαθήματα ἤ ὡς σκαλοπάτι γιὰ νὰ ἀνέβουν λίγο ψηλότερα…

Ἕνα πράγμα ὅμως πάντα ἐπαναλαμβάνω…
Ἐὰν δὲν εἶχα κάνῃ ἐκεῖνα τὰ χθεσινά, καταστροφικὰ ἴσως γιὰ κάποια βλέμματα, λάθη μου, σήμερα δὲν θὰ ἤμουν αὐτοὶ ποὺ εἶμαι.
Ἐὰν λοιπὸν δὲν εὐγνωμονῶ, δὲν εὐχαριστῶ τὰ λάθη μου, τότε δὲν μπορῶ νὰ ἐκτιμήσω καὶ τὴν διαδρομή μου ἀλλὰ κυρίως αὐτὸ ποὺ εἶμαι σήμερα… Καὶ δυστυχῶς, ἀδυνατῶντας νὰ ἐκτιμήσω αὐτὸ ποὺ εἶμαι σήμερα, οὐδέποτε θὰ καταφέρω νὰ καθορίσω μὲ κάθε λεπτομέρεια, αὐτὸ ποὺ μοῦ χρειάζεται γιὰ νὰ δομήσω τὸ αὔριό μου.
Ἐὰν δὲν γνωρίζω τὸ ποῦ πηγαίνω, μὲ ποιὰ ὅπλα καὶ ποιοὺς συντρόφους, δὲν θὰ καταφέρω νὰ φθάσω κάπου κάποτε…

Φιλονόη

φωτογραφία

(Visited 17 times, 1 visits today)




Leave a Reply