Κι ἐκεῖνα τὰ συγχωροχάρτια…

Ποὺ εἶχαν πιάσῃ σκοινὶ κορδόνι καὶ πωλοῦσαν πρὸ κειμένου νὰ διασφαλίζουν τὴν νομιμοφροσύνη τῶν δούλων/ὑπηκόων/πιστῶν τους, εἶναι μία αἰσχρὴ περίοδος, ποὺ κράτησε πολλὰ πολλὰ χρόνια, στὴν ἱστορία τῆς ἁγίας ῥωμαϊκῆς (ἀνατολικῆς καὶ δυτικῆς) ἐκκλησίας, μὲ τὴν ἀνοχὴ τοῦ κάθε αὐτοκράτορος… (Γιὰ νὰ μὴν πῶ καὶ μὲ τὴν συνεργασία!!!)Κι ἐκεῖνα τὰ συγχωροχάρτια...

Σέ τί χρησίμευαν;
Τί νά σᾶς πῶ;
Τὰ λέει ὅλα τὸ ἴδιο τὸ συγχωροχάρτι τους…
Οἱ ἐπὶ γῆς ἀντιπρόσωποι/ἐργολάβοι/ὑπεργολάβοι τοῦ θεοῦ τους, ποὺ δὲν εἶχαν ΠΟΤΕ τὸν θεό τους, μᾶς πωλοῦσαν καὶ μᾶς ἀγόραζαν, κατὰ πῶς τοὺς ἐξυπηρετοῦσε…

Κι ὅσο γιὰ τὶς ἀμαρτίες…
Ἔ μὰ πιά… αὐτὲς κι ἐὰν ἦσαν …διαπραγματεύσιμες!!! Ἀναλόγως τοῦ …κριτοῦ, τοῦ ὑπογράφοντος καὶ φυσικὰ τοῦ κατὰ τόπου ἐπὶ κεφαλῆς!

Φιλονόη

φωτογραφία

(Visited 14 times, 1 visits today)




2 thoughts on “Κι ἐκεῖνα τὰ συγχωροχάρτια…

  1. συναγωνιστή, επίτρεψέ μου σε παρακαλώ ένα ακόμη-τελευταίο σχόλιο στο θέμα της θρησκείας, απλά γιατί δεν μπορώ να βλέπω να διαστρεβλώνεται η αλήθεια.

    Συγχωροχάρτια στην Ορθόδοξη εκκλησία ΔΕΝ υπάρχουν. Σε βεβαιώνω πως αν υπήρχαν θα είχαν προβληθεί προ πολλού και σε βιβλία και στο διαδίκτυο και θα είχαν σατιριστεί αιώνες πριν. Συγχωροχάρτια υπάρχουν μόνον στην Δυτική-Ρωμαιοκαθολική εκκλησία.

    Το θολό αυτό κείμενο που δεν διαβάζεται ούτε μία λέξη -δεν ξέρω που το βρήκες- πάντως ΔΕΝ είναι συγχωροχάρτι. Είναι -αν βλέπω καλά- αυτά που αποκαλούνται στην Ορθόδοξη εκκλησία : “Μετριότητα”.

    Όταν κάποιος θαβόταν και έβγαινε άλυωτος επειδή π.χ. είχε αφορισμό (υπήρχαν συχνά αφορισμοί από το Πατριαρχείο), αυτοί που είχαν κάποιο ενδιαφέρον για αυτόν και την ανάπαυση της ψυχής του ζητούσαν από τον Πατριάρχη να στείλει μία «Μετρότητα» (λεγόταν έτσι επειδή αρχίζει: «Η Μετριότης ημών…»), η οποία ήταν ένα είδος συγχωρητικής ευχής με την οποία έλυναν τον αφορισμό.
    Μετά από την ανάγνωση της επιστολής (ήτοι ευχής), ο άλυωτος έλυωνε.

    Δεν χρειάζεται να ψάχνεις τον πατριάρχη Γεράσιμο για να βρεις τέτοιες Μετριότητες. Τα τελευταία χρόνια εκδόθηκε Μετριότης για κάποιους νεκρούς που είχαν βγει άλυωτοι, επειδή είχαν καταπατήσει ένα Μετόχι της Κουτλουμουσίου στη Λήμνο. Βγαίνουν μέχρι σήμερα.

    Συνεπώς δεν έχουν καμία σχέση με την διαστροφή των Καθολικών, όπου γινόταν καθαρά εμπορική εκμετάλλευση. Πρόκειται για μία μέριμνα της Εκκλησίας για την λύση των αφορισμών και την συγχώρηση των αμαρτιών των κεκοιμημένων.

    Με την ίδια λογική οι πατέρες συστήνουν την πραγματοποίηση ελεημοσυνών στο όνομα κεκοιμημένων για την ανάπαυσή τους. Για έναν όμως ο οποίος δεν είναι εξοικειωμένος με την ζωή και το ήθος της Εκκλησίας μπορεί και αυτό να φαίνεται ως εμπορική συναλλαγή.
    Ευχαριστώ και πάλι προκαταβολικά για τη φιλοξενία και συγνώμη και πάλι για την παρέμβαση.

    • Μιλτιάδη, νὰ μὴν ζητᾷς συγγνώμη γιὰ τὶς τοποθετήσεις σου. Δεκτὲς καὶ σεβαστές. Κι ἐφ΄ ὅσον σὲ ἐνδιαφέρει τόσο πολὺ τὸ θέμα τῆς ἐκκλησίας, καλὰ κάνεις καὶ ψάχνεις νὰ βρῇς τὰ κακῶς κείμενα, κατὰ τὴν κρίσιν σου πάντα.
      Ἐμέναν πάλι τὸ θέμα τῆς κάθε ἑκκλησίας, ὁποιουδήποτε θρησκεύματος, δὲν μὲ ἀφορᾷ.
      Δὲν χρειάζομαι μεσάζοντες γιὰ νὰ ἐπικοινωνῶ μὲ τὸν θεό μου. Οὔτε ἐπιτηρητές. Θέλω νὰ πιστεύω πὼς εἶμαι περισσότερο …«χριστιανή» ἀπὸ κάθε ἄλλον, ὄχι λόγῳ κοσμοθεάσεως ἀλλὰ λόγῳ πεποιθήσεων. Συνεπῶς γιὰ ἐμέναν δὲν μετροῦν οἱ ταμπέλες καὶ τὰ μαγαζάκια ἀλλὰ οἱ ἄνθρωποι καὶ τὸ πόσο σοβαρὰ δεσμευμένοι εἶναι ἔναντι τῶν ἰδεῶν τους καὶ τῶν πιστεύω τους.
      Ὅσο γιὰ τὸ ἐὰν ὑπῆρχαν, ἤ ὄχι, συγχωροχάρτια… Τί νά σοῦ πῶ; Σοῦ ἔγραψα καὶ πρὶν πὼς ἀρνοῦμαι νὰ ἔχω μεσάζοντες, ἔναντι φυσικὰ ἀμοιβῆς, ἀνάμεσα σὲ ἐμέναν καὶ τὸν θεό μου. Τὰ καταφέρνουμε καλὰ οἱ δύο μας καὶ οἱ …ἐρμηνεῖες εἶναι ἐκτὸς ἀπὸ περιττὲς καὶ ὕποπτες.
      Ὁ Ἄνθρωπος δὲν χρειάζεται ἐργολάβους γιὰ νὰ παραμένῃ ἐγκρατὴς καὶ σεμνός.
      Συνεπῶς τί ῥόλο παίζουν οἱ ἐκκλησίες; Ἀδυνατῶ καὶ νὰ κατανοήσω καὶ νὰ σεβαστῶ αὐτοὺς ποὺ συμμετέχουν σὲ τέτοιους ῥόλους.

Leave a Reply