Ἡ Ἀρμενικὴ Ἐπίσκεψις καὶ ἡ «Ἔξοδος».

Ἡ Ἀρμενικὴ Ἐπίσκεψις καὶ ἡ «Ἔξοδος».Ὅσων Ἀρμενίων εἶχον τὴν τιμὴν τῆς γνωριμίας των, δὲν ἠδυνήθην νὰ ἀποκομίσῳ ἐξ αὐτῶν τὴν ἐμπειρίαν μιᾶς παρατεταμένης καὶ κουραστικῆς ἐπισκέψεώς των.
Ἴσως, ἡ περιπετειώδης διαδρομὴ τοῦ ἔθνους αὐτοῦ καὶ ἡ διασπορὰ τῶν μελῶν του, νὰ ἐτροφοδότησαν τοιαύτας ἀντιλήψεις περὶ τῶν ἐπισκέψεων, ὅτε εἷς Ἀρμένιος ἐκ τῆς μιᾶς ἄκρης τοῦ κόσμου, συνήντα κάποιον ἄλλον ἐκ τῆς ἄλλης…

Παραμένει ὅμως ὡς σπουδαῖον ζήτημα, τὸ πότε κάποιος πρέπει -ἐπὶ τέλους- νὰ ἀντιληφθῇ ὅτι ἡ παρουσία του κάπου, ἢ ἀκόμη καὶ ἡ συμμετοχὴ του εἰς κάποιαν κατάστασιν, ἔχει γίνει φορτική.
Τοῦτο εἶναι τελείως ἀνεξάρτητον ἐκ τοῦ κατὰ πόσον ἐκτελεῖ ἢ ὄχι κάποιον ἔργον, ἢ καθῆκον.
Ἐπὶ παραδείγματι, κάποιος ὑπηρέτης, ἐξακολουθεῖ νὰ ἐκτελῇ τὰ καθήκοντά του εἰς κάποιον οἶκον, πλὴν ὅμως κάποιαν στιγμὴν καθίσταται βαρετός, εἴτε ἐκ τοῦ γεγονότος ὅτι ὁ κύριος τοῦ οἴκου τὸν βαρέθηκε, εἴτε διότι ἐσχημάτισε τὴν ἐντύπωσιν ὅτι ὁ ἐν λόγῳ ἔχει γίνει κάπως φορτικός.
Δυστυχῶς, οἱ περισσότεροι ἐξ ἡμῶν, δὲν ἀντιλαμβανόμεθα ἐγκαίρως τὴν δυσανεξίαν τοῦ ἄλλου, μὲ ἀποτέλεσμα ἡ «ἔξοδός» μας νὰ εἶναι δυσαναλόγως θλιβερά, συγκρινομένη πρὸς τὴν …θριαμβευτικὴν μας εἴσοδον.
Ὅπως καὶ ἂν ἔχῃ τὸ πρᾶγμα, ἡ «Ἔξοδος» ἔχει τὸ δικὸν της –θλιμμένον- «σαβουὰρ βίβρ», τὸ ὁποῖον καλὸν εἶναι νὰ τηρῆται δεδομένου πώς, ὅ,τι ἀπομείνει ἐκ τῆς παρουσίας μας –δυστυχῶς- θὰ εἶναι αὐταὶ αἱ στιγμαί, τῆς «Ἐξόδου».
1. Δὲν «χτυπᾶμε» ποτὲ τὴν πόρταν φεύγοντες.
2. Προσέχομε νὰ μὴ «ξεχάσωμε» πράγματά μας, ἐπὶ τῇ φθηνῇ τεχνασματικῇ προσδοκίᾳ ὁ ἄλλος νὰ «ἐξαναγκασθῇ» εἰς τὴν ἀναζήτησίν μας προκειμένου νὰ μᾶς τὰ ἐπιστρέψῃ.
3. Ἀποφεύγομε τὰς σπαραξικαρδίους ὑπομνήσεις «ὡραίων στιγμῶν» καὶ ἄλλων τέτοιων, τὰ ὁποῖα ἀποσκοποῦν εἰς τὸν ἐπηρρεασμὸν τοῦ θυμικοῦ τοῦ ἐξαποστέλλοντός μας.
4. Ἀγνοοῦμε διὰ ψυχρᾶς εὐγενείας τὴν -ἐνδεχομένην- παρουσίαν οἱουδήποτε προσώπου, προορισμένου νὰ μᾶς ἀντικαταστήσῃ, ἢ νὰ μᾶς ὑποκαταστήσῃ, ἀποφεύγοντες ΕΥΛΑΒΙΚΩΣ τὰς ἀθλιότητας ἐκείνας τῆς «ἐνημερώσεώς» του περὶ τὰ «ἡμέτερα».
5. Μεριμνῶμεν ὥστε πρόσωπα σχετιζόμενα πρὸς τὴν περατωθείσαν «κατάστασιν», νὰ ἐνημερωθοῦν ἐν πάσῃ κοσμιότητι καὶ ἄνευ ἐκθέσεως λεπτομερειῶν καὶ ὑποκειμενικῶν μας ἀποστροφῶν καὶ πικριῶν.
6. Ἐπειδὴ εἶναι βέβαιον ὅτι ΚΑΙ ἡμεῖς, εἴτε διὰ πράξεως, εἴτε διὰ παραλείψεως ἔχομε προκαλέσει τὴν δυσανεξίαν τοῦ ἐξαποστέλλοντος, ζητοῦμε ΦΕΥΓΟΝΤΕΣ συγγνώμην, ἄνευ πολλῶν βερμπαλισμῶν καὶ συγκινησιακῶν ῥητορειῶν.

Φρεάντλης

φωτογραφία

(Visited 21 times, 1 visits today)




Leave a Reply