Ἀνάγκη.

Ἀνάγκη.Κούρνιασε ἀποτραβηγμένος
σὰν γέρικος ἀετός
καὶ οἱ θύμισες οἱ παλιὲς
ποὺ κρυφοδάγκωναν τὴ σκέψη
τοῦ φέραν μπρός του
τὴ ζωή ποὺ βάδισε
μὲ δρασκελιὲς ἀκράτητες·
καὶ τὰ κορμιὰ τ΄ἀγαπημένα
ποὺ μὲ λαχτάρα τρυφερὴ, ἀγκάλιασε
Ὄμορφη ζωή, μεστὴ·
δὲν καθορίστηκε ἀπὸ σκοτάδια
καὶ ἀντάρες…
Καὶ μόνο σὰν ἔφθασαν αὐτά,
τὰ πλάσματα τ΄ἀκατόμαστα
μὲ τὴν ἀνάσα τους τὴν μολυσμένη,
τότε, γύρισε τὸ βλέμμα
κι ἀντίκρυσε τὸ χρονικὸ τοῦ Τρόμου·
καὶ αὐτὰ ποὺ μοιάζαν ἀτράνταχτα
συντρίμμια γύρω του
Ἀνεμοδέρνεται ἡ σκέψη
καὶ δάκρυ γίνεται ἡ καρδιά
σὰν βλέπει τὸν κόσμο νὰ ριγῇ
νὰ μὴν τοὺς βρῇ ἡ χαλασιά, μονάχους
καὶ ἡ βουή τους γίνεται κλάμα,
γίνεται ὁργή
γίνεται ἄσμα ἡρωϊκό
καὶ μιὰ ἄγρια ἀγαλλίαση ἀνέβρυσε
καὶ ἡ ἐλπίδα πλατάγισε τὸ λάβαρο
στὸν ἁπαλὸ ἀέρα·
μὲ τὴ βιασύνη χυμένη στὸ αἷμα
ἀρματωμένοι σάλεψαν
ὁρμῶντας, ἀφρίζοντας
ποτάμι ὁρμητικό, ποὺ δὲν πισώστρεφε·
γιατί εἶναι ἀνάγκη ἡ λευτεριά…
Χλόη 14/2/14

εἰκόνα

(Visited 16 times, 1 visits today)




Leave a Reply