Καὶ παρὰ τὶς ἀναποδιὲς πάλι ὄρθια στέκομαι…

Καὶ παρὰ τὶς ἀναποδιὲς πάλι ὄρθια στέκομαι...Ἄλλως τε…
…Ὅ,τι δὲν μὲ σκοτώνει μὲ δυναμώνει!!!

Οἱ συνθῆκες διαβιώσεως σαφῶς καὶ δυσκολεύουν καθημερινῶς…
Μὰ ἡ  ἐπιτυχία δὲν εἶναι στὸ νὰ καταφέρνουμε νὰ ξεπερνοῦμε τὶς δυσκολίες, δύσθυμοι καὶ φοβισμένοι…
Ἡ ἐπιτυχία εἶναι στὸ ὅ,τι οὔτως ἤ ἄλλως, μὲ ἤ χωρὶς δυσκολίες, καταφέρνουμε νὰ στεκόμαστε ὄρθιοι καὶ κυρίως νὰ …χαμογελᾶμε!!!

Αὐτὴ ἡ ἐκπληκτικὴ γκριμάτσα, ποὺ λέγεται χαμόγελον, καὶ ποὺ μποροῦμε νὰ προσφέρουμε  ἀρχικῶς στοὺς ἑαυτούς μας, καθημερινῶς, εἶναι κι αὐτη ποὺ μπορεῖ νὰ μᾶς γεμίζῃ ἐνέργεια καὶ πίστη γιὰ τὴν ἐξακολούθησιν τοῦ δρόμου ποὺ ἐπιλέξαμε…
Διότι ἡ ζωὴ ΔΕΝ εἶναι λογαριασμοί, δόσεις, ἄγχη, φόβοι, ἀνασφάλειες, ἀπομόνωσις…
Ἡ ζωὴ εἶναι ΣΤΙΓΜΕΣ χαρᾶς κι εὐτυχίας, ποὺ ὅμως ἐμεῖς ἐπιλέγουμε νὰ τὶς ἀφήσουμε νὰ φύγουν ἤ νὰ τὶς βιώσουμε μὲ πάθος καὶ μὲ δύναμιν.

Ὅλα αὐτὰ λοιπὸν ποὺ συμβαίνουν σήμερα γύρω μας, ἀλλὰ καὶ στὴν Πατρίδα μας, μὰ καὶ σὲ ὅλον τὸν πλανήτη, εἶναι ἁπλῶς ἡ ἐπιβεβαίωσις πὼς ὁ ἄνθρωπος, ἀπὸ ἀρχαιοτάτων ἐτῶν, γιὰ νὰ ἐπιβιώσῃ ἔπρεπ νὰ ἀγωνιστῇ.
Ἐὰν ὁ ὅποιος ἀγὼν γινόταν μὲ φόβο, ὁ ἄνθρωπος σήμερα δὲν θὰ ὑπῆρχε πλέον, διότι θὰ εἶχε πρὸ πολλοῦ …αὐτοκτονήση!!!
Μὰ εἶναι ἐδῶ… Ἀνεζήτησε τὸν ἥλιο καὶ τὴν χαρά… Καὶ τὰ βρῆκε…
Καὶ γνώριζε πάντα πὼς γιὰ νὰ κερδίσῃ μερίδιον στὴν χαρά, πρέπει νὰ παλέψῃ γιὰ αὐτὴν καὶ νὰ …προπληρώσῃ!!!

Γιατί λοιπόν ὄχι κι ἐμεῖς;
Γιατί ἐμεῖς νά μήν εἴμαστε χαμογελαστοί καί τελικῶς ΝΙΚΗΤΕΣ τῆς ζωῆς;

Φιλονόη

φωτογραφία

(Visited 19 times, 1 visits today)




Leave a Reply