Ἐγκράτεια.

Ἀρχὴ Σοφίας...Ἐν καὶ κρατῶ…
Ὀ Δημητρᾶκος μᾶς λέει πὼς σημαίνει τὸ νὰ εἶναι κάποιος κύριος τῶν παθῶν του καὶ ἠ ἀποχὴ ἐκ τῶν ἡδονῶν.
Παρακάτω ὅμως διαβάζουμε ἐπίσης πὼς ἐγρατὴς εἶναι αὐτὸς ποὺ ἔχει ἐξουσία, ὀ ἐξουσιάζων, ὁ στερεῶς κρατῶν, ὀ στιβαρός, 
Οὐσιαστικῶς καὶ πάλι τὸ ἴδιο  διαβάζουμε, ἀλλὰ εἶναι μᾶλλον …δύσκολο νὰ τὸ συνειδητοποιήσουμε.
Διότι αὐτὸς ποὺ ἐν – κρατεῖ, οὐσιαστικῶς ΚΡΑΤΕΙ (!!!) ἐφ΄ ὅσον ἐλέγχει τὶς πράξεις του, τὰ συναισθήματά του καὶ τὶς σχέσεις του. Καὶ κάτι τέτοιο δὲν εἶναι καταπιεστικό, διότι εἶναι σαφῶς μεγαλυτέρα ἠ …ἠδονὴ τῆς ἱκανοποιήσεως, ὅταν συνειδητοποιοῦμε πὼς ἐμεῖς ἐλέγχουμε τὴν ζωή μας.
Γιὰ νὰ συμβῇ ὅμως κάτι τέτοιο ἀπαιτεῖται τὸ ΜΕΤΡΟΝ!!!
Ἕνα Μέτρον Ἄριστον, ποὺ θὰ μποροῦσε, ἐὰν ὐπῆρχε ἠ  αἴσθησίς του, νὰ μᾶς ξεκαθαρίζῃ τὸ πότε, πῶς, γιατὶ πρέπει νὰ δράσουμε καὶ πῶς.

Ἡ ἐγράτεια λοιπὸν ἀποδεικνύει ἀνθρώπους ἐλευθέρους, ὄχι ἕρμαια τῶν στιγμῶν καὶ τῶν παθῶν τους.
Μεγάλη ὑπόθεσις κι ἀκόμη μεγαλυτέρα ἡ ἀνάγκη τῆς ἀνακτήσεώς της.

Φιλονόη

 

 

(Visited 28 times, 1 visits today)




Leave a Reply