Ντροπὴ γιὰ τὴν Δημοκρατία τὰ τέσσερα χρόνια ποὺ πῆρε ἡ δίωξις τῆς «Σέχτας» γιὰ τὸν Σωκράτη Γκιόλια!

Ποινική δίωξη κατά αγνώστων ασκήθηκε από την εισαγγελία Πρωτοδικών για την δολοφονία του δημοσιογράφου Σωκράτη Γκιόλια, τέσσερα χρόνια μετά. Η δίωξη αφορά στην τρομοκρατική δράση της οργανώσεως «Σέχτα Επαναστατών».

Η δολοφονία του Σωκράτη Γκιόλια πραγματοποιήθηκε στις 19 Ιουλίου 2010, όταν ο δημοσιογράφος πυροβολήθηκε 16 φορές, από μικρή απόσταση, έξω από το σπίτι του στην Ηλιούπολη, από την τρομοκρατική οργάνωση.

Η Σέχτα Επαναστατών ανέλαβε την ευθύνη για την δολοφονία του δημοσιογράφου με προκήρυξή της που εστάλη στην εφημερίδα «Τα Νέα», στις 27 Ιουλίου 2010.

Τι κι αν η συγκεκριμένη δολοφονία συντάραξε το πανελλήνιο και ήταν μια από τις πιο άδικες και στοχευμένες επιθέσεις της σύγχρονης τρομοκρατίας πόλης. Τι κι αν ο στόχος ήταν ένας δημοσιογράφος, για τον οποίο κανείς δεν είχε να πει κακιά κουβέντα, αντίθετα ενέπνευσε την πλειοψηφία των blogger να βαδίσουν στα χνάρια του.

Ο Σωκράτης Γκιόλιας και το «τρωκτικό» του στοχοποιήθηκαν νωρίς, κάτι που τον έβαλε στην πολύ δύσκολη θέση να αρνείται την σχέση του με το μέσο, για να αποφύγει τις ολέθριες συνέπειες των αποκαλύψεών του, με τις οποίες είναι αντιμέτωπος κάθε δημοσιογράφος, που δεν ξεχνάει τον πραγματικό ρόλο και τις επιταγές του λειτουργήματός του.

Η δικαιοσύνη στην Ελλάδα νοσεί και αυτό είναι σίγουρο. Ίσως να μην είναι όλο το σφάλμα δικό της, αλλά να προέρχεται από την σκόπιμη αποδυνάμωσή της από το πολιτικό σύστημα, ώστε να μην μπορεί να κάνει σωστά την δουλειά της.  Όμως τέσσερα ολόκληρα χρόνια, για να ασκηθεί ποινική δίωξη για τέτοιας εκτάσεως αδικήματα, δείχνουν αδυναμία και ανικανότητα στην λειτουργία του θεσμού, άσχετα αν η εισαγγελέας που ανέλαβε την υπόθεση είχε να αντιμετωπίσει εκατοντάδες δυσκολίες, που της έδεναν τα χέρια με χειροπέδες.

Ντροπὴ γιὰ τὴν Δημοκρατία τὰ τέσσερα χρόνια ποὺ πῆρε ἡ δίωξις τῆς «Σέχτας» γιὰ τὸν Σωκράτη Γκιόλια!1

Υποθέσεις τρομοκρατίας και ειδικά δολοφονίες δεν πρέπει να βαλτώνουν. Εκτός αν στην Ελλάδα, για να επιληφθεί η δικαιοσύνη πρέπει να είσαι πιο γρήγορος από τον δολοφόνο σου και απλά αν σε «φάνε», αλλάζει το έγκλημα στα χαρτιά.

Πάντως, στην συγκεκριμένη δικογραφία κατ’ αγνώστων συμπεριλαμβάνονται και τρία ακόμη κτυπήματα της οργανώσεως. Η εισαγγελέας Ελένη Τουλουπάκη συσχέτισε τις τέσσερις δικογραφίες από τα κτυπήματα και άσκησε ποινική δίωξη για:

  • συγκρότηση εγκληματικής οργανώσεως, ανθρωποκτονία από πρόθεση κατά συρροή και κατ’ εξακολούθηση,
  • έκρηξη κατ’ εξακολούθηση από κοινού τετελεσμένη και σε απόπειρα,
  • διακεκριμένη κατοχή κατασκευή και χρήση πολυβόλων όπλων,
  • χειροβομβίδων και εκρηκτικών μηχανισμών

με σκοπό την διάπραξη κακουργημάτων κατ’ εξακολούθηση και από κοινού με συνθήκες ικανές να βλάψουν την χώρα να εκφοβίσουν τον πληθυσμό, να βλάψουν σοβαρά και να καταστρέψουν θεμελιώδεις συνταγματικές, πολιτικές και οικονομικές δομές.

Η δίωξη περιλαμβάνει και τα αδικήματα της κατασκευής προμήθειας και κατοχής όπλων και εκρηκτικών υλών προς εξυπηρέτηση των σκοπών της τρομοκρατικής οργανώσεως καθώς και διακεκριμένη κλοπή. Την υπόθεση θα αναλάβει να χειριστεί τακτικός ανακριτής.

Το μεγάλο ερώτημα είναι αν ο ανακριτής θα μπορέσει να προσφέρει κάτι νέο στην υπόθεση αυτή ή αν λόγω των μειωμένων δυνατότητων που του παρέχονται, σε μερικά χρόνια θα μπει η υπόθεση στο αρχείο.

Τα χτυπήματα της Σέχτας

  • 2009: Επίθεση στο αστυνομικό τμήμα Κορυδαλλού το οποίο γάζωσαν με όπλα.
  • 2009: τέσσερις ένοπλοι γάζωσαν τις εγκαταστάσεις του τηλεοπτικού σταθμού ALTER.
  • 2009: κτύπησαν σε πεζόδρομο στα Πατήσια τον υπαρχιφύλακα της αντιτρομοκρατικής υπηρεσίας Νεκτάριο Σάββα . Ο 41χρονος κτυπήθηκε οκτώ φορές από δυο όπλα μέσα στο υπηρεσιακό του αυτοκίνητο.
  • Το τελευταίο κτύπημα της οργανώσεως ήταν ο φόνος του δημοσιογράφου Σωκράτη Γκιόλια.

Το ιστορικό των χτυπημάτων

Το πρώτο κτύπημα της οργανώσεως έγινε στις 3 Φεβρουαρίου 2009, όταν η τρομοκρατική οργάνωση επιτέθηκε στο αστυνομικό τμήμα του Κορυδαλλού στις 4:10 τα ξημερώματα, με πυροβολισμούς και ρίψη χειροβομβίδας που δεν εξερράγη.

Σύμφωνα με την αστυνομία, οι δράστες πυροβόλησαν από απόσταση περίπου 15 μέτρων εναντίον της σκοπιάς του αστυνομικού τμήματος, μέσα στην οποία βρισκόταν ο 21χρονος αστυφύλακας-σκοπός. Προκλήθηκαν επίσης μεγάλες υλικές ζημιές στο αστυνομικό τμήμα.

Ντροπὴ γιὰ τὴν Δημοκρατία τὰ τέσσερα χρόνια ποὺ πῆρε ἡ δίωξις τῆς «Σέχτας» γιὰ τὸν Σωκράτη Γκιόλια!2

Λίγο αργότερα, την ίδια ημέρα, μετά από τηλεφώνημα στην εφημερίδα Τα Νέα, βρέθηκε η προκήρυξη της οργανώσεως σε CD, μέσα σε μία ανθοδέσμη στον τάφο του Αλεξάνδρου Γρηγοροπούλου. Στην προκήρυξή τους αναφέρεται πως στόχος της επιθέσεως ήταν να σκοτώσουν τους αστυνομικούς και ότι οι αστυνομικοί ήταν τυχεροί που δεν εξερράγη η χειροβομβίδα.

Στις 17 Φεβρουαρίου, μέλη της Σέχτας Επαναστατών, άνοιξαν πυρ σε αυτοκίνητα του τηλεοπτικού σταθμού ALTER, ενώ πέταξαν αυτοσχέδιο εμπρηστικό μηχανισμό που δεν εξερράγη. Στις 21 Φεβρουαρίου η Σέχτα ανέλαβε την ευθύνη για την επίθεση με τηλεφώνημα στην εφημερίδα «Τα Νέα», αφήνοντας την προκήρυξή της στην είσοδο της πολυκατοικίας στην οδό Νιόβης 4, όπου το 1998, κατά την διάρκεια ομηρίας της από τον Σορίν Ματέι, τραυματίστηκε θανάσιμα η Αμαλία Γκινάκη.

Σύμφωνα με την προκήρυξη, η επιλογή του σημείου όπου αυτή αφέθηκε, σχετιζόταν με την υπόθεση του Σορίν Ματέι, την οποία η οργάνωση χαρακτήρισε ως «πρώτη υπόθεση τηλεδιαχειρίσεως από τα media με τελική έκβαση τον θάνατο μιας κοπέλας και την δολοφονία του Ματέι στο νοσοκομείο από τους μπάτσους».

Στην ίδια προκήρυξη χαρακτήρισε την επίθεση ως ένα «τελεσίγραφο για τους δημοσιογράφους-μηχανές του φόβου, που βρίσκονται στο απυρόβλητο και παραπληροφορούν, υποβιβάζοντας τον κώδικα των συμβάντων (….) ώστε ο λοιμός σε μια αφρικανική χώρα να συμβαίνει παράλληλα με την τελευταία επίδειξη μόδας του Versace».

Το τρίτο κτύπημα της Σέχτας έγινε τα ξημερώματα της 17ης Ιουνίου 2009 στα Άνω Πατήσια, κατά του υπαρχιφύλακα των ΕΚΑΜ Αντώνη-Νεκτάριου Σάββα, 41 χρονών, που πυροβολήθηκε και έπεσε νεκρός από 24 σφαίρες. Ο υπαρχιφύλακας βρισκόταν σε υπηρεσία και φρουρούσε γυναίκα μάρτυρα στην δίκη του ΕΛΑ. Στις 22 Ιουνίου η οργάνωση ανέλαβε την ευθύνη και για αυτή την ενέργεια με τηλεφώνημα και CD-προκήρυξη που εστάλη στην εφημερίδα «Τα Νέα».

Μετά από ένα μακρύ διάστημα, η Σέχτα εμφανίστηκε και πάλι τον Ιούλιο του 2010. Το τέταρτο κτύπημα της οργανώσεως ήταν η δολοφονία του δημοσιογράφου Σωκράτη Γκιόλια, τα ξημερώματα της 19ης Ιουλίου 2010, στην Ηλιούπολη με 16 σφαίρες.

Στις 27 Ιουλίου η οργάνωση ανέλαβε την επίθεση με έντυπη προκήρυξη, που εστάλη στην εφημερίδα «Τα Νέα». Στην προκήρυξή τους χρησιμοποιούν βαρείς χαρακτηρισμούς για δημοσιογράφους και εκδότες (όπως τον Θέμο Αναστασιάδη, τον Μάκη Τριανταφυλλόπουλο, τον Νίκο Χατζηνικολάου, τον Πέτρο Κωστόπουλο, τον Γιώργο Κουρή και τον Δημήτρη Κοντομηνά), απειλές κατά αστυνομικών, εισαγγελέων, σωφρονιστικών υπαλλήλων, διευθυντών φυλακών και κοινωνικών λειτουργών που εργάζονται σε φυλακές όπως και απειλές κατά αυτοπτών μαρτύρων που σχετίζονται με την δράση της οργανώσεως.

Ο Σωκράτης Γκιόλιας

Ο Σωκράτης Γκιόλιας γεννήθηκε στις 13 Φεβρουαρίου 1973 στην Γερμανία και ήταν παιδί ελληνικής πολύτεκνης οικογενείας, η οποία επέστρεψε στην Αθήνα, όπου και μεγάλωσε ο Σωκράτης. Το 2003 παντρεύτηκε την σύζυγό του, Αδαμαντία, και το 2008 απέκτησαν έναν γιο.

Από ηλικία 19 ετών άρχισε να εργάζεται ως δημοσιογράφος στην εκπομπή του Μάκη Τριανταφυλλοπούλου, στον τηλεοπτικό σταθμό New Channel και συνεργάστηκαν έως και τον Οκτώβριο του 2008.

Ντροπὴ γιὰ τὴν Δημοκρατία τὰ τέσσερα χρόνια ποὺ πῆρε ἡ δίωξις τῆς «Σέχτας» γιὰ τὸν Σωκράτη Γκιόλια!3

Επίσης εργάστηκε σε αθλητικές εφημερίδες, καλύπτοντας για χρόνια ρεπορτάζ στίβου. Το διάστημα πριν από την δολοφονία του εργαζόταν ως συντάκτης στην εφημερίδα «Πρώτο Θέμα» και ήταν διευθυντής στον ραδιοφωνικό σταθμό «Θέμα 9,89».

Φερόταν ως συνιδρυτής του ειδησεογραφικού ιστότοπου με μορφή ιστολογίου troktiko, κάτι που το ίδιο αποδείχθηκε μετά την δολοφονία του.

Η προκήρυξη της «Σέχτας» για τον Γκιόλια

Η προκήρυξη που έστειλε στα «ΝΕΑ» η Σέχτα Επαναστατών, με την οποία αναλαμβάνει την ευθύνη για την δολοφονία του δημοσιογράφου Σωκράτη Γκιόλια και συνεχίζει τις απειλές, δείχνει ότι κάτι δεν πάει καλά με το αιτιολογικό της επιλογής του Σωκράτη Γκιόλια.

Το κείμενο φαίνεται γραμμένο από άνθρωπο που ψάχνει αφορμή για να σκοτώσει, θεωρώντας ως μομφή ότι κάποιος μπορεί να έχει γνωριμίες με κύκλους της Εκκλησίας και να κρατάει τον σταυρό. Ο φασισμός της θρησκευτικής συσχετίσεως δεν θα έπρεπε να υιοθετείται ειδικά από αυτούς που θίγονται ή έχουν νοιώσει οποιαδήποτε κοινωνική αδικία, λόγω θρησκευτικών ή άλλων πεποιθήσεων.

Ντροπὴ γιὰ τὴν Δημοκρατία τὰ τέσσερα χρόνια ποὺ πῆρε ἡ δίωξις τῆς «Σέχτας» γιὰ τὸν Σωκράτη Γκιόλια!4

Αν αυτός που ενοχλούσε τους «επαναστάτες» ήταν ο Γκιόλιας, διασκεδάζω με την σκέψη ποιοί δεν τους ενοχλούσαν, όταν είχαν την ελευθερία σχεδιασμού δολοφονίας οποιουδήποτε ήθελαν, μια και η ψευδεπίγραφη «ελευθερία των όπλων»  δίνει στους δειλούς που την επιλέγουν την αίσθηση μεγαλοσύνης αντίστοιχης ηρώων κόμικ .

Ο «ανθρωπισμός» όσων επιλέγουν την βία, για να επιβάλουν την «ισοτιμία» και την «αξιόπρεπεια» είναι δείγμα, είτε ψυχικής νόσου, είτε πλύσεως εγκεφάλου, είτε χρηματισμού από αυτούς που υπεστήριξαν τα μέλη της τρομοκρατικής οργανώσεως στην «συνειδητή αεργία» τους, όπως τονίζει η παρακάτω προκήρυξη.

Ανακοίνωση ν 4

Η Σέχτα Επαναστατών οπλίζεται ξανά

Στον σημερινό κόσμο το πιο βίαιο πράγμα είναι να μένεις απαθής. Όλη μας η ζωή κατακλύζεται από την βία. Και όταν δεν είναι η βία των μπάτσων, των κρατητηρίων, των φυλακών, τότε τα πράγματα είναι ακόμα πιο ύπουλα. Μιλάμε για μια βία χωρίς αίμα. Για την βία της εικόνας, των διαφημίσεων, της καταναλωτικής μαστούρας, των ψυχοαδιεξόδων, της μοναξιάς. Ζούμε σε άθλιες πόλεις, τρώμε πλαστικό φαγητό, ενημερωνόμαστε με κατασκευασμένες ειδήσεις, ψωνίζουμε τυποποιημένα προϊόντα, εργαζόμαστε σε αηδιαστικές δουλειές, θαυμάζουμε κάλπικα πρότυπα, φτιάχνουμε τα μικρά ιδιωτικά κελιά μέσα στα σπίτια μας με την χαρούμενη επίπλωση.

Εμείς κουραστήκαμε από αυτό το κενό ζωής. Είπαμε φτάνει πια… όχι άλλες ξοφλημένες ημέρες… όχι άλλες ταπεινώσεις στην δουλειά… όχι άλλες δανεικές προσευχές για καληνύχτα…

Έτσι πριν 1,5 χρόνο φτιάξαμε την Σέχτα Επαναστατών, που έγινε το όχημα διαφυγής μας απ΄ τη γαμημένη ησυχία του κόσμου- φυλακή που ζούσαμε. Δυο- τρία όπλα για αρχή, μερικά βιβλία και κάποιες παραβατικές γνώσεις από προηγούμενες εμπειρίες του παρελθόντος, συνδυάστηκαν με αρκετά «κιλά» αποφασιστικότητας και την σιγουριά της συνειδήσεως που έλεγε: ή άνθρωπος ή γουρούνι, ή μαχητής ή υπόδουλος, ή επανάσταση ή συμβιβασμός με την παραίτηση.

Και έτσι ξεκινήσαμε.

Όταν ζεις σε έναν ατέρμονο αγώνα, σε κάνει να οξύνεις τις ικανότητες και την σκέψη σου, ενώ ταυτόχρονα σου προσφέρει την ευχαρίστηση ότι έχεις αντιτεθεί στην μοίρα που προόριζαν για εσένα.

Όμως θέλαμε κάτι παραπάνω…

Επιζητούσαμε το άλμα για την έφοδο στον ουρανό. Μετά το τρίτο μας κτύπημα, θέσαμε στον εαυτό μας το ζήτημα της αναβαθμίσεως της δράσεώς μας, που εμπεριείχε κάποιες απαραίτητες προϋποθέσεις. Έτσι περάσαμε σε μια δημιουργική αφάνεια με σκοπό να αναδυθούμε πιο ικανοί, πιο ουσιαστικοί, πιο επικίνδυνοι. Σε αυτό το διάστημα αρκετοί από εμάς εκπαιδευθήκαμε στα όπλα, μάθαμε νέες τεχνικές, διαβάσαμε, ενημερωθήκαμε για άγνωστες μέχρι τότε καταστάσεις αγώνα, ανταλλάξαμε εμπειρίες και σκεπτικά με άλλους μαχητές και ανεφοδιαστήκαμε στον υλικοτεχνικό τομέα.

Παράλληλα οι υπόλοιποι μαχητές μας δεν έμειναν ανενεργοί. Δημιούργησαν ένα απαραίτητο δίκτυο πληροφοριών, συνέλεξαν στοιχεία, φρόντισαν την συνειδητή αεργία μας και προσέφεραν τις υπηρεσίες τους στον σκοπό της Επαναστάσεως και στην αξιοπρέπεια του εαυτού τους.

Έτσι από εδώ και πέρα θέλουμε να είμαστε τρομακτικά συνεπείς σε ότι λέμε και να μεταφέρουμε ένα μήνυμα σε όλους τους επιφανείς φορείς της κοινωνίας και τους γορίλες τους. «Η Σέχτα Επαναστατών δεν θα αφήσει ούτε ένα χιλιοστό ασφαλούς εδάφους στηβ ζωή σας. Τα όπλα μας είναι γεμάτα και έτοιμα να «μιλήσουν»… Αν τα επιχειρήματα κάνουν τον ιδρώτα να κυλάει, οι αποδείξεις θα κάνουν να χυθεί αίμα…». Πλέον δε μιλάμε για ένοπλη προπαγάνδα, αλλά την εφαρμόζουμε στην πράξη. Η πρόσφατη επίθεση μας δεν στηρίχτηκε σε προπαγανδιστικούς λόγους, αλλά στην απόφαση να τερματίσουμε την άθλια καριέρα αυτού του τύπου.

Ο ένοπλος αγώνας δεν απολογείται και δεν προφασίζεται την υποκρισία του ανθρωπισμού και το ιδανικό της ανθρώπινης ζωής. Η επανάσταση είναι πόλεμος για την οικοδόμηση ενός αυτόνομου υπαρξιακού κώδικα μακριά απ΄ την υποκρισία του σύγχρονου τρόπου ζωής.

Η ανθρώπινη ζωή είναι μια μεταβλητή, ένα εμπόρευμα στον κόσμο του θεάματος που άλλοτε την κατασπαράσσει εξορίζοντας την στα μπουντρούμια των φυλακών, στα μοναχικά αδιέξοδα, στις ουσίες των εξαρτήσεων και άλλοτε την υπερασπίζεται ως το «ιδανικό» που χάθηκε απ΄ τα όπλα των τρομοκρατών.

Όμως σημασία δεν έχει μόνο αν ζεις, αλλά και το πως ζεις. Η πραγματική αξία βρίσκεται στις επιλογές που κάνει ο καθένας στη ζωή του. Εκεί κρινόμαστε όλοι. Ο Σωκράτης Γκιόλιας έκανε τις επιλογές του και εμείς τις δικές μας. Αυτός επέλεξε να ζήσει σαν τρωκτικό στο βασίλειο της λάσπης του άθλιου κύκλου του και εμείς ως λύκοι έξω από την αγέλη.

Ας δούμε λοιπόν ποιος ήταν πραγματικά ο «ανυποψίαστος» και «αφύλακτος» Σωκράτης Γκιόλιας.

Από νωρίς μπασμένος στα κόλπα της δημοσιογραφικής πανούκλας θήτευσε για αρκετά χρόνια στον μετρ της δήθεν ανεξάρτητης «αποκαλυπτικής» δημοσιογραφίας Μάκη Τριανταφυλλόπουλο ως φίλος, συνεργάτης και αρχισυντάκτης των εκπομπών του. Παράλληλα διετέλεσε «στέλεχος» της νέας σχολής του ελληνικού πρωταθλητισμού. Του πρωταθλητισμού που είχε ειδίκευση στο παράνομο εμπόριο ντοπαϊνης (κολλητός του Χρήστου Τζέκου που ξέρει καλά από «σκόνες»), στα ντοπαρισμένα ρεκόρ (κουμπάρος με τον Κώστα Κεντέρη που του προσέφερε δημοσιογραφική κάλυψη στο γνωστό «ατύχημα» που είχε με το άλλο αθλοπρεζάκι την Κατερίνα Θάνου) και φυσικά στο νταραβέρι αξιωμάτων- αποκαταστάσρως όλης της γνωστής πρωταθλητικής κλίκας, είτε στα σώματα ασφαλείας, είτε στον πολιτικό στίβο (φιλαράκι του αθλητή βουλευτή Κουκοδήμου, της αποτυχημένης υποψήφιας Πατουλίδου και άλλων). Ο καθένας φυσικά μπορεί να φανταστεί και τις κομπίνες όλων αυτών με πολύτιμο συνεργάτη τον Σωκράτη Γκιόλια, στην εταιρεία με την επωνυμία ΣΕΓΑΣ, που όλοι οι παραπάνω αποτελούσαν τις επιφανείς προσωπικότητές του. Ιδιαίτερα στην εποχή που μεσουρανούσε το «εθνικό όραμα» των ολυμπιακών αγώνων του 2004 στήθηκε στο ΣΕΓΑΣ το μεγάλο φαγοπότι τόσο με τις «χρυσές» χορηγίες και τις κρατικές επιχορηγήσεις, όσο και των μυστικών οικονομικών συμφωνιών, κάτω από το τραπέζι, με μεγαλοεργολάβους και κατασκευαστικές εταιρείες.

Όμως ο «ανυποψίαστος» Σωκράτης Γκιόλιας ήταν πολυθεσίτης. Ο ίδιος, ήταν γνωστός θρησκόληπτος στους κύκλους του και υπήρξε μόνιμος επισκέπτης- παράγοντας ακόμα μιας γνωστής εταιρείας. Ήταν έμπιστος συνεργάτης της Αθωνικής πολιτείας, ενώ ταυτόχρονα η ρασοφόρος νυφίτσα Εφραίμ ήταν ο πνευματικός του. Γι΄ αυτό όταν ξέσπασε το γνωστό σκάνδαλο των παπαδερών στο Βατοπέδι ο Γκιόλιας πάντα έμπαινε μπροστά ως ασπίδα προστασίας για να στηρίξει το παραμάγαζο τους.

Ο τύπος ήταν κυριολεκτικά με τον σταυρό στο χέρι.

Από εκεί και πέρα ο βασικός λόγος της επισκέψεώς μας στο σπίτι του ήταν η κυρίαρχη θέση που κατείχε στην ηλεκτρονική μορφή της νέας δημοσιογραφίας.

Με την ραγδαία εξάπλωση του internet και την ολοένα αυξανόμενη προτίμηση, ιδιαίτερα των νέων για την ενημέρωσή τους από αυτό, δεν άργησε και η εκμετάλλευση του από τα γνωστά λαμόγια της δημοσιογραφίας. Πέρα από τα επίσημα ειδησεογραφικά site, που συνήθως είναι ηλεκτρονική μορφή ήδη γνωστών εφημερίδων, δημιουργήθηκαν και τα πρώτα ενημερωτικά blogs. Η αμεσότητα της ενημερὠσεως που προσφέρουν ήταν το βασικό χαρακτηριστικό που τα ανέδειξε σε δημοφιλείς ιστοσελίδες. Αυτή η μεγαλύτερη ελευθερία εκφράσεως αξιοποιήθηκε και από άτομα που ζούσαν σε απολυταρχικά καθεστώτα, σαν προσπάθεια διαρρήξεως της λογοκρισίας που επιβαλόταν από την κυβέρνηση. Σε αντίθεση με τους παραπάνω ανθρώπους, η ίδια ανωνυμία εκμεταλλεύτηκε από συστημικούς δημοσιογράφους, όπως ο Γκιόλιας, ο Παπαγιάννης κ. α σαν μέσο εκβιασμού και συκοφαντήσεως για την στήριξη συγκεκριμένων επιχειρηματικών συμφερόντων που τους χρηματοδοτούν. Η πράξη μας δεν έχει να κάνει με την εναντίωσή μας στην ανωνυμία των blogs, καθώς αντιθέτως την προτάσσουμε και την θεωρούμε απαραίτητη, σαν ασπίδα προστασίας εχθρών του καθεστώτος και ως υγιή συνθήκη πραγματικά εναλλακτικών αυτοδιαχειριζομένων μέσων ενημερώσεως. Ο Γκίολιας το μόνο σίγουρο είναι ότι δεν συγκαταλεγόταν στους εχθρούς του καθεστώτος, αλλά ήταν το αφεντικό που κρυβόταν πίσω από την ανωνυμία του blog troktiko ασκώντας από αυτό την συστημική προπαγάνδα του.

Ο Γκιόλιας πρώην συνεργάτης του «μαχητικού» Μάκη Τριανταφυλλοπούλου αλλά και άξιος συνεργάτης της δημοσιογραφικής σχολής Κωστοπούλου- Αναστασιάδη (απενοχοποίηση του σύγχρονου lifestyle με κίνητρο την οικονομική επιτυχία και τον νεοελληνικό τσαμπουκά) είχε αυτό που χρειαζόταν. Απ΄ την μία η δημοσιογραφία της «κοινωνικής ευαισθησίας», των «αποκαλύψεων» και των «καταγγελιών» κι από την άλλη ο τσαμπουκάς στο σερβίρισμα, ένα κοκτέιλ θράσους, lifestyle με άποψη, σύγχρονου νεοσυντηρητισμού, ενός κρυμμένου (ή και φανερού) φασισμού, μιας δήθεν σάτιρας, όχι απλά απέναντι στην εξουσία, αλλά κυρίως ενάντια σε αυτούς που δεν έχουν φωνή να απαντήσουν στην λάσπη που εξαπέλυε εναντίον τους.

Οι πιο πρόστυχες προσβολές και τα πιο συκοφαντικά ψέμματα για το αντάρτικο πόλεως, μπήκαν στην πρώτη γραμμή των δημοσιευμάτων του troktikou. Μέχρι και ο αδελφός του Περικλής, ως διευθυντής της Ρrince Οliver, απήντησε προκλητικά και ειρωνικά παραφράζοντας την συνθηματολογία της εξεγέρσεως του Δεκεμβρίου, σε μια ενέργεια εμπρησμού που είχε ως στόχο την εταιρεία του.

Το ίδιο το αφεντικό του troktikou είχε ορίσει τον εαυτό του δικαστή και απένειμε ποινές σε συλληφθέντες μέσα από το blog του. Μετά το διαζύγιο απ΄ τον μέντορα του Μάκη Τριανταφυλλόπουλο, ο Γκόλιας αυτόνομος πλέον και με την πιο ισχυρή θέση στην δημοσιογραφική blogoσφαιρα, γίνεται ειδικός σύμβουλος του Δημήτρη Κοντομηνά, που συγκαταλέγεται στην οικονομική μαφία της ελλάδας, γνωστός και από την εμπλοκή του με το σκάνδαλο της interamerican. Επίσης το τελευταίο διάστημα δούλευε ως γενικός διευθυντής του ραδιοσταθμού Θέμα radio, του ξεφτιλισμένου χοντροκοιλαρά Θέμου Αναστασιάδη. Η απαρίθμηση των βρώμικων ιστοριών του δημοσιογραφικού σιναφιού, όπως και οι εσωτερικές κόντρες μεγαλοδημοσιογράφων και εκδοτών, με χαρακτηριστικό παράδειγμα την τριπλέτα Θέμου- Γκιόλια- Κοντομηνά, με το αδελφάτο Χατζηνικολάου- Τριανταφυλλοπούλου- Κουρή θα μπορούσαν να γεμίσουν πολλές σελίδες.

Ο δημοσιογραφικός κόσμος είναι ένας κουβάς γεμάτος σκατά που με την κίνηση μας απλώς τον ελαφρύναμε.

Φυσικά το αφεντικό του troktikou, ως επαγγελματίας ρουφιάνος, γνώριζε καλά τις πιθανές συνέπειες και τα «εργατικά ατυχήματα» που θα μπορούσαν να του συμβούν. Ο Σωκράτης Γκιόλιας ήταν τόσο «ανυποψίαστος» που είχε φροντίσει μόνος του να επιβεβαιώσει ότι αποτελεί στόχο. Ιδιαίτερα μετά την βόμβα στα Πατήσια και τον θάνατο του Αφγανού, τόσο ο ίδιος, όσο και τα κωλόπαιδα που είχε για συνεργάτες του, χρησιμοποίησαν το καμουφλάζ των δήθεν ανωνύμων σχολίων αναγνωστών στο troktiko, ώστε να απειλήσουν ανοικτά οποιονδήποτε εναντιωνόταν στον οχετό ψεύδους που εξαπέλυαν συστηματικά. Συγκεκριμένα κι αφού είχαν προηγηθεί οι αποκλειστικές φωτογραφίες με το σκοτωμένο παιδί, προνόμιο της αγαστής συνεργασίας του Γκιόλια με την αντιτρομοκρατική, «αναγνώστης» του troktikou έγραψε σε σχέση με την οργή που συγκέντρωσε επάνω στο πρόσωπο του ο «ανυποψίαστος»…- δηλαδή τι θα έπρεπε να κάνει ο Γκιόλιας και ο κάθε Γκιόλιας. Να έχει μαζί του όπλο και να ρίξει σε όποιον κινείται ύποπτα για να προστατεύσει τη ζωή του;- Αλλά ας μην γινόμαστε υπερβολικοί. Ο Γκιόλιας δεν χρειαζόταν να πυροβολήσει ο ίδιος για να προστατευθεί. Αυτό θα το ανελάμβαναν οι ΔΥΟ αστυνομικοί συνοδοί ασφαλείας που του είχαν παραχωρηθεί και τους χρησιμοποιούσε εναλλάξ μέχρι τον θάνατο του γουρουνιού στην Κατεχάκη.

Συγκεκριμένα ο «αφύλακτος» Γκιόλιας, ο δημοσιογράφος που κατήγγειλε το σύστημα προστασίας υψηλών προσώπων, λέγοντας πως οι αστυνομικοί πρέπει να είναι μάχιμοι στον δρόμο κι όχι να συνοδεύουν, ως Φιλιππινέζες, υποψηφίους στόχους, είχε τους δικούς του ένοπλους γορίλες.

Παλιομαλάκες τη αντιτρομοκρατικής αν μπορείτε τώρα διαψεύστε τα παρακάτω στοιχεία…

Το αφεντικό του troktikou τις καθημερινές, από Δευτέρα έως Παρασκευή, κατά την μετακίνησή του με αυτοκίνητο μάρκας smart, με αριθμό κυκλοφορίας ΙΗΡ 5121 (το οποίο άλλαξε τις τελευταίες εβδομάδες με άλλο smart με αριθμό ΙΜΡ 3142) συνοδευόταν πάντα από μηχανή ασφαλείας.

Πιο συγκεκριμένα ο Γκιόλιας ξεκινούσε καθημερινά απ΄ το σπίτι του στην οδό Δαιδάλου 21 μεταξύ 12.10-12.25 για να μεταβεί στην ραδιοφωνική εκπομπή του πάντα αργοπορημένος. Ένα 20λεπτο πριν, πλησίαζε στο σπίτι του και στάθμευε στην αθέατη γωνία Νυμφών και Δαιδάλου μηχανή συνοδού ασφαλείας με τον αναβάτη της, που ακολουθούσε το smart σε απόσταση 5-10 μέτρων όταν αυτό ξεκινούσε. Ο Γκιόλιας διέθετε 2 Φιλιππινέζες- γορίλες που άλλαζαν μεταξύ τους συνήθως ανά εβδομάδα. Ο πρώτος ήταν νεαρός 25-30 χρονών με fitness στυλάκι, που συνήθως χάζευε παίζοντας με το κινητό του και χρησιμοποιούσε μηχανή μαύρη-ασημί μάρκας ΤDΜ, ενώ ο δεύτερος ήταν πιο έμπειρος, 40άρης γκριζομάλλης, είχε αγαπημένη συνήθεια να διαβάζει εφημερίδα επάνω στην μηχανή, να περπατάει σαν να έχει καρπούζια στις μασχάλες, ενώ χρησιμοποιούσε κι αυτός μηχανή on-off transalp με αριθμό κυκλοφορίας ΧΧΚ 389. Τονίζουμε πως ο Γκιόλιας για να μην στιγματιστεί στην γειτονιά, ότι έχει συνοδούς, τους υπεχρέωνε να σταθμεύσουν στην γωνία με την Νυμφών, που δεν γίνονταν αντιληπτοί, ώστε να μην φανεί κι ο ίδιος ασυνεπείς με τα όσα έγραφε.

Τα πράγματα άλλαξαν όταν ψόφησε ο βλάκας στην Κατεχάκη. Προφανώς οι νέες οδηγίες καθώς και η εξουσιοδότηση στους συνοδούς ασφαλείας, να ρυθμίζουν το πόστο τους και την διαδρομή του υποψηφίου στόχου, έδωσε την δυνατότητα στους γορίλες, να αλλάξουν θέση. Έτσι τον τελευταίο καιρό η πρώτη συνοδευτική μηχανή στάθμευε ακριβώς απέναντι απ΄ την πολυκατοικία του troktikou, τσέκαρε όσους περνούσαν, ενώ λίγα λεπτά πριν ξεκινήσει ο Γκιόλιας, ερχόταν κι η δεύτερη μηχανή. Ο Γκιόλιας αφού πλεον καταδεχόταν να τους καλημερίσει ξεκινούσαν όλοι μαζί σαν μια ωραία «συντροφιά». Συνήθως μπροστά το ΤDΜ για να τσεκάρει τημ διαδρομή, με απόσταση 5-10 μέτρων, στην μέση ο Γκιόλιας με το smart και πίσω ο 40άρης με την transalp.

Η αρχική μας σκέψη ήταν να τους κτυπήσουμε μαζί. Χρησιμοποιώντας βαρύ όχημα θα εμβολίζαμε την πρώτη μηχανή πατώντας τον γορίλα και με διαφορετική δύναμη πυρός θα «ράβαμε» τους άλλους δύο. Περισσότεροι στόχοι, περισσότερη αποτελεσματικότητα. Γνωρίζαμε επακριβώς την διαδρομή τους και η Εθνάρχου Μακαρίου που ακολουθούσαν, μετά την Δαιδάλου με τα διαχωριστικά παρτέρια, βόλευε μια χαρά για το «τρακάρισμα» και τον εγκλωβισμό τους. Γρήγορα όμως απορρίψαμε αυτό το σενάριο, γιατί ο συγκεκριμένος δρόμος που ήταν ιδανικός για τέτοιο καρτέρι, έχει μέτρια προς πυκνή ροή αυτοκινήτων, περαστικών και δυο ρεύματα κυκλοφορίας, με συνέπεια να υπήρχε κίνδυνος για άλλους ανθρώπους, γεγονός που δεν επιδιώκουμε ποτέ. Γιατί είναι άλλο πράγμα η οξεία κριτική που ασκούμε στην κοινωνική παρακμή κι άλλο η διαδικασία της στοχοποιήσεως. Οι στόχοι μας είναι πάντα σαφείς και τα όπλα μας σημαδεύουν συγκεκριμένα κεφάλια, για αυτό δεν θα ρισκάραμε να υπάρξει λάθος άνθρωπος κτυπημένος. Έτσι προτιμήσαμε να πάμε εμείς σπίτι του παρά να συμβεί ο,τιδήποτε σε μια συμπλοκή στον δρόμο και να κτυπηθεί κάποιος άσχετος. Το τι ακριβώς ειπώθηκε στο θυροτηλέφωνο ώστε να εξασφαλίσουμε όχι μόνο ό,τι θα κατέβει, αλλά θα ΄ρθει μόνος του, χωρίς να συνοδεύεται από την σύζυγό του, είναι κάτι που δεν χρειάζεται να δημοσιοποιηθεί για αρκετούς λόγους. Εδώ όμως να προσθέσουμε πως η γνωστή τηλεπερσόνα Γιάννης Μαρακάκης, δικηγόρος του deal και του Γκιόλια, που βγαίνει στα τηλεπαράθυρα για να κλείσει καμμιά δουλειά, να μην μας τα πρήζει με τις παπαριές του περί βιτρίνας της Σέχτας σε πληρωμένο συμβόλαιο θανάτου, γιατί θα του χαρακώσουμε το πρόσωπο, μιας και οι σφαίρες μας είναι πιο πολύτιμες από τέτοιους ηλιθίους. Επιστρέφοντας να επισημάνουμε πως απορρίψαμε επίσης το ενδεχόμενο να διαρρήξουμε την πολυκατοικία και να εκτελέσουμε τον Γκιόλια μέσα στο διαμέρισμά του. Ήταν βασικό μας μέλημα να μην πάθει το παραμικρό η σύζυγός του και φυσικά το μικρό παιδί.

Ο καθένας μας έχει το τέλος που του αναλογεί και τα παραπάνω άτομα δεν μας φταίνε σε τίποτα. Άλλωστε η πρακτική των πολιτικών εκτελέσεων είναι ξεκάθαρη και συγκεκριμένη. Ποτέ δεν πρόκειται να εμπλακούν και να κινδυνέψουν από επίθεση μας άτομα του οικογενειακού και συγγενικού περιβάλλοντος ενός στόχου που δεν έχουν συμμετοχή στις επιλογές και τα βρώμικα συμφέροντά του, ακόμα και αν αυτό μας υποχρεώσει να ακυρώσουμε τον σχεδιασμό μας. Ένας αντάρτης πόλεως δεν είναι ένας ψυχρός εκτελεστής. Όταν επιλέξει να πυροβολήσει, δεν χτυπάει το πρόσωπο αυτό καθαυτό, αλλά τις επιλογές του συγκεκριμένου ανθρώπου, το αξίωμα που κατέχει, τις αποφάσεις που έχει πάρει, τα συμφέροντα που εξυπηρετεί. Δεν τίθεται ζήτημα απλά επί του προσωπικού. Ο ένοπλος μαχητής κτυπάει τους φορείς του συστήματος που πλέον δεν έχουν το δικό τους ξεχωριστό πρόσωπο, αλλά μια συγκεκριμένη θέση που υπερασπίζονται. Ο ένοπλος μαχητής δεν πυροβολεί ανθρώπους, πυροβολεί ενάντια στο ίδιο το σύστημα.

Ο Γκιόλιας ήταν ένα απ΄ τα πολλά ονόματα μεγαλοδημοσιογράφων που έχουμε συλλέξει πληροφορίες για τα σπίτια τους, τα οχήματα τους, τη φύλαξη τους, τα αγαπημένα τους στέκια- ρεστοράν μέχρι και το που παίζουν τένις (το «πιασες το υπονοούμενο Χατζη-μαλάκα του alter;).

Όλοι αυτοί οι δικαστές που έχουν μικρόφωνα και μπροστά στις τηλεοπτικές κάμερες αγορεύουν, δικάζουν και καταδικάζουν, θα μάθουν τι σημαίνει ο φόβος να περνάει στο δικό τους στρατόπεδο. Για αυτό παράλληλα συμβουλεύουμε κι όλους τους αυτόπτες μάρτυρες, η απάντηση τους σε κάθε ερώτηση να είναι μόνο μία «Δεν ξέρω, δεν είδα, δεν άκουσα…» ο,τιδήποτε άλλο θα εκληφθεί ως συνεργασία με την αστυνομία και αυτό δεν είναι αποδεκτό.

Τέλος θέλουμε να υπενθυμίσουμε πως στην τρίτη μας ανακοίνωση είχαμε γράψει «Ο υπέρτατος σχεδιασμός και το καθήκον ενός αντάρτη πόλεως είναι να αποδιοργανώσει το εσωτερικό της χώρας του, να πλήξει την εθνική οικονομία, να κιβδηλώσει την δημόσια εξωτερική εικόνα…».

Η Ελλάδα εδώ και μήνες βρίσκεται στο μάτι του κυκλώνα με την προσφυγή στο ΔΝΤ και το οικονομικό της έλλειμμα. Μια απ΄ τις πιο προσοδοφόρες πηγές εισροής χρήματος είναι ο τουρισμός της καλοκαιρινής περιόδου. Η εκτέλεση του συγκεκριμένου δημοσιογράφου σε συνδυασμό με τις αντάρτικες ενέργειες του τελευταίου χρόνου, πιστεύουμε ότι διαμορφώνει μίαν αρνητική εικόνα στο εξωτερικό για την ασφάλεια της ελληνικής επικράτειας και χτυπάει την εθνική βιομηχανία του τουρισμού. Οι τουρίστες πρέπει να μάθουν ότι η Ελλάδα δεν αποτελεί πλέον ασφαλές μετόπισθεν του καπιταλισμού. Επιδιώκουμε να μετατραπεί σε εμπόλεμη ζώνη επαναστατικών διαδικασιών με εμπρησμούς, σαμποτάζ, μαχητικές πορείες, βομβιστικές επιθέσεις, ένοπλες εκτελέσεις και όχι σε τόπο προορισμού διακοπών και αναψυχής. Έχουμε πόλεμο με την δημοκρατία σας. Όσον αφορά την οικονομική κρίση και το μοιρολόι της κοινωνίας για το δυσοίωνο μέλλον της, δεν δίνουμε δεκάρα τσακιστή. Ένας κόσμος που διαμαρτύρεται για τα νέα δυσβάσταχτα οικονομικά μέτρα, δίχως πρώτα να έχει εξεγερθεί ενάντια στην νοηματική φτήνια της ίδιας της ζωής, μέσα στο σύστημα, μας είναι αδιάφορος και άξιος της μοίρας του.

Δεν έχουμε δανειστεί τίποτα απ΄ τον κόσμο σας για να νοιώσουμε ότι το χάνουμε ή το χρωστάμε.

Αν αυτό που διακυβεύεται στην συνείδηση των ανθρώπων τώρα είναι η απώλεια ενός σταθερού μισθού και μιας σίγουρης συντάξεως δείχνει ότι αυτός ο κόσμος έχει ήδη πεθάνει. Γιατί πρώτα έχασε τις επιθυμίες του, την αξιοπρέπεια του, τον εγωισμό του, τα όνειρα του, την συνείδησή του, τα συναισθήματα του και τότε δεν νοιάστηκε πραγματικά κανείς. Όταν όμως απειλούνται οι δανεικές του προσευχές για την μίζερη ψευδαίσθηση της ιδιοκτησίας του και ξεσηκώνεται, τότε οι ημέρες του είναι μετρημένες. Γιατί ζυγιάστηκαν και βρέθηκαν λειψές και ανάπηρες νοήματος.

Εμείς ως Σέχτα Επαναστατών πιστεύουμε πως μόνο μέσα από την ολοκληρωτική καταστροφή του κράτους και των σημερινών δομών θα μπορέσει να ανατείλει μια νέα προοπτική ζωής. Μια ζωή νέων ανθρωπίννων σχέσεων, χωρίς εξουσία, χωρίς σύνορα, χωρίς θρησκεία, χωρίς διαχωρισμούς. Μια ζωή που δεν θα κυβερνά το χρήμα ούτε θα βασιλεύει η ιδιοκτησία. Μια ζωή μακριά από ψεύτικα είδωλα, καταναγκασμούς και συμβάσεις.

Προωθούμε έναν νέο πολιτισμό που οι αξίες του βρίσκονται στην ισοτιμία, στην αξιοπρέπεια, στην τιμή, στον αλληλοσεβασμό, στην αλληλεγγύη, στην απελευθέρωση. Ο άνθρωπος μπορεί και πρέπει να δημιουργήσει έναν νέο τρόπο ζωής και εκφράσεως. Να εναρμονιστεί με το φυσικό περιβάλλον, να πλημμυρίσει από συναισθήματα, να αφεθεί στις απολαύσεις, να γίνει δημιουργός του κόσμου του… Η ανθρώπινη επικοινωνία πρέπει να απελευθερωθεί απ΄ τις τηλεφωνικές γραμμές και τις επίπεδες οθόνες, οι ανθρώπινες χειρονομίες να αποκτήσουν ξανά την ζεστασιά τους και να απαλλαχθούν απ΄ τις τυπικότητες και την επαναληψιμότητα, η ζωή να αποκτήσει μια περιπετειώδη περιπλάνηση και να απαγκιστρωθεί απ΄ την γραφειοκρατική της εκδοχή. Βέβαια όλα αυτά ακούγονται ουτοπικά, αν επενδύεις όλη σου την δράση σε ένα μελλοντικό όραμα και αγνοείς το σήμερα.

Την απάντηση την δίνει ο ίδιος ο καθρέπτης…

Μην ρωτάς λοιπόν πως θα αλλάξουν τα πράγματα. Γίνε εσύ ο ίδιος η απάντηση στο ερώτημα. Εμείς προτείνουμε τον ολοκληρωτικό εκμηδενισμό και την ισοπέδωση των εξουσιαστικών σχέσεων και του κυρίαρχου πολιτισμού. Μόνο μέσα από τα χαλάσματα και τα ερείπια των συγχρόνων αστικών κέντρων μπορεί να ανθίσει ένας νέος τρόπος ζωής. Οι επαναστατικές οργανώσεις είναι οι μικρές προεικονίσεις ενός τέτοιου μέλλοντος. Όμως όπως είχαμε αναφέρει σε προηγούμενο κείμενό  μας ακόμα κι αν δεν έρθει αυτό το μέλλον, εμείς θα το έχουμε γευθεί, ζώντας με τον δικό μας ανορθόδοξο τρόπο στο σήμερα. Και αυτή η περιπέτεια, το ταξείδι προς την απελευθέρωση αξίζει την κάθε του στιγμή…

Γι΄ αυτό η πρότασή μας στο τώρα είναι σαφής. Όσοι άνθρωποι θέλουν να αρνηθούν έμπρακτα την τυραννία του συστήματος, ας περάσουν απ΄ τα λόγια στην πράξη. Σύντροφοι οργανωθείτε, φτιάξτε ομάδες, συλλογικοποιείστε τις επιθυμίες σας, οπλιστείτε, διαβάστε, επικοινωνήστε, αρνηθείτε τους ρόλους και τις ηγεμονίες, καταργείστε την δουλειά και περάστε στην στρατηγική του ενόπλου αγώνος.

Οι σημερινοί αντάρτες πόλεως οφείλουν να ξεπεράσουν την κοινωνιστική κληρονομιά του προλεταριάτου και να ανακηρύξουν ως επαναστατικό υποκείμενο τους ίδιους  τους εαυτούς τους, τους συντρόφους τους και όλους όσους αμφισβητούν έμπρακτα το πραξικόπημα της εξουσίας στις ζωές μας, δίνοντας ουσιαστικό προβάδισμα στην ζωή κι όχι στις οικονομικές αναλύσεις. Στις διαδικασίες που προωθούν την ένοπλη πάλη κερδίζουμε στιγμές απελευθερωμένου χρόνου, καθώς μόνο αυτές επιτρέπουν την ανάκτηση της χαμένης αξιοπρέπειας και ανοίγουν τον δρόμο για μια εσωτερική ελευθερία. Έτσι ο καθένας μπορεί να αναδιατυπώσει την ατομική του ταυτότητα μέσα στην κοινωνική ζωή και να γίνει ένοπλος μαχητής της επαναστἀσεως.

«Ως εδώ.- Ο χειμώνας μας γεμίζει θλίψη, η άνοιξη μας μολύνει και το καλοκαίρι νοιώθουμε ασφυξία. Εδώ και καιρό μας πνίγει τα ρουθούνια η μπόχα από τα γραφεία, τους αντιδραστήρες, τα εργοστάσια και τους αυτοκινητοδρόμους. Τα φίμωτρα μας δεν έχουν πια ωραία γεύση, είναι σαν λουκάνικο περιτυλιγμένο με πλαστικό καλώδιο. Η μπύρα που πίνουμε είναι μπαγιάτικη, ίδια με την μικροαστική ηθική. Δεν θέλουμε πια να κάνουμε σε όλη μας την ζωή την ίδια δουλειά να έχουμε το ίδιο πρόσωπο. Αρκετές διαταγές μας έχουν δώσει, αρκετά έχουν ελέγξει τη σκέψη, τις ιδέες, το σπίτι και τα διαβατήριά μας, αρκετά μας έχουν σπάσει τα μούτρα. Δεν θα τους αφήσουμε άλλο να μας καλουπώνουν, να μας καταστείλουν, να μας ισοπεδώνουν.-ΤΟΥΣ ΣΠΑΜΕ ΟΛΟΥΣ ΣΤΟ ΞΥΛΟ-…

ως την παραλία του tun nichts (δεν κάνω τίποτα…)

(κάλεσμα Γερμανών αυτονόμων)

Υ.Γ.1. Επειδή γνωρίζουμε πως ένα θυμωμένο γουρούνι βρωμάει περισσότερο από το συνηθισμένο, να πούμε δυο λογάκια στους μαλάκες της ομάδας ΔΙΑΣ. «Τσογλανάκια επειδή το παίζετε ψευτόμαγκες, κάποια στιγμή σε κάποιον τυχαίο από εσάς θα του ανοίξουμε νέες κουμπότρυπες στην στολή του. Και να έχετε τον νου σας, γιατί έχουμε ένα μικρό «πρόβλημα»… είμαστε τρομακτικά συνεπείς σε αυτά που λέμε…». Άλλωστε ενδεικτικό των προθέσεων μας, είναι το σημείο που επιλέξαμε να αφήσουμε την ανακοίνωσή μας, σε απόσταση 30 μέτρων ευθείας βολής από το φυλάκιο και την πρόσοψη του Α.Τ. Νικαίας.

Υ.Γ. 2. Προς όλους τους υπευθύνους φυλακών, διευθυντές, εισαγγελείς, σωφρονιστικούς υπαλλήλους και κοινωνικούς λειτουργούς, σας προειδοποιούμε πως αν δεν αλλάξετε άμεσα την στάση σας και δεν σταματήσετε να ταλαιπωρείτε βασανισμένους φυλακισμένους ανθρώπους, θα μπείτε σε λίστα προτεραιότητας ώστε να παραδειγματιστούν οι υπόλοιποι. Ιδιαίτερα για κάποιους από εσάς γνωρίζουμε μέχρι και το τι ώρα παίρνετε τα χάπια σας. Κόψτε τους τσαμπουκάδες που κάνετε με την απαγόρευση αδειών και τα κομμένα επισκεπτήρια, να σέβεστε τους φυλακισμένους και να μην παραβιάζετε τα δικαιώματα τους, γιατί σε διαφορετική περίπτωση και σε ανυποψίαστο χρόνο θα δεχθείτε επίσκεψη των μαχητών της Σέχτας Επαναστατών με οριστική μεταγωγή στον άλλο κόσμο.

Μαχητές της επαναστάσεως ο εχθρός έχει όνομα, ψάξτε διευθύνσεις…

ΕΝΟΠΛΟΣ ΑΓΩΝΑΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΙΚΗ ΑΥΤΟΝΟΜΙΑ ΣΕΧΤΑ ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΩΝ

Επίλογος

Η δικαιοσύνη είναι το τελευταίο σύνορο των ανθρωπίνων κοινωνιών πριν τον νόμο της ζούγκλας. Αν αυτή δεν λειτουργεί γρήγορα και υπεύθυνα, μακριά από παραδικαστικά κυκλώματα, απειλές και αστοχίες, δεν μπορούμε να μιλάμε για οποιανδήποτε ανάπτυξη, είτε οικονομική, είτε κοινωνικοπολιτική. Αυτό μας δείχνει η δολοφονία του Σωκράτη Γκιόλια, ο άδικος θάνατος του οποίου γεμίζει με αίμα το φόρεμα της Δημοκρατίας.

gr.νέα

(Visited 63 times, 1 visits today)




One thought on “Ντροπὴ γιὰ τὴν Δημοκρατία τὰ τέσσερα χρόνια ποὺ πῆρε ἡ δίωξις τῆς «Σέχτας» γιὰ τὸν Σωκράτη Γκιόλια!

  1. Τὸ παρὸν ἀναδημοσιεύθηκε στὸ Aussiedlerbetreuung und Behinderten – Fragen καὶ σχολίασε:
    Prosecution Fremden durch Staatsanwalt für den Mord an dem Journalisten Sokratis Giolias, vier Jahre später brachte. Die Anklage bezieht sich auf terroristische Aktivitäten der Organisation ‘Sekte der Revolutionäre’

    Aha, auch Terroristen? Glück, Auf, meine Heimat!

Leave a Reply