Μὰ αὐτοὶ ΔΕΝ εἶναι κομμουνιστές…

Μὰ αὐτοὶ ΔΕΝ εἶναι κομμουνιστές...1«…Κι εντάξει… Πολέμησες τους κομμουνιστές. Άφησες νεκρούς επάνω στον Γράμμο, άφησες πατεράδες κι αδερφούς και φίλους, στα δάση των Αγράφων. Έχυσες αίμα προγονικό για να τους πετάξεις έξω από την Ελλάδα.
Και τους νίκησες.
Λέγουν όμως ότι η ιστορία γράφεται από τους νικητές.
Αλλά η δική σου ιστορία πατριώτη, γράφτηκε από τους ηττημένους!…»

Εἶναι ὁ κομμουνισμὸς …«ἀγάπη» μου!!!

Μια ζωή πολέμαγες τους κομμουνιστές…

Μια ζωή πολέμαγες τους κομμουνιστές.
Επειδή πίστευες ότι από δαύτους, κινδύνευες να χάσεις την γη σου, το σπίτι σου, την μικρή επιχείρηση σου και την αυτονομία που δίδει στον άνθρωπο, το να ορίζει ο ίδιος το μερτικό του κάτω από τον ήλιο.

Αλλά ο Σαμαράς, ο Βενιζέλος, η Βούλτεψη, δεν είναι κομμουνιστές.

Και τώρα αυτοί χυμούν να σου τα αρπάξουν όλα αυτά και να σε πετάξουν στον δρομο κι εσένα και τα παιδιά σου…
Αυτοί δρομολογούν τον θάνατο της ελληνικής επιχειρήσεως, του Έλληνα αγρότη, του Έλληνα εργάτη, του Έλληνα ιδιωτικού υπαλλήλου.
Κι αυτοί πηγαίνουν να σε καταντήσουν σκλάβο των πολυεθνικών και των πρεζεμπόρων της παγκόσμιας βιομηχανικής φτηνιαδούρας.  
Γιατί πολέμησες λοιπόν, άνθρωπε;;    

Ναι, πολέμησες τους κομμουνιστές με πίστη και με πάθος.
Τους πολέμησες στα βουνά σου, τους πολέμησες στις πολίχνες σου, τους πολέμησες στις πόλεις σου.
Γιατί ήθελες μιαν ελεύθερη πατρίδα και όχι ένα πιόνι του κάθε Στάλιν.
Γιατί δεν άντεχες να δεις την Μακεδονία σλαβική, όπως το ήθελαν οι κομμουνιστές. Γιατί δεν γούσταρες να σκύβεις το κεφάλι στην σοβιετική και στην εγχώρια νομενκλαντούρα. Γιατί δεν ανεχόσουν να σε λέν σοβιετικό, αντί να σε λέν Έλληνα.
Τους πολέμησες για να κρατήσεις δικούς σου, τους τάφους των προγόνων σου.

Αλλά ο Παπανδρέου, ο Ντινόπουλος, η Μπακογιάννη, δεν είναι κομμουνιστές.

Κι αυτοί τώρα χαρίζουν την Μακεδονία στους Σλάβους, αυτοί χαρίζουν τις πόλεις σου στους αλβανοκογκολέζους, αυτοί δίνουν την σημαία σου στους μαύρους, αυτοί σηκώνουν μιναρέδες στις πλατείες σου, αυτοί κάνουν τα στραβά μάτια στον φονιά Αλβανό, αυτοί δίνουν την Θράκη στους Τούρκους, αυτοί σε ξεφτιλίζουν στο Αιγαίο, αυτοί προσκυνούν την Μέρκελ, αυτοί σε έχουν κάμει πιόνι των ευρωαμερικανοσιωνιστικών διευθυντηρίων.
Και προπαντός αυτοί λυσσούν να σε αντικαταστήσουν με αφροασιατικές μάζες κι από Έλληνα να σε κάμουν ελληνόφωνο, μέσα σε ένα διεθνιστικό μπουρδέλο.
Γιατί λοιπόν δεν τους πολεμάς, όπως κάποτε πολέμησες τους κομμουνιστές;;;

Κι εντάξει… Πολέμησες τους κομμουνιστές. Άφησες νεκρούς επάνω στον Γράμμο, άφησες πατεράδες κι αδερφούς και φίλους, στα δάση των Αγράφων. Έχυσες αίμα προγονικό για να τους πετάξεις έξω από την Ελλάδα.
Και τους νίκησες.
Λέγουν όμως ότι η ιστορία γράφεται από τους νικητές.
Αλλά η δική σου ιστορία πατριώτη, γράφτηκε από τους ηττημένους!

Ο Λοβέρδος, ο Αδωνις, η Παπακώστα δεν είναι κομμουνιστές.
Ωστόσο αυτοί επέτρεψαν στους κομμουνιστές να γράψουν την ιστορία σου! Αυτοί έδώσαν την κρατική τηλεόραση στους ηττημένους, αυτοί παρέδοσαν την παιδεία στις ρεπούσηδες, αυτοί έκαμαν σημαιοφόρο τον Βούλγαρο, αυτοί σου άλλαξαν τα βιβλία, αυτοί σε βομβαρδίζουν με την κομμουνιστική προπαγάνδα κάθε ημέρα, αυτοί πασχίζουν να ξεχάσεις τον Μελιγαλά, αυτοί σε καταδιώκουν αν τολμήσεις να πεις κουβέντα για τους συμμορίτες του Βελουχιώτη, αυτοί έκαμαν ήρωα τον στρατηγό Σαράφη, αυτοί σου πλένουν το μυαλό με τον ΕΛΑΣ και με τα «κατορθώματα» του τάχα μου «δημοκρατικού στρατού»
Ποιους νίκησες ρε Έλληνα;;;
Και γιατί έχυσες αίμα για να τους νικήσεις;;;

Ναι! Μια ζωή πολεμούσες τους κομμουνιστές. Και στον εμφύλιο και μετά τον εμφύλιο και στην χούντα και μετά την χούντα και τότε και τώρα…
Έδωσες ψυχή και σάρκα σ’ αυτόν τον αμείλικτο αγώνα. Θυσίασες την καλοπέραση σου, θυσίασες την βολή σου, θυσίασες χρόνο και προσδοκίες, για να κρατήσεις την σημαία της ελεύθερης πατρίδας.

Αλλά ο Βορίδης, ο γιος του Πλεύρη, η Ασημακοπούλου, δεν είναι κομμουνιστές.
Κι όμως…
Αυτοί κάμουν τα στραβά μάτια για να χώνονται παντού οι κομμουνιστές. Στο δημόσιο, στις ΔΕΚΟ, στα ΜΜΕ, παντού!
Ο Κωνσταντίνος ο Καραμανλής, που εσύ τον λες «εθνάρχη»  έφερε εδώ τον Αντρέα. Οι ράλληδες και οι καραμανλήδες και οι βαρβιτσιώτηδες και οι πολύδωρες και οι μητσοτακαίοι και οι σαμαράδες, βόλεψαν τα παιδιά των μισελλήνων και μετέτρεψαν όλες τις δημόσιες υπηρεσίες σε κόβες και σε γιάφκες.
Ενώ εσύ φουκαρά μου, έμενες πάντα στην απέξω.
Ρομαντικός ιδεολόγος και σημαιοφόρος των απωλεσθέντων αξιών.
Εσύ και τα παιδιά σου.
Και τώρα αυτοί οι ιδιοι έρχονται να εξαφανίσουν την τάξη σου. Τη μεσαία τάξη, όπως λένε.
Όχι οι κομμουνιστές.
Οι δικοί σου άνθρωποι.Οι απόγονοι των συμπολεμιστών σου.
Οι δεξιοί, οι συντηρητικοί, οι μεγαλοαστοί. Αυτοί όλοι που εσύ,με τους δικούς σου νεκρούς και με τους δικούς σου αγώνες τους έκαμες πολιτικά τζάκια!

Μὰ αὐτοὶ ΔΕΝ εἶναι κομμουνιστές...2

Τι πολέμησες λοιπόν ρε κακομοίρη;;;
Και τι περιμενεις από όλους αυτούς τους προδότες, που εσύ ακόμα να τους κρατάς στην εξουσία;;;
Τι προσδοκάς από τους σαμαράδες κι από τους καραμανλήδες, που σε κατήντησαν την χλέβη των ηττημένων;;;
Αυτούς πρέπει να πολεμήσεις σήμερα.
Όπως πολέμησες άλλοτε τους κομμουνιστές…

Μὰ αὐτοὶ ΔΕΝ εἶναι κομμουνιστές...3

——————————————————————————————————

Βιβλιογραφικές σημειώσεις

Οι Κινεζοι που είναι σοφοί άνθρωποι, λέγουν ότι η ιστορία γράφεται από τους νικητές.
Η ιστορία του εμφυλίου πολέμου στην Ελλάδα γράφτηκε πάντως από τους ηττημένους!

Η «άλλη άποψη», η άποψη των νικητών καταχωνιάστηκε κάτω από τα βαριά ενοχικά σύνδρομα της μεταπολεμικής δεξιάς και την άλωση σχεδόν του συνόλου των ΜΜΕ και των δημόσιων υπηρεσιών από την ανδρεοπαπανδρεϊκή αριστερά.


Σήμερα παρά ποτέ, είναι σημαντικό να ακουστεί και η άλλη άποψη… 

Λευτέρης Πανούσης
(Visited 136 times, 1 visits today)




0 thoughts on “Μὰ αὐτοὶ ΔΕΝ εἶναι κομμουνιστές…

Leave a Reply