Τὸ δένδρο καὶ ἡ μάνδρα τῆς αὐλῆς.

Τὸ δένδρο καὶ ἡ μάνδρα τῆς αὐλῆς.Ἀπαγορεύεται ἡ λήψις τμημάτων αὐτοῦ ἢ τοῦ συνόλου του, γιὰ ὁποιανδήποτε χρῆσιν ἢ ἐκμετάλλευσιν, χωρὶς τὴν ἄδεια τοῦ κυρίου Πετροπούλου.

Φιλονόη

ΤΟ ΔΕΝΔΡΟ ΚΑΙ Η ΜΑΝΔΡΑ ΤΗΣ ΑΥΛΗΣ
Θέλω λοιπὸν στὴν Ῥίζα σου δειλὰ νὰ γονατίσῳ
νὰ σοῦ χαϊδέψῳ τὰ κλαριὰ ποὺ βάρυναν φωλιὲς         
στὸ θρόϊσμα τῶν φύλλων σου τὸν λογισμὸ ν᾿ ἀφήσω  
τὰ κελαϊδήσματα πουλιῶν νὰ γίνουνε λαλιὲς             
ποὺ βέλη ἀπὸ τὰ στήθια μου πληγώνουνε τὰ χάη      
καὶ ποὺ τὸ αἷμα κρέμεται στὸ γιόμα φυλακτό·             
τὸν ἴσκιο τῶν ὀνείρων μου ἡ μάντρα τὸν κρατάει       
φυλακισμένο στὴν αὐλὴ γιὰ χρόνους ἑκατό.                             
 
Νοιώθω τὴν στάλα τῆς δροσιᾶς τὰ βλέφαρα νὰ ῥαίνῃ
κι ἀπὸ τὰ βλέφαρα χαμαὶ στὴν χλόη νὰ γλυστρᾷ
κάθε ποὺ τὸ κεφάλι μου σύγνεφο τὸ βαραίνει              
κάθε ποὺ τὸ κεφάλι μου μιὰν ἀστραπὴ φορᾶ               
στεφάνι ὁλοφώτεινο, τῆς νιότης μου στεφάνι              
καὶ ποὺ φωτίζει ὁλάκερη τὴν μάντρα στὴν αὐλή·          
μ᾿ ἀπόψε τῶν ὀνείρων μου ὁ ἴσκιος δὲν ἐφάνη
μὲ τόσο φῶς τριγύρω του, τί τάχα νὰ ὠφελῇ;             
(Visited 32 times, 1 visits today)




Leave a Reply