Ὕμνος πρὸς τὸν Φίλον μου

Ὕμνος πρὸς τὸν Φίλον μουὮ εὔμορφα ἐσεῖς τῆς Κρήτης

 ἄγρια βουνά,

τοῦ ἡελίου ἐσεῖς ἐμπρὸς

ὁλόρθα ἀκρογιάλια

κι ἀνέμοι ἐσεῖς τῶν γαλανῶν πελάγων της

κι ἐσὺ αὐδὴ Ἑλληνική,

μαζύ του τραγουδεῖστε.

Κρήτη παλληκαρομάνα ἐσύ

κι ἐσεῖς ἀετόπουλα κι ἐσεῖς ὦ γερακίνες

κι ἐσεῖς κοπέλια ζηλευτά,

λευκόκορμα κορίτσια,

ἄστρα ὦ ποὔχετε εἰς τὰ μαλλιά,

εἰς τὰ μάτια μέσα ἐλευτεριά,

κι ἐσὺ ἐλιὰ κι ἐσὺ λαλιὰ

κι ἐσὺ ῥακὶ κι ἐσὺ πουλὶ κι ἐσὺ φιλί

καὶ μόνα ἐσεῖς τῆς γῆς αὐτῆς,

ὦ κρητογεννημένα

κι ἐσὺ αὐδὴ Ἑλληνική,

μαζύ του τραγουδεῖστε,

πὼς εἶναι κουζουλὸς λέγω,

τ’ ἀμπέλια πὰ νὰ τρυγήσῃ

κι ὁποὺ ἐκειὰ πατεῖ, χῶμα εἰς τὶς Καρῖνες

ἐκειὰ μὲ χρόνους πάμπολλους,

τὸν ἔρωτα νὰ ζήσῃ.

ΥΓ: «Μερικὲς ἀράδες ἀπὸ σκόρπιες Ἑλληνικὲς λέξεις,
 γιὰ τὸν φίλον μου

Δημήτριον Ἀνδρουλιδάκη».

Δεσποτκης τς Δαμητρς

λλην

17-6-2014

(Visited 13 times, 1 visits today)




Leave a Reply