Τὸ …«ταξείδι» ποὺ ἄρχισε στὸ Καστελλόριζο φθάνει στὸ τέλος του…

Καὶ κάπως, ἔτσι τὸ ταξείδι ποὺ ἄνοιξε στὸ Καστελόριζο, θὰ κλείση μὲ τὴν ἑδραίωση τοῦ νέου εὐρωπαϊκοῦ status quo.
…ἰδιαιτέρως ἂν μπῇ σὲ ἕνα γενικότερο σχέδιο τελικῆς λύσεως, ὅπως ἀναφέρει ὁ Μιχάλης Ἰγνατίου, συμψηφισμοῦ χρέους μὲ (μέρος ἀπό) γερμανικὲς ἀποζημιώσεις.

 

Ο Τσίπρας «πάτησε» τις κόκκινες γραμμές για ασφαλιστικό και εργασιακό

Τὸ ...«ταξείδι» ποὺ ἄρχισε στὸ Καστελλόριζο φθάνει στὸ τέλος του...

Τις «κόκκινες γραμμές» της κυβερνήσεως σε ασφαλιστικό και εργασιακά πάτησε ο πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας, στην τηλεφωνική συνομιλία που είχε με τον πρόεδρο της Κομισιόν Ζαν Κλοντ Γιούνκερ. Στο κοινό ανακοινωθέν που εξέδωσαν, γίνεται λόγος για μεταρρυθμίσεις με στόχο δίκαιο και βιώσιμο ασφαλιστικό, που θα αποτρέπει την φτώχεια, αλλά και αγορά εργασίας, που θα ευνοεί την ανταγωνιστικότητα.

Συγκεκριμένα, στην κοινή γραπτή δήλωση – η οποία εκδόθηκε από την Κομισιόν – αναφέρεται ότι:

«Ο πρόεδρος Γιούνκερ και ο πρωθυπουργός Τσίπρας μίλησαν σήμερα τηλεφωνικά.

Εξέτασαν την πρόοδο που έχει γίνει στις διαπραγματεύσεις μεταξύ Ελλάδας και εταίρων, κατά τις τελευταίες ημέρες, σχετικά με τον κατάλογο των μεταρρυθμίσεων, που μπορεί να οδηγήσει σε επιτυχή ολοκλήρωση της αξιολογήσεως.

Συζήτησαν, ιδιαίτερα, την σημασία των μεταρρυθμίσεων, ώστε να εκσυγχρονιστεί το συνταξιοδοτικό σύστημα, ούτως ώστε να είναι δίκαιο, να μην επιβαρύνει τα δημοσιονομικά μεγέθη, αλλά και αποτελεσματικό ώστε να αντιμετωπίζει την φτώχεια των ηλικιωμένων.

Επίσης συζήτησαν την ανάγκη εξελίξεων στον μισθολογικό τομέα, αλλά και στους θεσμούς της αγοράς εργασίας, ώστε να καταστούν υποστηρικτικοί στην δημιουργία νέων θέσεων, ενισχύσεως της ανταγωνιστικότητας αλλά και της κοινωνικής συνοχής. Σε αυτό το πλαίσιο υπήρξε σύγκλιση απόψεων, γύρω από τον ρόλο ενός μοντέρνου και αποτελεσματικού συστήματος, συλλογικών διαπραγματεύσεων, το οποίο θα πρέπει να αναπτυχθεί μέσω ευρείας διαβουλεύσεως και να πληροί τα υψηλότερα ευρωπαϊκά πρότυπα.

Θα πρέπει να συνεχίσουν οι εποικοδομητικές συνομιλίες στο Brussels Group».

πηγή

Μὲ ἕνα τέτοιο σενάριο ΟΛΟΙ βγαίνουν λάδι…

Η τελική λύση πλησιάζει: Συμψηφισμός χρέους με πολεμικές αποζημιώσεις;

Καθώς οι διαπραγματεύσεις της Ελλάδας με τους δανειστές φαίνεται να διανύουν το τελευταίο τους στάδιο μέσα σε ένα φρενήρη ρυθμό επαφών και διαβουλεύσεων, προτάσεων και δηλώσεων, πολλά δείχνουν ότι οδεύουμε πλέον σε μια οριστική λύση του ελληνικού προβλήματος με κούρεμα του χρέους ώστε αυτό να καταστεί βιώσιμο.

Υπάρχουν ενδείξεις ότι τμήμα τουλάχιστον του κουρέματος πιθανόν να επέλθει με συμψηφισμό με τις γερμανικές πολεμικές αποζημιώσεις. Παρότι είναι ακόμη νωρίς για τελικά συμπεράσματα, με ικανοποίηση σημειώνουμε ότι σε προεκλογική ανάλυση στις 4 Ιανουαρίου (http://mignatiou.com/2015/01/diexodi-pros-ti-diefthetisi-tou-chreous/) είχαμε περιγράψει τις προϋποθέσεις για μια τέτοια πορεία. Τι μας κάνει να ευελπιστούμε τώρα ότι αυτή θα είναι πράγματι η οριστική κατάληξη;

Καταρχήν οι απανωτές δηλώσεις στο τέλος της περασμένης εβδομάδας του Γερμανού Προέδρου Γκάουκ και της Καγκελαρίου Μέρκελ, που αναγνώριζαν την ευθύνη της σύγχρονης Γερμανίας έναντι της Ελλάδας, για τα φρικτά εγκλήματα των Ναζί, στην διάρκεια του Β´ Παγκοσμίου Πολέμου, και επομένως άνοιγαν με επισημότητα το ζήτημα των αποζημιώσεων.  Βέβαια η δήλωση του κ. Γκάουκ ήταν συγκεκριμένη, ενώ της κας Μέρκελ γενική και αργότερα ο κυβερνητικός εκπρόσωπος της Καγκελαρίας διευκρίνησε ότι η πολιτική της γερμανικής κυβερνήσεως στο θέμα αυτό δεν έχει αλλάξει.  Αλλά το γεγονός παραμένει ότι οι δηλώσεις αυτές δεν ήταν καθόλου τυχαίες, ούτε και απλά επετειακές, αλλά προϊόν σοβαρής προεργασίας. Τα πρώτα βήματα προφανώς έγιναν στην πολύωρη, πρόσωπο με πρόσωπο, συνάντηση Μέρκελ και Τσίπρα στο Βερολίνο, όπου ο Ελληνας πρωθυπουργός έθεσε επίσημα το θέμα μαζί με όλα τα υπόλοιπα ανοιχτά ζητήματα και συζητήθηκε προοπτική συνολικής λύσεως. Πάνω απ’ όλα τέθηκε η βάση των επομένων κινήσεων που δεν ήταν άλλη από την παραδοχή ότι η τελική λύση δεν μπορεί παρά να είναι πολιτική: Εφόσον οι αριθμοί «δεν βγαίνουν» – και δεν πρόκειται ποτέ «να βγουν» – τότε το κούρεμα θα γίνει και την απόφαση δεν θα την πάρει ο Σόιμπλε, ούτε και ο Βαρουφάκης, αλλά οι πολιτικοί ηγέτες και οι «Θεσμοί». Οι δύο υπουργοί φιμώθηκαν πάραυτα και το νερό μπήκε στο αυλάκι… Βασικό μέλημα των δύο ηγετών ήταν το πώς θα περάσουν στην κοινή γνώμη των χωρών τους τα αντίστοιχα μεγάλα προ-απαιτούμενα για μια συνολική λύση: οι οικονομικές «θυσίες» της Γερμανίας και το «τέλος του κρατισμού» στην Ελλάδα με τις περικοπές σε προνόμια που αυτό συνεπάγεται…

Ακολούθησαν οι περίφημες εκπομπές κωμωδίας της κρατικής γερμανικής τηλεοράσεως που με πολύ γλαφυρό τρόπο πέρασαν στο γερμανόφωνο κοινό – αλλά και ευρύτερα – το μήνυμα ότι: α) η Γερμανία δεν έσωσε την Ελλάδα με δανεικά αλλά την μεγαλύτερη τράπεζά της που απειλείτο με χρεωκοπία, β) ότι η Γερμανία κέρδισε πολλαπλά από την κρίση και μάλιστα τεράστια ποσά, πρώτα με τους τόκους που της επέστρεψε η Ελλάδα, έπειτα με τα μηδενικά επιτόκια, με τα οποία τώρα τοκίζει το τεράστιο κρατικό της χρέος (πάνω από 2 τρις ευρώ)  και τέλος με την κατακόρυφη αύξηση των εξαγωγών της γ) ότι οι Έλληνες είναι σε βαθύ αδιέξοδο λόγω του αποτυχημένου προγράμματος δήθεν «σωτηρίας» τους και σε αξεπέραστη ανθρωπιστική κρίση και δ) ότι οι Ναζί διέπραξαν ανείπωτες θηριωδίες στην Ελλάδα του Β´ Παγκοσμίου Πολέμου που χρήζουν αποζημιώσεως…

Έπειτα η «διαδικασία» επαφών Ελλάδας – Θεσμών αφέθηκε να φτάσει στο χείλος του γκρεμού, κυριολεκτικά στο «και πέντε»….  Τούτο φαίνεται ότι ήταν ένα άμεσο αποτέλεσμα των συνομιλιών Μέρκελ-Τσίπρα καθώς η καγκελάριος, σύμφωνα με έγκυρα δημοσιεύματα, ζήτησε από τον Έλληνα πρωθυπουργό να πάρει χρήματα από όπου και όπως μπορεί, να αδειάσει κάθε δημόσιο ταμείο, αρκεί να κερδηθεί κάποιος χρόνος και να δημιουργηθεί στην κοινή γνώμη όχι απλά το αίσθημα αλλά η πεποίθηση του αναπόφευκτου. Οι διάφοροι καλοθελητές των media και των «Θεσμών» έσπευσαν, όπως αναμενόταν να ρίξουν λάδι στην φωτιά… Ωστόσο μέσα από τις κραυγές κινδύνου και τους άναρθρους αλαλαγμούς πανταχόθεν, ο προσεκτικός παρατηρητής διέκρινε συνεχείς, καθημερινές, διαβεβαιώσεις σε ανώτατο επίπεδο και από τις δυό πλευρές του Ατλαντικού ότι δεν υπάρχει κανένα ζήτημα χρεωκοπίας και Grexit σε καμμία, μα καμμία απολύτως, περίπτωση…

Κάπως έτσι φτάσαμε στο χθεσινό άρθρο του εγκύρου περιοδικού Forbes (http://www.forbes.com/sites/marcelmichelson/2015/05/03/yes-germany-should-consider-war-debt-gesture-to-greece-and-save-the-euro-too) που παρότρυνε την Γερμανία να συμψηφίσει τις πολεμικές αποζημιώσεις με το κούρεμα του ελληνικού χρέους και με τον τρόπο αυτό να σώσει ταυτόχρονα και το ευρώ. Το κείμενο αυτό είναι μόνο το τελευταίο στην σειρά κειμένων στον αγγλοσαξωνικό κόσμο, με το ίδιο μοτίβο τα τελευταία χρόνια.  Μόνο που προχθές, σχεδόν την ίδια στιγμή, η κα. Λαγκάρντ του ΔΝΤ προέβη σε δραματική παρέμβαση μέσω του εκπροσώπου του Ταμείου Πολ Τόμσεν, απαιτώντας από τους Ευρωπαίους (ναί, απαιτώντας, και μάλιστα άμεσα) κούρεμα του ελληνικού χρέους και απειλώντας ότι εάν τούτο δεν συμβεί το Ταμείο θα αποσύρει τα χρήματά του από την επομένη δόση των 7,2 δις.  Μετά από μια τέτοια υπερατλαντική πίεση η κα. Μέρκελ διευκολύνεται να παρουσιάσει το επερχόμενο κούρεμα ως «απολύτως αναγκαίο» και «αναπόφευκτο». Το σκηνικό έχει λοιπόν ήδη στηθεί…

Αλλά η Γερμανία πιθανόν να επιδιώκει όχι απλά με «ένα σμπάρο δυο τρυγόνια» αλλά σαφώς πολύ περισσότερα από δύο… Εκτός από την σωτηρία της Ελλάδας και του ευρώ, τυχόν συμψηφισμός των πολεμικών αποζημιώσεων με το ελληνικό χρέος θα μπορούσε να την απαλλάξει από πιθανές απαιτήσεις για παρόμοιο κούρεμα από άλλες μεσογειακές χώρες, οι οποίες δεν έχουν απαιτήσεις πολεμικών αποζημιώσεων έναντι της Γερμανίας. Έπειτα, εφόσον οι ελληνικές απαιτήσεις περιορισθούν σε «χαμηλά/λογικά» επίπεδα (που θα είναι φυσικά κάποιο σχετικά μικρό ποσοστό των οφειλομένων κατά την έκθεση του Γενικού Λογιστηρίου του Κράτους) και σε διάφορα αντισταθμιστικά/επενδυτικά προγράμματα τότε δημιουργείται προηγούμενο και για όποιες άλλες χώρες θέσουν θέμα πολεμικών αποζημιώσεων.

Αλλά πώς θα παραμείνουν οι ελληνικές απαιτήσεις για πολεμικές αποζημιώσεις σε χαμηλά επίπεδα; Ο βασικός τρόπος είναι ασφαλώς η συμμετοχή στο κούρεμα της ΕΚΤ τόσο μέσω της ποσοτικής χαλαρώσεως όσο και με την έκδοση ομολόγων διαφόρων μορφών. Ασφαλώς Η ΕΚΤ μέσω ομολόγων ή άλλου τρόπου θα μπορούσε να ελαφρύνει το ελληνικό χρέος από τα 50 δις του χρέους των ελληνικών τραπεζών το οποίο αδίκως φορτώθηκαν οι φορολογούμενοι. Αλλά υπάρχουν πολλοί άλλοι «ευρηματικοί» τρόποι για περαιτέρω ελάφρυνση του χρέους μέσω ομολόγων και ο Γιάνης Βαρουφάκης, αλλά και άλλοι συνάδελφοί του, τους έχουν αναλύσει επαρκώς…
Σε τελική ανάλυση η Γερμανία μπορεί να σώσει την Ελλάδα όχι εκταμιεύοντας δισεκατομμύρια από το κρατικό της θησαυροφυλάκιο, ούτε και με δανεικά, αλλά στην ουσία από τα κέρδη που η ίδια απεκόμισε τα τελευταία χρόνια στην διάρκεια της κρίσεως.  Επειδή μάλιστα η ίδια η Γερμανία υπήρξε ωφελημένη από παρόμοιο κούρεμα συνδυασμένο με αναπτυξιακές ρήτρες κλπ. στην περίφημη συμφωνία του 1953, έχει τώρα υποχρέωση να επιστρέψει έμπρακτα την τεράστια βοήθεια που έλαβε τότε. Και να ηγηθεί του μέλλοντος της Ευρώπης από θέση ηθικού πλεονεκτήματος και όχι απλά από θέση ισχύος. Υπάρχουν επιτέλους ενδείξεις ότι τμήμα της ηγεσίας της έφθασε τελικά στο ανώτατο αυτό στάδιο ωριμάνσεως…

Θα κλείσουμε το κείμενο αυτό με την ίδια ευχή που διατυπώσαμε στο προαναφερθέν κείμενο της 4ης Ιανουαρίου, δηλαδή να συνοδευθεί το κούρεμα του ελληνικού χρέους με συνδρομή της Γερμανίας και των Θεσμών στην απαραίτητη κάθαρση των οικονομικών και πολιτικών εγκλημάτων που κατέστρεψαν την Ελλάδα και επίσης την επιμονή των θεσμών στο ζήτημα των μεταρρυθμίσεων, που τόσο αναγκαίες είναι για να προχωρήσει η Ελλάδα στο αύριο. Και καταλήγουμε με την ίδια ακριβώς φράση, όπως πριν ακριβώς 4 μήνες: «Μέχρις ότου η πολύπαθη ευρωπαϊκή ολοκλήρωση – εφόσον τελικά έρθει – να βάλει την ελληνική πολιτική ηγεσία στο καλούπι που της αρμόζει τουλάχιστον όσον αφορά στην δημόσια διοίκηση και τις οικονομικές αποφάσεις…»

Νέα Υόρκη, 4 Μαίου 2015

Ἀλέξανδρος

Γιά ποιά διαγραφή χρέους συζητοῦν ὅταν οὐσιαστικῶς ΔΕΝ ὑπάρχουν χρέη;

Καὶ μετὰ ἀπὸ ἑβδομήντα χρόνια ἀνεκάλυψαν ΟΛΟΙ τοὺς κακοὺς Γερμανούς!!!

Οἱ τοκογλύφοι διέταξαν «κούρεμα» τοῦ «χρέους» καὶ μετατόπισίν του στὶς πλᾶτες τῶν Γερμανῶν.

(Visited 25 times, 1 visits today)




Leave a Reply