Εἶναι ἡ Deutsche Bank ἡ ἐπομένη Lehman;

Κοιτάζοντας προς τα  πίσω την κατάρρευση της Lehman Brothers το 2008, είναι εκπληκτικό το πόσο γρήγορα έγιναν όλα αυτά.
Εκ των υστέρων υπήρχαν μερικά σημάδια  έγκαιρης προειδοποιήσεως, αλλά το πραγματικό μέγεθος της καταστροφής εκτυλίχθηκε στο κοινό μόνο τις τελευταίες στιγμές, πριν γίνει φανερό  ότι η Lehman ήταν καταδικασμένη.Εἶναι ἡ Deutsche Bank ἡ ἐπομένη Lehman;4

Πρώτα, για λόγους παραλληλισμού, ας ανακεφαλαιώσουμε  τα γεγονότα του 2007-2008:

Υπήρχαν λίγοι πρώιμοι δείκτες  για τα δεινά της Lehman.
Αυτοί που είχαν εσωτερική πληροφόρηση  όμως, γνώριζαν πολύ καλά: Στα τέλη του 2007, η Goldman Sachs τοποθέτησε  ένα τεράστιο ιδιοκτησιακό στοίχημα εναντίον της Lehman, που θα γίνει  γνωστό  παγκοσμίως ως «Big Short». (Είναι ένα στοίχημα, από το οποίο  αργότερα θα επωφεληθεί  κατά την διάρκεια της κρίσεως).

Το καλοκαίρι του 2007 τα  δάνεια subprime άρχιζαν να έχουν κακές επιδόσεις στην αγορά. Μέχρι τον Αύγουστο του 2007, η διαπραγμάτευση εμπορικών τίτλων  είδε την  ρευστότητά  της να εξατμίζεται  γρήγορα και  η χρηματοδότηση για όλους τους τύπους  τίτλων, που βασίζονταν σε περιουσιακά στοιχεία, είχε στερέψει.
Αλλά,  ακόμα και στα τέλη του 2007, υπήρχε μικρή δημόσια ένδειξη ότι η Lehman είχε ολοκληρώσει την  αποστράγγιση της ρευστότητός της.

Πιθανώς η πρώτη δημόσια ένδειξη ότι τα πράγματα πήγαιναν καθοδικά  για την Lehman δεν εμφανίστηκε μέχρι τις 8 Ιουνίου 2008, όταν η Fitch Ratings υποβάθμισε την αξιολόγηση της Lehman στο  ΑΑ-μείον, με προοπτικές αρνητικές. (Ειρωνικά, 7 χρόνια από την ημέρα αυτή θα υποβαθμισθεί  από την S & P και η  Deutsche Bank)

Oι «αρνητικές προοπτικές»  έδειχναν   ότι μια άλλη περαιτέρω υποβάθμιση είναι πιθανή. Στην συγκεκριμένη περίπτωση, αυτή η αναφορά υποβάθμιζε υπερβολικά την τότε κατάσταση.

Μόλις  τρεις μήνες αργότερα, κατά την διάρκεια μίας  μόλις  εβδομάδος, η Lehman θα ανακοινώσει μια μεγάλη ζημιά  και θα  κηρύξει πτώχευση.

Και τα υπόλοιπα είναι πλέον  ιστορία.

Εἶναι ἡ Deutsche Bank ἡ ἐπομένη Lehman;5

 

Η ΒΔΟΜΑΔΑ ΠΟΥ ΑΛΛΑΞΕ ΤΗΝ ΔΕΚΑΕΤΙΑ

10 ΣΕΠΤΕΜΒΡΊΟΥ 2008 H LEHMAN BROTHERS  ΑΝΑΚΟΙΝΩΝΕΙ ΜΙΑ ΖΗΜΙΑ 3,9 ΔΙΣ ΔΟΛΑΡΙΑ.

13 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ  2008 ΤΟ FEDERAL RESERVE ΔΕΝ ΕΓΚΡΙΝΕΙ ΤΗΝ ΕΠΙΛΟΓΗ ΡΕΥΣΤΟΠΟΙΗΣΕΩΣ

14 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ  2008  Η ΡΥΘΜΙΣΤΙΚΗ ΑΡΧΗ ΤΟΥ ΗΝΩΜΕΝΟΥ ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΙ ΤΗΝ ΠΡΟΣΦΟΡΑ ΣΩΤΗΡΙΑΣ ΑΠΌ ΤΗΝ BARCLAYS

15 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ   2008  Η LEHMAN BROTHERS KANEI AITHMA ΓΙΑ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ ΛΟΓΩ ΧΡΕΩΚΟΠΙΑΣ

Θα μπορούσε αυτό να συμβεί με την Deutsche Bank;

Κατ ‘αρχάς, πρέπει να δηλώσουμε το αυτονόητο: Αν η Deutsche Bank είναι η επομένη Lehman, δεν θα το  ξέρουμε μέχρι τα γεγονότα να  προχωρήσουν με ανεξέλεγκτους  και επιταχυνόμενους ρυθμούς.
Η φύση όλων των τραπεζών, που βασίζονται στο σύστημα κλασματικών αποθεμάτων,  – που βρίσκονται εξ ορισμού συνεχώς  σε πτώχευση – είναι να προβάλλουν  μια αύρα  σταθερότητας μέχρι η  ψευδαίσθηση να έχει ήδη αρχίσει να διαλύεται.

Μέχρι την στιγμή που θα αντιληφθούμε  την  κρίση – αν κάποια κρίση βρίσκεται  στον ορίζοντα -,  αυτή θα έχει κατακάψει τα πάντα  από την στιγμή που θα είναι ήδη γνωστή  στο κοινό.
Είναι πλέον αποδεδειγμένο ότι η αλήθεια είναι το πρώτο θύμα του συνόλου των τραπεζικών κρίσεων.
Θα υπάρξουν λίγα σημάδια  έγκαιρης προειδοποιήσεως.
Για τον σκοπό αυτό, αρχίζουμε  να συνδέουμε  τις τελείες:

Παρακάτω αναφέρονται όσα συνέβησαν  στην Deutsche Bank, κατά την διάρκεια των τελευταίων 15 μηνών:

  • Τον Απρίλιο του 2014, η Deutsche Bank αναγκάσθηκε  να συγκεντρώσει επιπλέον 1,5 δισεκατομμύριο σε κεφάλαια Tier 1  για να ενισχύσει την  κεφαλαιακή διάρθρωση της . Γιατί;
  • Ένα μήνα  μήνα αργότερα, τον  Μάιο του 2014, η μάχη για την ρευστότητα συνεχίστηκε  και η DB  ανακοίνωσε την πώληση νέων μετοχών αξίας 8 δισεκατομμυρίων ευρώ, με έκπτωση   έως και 30%. Γιατί και πάλι;
    Ήταν μια κίνηση, που έκανε το σύνολο  των  χρηματοπιστωτικών  μέσων  ενημερώσεως να απορήσει.
    Η ήρεμη προς τα έξω εικόνα της Deutsche Bank δεν φαίνεται να αντανακλούσε τις  εσπευσμένες  προσπάθειές της  για  άντληση ρευστότητας.
    Κάτι ήταν αναμφισβήτητα σάπιο πίσω από την κουρτίνα.
  • Προωθούμαστε γρήγορα  μέχρι τον Μάρτιο του τρέχοντος έτους: η Deutsche Bank δεν περνάει ένα  «τεστ αντοχής» του τραπεζικού κλάδου στις ΗΠΑ  και της  δίνεται μια αυστηρή προειδοποίηση για να βελτιώσει  την   κεφαλαιακή  της διάρθρωση.
  • Τον Απρίλιο, η Deutsche Bank επιβεβαιώνει ότι έκανε  συμφωνία για έναν αμοιβαίο  διακανονισμό με τις ΗΠΑ και το Ηνωμένο Βασίλειο, όσον αφορά στην χειραγώγηση  του επιτοκίου  LIBOR. Η τράπεζα επωμίζεται ένα τεράστιο πρόστιμο 2,1 δισεκατομμυρίων δολαρίων προς το Υπουργείο Δικαιοσύνης των ΗΠΑ. (Παρόλα αυτά, το πρόστιμο αντιπροσωπεύει ένα μικρό ποσοστό από τα κέρδη της  από το έγκλημα).
  • Τον Μάιο,  παραχωρούνται  σ’ έναν από τους διευθύνοντες συμβούλους  της Deutsche Bank, τον  Anshu Jain,  νέες τεράστιες εξουσίες  από το διοικητικό συμβούλιο.
    Υποθέτουμε ότι αυτή είναι μια «κίνηση αντιμετωπίσεως  κρίσεως». Σε περιόδους κρίσεως η δύναμη της εκτελεστικής εξουσίας είναι συχνά αυξημένη.
  • Στις 5 Ιουνίου η   Ελλάδα δεν καταβάλλει δόση  στο ΔΝΤ. Ο κίνδυνος αθετήσεως των υποχρεώσεων για όλο  το  χρέος της  σήμερα θεωρείται αυξημένος. Αυτό έχει τεράστιες επιπτώσεις για την Deutsche Bank.
  • 6 και 7 Ιουνίου : (Σάββατο / Κυριακή,  αμέσως μετά  την μη  καταβολή δόσεως από την  Ελλάδα στο ΔΝΤ) δύο από τους διευθύνοντες συμβούλους  της Deutsche Bank ανακοινώνουν  την αναχώρηση- έκπληξή τους από την εταιρεία. (Μόλις ένα μήνα μετά την παραχώρηση νέων διευρυμένων εξουσιών στον  Jain).
    Ο Anshu Jain θα παραιτηθεί πρώτος  στο τέλος του Ιουνίου. Ο Jürgen Fitschen θα παραιτηθεί τον επόμενο Μάιο.
  • 9 Ιουνίου: Η S & P μειώνει την πιστοληπτική αξιολόγηση  της Deutsche Bank σε BBB + Μόλις τρεις βαθμίδες επάνω από «σκουπίδια». (Παρεμπιπτόντως, η βαθμίδα BBB + είναι ακόμη χαμηλότερη  από αυτήν,  στην οποία υποβαθμίσθηκε  η  Lehman – που προηγήθηκε από την  κατάρρευση της  μόλις μετά από  3 μήνες.)

Και εδώ βρισκόμαστε τώρα.
Πόσο άσχημα  είναι τα πράγματα;

Δεν ξέρουμε γιατί δεν  επιτρέπεται σε μας να γνωρίζουμε.
Αλλά αυτά δεν είναι οι κινήσεις μιας υγιούς επιχειρήσεως.

Πόσο εκτεθειμένη  είναι η Deutsche Bank;

 Το πρόβλημα για την Deutsche Bank είναι ότι oι  συμβατικές λιανικές τραπεζικές εργασίες δεν αποτελούν σημαντικό κέντρο κέρδους.
Για να διατηρήσει τα περιθώρια κέρδους, η Deutsche Bank έχει αναγκασθεί  να δραστηριοποιείται σε πιο ριψοκίνδυνες κατηγορίες περιουσιακών στοιχείων από τις ανταγωνίστριές της τράπεζες.
Η Deutsche Bank διαθέτει στον ισολογισμό της  περισσότερα από  75 τρισεκατομμύρια δολάρια σε παράγωγα στοιχήματα,  ένα ποσό που είναι είκοσι φορές μεγαλύτερο  από το γερμανικό ΑΕΠ.
Η έκθεσή της σε  παράγωγα είναι ακόμη μεγαλύτερη  και από την  έκθεση της JP Morgan  κατά το  συγκλονιστικό ποσό των πέντε τρισεκατομμυρίων δολαρίων.

Με αυτό το είδος εκθέσης, σχετικά μικρές κινήσεις μπορούν να επισπεύσουν  καταστροφικές απώλειες.
Και πάλι, θα πρέπει να σημειώσουμε ότι η Ελλάδα έχασε μόλις μία πληρωμή  με το ΔΝΤ  και επιπλέον χρεωκοπίες βέβαια δεν βρίσκονται  πέρα από την σφαίρα της δυνατότητας.

Εἶναι ἡ Deutsche Bank ἡ ἐπομένη Lehman;1

 

Αυτό δεν είναι καλό.
Ακόμη  και αν όλα τα τουβλάκια domino δεν έχουν ήδη τοποθετηθεί καλά, υπάρχει ακόμα ένα  τελευταίο τουβλάκι,  που ολοκληρώνει το σκηνικό.

Γνωρίστε τον Tom Humphrey. Είναι επικεφαλής των Επενδυτικών Υπηρεσιών της Deutsche Bank στην Wall Street.

Ήταν επίσης επικεφαλής του τμήματος επενδύσεων  σταθερού εισοδήματος της Lehman.

 

Εἶναι ἡ Deutsche Bank ἡ ἐπομένη Lehman;2

 

Προγενέστερη ιστορία, ίσως θα πείτε.
H ιστορία ποτέ δεν επαναλαμβάνεται. Αλλά τυχαίνει να κάνει ρήμμα, όπως στα ποιήματα.

Σε όρους αγορών, κάνει ρήμμα κάθε 7 χρόνια περίπου.

ΠΗΓΗ

 

ΣΧΟΛΙΑ ΤΟΥ ΑΡΘΡΟΥ

Το άρθρο εστιάζει στους κινδύνους για τη  DEUTSCHE BANK , που πηγάζουν από την ύπαρξη εκθέσεως σε παράγωγα προιόντα αξίας 75 τρισεκατομμυρίων δολαρίων.

Αναφέρεται επίσης, με συγκεχυμένο τρόπο, στο ότι η μη πληρωμή της δόσεως προς το ΔΝΤ από την Ελλάδα επιτάχυνε, με κάποιο απροσδιόριστο τρόπο, τις διοικητικές αλλαγές στην DB.

Για να συμπληρώσω λίγο την εικόνα θα θυμίσω μερικές ξεχασμένες λεπτομέρειες.

Τον Μάιο του 2014, μετά από σχετική απαίτηση των πιστωτών της Ελλάδος,  έγιναν αυξήσεις μετοχικού κεφαλαίου σε Ελληνικές τράπεζες, που απορροφήθηκαν μόνο με ιδιωτική τοποθέτηση προς ειδικούς επενδυτές.

  • Η αύξηση κεφαλαίου  για την Εθνική Τράπεζα ήταν 2,5 δισεκατομμύρια ευρώ και διατέθηκαν μετοχές με τιμή 2,20 ευρώ.
  • Η τράπεζα Πειραιώς άντλησε 1,75 δισεκατομμύρια ευρώ με τιμή 1,70 ευρώ.
  • H Alpha Bank συγκέντρωσε   1,2 δισεκατομμύρια ευρώ με τιμή 0,65 ευρώ.
  • H Eurobank μάζεψε  2,86 δισεκατομμύρια ευρώ  και έγινε ιδιωτική με τιμή 0,31 ευρώ.

Το συνολικό ποσό λοιπόν αυτών των αυξήσεων ήταν 8,31 δισεκατομμύρια ευρώ.
Οι ειδικοί επενδυτές,  που έκαναν αυτές τις «επιτυχημένες» αγορές, αν διετήρησαν ως σήμερα τις μετοχές που αγόρασαν τότε,  χάνουν ήδη πάνω 4,97 δισεκατομμύρια ευρώ.
Πολύ περισσότερα από την Lehman, που χρεωκόπησε με αφορμή ζημίες μόνο 3,9 δισεκατομμυρίων δολαρίων…
Η μέση χασούρα τους είναι το 59,8% των αρχικών κεφαλαίων, που επένδυσαν.

Ποιοί πραγματικά ήταν αυτοί ίσως δεν θα το μάθουμε ποτέ.

Την ίδια περίοδο είχαμε και μία έκδοση πενταετούς ομολόγου από την Εθνική τράπεζα αξίας 750 εκατομμυρίων ευρώ.
Γνωρίζουμε ότι στην έκδοση αυτή μεσολάβησαν, ως συντονιστές,  οι τράπεζες Bank of America, η Μerril Lynch, η Goldman Sachs, η  ΗSBC και η Morgan Stanley.

ΠΗΓΗ 

Την Deutsche Bank δεν την βλέπουμε να συμμετέχει στις παραπάνω αυξήσεις κεφαλαίου και στην έκδοση ομολόγων.
Αν διαβάσουμε όμως το παραπάνω άρθρο,  την ίδια εποχή η Deutsche Bank είχε αυξήσει  τα κεφάλαια της κατά 9,5 δισεκατομμύρια ευρώ. (=1,5+8).
Κατά …«διαβολική» σύμπτωση, τα κεφάλαια που χρειάστηκαν για τις αυξήσεις κεφαλαίων και το ομόλογο της ΕΤΕ, ως τον Μάιο,  ήταν  9,06 δισεκατομμύρια ευρώ.
Το ερώτημα που ανακύπτει είναι αν η ίδια η  Deutsche Bank ή πελάτες της ή δανειζόμενοι απ’ αυτήν άμεσα ή έμμεσα  συμμετείχαν σ’ αυτές τις πράξεις.

Aς παρατηρήσουμε το παρακάτω διάγραμμα, που απεικονίζει την διαχρονική εξέλιξη τριών δεικτών του Βloomberg, που συνδέονται με κρατικά γερμανικά ομόλογα (πορτοκαλί γραμμή), με εταιρικά ομόλογα σε ευρώ (μπλε γραμμή) και με υψηλού επιτοκίου εταιρικά ομόλογα σε ευρώ (κόκκινη γραμμή).

Εἶναι ἡ Deutsche Bank ἡ ἐπομένη Lehman;3

 

Στις 30.5.2014 η απόσταση μεταξύ της μπλε γραμμής και της κόκκινης είναι η μεγαλύτερη δυνατή και παραμένει περίπου σταθερή έως σήμερα, ενώ από τις 10.4.2015 η μπλέ και η πορτοκαλί γραμμή κινούνται πτωτικά με τάση να συναντηθούν, κάτι που σχεδόν έγινε την 24.4.2015.
Θεωρείτε πιθανό στις 30.5.2014 η Deutsche Bank να επένδυσε τα 9,06 δισεκατομμύρια ευρώ των αυξήσεων κεφαλαίων της σε προιόντα που ακολουθούν την μπλε γραμμή;
Aν ναι, τότε η Deutsche Bank θα είχε επιτύχει σήμερα ετήσια απόδοση 4,72% με ομόλογα που έχουν κουπόνι μόλις 0,47% (πορτοκαλί γραμμή).
Αν τα είχε επενδύσει όμως σε εταιρικά ομόλογα θα είχε επιτύχει απόδοση μόλις 2,41% με ομόλογα με κουπόνι 1,19% (μπλε γραμμή) ή απόδοση 2,22% με κουπόνι 4,15% (κόκκινη γραμμή).

Οι επενδυτές, που συμμετείχαν στις αυξήσεις μετοχικού κεφαλαίου των Ελληνικών τραπεζών, ακολούθησαν πάντως χειρότερη πορεία από την  μπλε γραμμή, καθώς η απόδοση που πέτυχαν (αν πέτυχαν κάποια απόδοση με τεχνικές εξισορροπήσεως κινδύνου) είναι περίπου η μισή  απ’ αυτήν  που ανέμεναν, καθώς ήδη έχουν μόνο το 40,2% των επενδεδυμένων κεφαλαίων τους (=100-59,8).

Το πιο λογικό είναι ότι η Deutsche Bank  θα επένδυσε ως συντηρητικός επενδυτής, ακολουθώντας την μπλε γραμμή.
Αν συνέβη  όντως κάτι τέτοιο βλέπουν με τρόμο  από τις αρχές Ιουνίου 2015 τις αποδόσεις τους να συμπεριφέρονται σαν τις αποδόσεις εταιρικών ομολόγων με υψηλό τοκομερίδιο (υψηλού κινδύνου).
Φαντάζομαι ότι, αν έχουν κάνει αντιστάθμιση κινδύνου στις επενδύσεις τους,  θα προτιμούσαν τον Μάιο του 2014 προιόντα της μπλέ και κόκκινης γραμμής και όχι της πορτοκαλί γραμμής (με τοκομερίδιο μόλις 0,47%), που δεν θα μπορούσε να προσφέρει επαρκή μόχλευση για κάλυψη μέτριου κινδύνου.

Δυστυχώς για την Deutsche Bank (και για όσους σκέφτονται παρόμοια) άρχισε η εποχή θετικής συσχετίσεως ανάμεσα στις αποδόσεις των εταιρικών ομολόγων υψηλής πιστοληπτικής ικανότητας και των εταιρικών ομολόγων χαμηλής πιστοληπτικής ικανότητας (junk bonds).
Σε παρόμοιο περιβάλλον τα παράγωγα επενδυτικά προιόντα έχουν κινδύνους, που δεν αντισταθμίζονται, αλλά αντίθετα αυξάνονται με τις μέχρι σήμερα ακολουθούμενες στρατηγικές hedging.

Συμβαίνει δηλαδή αυτό που έπαθε η Lehman  το 2008.
Πίστεψε ότι τιτλοποιώντας και  ασφαλίζοντας τον πιστωτικό κίνδυνο από τα subprime δάνεια, αυτός θα ήταν ελεγχόμενος και ανεκτός.

Στην σημερινή εποχή τράπεζες σαν την Deutsche Bank είναι επικίνδυνες.
Πώς θα μπορούσε μία τράπεζα, με έδρα σε μία χώρα με εθνικό εισόδημα 2,74 τρισεκατομμύρια ευρώ (Γερμανία), που αποτελεί τμήμα ενός  οικονομικού χώρου (ΕΕ) με εισόδημα 9,6 τρισεκατομμύρια ευρώ,  να ασφαλίσει ή να καλύψει κινδύνους από παράγωγα αξίας 54,7 τρισεκατομμύρια ευρώ;

Πολύ απλά, μακροπρόθεσμα δεν μπορεί και το ατύχημα σύντομα θα προκύψει…

Το αν η Ελλάδα θα επιταχύνει το DeBaccident θα φανεί στην πορεία…

Son ofEon

(Visited 58 times, 1 visits today)




2 thoughts on “Εἶναι ἡ Deutsche Bank ἡ ἐπομένη Lehman;

Leave a Reply