Κι ὅμως δὲν εἶναι οἱ ἀριθμοί…

Κι ὅμως δὲν εἶναι οἱ ἀριθμοί...Ακόμη και αν έχουν αντικειμενικά δίκιο, σε επίπεδο αριθμών, όσοι επιμένουν ότι η πραγματική τραγωδία τώρα αρχίζει, είναι επειδή ξέρουν να σκέφτονται μόνο με αριθμούς και να μιλούν μόνο για αριθμούς.
Δεν έχουν την παραμικρή ιδέα από ανθρώπους.

Η κρίση των τελευταίων πέντε ετών άνοιξε τις πόρτες για την ανάδυση των πλέον αρχέγονων ανθρωπίνων ενστίκτων.

Το πρόβλημα μας δεν ήταν παρά ελάχιστα οικονομικό. Ήταν πρωτίστως και κυρίως ηθικό. Και αντί από την πρώτη στιγμή της κρίσεως να θέσουμε μια και μόνο προτεραιότητα, αυτήν της δικαιοσύνης, αφήσαμε την δικαιοσύνη να κοιμάται, ιερουργώντας στην ευημερία των αριθμών και μάλιστα υπό τον όρο της απόλυτης προτεραιότητάς τους. Για το καλό της δεν παραμελήσαμε απλά τους ανθρώπους, αλλά τους θεωρήσαμε αναλώσιμους. Υλικό για θυσίες.

Η θυσία βέβαια είναι και αυτή συστατικό του μυστικού τόπου των βαθύτερων ιδιοτήτων του ανθρώπου. Πλην όμως αναδύεται ως προσωπική βούληση και για να αναδυθεί πρέπει πρώτα να νοηματοδοτηθεί κατάλληλα. Και νοηματοδοτείται μόνο σε περιβάλλον δικαιοσύνης.

Οι περισπούδαστες μαθηματικές αναλύσεις των καλαμαράδων και των ρεαλιστών λένε εδώ και καιρό μόνο ανοησίες και πράγματα που δεν έχουν καμμία απολύτως σημασία. Όποιος δεν μιλάει για ηθική είναι τυφλός. Η οικονομική κρίση ήταν παράγωγο βαθειάς ηθικής παρακμής και η έξοδος από αυτήν δεν θα μπορούσε να βρίσκεται έξω από το πεδίο των αορίστων εννοιών που συγκροτούν τον πυρήνα της ανθρώπινης υπάρξεως.

Παριστάνουμε τους δήθεν απευθείας απογόνους των αρχαίων, που έδωσαν τα φώτα πολιτισμού στην ανθρωπότητα, αλλά ξεχνούμε ότι, εκείνοι οι παράξενοι άνθρωποι, εκτός από την λογική επινόησαν και την τραγωδία. Και όπου δεν μπορούσαν να βρουν τις απαντήσεις της επιστήμης κατέφευγαν στον δικό της ποιητικό τόπο.

Κάποιοι θα συνεχίσουν να περιγράφουν ότι θα δουν από δω και πέρα με όρους οικονομικής αναλύσεως. Και θα συνεχίσουν να κάνουν λάθος, μένοντας τυφλοί, όπως ξεκίνησαν. Αυτό που θα δούμε δεν θα είναι η εξέλιξη των αριθμών, αλλά η κάθαρση, μετά την ύβρι.

Η δικαιοσύνη είναι βιολογική ανάγκη του ανθρώπου. Και σε μια κοινωνία που ξέχασε να κάνει συμβόλαιο, κάθε ένας βγαίνει στόν δρόμο με την δική του προσωπική έκφρασή της.

(Visited 15 times, 1 visits today)




Leave a Reply