Τὰ capital controls εἶναι μόνον γιὰ τοὺς χαζοὺς (σὲ ταληράκια)

To 61% του ΟΧΙ δίνει μια δυναμική που φθάνει μέχρι την νέα φέτα. Ο τρόπος που ο νέος επικυρίαρχος θα διαχειρισθεί αυτή την δυναμική όμως, θα καθορίσει σημαντικά και τα αποτελέσματά της. Από τα δείγματα που έχουμε δει 3 χρόνια τώρα (και δυστυχώς επιβεβαιώνονται με τον χειρότερο τρόπο εδώ και έξη μήνες), τα πράγματα δεν είναι καθόλου ενθαρρυντικά.

Aλλά αυτό το άρθρο δεν έχει στόχο να γκρινιάξει. Έχει στόχο να φέρει στην επιφάνεια μία ακόμα απόδειξη, ότι η κοινωνική δικαιοσύνη είναι στον πάτο των προτεραιοτήτων αυτής της κυβερνήσεως. Και χωρίς κοινωνική δικαιοσύνη, είτε στην δραχμή, είτε στην φέτα, είτε στον διάολο πας, στα ίδια σκατά θα κολυμπάς.

Η αδυναμία επιβολής κοινωνικής δικαιοσύνης παίρνει πολλά σχήματα για να δικαιολογηθεί. Η Δούρου ονομάζει την συμφωνία με την siemens συνέχεια του κράτους, η βαλαβάνη συνταγματικό περιορισμό την μη φορολόγηση των εφοπλιστών, ο σταθάκης και ο σπιρτζής μάλλον θα συμφωνήσουν με την δούρου, όταν προσφέρουν δωράκια στον μπόμπολα (από αυτά που κατήγγελλαν πριν γίνουν κυβέρνση) και στον σύριζα το λένε μη-ρεβανσιστική πολιτική. (Ο λαφαζάνης απλά αφήνει τους φίλους του να κάνουν μερικά δωράκια στον εαυτό τους, αλλά όχι και να παραιτηθούν)

Με λίγα λόγια οι αδικίες του παρελθόντος, ΑΝ και ΟΤΑΝ διορθωθούν, θα αφορούν στο μέλλον. Το παρελθόν πέρασε και ο γέγονε γέγονε. Αν έβγαλες 50 απιθανοεκτομμύρια κλέβοντας, δεν πειράζει σε τιμώρησε ο λαός με την ψήφο του. Αν νόμιμα και ηθικά αγόρασες μερικές πολυκατοικίες, πάλι δεν πειράζει, η δημοκρατία δεν θα ασχοληθεί μαζί σου. Άρα όποιος έφαγε έφαγε -λέει η αφήγηση- κι όποιος πεινάει θα συνεχίσει να πεινάει (λέω εγώ).

Αυτή η υποκρισία όμως έχει και όρια. Το παρακάτω σκανδαλάκι που θα περιγράψω δεν αφορά στο κακό και φαύλο παρελθόν. Αφορά στην αδικία σήμερα. Και πιθανότατα θα εξαγριώσει πολλές από αυτές που στήνονταν και στήνονται στις ουρές για 60 ευρώ την ημέρα από το ΑΤΜ. Όλοι όμως ξέρουμε και φανταζόμαστε ότι τέτοια σκάνδαλα συμβαίνουν. Σχεδόν τα θεωρούμε δεδομένα. Κι όχι άδικα να προσθέσω.

Το σκάνδαλο που θα περιγράψω είναι από αυτά για τα οποία η κυβέρνηση θα πέσει από τα σύννεφα. Υπάρχει ήδη αποδιοπομπαίος τράγος και ονομάζεται βαρουφάκης. Ο οποίος είναι ο πιο υπεύθυνος και τον πιάσαμε με την γίδα στην πλάτη, αλλά αυτό δεν κάνει την κυβέρνηση ανεύθυνη. Όλοι θα δηλώσουν πως πού να ήξεραν ό,τι συμβαίνει κάτι τόσο άδικο στην χώρα μας. Όλοι θα πουν ότι ο κακομοίρης ο σύριζα απλά κυβερνά, πως να ξέρει τι κάνει το «βαθύ κράτος». Κι όλοι θα είναι εξίσου υποκριτές. Γιατί αυτά τα σύννεφα από τα οποία πέφτουμε είναι τόσα πολλά, που τελικά οι μόνοι αθώοι σε αυτόν τον κόσμο θα πρέπει να είναι ο πρωθυπουργός και οι υπουργοί του. Που να φαντασθούν άλλωστε ότι υπάρχουν λαμόγια.

Αλλά εμφανώς προτρέχω. Η πρώτη κυβερνητική απάντηση είναι ότι δεν υπάρχει τίποτα κακό σε μια τεχνοκρατική απόφαση. Αν το σκάνδαλο γίνει ενοχλητικό και διαδοθεί, τότε είναι που θα πέσουν από τα σύνναεφα..

Τέτοια σκάνδαλα είμαι σίγουρη πως υπάρχουν δεκάδες τριγύρω μας. Και δυστυχώς συχνά ειλικρινείς άνθρωποι τα καλύπτουν υπό το πρόσχημα πως θα κάνουν κακό σε μια κυβέρνηση που την θεωρούν το μικρότερο κακό. Αλλά σιωπώντας συμβάλουν στο ίδιο μεγάλο κακό το οποίο προσπαθούν να αποφύγουν.

Ε πες μας επιτέλους, μας έπρηξες!

Λοιπόν σε απλά και γρήγορα λόγια, αυτό που θα περιγράψω παρακάτω, επέτρεψε σε ορισμένους ανθρώπους να παρακάμψουν τους περιορισμούς στις κινήσεις κεφαλαίων που μπήκαν από Δευτέρα. Και άρα μπόρεσαν να στείλουν χρήματα στο εξωτερικό χωρίς να κουνήσουν το δακτυλάκι τους (νόμιμα και ηθικά πάντα). Για να μην χαίρεστε το παράθυρο αυτό έμεινε ανοικτό μόνο για 2 ημέρες. Ίσα ίσα να μεταφέρουν χρήματα οι φίλοι και οι γνώστες (δεν το έμαθαν και πολλοί καθώς δεν δημοσιεύθηκε πουθενά). Θα το περιγράψω με όσο πιο απλά λόγια μπορώ.

Το όλο ζήτημα αφορά στην απόφαση 21 / ΕΞ / 2015 της επιτροπής εγκρίσεως τραπεζικών συναλλαγών, του γενικού λογιστηρίου του κράτους με ημερομηνία 30/06/2015 (από την απόφαση έσβησα μόνο τα ονόματα και τα στοιχεία επικοινωνίας που ανήκουν σε φυσικά πρόσωπα)

Τὰ capital controls εἶναι μόνον γιὰ τοὺς χαζοὺς (σὲ ταληράκια)2

Τὰ capital controls εἶναι μόνον γιὰ τοὺς χαζοὺς (σὲ ταληράκια)1

Η απόφαση αυτή έχει 3 σκέλη. Από τα 3 το δεύτερο είναι εντελώς φωτογραφικό και αφορά πιθανότατα ελαχίστους ή και έναν. Το πρώτο και το τρίτο όμως ήταν ένα τεράστιο παράθυρο ευκαιρίας, να στείλεις χρήματα στο εξωτερικό, μέσα στις ημέρες του περιορισμού της κινήσεως κεφαλαίων, φτάνει να ήξερες την απόφαση. Ακούγονται αλαμπουρνέζικα αλλά σας υπόσχομαι ότι σε λίγο θα καταλάβετε τι σημαίνουν. Ας ξεκινήσουμε από το 3 που είναι ο πιο απλός των μηχανισμών.

Cosa Nostra

Οι λογαριασμοί nostro-vostro, είναι στην ουσία τραπεζικοί λογαριασμοί που κρατούν οι τράπεζες σε άλλες τράπεζες. Πχ η εθνική έχει έναν λογαριασμό στην eurobank στο όνομα της εθνικής τράπεζας.

Παλιά λοιπόν -πριν το σύστημα ΔΙΑΣ- αν ήθελες να μεταφέρεις χρήματα από την eurobank στην εθνική, έπρεπε να κάνεις ανάληψη από την μία τράπεζα, να πάρεις μια τραπεζική επιταγή και να τα καταθέσεις στην άλλη. Αυτός ήταν ο επίσημος τρόπος.

Υπήρχε όμως κι ένας ανεπίσημος. Αυτός ήταν οι λογαριασμοί nostro-vostro. Αν ήξερες τον λογαριασμό που διατηρούσε η εθνική τράπεζα στην eurobank, τότε έκανες μια μεταφορά χρημάτων από τον προσωπικό σου λογαριασμό στη eurobank στον λογαριασμό της εθνικής τράπεζας (πάλι στην eurobank). Έπαιρνες την απόδειξη της καταθέσεως και πήγαινες στην εθνική τράπεζα και τους έλεγες σας έβαλα 100.000 ευρώ στον λογαριασμό σας στην eurobank, πιστώστε μου τώρα τον λογαριασμό μου στην εθνική με το αντίστοιχο ποσό.

Αυτός ο τρόπος ήταν πολύ πιο γρήγορος και δεν είχε τα λεγόμενα valeur με λίγα λόγια δεν χρειαζόταν μερικές ημέρες για να γίνει η μεταφορά.

Όμως τέτοιους λογαριασμούς έχουν και οι ξένες τράπεζες στην Ελλάδα. Η απόφαση 3 της επιτροπής συναλλαγών λοιπόν, επέτρεπε να εκκαθαρισθούν αυτές οι πράξεις παρά το γεγονός ότι είχαν επιβληθεί περιορισμοί. Με λίγα λόγια αν ήξερες εσύ τον λογαριασμό που διατηρούσε η BNP Paribas στην εθνική τράπεζα, μπορούσες να μεταφέρεις εκεί 1εκατομμύριο ευρώ (διότι ήταν συναλλαγή από έναν λογαριασμό της εθνικής σε έναν άλλο τίποτα κακό), και μετά να στείλεις το αποδεικτικό στην BNP Paribas του Παρισίου και να ζητήσεις να σου καταθέσουν το αντίστοιχο ποσό στον λογαριασμό σου εκεί.

Κι αυτή η συναλλαγή επιτρεπόταν χωρίς κανένα περιορισμό, χωρίς καμμία ειδοποίηση, φθάνει βεβαίως βεβαίως «να μην επηρεάσουν ουσιωδώς την ρευστότητα». Με λίγα λόγια έκλεινε το μάτι και έλεγε κορίτσια κάντε την δουλειά αλλά μην το παραχέσετε κιόλας

Ούτε ουρές, ούτε τίποτα.

Εδώ παπάς εκεί παπάς, να ο πορτοκαλοχυμός.

Ας πάμε όμως και στην απόφαση 1. Αυτή είναι λίγο πιο περίπλοκη και θέλει λίγη προσοχή. Τι λέει η απόφαση 1; Πως επιτρέπονται οι συναλλαγές σε παράγωγα προϊόντα εξωτερικού και το αντίστοιχο margin. Ακαταλαβίστικο; Δώστε βάση.

Ας δούμε πρώτα πώς δουλεύει ένα παράγωγο. Ας πάρουμε για παράδειγμα τον πορτοκαλοχυμό, λίγο εξωτικό προϊόν αλλά πολύ γνωστό στους μεγαλύτερους από την ταινία Trading Places.

Όταν λοιπόν αγοράζεις ένα συμβόλαιο πορτοκαλοχυμού για τον Ιανουάριο του 2016, στην ουσία υπόσχεσαι να αγοράσεις 15.000 λίβρες (6.800 κιλά περίπου) πορτοκαλοχυμού που θα σου παραδοθούν τον Ιανουάριο του 2016. Αυτός ο πορτοκαλοχυμός κοστίζει περίπου 18.000 δολάρια αυτή την στιγμή. Αλλά καθώς η παράδοση του χυμού είναι τον Ιανουάριο, όταν αγοράζεις ένα συμβόλαιο πορτοκαλοχυμού, δεν καλείσαι να πληρώσεις το σύνολο της τιμής από τώρα. Αυτό που πληρώνεις τώρα είναι το λεγόμενο margin, με λίγα λόγια μια μικρή προκαταβολή που στόχο έχει να προστατεύσει τον πωλητή του συμβολαίου σε περίπτωση που γίνει κάποια στραβή. Στην περίπτωση του πορτοκαλοχυμού αυτό το margin είναι 1480 δολάρια.

Στην ουσία μόλις καταλάβατε ένα ικανό μέρος του καζίνο που ονομάζουμε αγορές. Πρακτικά μπορώ να αγοράσω πορτοκαλοχυμό αξίας USD18.000, έχοντας στην τσέπη μόλις 1500 δολάρια. Κι αν πουλήσω το συμβόλαιο πριν την λήξη του, θα κερδίσω ή θα χάσω από την διαφορά της τιμής χωρίς να χρειασθεί να πληρώσω ποτέ το σύνολο της αξίας των USD18.000 .

Όμως εδώ προσπαθούμε να περιγράψουμε μια κομπίνα κι όχι να κάνουμε κριτική στον καπιταλισμό. Το βασικό που πρέπει να κρατήσουμε από την περιγραφή, είναι ότι για να αγοράσω ένα συμβόλαιο πορτοκαλοχυμού πρέπει να δώσω προκαταβολή 1500 δολάρια.

Ας υποθέσουμε λοιπόν ότι θέλω να φυγαδεύσω 150.000 ευρώ από την Ελλάδα κι ενώ υπάρχουν περιορισμοί στην κίνηση κεφαλαίων. Η απόφαση 1 μας λέει ότι αν αγοράσεις 110 συμβόλαια πορτοκαλοχυμού θα πρέπει να πληρώσεις στον πωλητή ως περιθώριο ασφαλείας margin 1500δολάρια * 110 συμβόλαια = 165.000 δολάρια ΗΠΑ = 150.000 ευρώ. Και ότι αυτά τα χρήματα δεν περιορίζονται από τους ελέγχους κεφαλαίων. Άρα πας και αγοράζεις 110 συμβόλαια πορτοκαλοχυμού και πληρώνεις 150.000 ευρώ για περιθώριο ασφαλείας margin από τον ελληνικό σου λογαριασμό.

Όταν πουλήσεις αυτά τα συμβόλαια (όταν θέλεις), θα πάρεις πίσω το margin σε δολάρια ή σε ευρώ σε όποιον λογαριασμό θέλεις στον κόσμο.

Φυσικά όσοι έκαναν την κομπίνα δεν αγόρασαν πορτοκαλοχυμό, αλλά κάποιο άλλο παράγωγο, λιγότερο εξωτικό. Όμως η ουσία δεν έχει αλλάξει καθόλου.

Qui Bono?

Φυσικά αυτοί που ήξεραν την απόφαση και την εκμεταλλεύθηκαν καταλλήλως (και οι φίλοι τους). Το ποιοι και πόσοι είναι αυτοί, είναι πολύ εύκολο να το μάθουμε σε 3-4 ημέρες αν υπάρχει η αντίστοιχη κυβερνητική βούληση. Κάτι μου λέει πως αυτές τις δύο ημέρες υπήρχε ένα εντονότερο ενδιαφέρον για παράγωγα την τρίτη και την τετάρτη. Για καθαρά τεχνοκρατικούς λόγους, αν με εννοείτε.

Πέρα από το αίσθημα δικαιοσύνης, που φυσικά τσαλαπατάται για μια ακόμα φορά, τα πιο ίσα γουρούνια στράφηκαν ταυτόχρονα κατά των υπολοίπων καταθετών στην Ελλάδα. Διότι οι περιορισμοί στις αναλήψεις τέθηκαν προκειμένου να μην στερέψει το μαξιλαράκι του ELA πού τη δευτέρα ήταν υποτίθεται γύρω στο 1δις. Ο λόγος που οι αναλήψεις ήταν 60ευρώ και οι συντάξεις 120ευρώ ήταν ακριβώς αυτό το μαξιλαράκι του ELA.

Κάθε μια που χρησιμοποιούσε αυτά τα δύο παράθυρα για να βγάλει χρήματα στο εξωτερικό, στην ουσία μείωνε αντίστοιχα το μαξιλαράκι του ELA από όλες τις υπόλοιπες. Και πρέπει να παραδεχθούμε ότι υπάρχει μια αλητεία στο να ρίχνεις κροκοδείλια δάκρυα για τα μόλις 60ευρώ την ημέρα, την στιγμή που ανοίγεις ένα παράθυρο ΝΑ για τα φιλαράκια σου. Ξέρω ξέρω είμαι λαϊκιστής.

Υπεύθυνος είναι αυτός που έδωσε τις εντολές και διόρισε την επιτροπή, δηλαδή και ο Βαρουφάκης μεταξύ άλλων. Εύκολα τα πράγματα για την κυβέρνηση, μόλις παραιτήθηκε. Αλλά ας μην ξεγελιόμαστε. Τέτοιου είδους σκάνδαλα έχουν γίνει δεκάδες τους τελευταίους μήνες. Αυτά που παρέθεσα παραπάνω είναι ελάχιστα σε σχέση με αυτά που δεν έχουμε πάρει χαμπάρι και έγιναν στο όνομα του συντάγματος, της συνέχειας της κυβερνήσεως, του ρεαλισμού (κυρίως αυτού) και της πολιτικής τιμωρίας των λαμογιών.

Γιατί αν κάτι μπορούμε να βγάλουμε ως συμπέρασμα από 6 μήνες πρώτη φορά κυβέρνηση αριστεράς, αυτό είναι ότι η πρώτη φορά βρωμάει σχεδόν το ίδιο όπως όλες οι υπόλοιπες.

Και κάθε μία που σωπαίνει (και υπάρχουν πολλές) σε αυτά τα σκάνδαλα, για να μην τραυματίσει την κυβέρνηση, τραυματίζει πολλαπλάσια τα ιδανικά για τα οποία πολεμά.

Ο τσίπρας και ο κάθε τσίπρας θα προσπαθήσουν να κρυφτούν πίσω από ένα πολύ παλιό κόλπο. Τι φταίει ο λουδοβίκος αν στην Λυόν οι φορο-εισπράκτορες κλέβουν τον κόσμο; Αν το ήξερε θα τους κρεμούσε, δεν υπάρχει αμφιβολία. Αλλά κι αυτός κλεισμένος είναι και τρέχει να κάνει μια διαπραγμάτευση για το καλό όλων μας, την στιγμή που κάποιοι τον χτυπούν πισώπλατα.

Ειλικρινά δεν θέλω να χαλάσω την γιορτή, αλλά δεν είμαι αυτός που την χαλάει. H απάντηση της κυβερνήσεως (πώς το λένε στα δημοσιογραφικα; κυβερνητικοί κύκλοι;) είναι πως δεν υπάρχει κανένα θέμα και ότι αυτή η απόφαση ήταν μια τεχνική απόφαση που αφορούσε μόνο στις τράπεζες και στις εκκαθαρίσεις συναλλαγών. Με λίγα λόγια move on, nothing to see here.

Αν η απάντηση των κυβερνητικών κύκλων σας θυμίζει την απάντησή παρόμοιων κύκλων όταν πρωτο-βγήκε στην φόρα το σκάνδαλο της ΤτΕ, μάλλον πρόκειται για απλή σύμπτωση. Άλλωστε οι τεχνοκράτες, μόνο με τεχνοκρατικά στοιχεία δρούν, έτσι δεν είναι;

Είμαι σίγουροι πως οι περισσότεροι που ψήφισαν ΟΧΙ στο δημοψήφισμα δεν θα είχαν κανένα θέμα με τέτοιες «τεχνοκρατικές»  αποφάσεις. Καταλαβαίνουν τις «απαραίτητες θυσίες» που θα γίνουν στους ίδιους, την ίδια στιγμή που κάποιοι άλλοι θα πίνουν στην υγειά των κορόιδων. Γιατί όπως μαθαίνουμε ξανά και ξανά και από αυτή την κυβέρνηση, πως η ισότητα στο πεπρωμένο είναι μόνο για τους χαζούς.

Για την αποκάλυψη του εγγράφου τα kudos ανήκουν αποκλειστικά στον michael και την διασταύρωση του κειμένου έκανε η κουμουνιστική οχιά GS_Wiper. Εγώ ευθύνομαι μόνο για τα ταληράκια, αλλά αναλαμβάνω (σαν τον τσίπρα φαντάζομαι) πλήρως την πολιτική ευθύνη, κι αν ο λαός θέλει να με τιμωρήσει ας το πράξει δια της ψήφου του.

Μετά την τεράστια επιτυχία τους τα capital controls στα σχόλια παραμένουν σε ισχύ. 6 κανονάκια η κάθε μία σας, σπαταλείστε τα με σύνεση. Πλιζ γράψτε αν μπορείτε ποιο κανονάκι χρησιμοποιείτε και μην προσπαθείτε να κλέψετε, βάζετε απλά περισσότερη δουλειά σε εμένα.Ο Defctive Genes όταν βρει χρόνο θα κάνει τον κανόνα πιο αυτόματο.

πηγή

(Visited 117 times, 1 visits today)




Leave a Reply