Μέ τό δίκαιον ἤ μέ τούς …δικούς μου;;

Μέ τό δίκαιον ἤ μέ τούς ...δικούς μου;;Ὅσο …ζομποποιεῖται ἡ κοινωνία μας, τόσο περισσότερο ἀρχίζουν νὰ μπερδεύονται οἱ ἔννοιες.
Αὐτὰ γιὰ τὰ ὁποῖα μαχόμεθα σήμερα, πρὸ κειμένου νὰ μὴν καταστραφοῦν, κάποτε ἐθεωροῦντο αὐτονόητα.
Καὶ σαφὼς τὰ περισσότερα ἀπὸ αὐτὰ ἅπτονται τῆς …πάλαι ποτὲ κραταιᾶς (;;;;;;;;) κοινῆς λογικῆς.

Γιὰ παράδειγμα.
Σήμερα ἀγωνιζόμεθα νὰ ἀποδείξουμε πὼς τὰ σύνορα προστατεύονται ἄν καὶ κάποτε ἦταν αὐτονόητον κάτι τέτοιο.
Σήμερα ἀγωνιζόμεθα γιὰ νὰ μάθουν τὰ παιδιά μας μερικὰ γραμματάκια καὶ κάποτε ἐὰν στράβωνε μία ὀξεία κοκκίνιζε ὁλόκληρο γραπτό.
Σήμερα ἀγωνιζόμεθα νὰ πείσουμε τὴν πολιτεία γιὰ τὰ δικαιώματα τῶν Ἑλλήνων καὶ κάποτε ἐὰν κάποιος τὰ ἀμφισβητοῦσε εἴχαμε ἀκόμη καὶ …πόλεμο.

Πραγματικὰ τὰ παραδείγματα ποὺ σᾶς παρουσιάζω εἶναι κάπως ἀκραῖα, ἀλλὰ ἀναγκαῖα γιὰ νὰ κατανοήσουμε πὼς ἡ ἐποχή μας εἶναι πλήρης παραλογίας καὶ παρανοϊκότητος. Δυστυχῶς μας.
Ὅλα ἀποδομοῦνται κι ὅλα γκρεμίζονται. Ἀρχῆς γενομένης ἀπὸ τὶς κοινωνικὲς παροχές, ἔχουμε φθάσει σήμερα, ἀκόμη καὶ τὰ αὐτονόητα νὰ τὰ λέμε καὶ νὰ τὰ ξαναλέμε ἀμέτρητες φορές, ἀλλὰ δίχως πολλὲς πολλὲς ἐλπίδες ἐπικοινωνίας καὶ κατανοήσεως.
Κι ἔτσι οἱ συγκρούσεις μεταξύ μας, ὡς ἀτόμων κι ὡς ὁμάδων, διαρκῶς αὐξάνονται καὶ πολλαπλασιάζονται.

Ἕνα σημεῖον ποὺ διαρκῶς καλούμεθα νὰ λάβουμε θέσιν εἶναι τὸ θέμα τοῦ δικαίου.
Ὄχι αὐτοῦ ποὺ ἡ …«πολιτεία» μας ἀποκαλεῖ δίκαιον (ποιός τό ἔχασε γιά νά τοῦ τό ἀποδόσῃ ἡ …«πολιτεία» μας;;;) ἀλλὰ αὐτοῦ ποὺ ἅπτεται τῆς κοινῆς λογικῆς. Τῆς πολὺ κοινῆς λογικῆς.
Αὐτῆς τῆς λογικῆς τοῦ παπποῦ μου καὶ τῆς γιαγιᾶς σου.
Αὐτῆς ποὺ ἐπέτρεπε γιὰ αἰῶνες νὰ συνυπάρχουν οἱ ἄνθρωποι ἐντὸς τῶν κοινωνιῶν τους.
Κι άκριβῶς αὐτὸ τὸ δίκαιον πλέον εἶναι τὸ μεγαλύτερον θῦμα τῆς …«κρίσεως» ποὺ ἐντός της διαβιοῦμε.

Τὸ δίκαιον λοιπὸν στὶς ἡμέρας μας εἶναι τὸ μεγαλύτερον θῦμα.
Ἀπὸ τὰ πλέον ὑψηλόβαθμα στελέχῃ τῆς ἐκάστοτε κυβερνήσεως, ἔως τὰ πλέον χαμηλόβαθμα, τὸ σύνηθες εἶναι ἡ ἀπάτη, ἡ ῥεμούλα, ἡ ἀρπακτή. Ἡ ἀτιμωρησία, παρέα μὲ τὴν ἀσυλεα καὶ τὴν γνωστή μας πλέον …ὀμερτά, μετατρέπει τὶς κοινωνίες μας σὲ συμμορίες, ποὺ τελικῶς ἤ θὰ ἀντιμάχονται μεταξύ τους, γιὰ τὸ ποιὰ θὰ λάβη τὸ μεγαλύτερον τμῆμα τῆς λείας, ἤ θὰ πολεμοῦν ἐμᾶς, γιὰ νὰ μᾶς ἐκφοβίσουν ἀκόμη περισσότερο, ἁρπάζοντας ὅ,τι ἀπεμεινε, ἐὰν ἀπέμεινε κάτι…
Κι ἐκεῖ ἀκριβῶς ἀρχίζει νὰ διαφαίνεται ἡ ὁλοκλήρωσις τῆς …ζομποποιήσεως τῆς κοινωνίας μας, ποὺ σιγὰ σιγά, σταθερὰ ὅμως, ἀρχίζει νὰ ἀποδέχεται τὸ ἔγκλημα ὡς κάτι φυσικό!!!
Μὰ ἀγνοοῦμε ὡς φαίνεται πὼς ἡ σιωπὴ εἶναι συνενοχή!!!

Ἁπλώνει δῆλα δὴ ὁ καθεὶς τὸ …«ξεράδι» του ἐκεῖ ποὺ εἶναι ὁ δικός μου χῶρος ἤ ὁ δικός σου, δίχως νὰ ἀπειλεῖται ἀπὸ τιμωρία ἤ ἀπὸ ἀντεκδίκησιν…
Καὶ τὸ ἁπλώνει μὲ ὅλους τοὺς τρόπους. Θεωρεῖ πλέον, οὔτε λίγο οὔτε πολύ, δικαίωμά του νὰ παραβιάσῃ τῶν ἄλλων τὰ δικαιώματα.
Ἤ, ἀκόμη χειρότερα, κάνει τὰ …«στραβὰ μάτια» ὅταν ἀδικεῖται κάποιος ποὺ ΔΕΝ εἶναι …δικός του.
Ἤ, πολὺ συχνά, ἀδικεῖ καταφανῶς, διότι γνωρίζει πὼς ἡ δικαιοσύνη σὲ ἐτοῦτον τὸν τόπο εἶναι κάπως …ἐκτὸς τόπου καὶ χρόνου.
Γενικῶς, εἰδικῶς, καθημερινῶς ἀνακαλύπτουμε μικρὲς ἤ μεγάλες ἀτασθαλίες, τὶς ὁποῖες καλούμεθα νὰ πληρώσουμε εἶτε σὰν ἄτομα, εἶτα σὰν ὁμάδες καὶ μὲ ὅλους τοὺς τρόπους.

Καὶ πάλι ὅμως σήμερα παρέμεινα στὶς διαπιστωσεις.
Προσπαθῶ νὰ ἐξηγήσω αὐτὸ τὸ φρικτὸ φαινόμενον καὶ δυσκολεύομαι…
Συμπεριφερόμεθα, κατὰ μίαν ἔννοιαν, σὰν ἐκεῖνο τὸ θηρίον ποὺ ψυχομαχεῖ καὶ ἐκτονώνει μὲ ὅλες τὶς τελευταῖες δυνάμεις του τὴν ἐπιθετικότητά του, πρὸς ὅλες τὶς κατευθύνσεις καὶ σπανίως κατὰ τοῦ θύτου του.
Μὰ ἐὰν εἶναι ἔτσι… Ἐὰν λέγω…
…τότε ψυχομαχοῦμε ἀλλὰ δὲν θέλουμε νὰ τὸ γνωρίζουμε!!!

Φιλονόη

Σημείωσις

Ἄς ὑποθέσουμε πὼς εἶναι ἔτσι καὶ πράγματι ψυχομαχοῦμε, ὡς κοινωνίες, πολιτεῖες, «ἀνθρωπότης». Σαφῶς ὅμως κάτι ἤ κάποιοι ἀπὸ ἐμᾶς ΔΕΝ θὰ σβήσουν μαζὺ μὲ τοὺς πολλούς. Τί θέλουμε; Τό ἐπόμενον νά εἶναι ἕνα κακό ἀντίγραφο αὐτοῦ πού σήμερα καταστρέφεται ἤ κάτι ἄλλο, διαφορετικό, ὄμορφο; Καί πῶς θά γίνη αὐτό;
Μέ τό νά σιωποῦμε σήμερα ἤ μέ τό νά δράσουμε;
Καί ποιά σημαντικοτέρα δράσις ἀπό τήν ἀπόλυτον, δίχως ἐκπτώσεις κι ἔως αὐτοθυσίας ὑπεράσπισιν τοῦ δικαίου;

 

φωτογραφία

(Visited 94 times, 1 visits today)




Leave a Reply