Οἱ λαοὶ ΜΟΝΟΝ γιὰ νὰ πληρώνουν ὑπάρχουν!!!

Ἄφησε ἔργα ὁ Λαλιώτης...21

Ἄφησε ἔργα ὁ Λαλιώτης…

Το αεροδρόμιο-φάντασμα που κόστισε 1,1 δισ. και πωλείται για 10.000 ευρώ

Οἱ λαοὶ ΜΟΝΟΝ γιὰ νὰ πληρώνουν ὑπάρχουν!!!1Δέκα χιλιάδες ευρώ είναι η μοναδική προσφορά που κατατέθηκε την περασμένη Παρασκευή για το αεροδρόμιο Κεντρικό της πόλεως Σιουδάδ Ρεάλ, περίπου 200 χιλιόμετρα νότια της Μαδρίτης. Η κατασκευή του εν λόγω αεροδρομίου είχε κοστίσει 1,1 δισ. ευρώ το 2008 και μετά το κλείσιμό του το 2012 αποτελεί ένα από τα θλιβερότερα σύμβολα της ανόδου και στην συνέχεια της καταρρεύσεως της ισπανικής οικονομίας.

Την μοναδική προσφορά για το λεγόμενο αεροδρόμιο-φάντασμα, η αρχική ονομασία του οποίου ήταν «Δον Κιχώτης», κατέθεσε την Παρασκευή σε δικαστήριο της Κεντρικής Ισπανίας η κινεζική επενδυτική εταιρεία Tzaneen International. Ο πωλητής είχε ορίσει ως τιμή ελάχιστης προσφοράς τα 28 εκατομμύρια ευρώ. Αν δεν κατατεθεί υψηλότερη προσφορά μέχρι τον Σεπτέμβριο, τότε το αεροδρόμιο θα πωληθεί έναντι 10 χιλιάδων ευρώ, μετέδωσε το ισπανικό πρακτορείο ειδήσεων Europa Press. Σύμφωνα με ανακοίνωσή της, η εταιρεία Tzaneen σκοπεύει να μετατρέψει το αεροδρόμιο σε ευρωπαϊκό κέντρο για κινεζικές εταιρείες. Το σχέδιό της περιλαμβάνει επένδυση ύψους 100 εκατομμυρίων ευρώ ώστε να μετατρέψει το αεροδρόμιο σε κέντρο εμπορευματικών μεταφορών. Η συμφωνία πωλήσεως περιλαμβάνει τον διάδρομο προσγειώσεως-απογειώσεως, τα υπόστεγα για τα αεροπλάνα, τον πύργο ελέγχου και άλλα βοηθητικά κτίρια. Ο επιβατικός σταθμός και το πάρκινγκ του αεροδρομίου δεν περιλαμβάνονται στην συμφωνία. Φιλοδοξία της Tzaneen International είναι να μετατρέψει το αεροδρόμιο-φάντασμα «στο βασικό σημείο εισόδου (προϊόντων) κινεζικών εταιρειών στην Ευρώπη».

Η ισπανική κυβέρνηση έδωσε την άδεια για την κατασκευή του Κεντρικού αεροδρομίου (όπως είναι η επίσημη ονομασία του) της πόλεως Σιουδάδ Ρεάλ το 2006. Ιδιοκτήτης του αεροδρομίου ήταν ιδιωτική εταιρεία και η κατασκευή του χρηματοδοτήθηκε κατά μεγάλο μέρος από την ισπανική αποταμιευτική τράπεζα Caja Castilla La Mancha. Η εν λόγω τράπεζα ήταν η πρώτη ισπανική τράπεζα που κατέρρευσε και διασώθηκε με χρήματα των Ισπανών φορολογουμένων το 2010. Τόσο μεγάλες ήταν οι προσδοκίες των ιδιοκτητών του αεροδρομίου ώστε κατασκεύασαν έναν από τους μακρύτερους διαδρόμους προσγειώσεως-απογειώσεως στην Ευρώπη. Σύμφωνα με το αρχικό πλάνο, το αεροδρόμιο «Δον Κιχώτης» θα λειτουργούσε ως κέντρο εμπορευματικών μεταφορών μέσω του οποίου θα προωθούντο γρήγορα στις ευρωπαϊκές αγορές ευπαθή ισπανικά προϊόντα. Επιπροσθέτως οι αρχικοί ιδιοκτήτες του αεροδρομίου ήλπιζαν ότι αυτό θα υποδεχόταν επιβάτες που δεν θα μπορούσε να εξυπηρετήσει το βασικό αεροδρόμιο της Μαδρίτης και υποδέχθηκε προσωρινά, το 2010, πτήσεις της Ryanair. Το αεροδρόμιο είχε σχεδιασθεί ώστε να εξυπηρετεί 2,5 εκατομμύρια επιβάτες τον χρόνο. Το 2010 οι επιβάτες που το χρησιμοποίησαν ήταν 33 χιλιάδες. Η αρχική ιδιοκτήτρια εταιρεία του αεροδρομίου «Δον Κιχώτης» ζήτησε προστασία από τους πιστωτές της το 2009, μόλις έναν χρόνο μετά το άνοιγμα του αεροδρομίου, και τελικά χρεοκόπησε το 2012.

Φυσικά οι Ισπανοί δεν είναι οι μόνοι που έχουν προβλήματα με την κατασκευή αεροδρομίων. Ενα άλλο προβληματικό αεροδρόμιο είναι το υπό κατασκευή νέο διεθνές αεροδρόμιο «Βίλι Μπραντ» του Βερολίνου.

Σύμφωνα με το αρχικό σχέδιο, το αεροδρόμιο, με προϋπολογισμό κατασκευής 5,1 δισ. ευρώ, θα άνοιγε τις πύλες του το 2010. Σήμερα ως ημερομηνία λειτουργίας αναφέρεται το 2017 ενώ οι κατασκευαστές έχουν χάσει ήδη δύο ημερομηνίες παραδόσεως.

Καθημερινή

Σκουριάζει η «Υδριάδα» της Ηρακλειάς

Εγκαινιάστηκε το 2007, λειτούργησε για 2,5 χρόνια, κρίθηκε ότι δεν καλύπτει τις ανάγκες του νησιού και έπεσε σε αχρηστία.

Εγκαινιάστηκε το 2007, λειτούργησε για 2,5 χρόνια, κρίθηκε ότι δεν καλύπτει τις ανάγκες του νησιού και έπεσε σε αχρηστία.

Μια πελώρια γκρίζα κατασκευή εν μέσω θαλάσσης καλωσορίζει τον ταξιδιώτη που πλησιάζει στο λιμάνι της Ηρακλειάς. Το πάλαι ποτέ καμάρι της ελληνικής επιστημονικής κοινότητας, η πρώτη ενεργειακά αυτόνομη πλώτη αφαλάτωση, με την μυθική ονομασία «Υδριάδα», που είχε αποσπάσει ειδικό βραβείο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, στέκει ανενεργή εδώ και καιρό. Έτσι, η κατασκευή από περιζήτητη («στα εγκαίνια το καλοκαίρι του 2007 είχαν σπεύσει πολιτικοί από παντού») μέσα σε οκτώ περίπου χρόνια έχει γίνει σχεδόν ανεπιθύμητη. «Πέρα από το αισθητικό, ανησυχούμε για ενδεχόμενη μόλυνση της μίας από τις δύο παραλίες του νησιού από την σκουριά, ενώ όσο παραμένει στα ύδατά μας αποτελεί επιχείρημα ώστε να αναβάλλεται η κατασκευή κανονικής αφαλατώσεως», αναφέρει στην «Κ» η κ. Αννα Γαβαλά από την Ηρακλειά.

Τι συνέβη, όμως, και η βραβευμένη ευρεσιτεχνία περιέπεσε σε δυσμένεια; «Στόχος μας ήταν να αποδείξουμε ότι η εν λόγω τεχνολογία είναι εφαρμόσιμη», διευκρινίζει ο κ. Αθανάσιος Βατίστας, ηλεκτρολόγος-μηχανολόγος και μέλος της επιστημονικής ομάδας του Πανεπιστημίου Αιγαίου, που δημιούργησε την «Υδριάδα», με ενσωματωμένη ανεμογεννήτρια και σύστημα φωτοβολταϊκών, ώστε να μην χρειάζεται διασύνδεση με την ΔΕΗ. Στόχος ήταν η απόδοση να φτάνει τα 70 κυβικά νερό την ημέρα. «Ξεπεράσαμε πάντως τα προσδοκώμενα αποτελέσματα», σχολιάζει ο κ. Βατίστας. Τοπικοί παράγοντες, ωστόσο, αναφέρουν ότι στα χρόνια λειτουργίας της «Υδριάδας» η μέση απόδοση κυμαινόταν στο μισό, με συνέπεια να μην καλύπτει τις ανάγκες του νησιού, ειδικά την τουριστική σεζόν. Ο κ. Βατίστας διευκρινίζει ότι το σημείο τοποθετήσεως δεν ήταν ενδεχομένως ιδανικό. «Ακολουθήσαμε την υπόδειξη της τοπικής κοινωνίας, αντιπροτείναμε την μετακίνηση σε ένα πιο ανοικτό σημείο, αλλά δεν βρήκαμε ευήκοα ώτα». Οι αρμοδιότητες, άλλωστε, είναι επαρκώς περιπεπλεγμένες. «Κάθε νέος υπουργός μάς καλεί να τον ενημερώσουμε και με την σειρά του δηλώνει δημοσίως ότι είναι ενήμερος για το έργο και θα το… αξιοποιήσει», λέει ο επιστήμονας. Προς το παρόν, πάντως, η «Υδριάδα» σκουριάζει αχρησιμοποίητη στο Αιγαίο. «Τα τελευταία χρόνια την είχαμε θέσει σε κατάσταση stand by, με την προοπτική να λειτουργήσει επικουρικά για τις ημέρες της κακοκαιρίας, που η υδροφόρα δεν μπορούσε να προσεγγίσει την Ηρακλειά», συνεχίζει.

Η νέα κατασκευή είχε προκαλέσει μεγάλη δυσαρέσκεια στους ιδιώτες που δραστηριοποιούνται στην μεταφορά νερού. «Έκριναν ότι τον χειμώνα το νησί με τους περίπου 100 κατοίκους θα μπορούσε να είναι αυτόνομο», υποστηρίζει κάτοικος που θέλει να διατηρήσει την ανωνυμία του. «Κήρυξαν, λοιπόν, πόλεμο στην «Υδριάδα».».

«Ηταν ένα πιλοτικό έργο, επομένως οι κατασκευαστές δεν είχαν συμβατικές υποχρεώσεις αναφορικά με την συντήρησή του», σχολιάζει από την πλευρά του ο προϊστάμενος στην Διεύθυνση Υδάτων Νοτίου Αιγαίου Ηλίας Νόκας. Σύμφωνα με τον ίδιο, το εγχείρημα είχε επιστημονικό ενδιαφέρον, αλλά δεν αποτελούσε ρεαλιστική λύση για το οξύ πρόβλημα υδροδοτήσεως των νησιών. «Το συνολικό κόστος του έργου ήταν 2,8 εκατ. ευρώ, ένα ποσό με το οποίο θα μπορούσαν να κατασκευαστούν σταθερές αφαλατώσεις σε 20 νησιά, οι οποίες θα κάλυπταν τις ανάγκες για 12-13 χρόνια», λέει και συμπληρώνει ότι «για την συντήρησή της απαιτείται ρυμούλκηση, η οποία είναι κοστοβόρα». Τα παράδοξα, βέβαια, δεν σπανίζουν στο Αιγαίο. «Η Πάτμος, η Αμοργός και η Κίμωλος έχουν αγοράσει αφαλατώσεις, δεν έχουν όμως φροντίσει για την αδειοδότηση και τοποθέτηση, επομένως παραμένουν μέσα στις συσκευασίες, έως ότου ξεπεραστεί η τεχνολογία τους…», μας πληροφορεί ο κ. Νόκας.

Ρυμούλκηση και συντήρηση της «Υδριάδας» δρομολογείται, κατά πάσα πιθανότητα, τον Σεπτέμβριο, προς ανακούφιση πολλών. Το μέλλον της κατασκευής παραμένει ακόμη άδηλο, όπως και η προσδοκώμενη επίλυση του προβλήματος υδροδοτήσεως. «Ακόμα θυμάμαι την δήλωση αρμοδίου υπουργού ότι τον Απρίλιο του 2014 θα παύσει οριστικά η μεταφορά νερού με πλοία», καταλήγει με πικρία ο κ. Νόκας.

καθημερινὴ

(Visited 145 times, 1 visits today)




Leave a Reply