Γιὰ ἕναν σκοπό, ποὺ ΔΕΝ ἁγιάζει τὰ μέσα…

Γιὰ ἕναν σκοπό, ποὺ ΔΕΝ ἁγιάζει τὰ μέσα...Μποροῦμε γιά μίαν στιγμή στήν ζωή μας νά σταθοῦμε καί νά ἀναρωτηθοῦμε: ἀξίζει νά θυσιάσουμε ἀκόμη κι ἀξίες, γιά τήν ἐπίτευξιν κάποιου σκοποῦ;

Ὄχι, δὲν ἀξίζει, καὶ τὸ γνωρίζουμε.
Μὰ σημασία δὲν ἔχει τὸ τὶ θὰ ἔπρεπε νὰ κάνουμε ἀλλὰ τὸ τὶ κάνουμε στὴν πραγματικότητα.

Ὁ κόσμος γύρω μας καταῤῥέει.
Κι ὅταν ἕνα οἰκοδόμημα καταῤῥέῃ, τότε οἱ ἕνοικοί του, σπασμωδικῶς ἴσως κάποιες φορές, πασχίζουν νὰ διασωθοῦν. Τὸ «ὁ σώσων ἑαυτόν», ἰδίως γιὰ τὸ ἑλλαδοκαφριστὰν τοῦ σήμερα, σὲ ὅλο του τὸ μεγαλεῖο.

Αὐτὸ ποὺ ὀφείλουμε νὰ σκεφθοῦμε, ἀκόμη καὶ μέσα σὲ αὐτὲς τὶς ὁμολογουμένως δυσκολότατες συνθῆκες, εἶναι τὸ ἐὰν θὰ μᾶς ἄρεσε, στὴν πραγματικότητα, μία νίκη μὲ …«πλάγια» μέσα. Καὶ μέσα μας γνωρίζουμε πὼς μία τέτοια νίκη δὲν θὰ μᾶς ἄρεσε, ἤ δὲν θὰ τὴν ἀναγνωρίζαμε ὡς νίκη. Ἁπλῶς θὰ ἔβγαζε τὸν ὅποιον ἀντίπαλο ἀπὸ τὴν θέσιν του, πρὸ κειμένου νὰ τὴν …καταλάβουμε ἐμεῖς καὶ νὰ γίνουμε ἐμεῖς ὁ …ἀντίπαλος.

Καυτηριάζοντας καθημερινῶς τὰ κακῶς κείμενα, μποροῦμε νὰ παρασυρθοῦμε ἀπὸ τὰ γεγονότα καὶ νὰ ἀντιδράσουμε ὅμοια μὲ αὐτοὺς  ποὺ στιγματίζουμε. Εἶναι μία συνήθης συμπεριφορά, ποὺ ἐπαναλαμβάνουμε, συνήθως, δίχως νὰ τὸ συνειδητοποιήσουμε.
Ὅμως πῶς θά μπορέσουμε νά κάνουμε τήν διαφορά, ἐάν ἐμεῖς δέν διαφέρουμε, τοὐλάχιστον σὲ ἀξιακὰ ζητήματα, στό (ἀριστοτελικό) καθόλου;
Πῶς θά μπορέσουμε νά ἐπιφέρουμε μίαν τόση, μικρὴ ἴσως, ἀλλαγή στόν κόσμο μας, πρὸς τὸ καλλίτερον, ἐάν μιμηθοῦμε αὐτούς πού τόν καταστρέφουν;

Ἁπλῶς σκεφθεῖτε το…
Ἁπλῶς γιὰ προβληματισμό…
Ἔτσι κι ἀλλοιῶς καὶ αὐτὰ ποὺ εἶναι νὰ γίνουν θὰ γίνουν, ἀλλά, καὶ κρατῆστε το αὐτό, ἡ πραγματικὸς Νικητὴς αὐτοῦ τοῦ ἀγῶνος θὰ εἶναι αὐτὸς ποὺ «κρατᾶ» τὴν ἀρχὴ τῶν καταστάσεων, τῶν δεδομένων καὶ τῶν γεγονότων, μὴν ἐπιτρέποντας ἐκπτώσεις στὶς ἀξίες του καὶ στὶς ἀρχές του.
Κι αὐτὸς δὲν εἶναι σίγουρα αὐτὸς ποὺ φαίνεται. Νὰ εἴμαστε βέβαιοι.

Φιλονόη

φωτογραφία

 

(Visited 103 times, 1 visits today)




Leave a Reply