Οἱ πρόγονοι Σαμαρᾶ – Γερουλάνου καὶ ἡ ἀξία τῆς μετοχῆς τῆς Τραπέζης Ἀνατολῆς τὸ 1930

Οἱ πρόγονοι Σαμαρᾶ – Γερουλάνου καὶ ἡ ἀξία τῆς μετοχῆς τῆς Τραπέζης Ἀνατολῆς τὸ 19301«…Πέραν του Στεφάνου Δέλτα, ο Ιωάννης Δροσόπουλος ήταν μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου της Τραπέζης Ανατολής και την ίδια στιγμή διοικητής της Εθνικής Τραπέζης από το 1928. Ταυτόχρονα διατελούσε πρόεδρος σε δεκάδες εταιρείες, που όλες έπαιρναν κεφάλαια για της ανάπτυξη τους από την Εθνική Τράπεζα. Μεγάλος του αντίπαλος ήταν ο Διοικητής της Τραπέζης της Ελλάδος Εμμανουήλ Τσουδερός, ο οποίος κατηγορούσε ευθέως τον Δροσόπουλο για την τεχνητή νομισματική κρίση του 1932, αλλά και για διάφορες νομιμοφανείς δραστηριότητες. Ο Δροσόπουλος αντικατέστησε το 1939 τον Ε. Τσουδερό στην Διοίκηση της Τραπέζης της Ελλάδος, όταν ο Ι. Μεταξάς θεώρησε ότι ο Τσουδερός τον υποσκάπτει, αλλά δεν πρόλαβε να χαρεί και ιδιαίτερα γιατί πέθανε κάτω από αδιευκρίνιστες συνθήκες….»

Οι πρόγονοι των Σαμαρά – Γερουλάνου και η αξία της μετοχής της Τραπέζης Ανατολής το 1930

Πολλά έχουν ακουστεί για την αξία των μετοχών της Τραπέζης της Ανατολής. Αυτόκλητοι «ειδικοί» εμφανίζονται συχνά και προβαίνουν σε απλοϊκές αναλύσεις, με τις οποίες υποστηρίζουν ότι η Τράπεζα Ανατολής ήταν καταχρεωμένη και η Εθνική Τράπεζα μας έκανε όλους την χάρη να την απορροφήσει με εξαγορά και να μην δημοσιεύσει ποτέ τα αποτελέσματα της ειδικής εκκαθαρίσεως. Βέβαια, κάποιοι επιθυμούν να ξεχάσουν ότι η εκκαθάριση ξεκίνησε, όχι γιατί η τράπεζα χρεωκόπησε, αλλά γιατί πουλήθηκε. Η Εθνική Τράπεζα απέκτησε την Τράπεζα της Ανατολής, και έπρεπε να υπολογιστεί το δίκαιο αντίτιμο εξαγοράς, ώστε να αποδοθεί στους μετόχους της. Για τον λόγο αυτό, αποφασίστηκε να γίνει μια εκκαθάριση, έτσι ώστε να πάρουν οι μέτοχοι τα χρήματα που επένδυσαν, και πιθανά ένα επιπλέον κέρδος.

Στο τέλος του 1930, ο Γενικός Διευθυντής της Τράπεζας Ανατολής Εμμανουήλ Καμάρας στέλνει μια επιστολή στον Διοικητή της Εθνικής Τραπέζης Ιωάννη Δροσόπουλο και του αναλύει την κατάσταση της Τραπέζης Ανατολής. Του προτείνει ως μια λογική και συμφέρουσα τιμή εξαγοράς τις 900 δραχμές για κάθε μετοχή, αυξανόμενες κατά 100-200 δραχμές για την φήμη και την πελατεία της τραπέζης. Αυτή η ανάλυση γίνεται σε καθεστώς βαθειάς κρίσεως, λίγο πριν η οικονομική δυσπραγία κορυφωθεί και η χώρα οδηγηθεί στην άτακτη χρεοκοπία.

Η ΑΛΛΑΓΗ ΤΩΝ ΠΡΟΣΩΠΩΝ ΔΙΕΥΚΟΛΥΝΕ ΤΗΝ ΣΥΓΧΩΝΕΥΣΗ

Οἱ πρόγονοι Σαμαρᾶ – Γερουλάνου καὶ ἡ ἀξία τῆς μετοχῆς τῆς Τραπέζης Ἀνατολῆς τὸ 19302Η συγχώνευση καθυστερεί λόγω της οικονομικής διαφοράς που χωρίζει την πρόταση της Τραπέζης της Ανατολής από την πρόταση της Εθνικής Τραπέζης. Τότε ξεκινούν διάφορες ανεξήγητες κινήσεις και μετακινήσεις στελεχών, λογιστικές αυξήσεις των επισφαλών απαιτήσεων, που σε ορισμένες περιπτώσεις φτάνουν το 90%, και γενικά «μαγικές κινήσεις» που ούτε εξηγούνται, αλλά ούτε αποτυπώνονται ποτέ σε επίσημα έγγραφα, μιας και δεν έχει συνταχθεί μέχρι σήμερα κάποιας μορφής λογοδοσία για την εκκαθάριση, ίσως με την σύνταξη ενός Ισολογισμού Εκκαθαρίσεως.

Ο επί πολλά χρόνια Διευθυντής της Τραπέζης Ανατολής Μ.Π. Καμάρας παραιτείται για να γίνει Υποδιοικητής της νεοσυσταθείσας Τραπέζης της Ελλάδος, για λίγους μήνες μέχρι την επίσημη χρεοκοπία της χώρας την άνοιξη του 1932. Στην Τράπεζα Ανατολής την θέση του αναλαμβάνει με συνοπτικές διαδικασίες ο Στέφανος Δέλτα, που ορίζεται Εντεταλμένος Σύμβουλος, με κύριο στόχο να διεκπεραιώσει την συγχώνευση.

Γεώργιος Στρέιτ

Γεώργιος Στρέιτ

 

 

Ο παραιτημένος φυσικά πρώην Γενικός Διευθυντής απουσιάζει από την Γενική Συνέλευση της Τραπέζης Ανατολής που απεφάσισε την συγχώνευση με την Εθνική Τράπεζα. Μαζί απουσιάζει και ο Πρόεδρος του Διοικητικού Συμβουλίου Ιωάννης Αθανασάκης. Όλους τους αναπληρώνει ο αντιπρόεδρος του Διοικητικού Συμβουλίου Στέφανος Δέλτα, ο οποίος προεδρεύει της Γενικής Συνελεύσεως και είναι και ταυτόχρονα ο εκτελών χρέη Διευθυντή μέχρι τις 20 Οκτωβρίου 1932, οπότε και με την συγχώνευση να έχει ήδη αποφασιστεί αμετάκλητα, παραιτείται και γίνεται Σύμβουλος της Τραπέζης της Ελλάδος.

Η σύνθεση του Διοικητικού Συμβουλίου της Τραπέζης Ανατολής το 1931 ήταν:
Πρόεδρος: Ιωάννης Αθανασάκης
Εντεταλμένος Σύμβουλος: Στέφανος Δέλτα
Μέλη: Αλέξανδρος Σκουζές, Ιωάννης Δροσόπουλος, Άθως Ρωμανός, Γεώργιος Στρέιτ, Γεώργιος Ζαρίφης.

Ο Στέφανος Δέλτα, καταγόταν από μεγάλη Φαναριώτικη οικογένεια και ήταν ιδρυτής του Κολεγίου Αθηνών, μαζί με τον Εμμανουήλ Μπενάκη. Το 1895 παντρεύτηκε την γνωστή λογοτέχνη Πηνελόπη Μπενάκη – Δέλτα, στα πλαίσια των συμμαχιών που εφήρμοζε ο πατέρας της Εμμανουήλ Μπενάκης, ακόμη και διά γάμου. Ο γάμος τους πέρασε κρίσεις, ειδικά όταν αυτή γνώρισε και σύναψε έναν έντονο ερωτικό δεσμό με τον Ίωνα Δραγούμη, δεσμό που απεκάλυψε στον Στέφανο Δέλτα με τις προφανείς συνέπειες. Τελικά τα προβλήματα τελείωσαν με την εκτέλεση του Ίωνος Δραγούμη, έπειτα από την κατευθυνόμενη διάδοση της ψευδούς ειδήσεως ότι αυτός οργάνωσε την απόπειρα κατά του Βενιζέλου, εκτέλεση που καταδίκασε και ο ίδιος ο Βενιζέλος από το Παρίσι, όταν έμαθε την τύχη του Ίωνος Δραγούμη. Ως ηθικός αυτουργός δικάστηκε μεταξύ άλλων ο Εμμανουήλ Μπενάκης, ο πεθερός του Δέλτα, ο οποίος αθωώθηκε λόγω ελλείψεως στοιχείων. Ωστόσο, ένας από τους υπολοίπους κατηγορουμένους, ο Παύλος Γύπαρης, πριν πεθάνει κατηγόρησε τον Εμμανουήλ Μπενάκη πως αυτός ήταν που διέταξε την εκτέλεση. Ο Στέφανος Δέλτα απέκτησε μαζί με την Πηνελόπη Δέλτα τρεις κόρες: την Σοφία, σύζυγο Μαυροκορδάτου, την Βιργινία, αρχινοσοκόμο, σύζυγο του πολιτικού Αλεξάνδρου Ζάννα και γιαγιά του πολιτικού Αντώνη Σαμαρά και την Αλεξάνδρα, σύζυγο του κτηματία Αντώνη Παπαδόπουλου.

Ιωάννης Δροσόπουλος

Ιωάννης Δροσόπουλος

Πέραν του Στεφάνου Δέλτα, ο Ιωάννης Δροσόπουλος ήταν μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου της Τραπέζης Ανατολής και την ίδια στιγμή διοικητής της Εθνικής Τραπέζης από το 1928. Ταυτόχρονα διατελούσε πρόεδρος σε δεκάδες εταιρείες, που όλες έπαιρναν κεφάλαια για της ανάπτυξη τους από την Εθνική Τράπεζα. Μεγάλος του αντίπαλος ήταν ο Διοικητής της Τραπέζης της Ελλάδος Εμμανουήλ Τσουδερός, ο οποίος κατηγορούσε ευθέως τον Δροσόπουλο για την τεχνητή νομισματική κρίση του 1932, αλλά και για διάφορες νομιμοφανείς δραστηριότητες. Ο Δροσόπουλος αντικατέστησε το 1939 τον Ε. Τσουδερό στην Διοίκηση της Τραπέζης της Ελλάδος, όταν ο Ι. Μεταξάς θεώρησε ότι ο Τσουδερός τον υποσκάπτει, αλλά δεν πρόλαβε να χαρεί και ιδιαίτερα γιατί πέθανε κάτω από αδιευκρίνιστες συνθήκες.

Ο Γεώργιος Στρέιτ, με την σειρά τoυ, ήταν γιος του πρώην διοικητή της Εθνικής Τραπέζης και πρώτου διοικητή της Τραπέζης Ανατολής Στέφανου Στρέιτ. Ήταν παντρεμένος με την Ιουλία Καραθεοδωρή, από την Φαναριώτικη οικογένεια Καραθεοδωρή, της οποίας μέλος ήταν και ο Στέφανος Δέλτα (μητέρα του ήταν η Σοφία Καραθεοδωρή). Ο Γεώργιος Στρέιτ ήταν μέλος του διεθνούς δικαστηρίου της Χάγης από το 1929. Δισέγγονος του είναι ο Παύλος Γερουλάνος, πρώην Υπουργός Πολιτισμού στην Κυβέρνηση Γιώργου Παπανδρέου και εξάδελφος του Αντώνη Σαμαρά.

Ακόμη λοιπόν και πριν από 80 χρόνια, οι οικογένειες που αναμιγνύονται στα πολιτικά δρώμενα της εποχής μας, βρίσκονταν στις επάλξεις και μέλη των δύο ισχυροτέρων οικογενειών της εποχής, της οικογένειας Μπενάκη και της οικογένειας Καραθεοδωρή, συμμετείχαν στην περίεργη συγχώνευση της Τραπέζης της Ανατολής, και στις αποφάσεις που οδήγησαν στην ειδική εκκαθάριση που δεν ολοκληρώθηκε ποτέ.

ΤΟ ΕΝΕΡΓΗΤΙΚΟ ΤΗΣ ΤΡΑΠΕΖΗΣ ΑΝΑΤΟΛΗΣ ΚΑΛΥΠΤΕ ΤΟ ΜΕΤΟΧΙΚΟ ΚΕΦΑΛΑΙΟ

Κάτω από το παραπάνω πολιτικό, οικονομικό και οικογενειοκρατικό πλαίσιο, οφείλουμε να εξετάσουμε με προσοχή την επιστολή που έστειλε ο Γενικός Διευθυντής της Τραπέζης Ανατολής Μ.Π. Καμάρας και που έμελλε να σηματοδοτήσει το τέλος του σε αυτόν τον ρόλο και την αποχώρησή του, λόγω ολιγόμηνης «προαγωγής». Σε αυτήν ο Καμάρας επιμένει ότι το Ενεργητικό της Τραπέζης Ανατολής είναι τέτοιο που καλύπτει πλήρως τις μερίδες του Παθητικού που αφορούν στους μετόχους.

Στην ανάλυση που ακολουθεί και χρονικά τοποθετείται στο τέλος του 1930, ο Καμάρας αναλύει την οικονομική κατάσταση της Τραπέζης Ανατολής, σύμφωνα με τα Βιβλία της τραπέζης και τις εκτιμήσεις του, μετά από 25 χρόνια στην θέση του Γενικού Διευθυντή. Σύμφωνα με την επιστολή του, η οποία απευθύνεται στον Διοικητή της Εθνικής Τραπέζης και μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου της Τραπέζης Ανατολής Ιωάννη Δροσόπουλο, τόσο το μετοχικό κεφάλαιο όσο και τα αποθεματικά (τακτικό και έκτακτο) προστατεύονται πλήρως.

Στο σημείο αυτό θα πρέπει να σημειώσουμε ότι δεν είναι μια επιστολή προς τους μετόχους ή μια γλαφυρή αναπαράσταση μιας λογιστικά βελτιωμένης εικόνας. Είναι η πραγματικότητα, όπως την φανερώνουν οι αριθμοί που έχει στην διάθεση του ο Καμάρας, αλλά την ίδια στιγμή έχει στην ευχέρεια του και ο Δροσόπουλος. Κατά συνέπεια, λόγω της εκτεταμένης εμπλοκής της Εθνικής Τραπέζης στην Τράπεζα της Ανατολής, από την ίδρυση της τελευταίας μέχρι και την συγχώνευσή της, δεν θα μπορούσε ο Καμάρας να παραπλανήσει τον Δροσόπουλο, ούτε καν να το προσπαθήσει.

Η σημασία της επιστολής Καμάρα, βρίσκεται στο γεγονός ότι ο επί 25 χρόνια Διευθυντής της τράπεζας, ξεκαθαρίζει πως η συμμετοχή των μετόχων της Τράπεζας της Ανατολής στην εταιρεία, όπως αντικατοπτρίζεται από τις μερίδες του Παθητικού που αποτελούν υποχρέωση της εταιρείας προς αυτούς στην περίπτωση εκκαθάρισης, καλύπτεται και με το παραπάνω.

Θα μπορούσε κάποιος να πει ότι μέσα στον επόμενο χρόνο πολλά έγιναν και τα ομόλογα του Ελληνικού Δημοσίου δεν πληρώθηκαν, με συνέπεια να χαθεί σημαντικό ποσοστό του χαρτοφυλακίου της Τραπέζης. Η πραγματικότητα όμως είναι ότι τα ομολογιακά δάνεια που είχαν εκδοθεί από το Ελληνικό Δημόσιο είχαν σταματήσει να εξυπηρετούνται σιωπηλά από τις αρχές του 1930, πράγμα που ήταν σε γνώση όλων. Για αυτό η Τράπεζα Ανατολής ξεκίνησε δικαστικούς αγώνες κατά του Ελληνικού Δημοσίου, μέσα από αγωγές που συνέχισε εκ μέρους της η Εθνική Τράπεζα, μέχρι που ικανοποιήθηκε πλήρως με την αποπληρωμή, τόσο του δανείου, όσο και τόκων. Μάλιστα, με βάση τα στοιχεία που έχουμε στην κατοχή μας, συγκεκριμένο ομολογιακό δάνειο, το οποίο θα αναλύσουμε σύντομα, όχι μόνο αποπληρώθηκε στην Εθνική Τράπεζα αρκετά χρόνια αργότερα, το 1941, αλλά δεν πέρασε ποτέ μέσα από τους λογαριασμούς εκκαθαρίσεως και τα βιβλία των εκκαθαριστών της Τραπέζης Ανατολής.

Τέλος, θα πρέπει να αναφερθούμε στην ισοτιμία φράγκου/δραχμής που χρησιμοποιείται από τον Καμάρα και η οποία είναι 1 φράγκο = 3,03 δραχμές στο τέλος του 1930. Αυτή είναι μια σταθεροποιημένη δια νόμου ισοτιμία, η οποία ίσχυσε μέχρι τον Δεκέμβριο του 1932, οπότε και καταργήθηκε ο συγκεκριμένος νόμος για την προστασία του Εθνικού Νομίσματος από κερδοσκοπικές τάσεις. Όταν έγινε η δημοσίευση σε ΦΕΚ της συμβάσεως συγχωνεύσεως της Τραπέζης Ανατολής υπό της Εθνικής Τραπέζης και ξεκίνησε η ειδική εκκαθάριση, δεν υπήρχε πλέον αυτή η πλασματική σταθεροποίηση του νομίσματος, ωστόσο οι ισολογισμοί ποτέ δεν διορθώθηκαν. Χωρίς να γίνει απογραφή της εταιρικής περιουσίας ή κατάρτιση ενός ισολογισμού μετασχηματισμού, ξεκίνησε τυπικά η εκκαθάριση της Τραπέζης Ανατολής και συνεχίστηκε, χωρίς επισήμως να ενημερωθούν ποτέ οι μέτοχοι της τραπέζης για την εξέλιξη και την τύχη της και δίχως οι μετοχές τους να ακυρωθούν ποτέ.

 


Ακολουθεί η επιστολή του Μ. Π. Καμάρα προς τον Ιωάννη Δροσόπουλο.Οἱ πρόγονοι Σαμαρᾶ – Γερουλάνου καὶ ἡ ἀξία τῆς μετοχῆς τῆς Τραπέζης Ἀνατολῆς τὸ 19305

 Πρὸς τὸν Κύριο Ἰωάννη Δροσόπουλο
Διοικητὴ τῆς Ἐθνικῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος
ΕΝΤΑΥΘΑ
Ἀθῆναι 25 Νοεμβρίου 1930
Ἀγαπητὲ φίλε,
Εἰς τὸν Ἰσολογισμὸν τῆς ἡμετέρας Τραπέζης τῆς 31ης Δεκεμβρίου 1929, ἀναγράφονται εἰς τὸ Παθητικὸν
– Κεφάλαιον Φρ. 35.000.000
– Λογαριασμὸς Ἐκτιμήσεως Κεφαλαίου εἰς Φράγκα σταθεροποιημένα 36.298.945,30
– Κεφάλαιον Ἀποθεματικὸν Τακτικὸν 4.587.627,95
– Κεφάλαιον Ἀποθεματικὸν Ἔκτακτον 7.200.000,–
Σύνολον Φρ. 83.086.573,25 ἤτοι πρὸς Δρ. 3,03 Δρ. 251.752.316,–
ποσὸν ὅπερ διαιρούμενον διὰ τῶν 280.000 μετοχῶν δίδει ἀξίαν κατὰ μετοχὴν Δρχ. 900.

Ἡ κρίσις τῶν καπνῶν ἐπηρεαζομένη καὶ ἐκ τῶν γνωστῶν εἰς ὑμᾶς δυσαρέστων ἐκπλήξεων, ὀφειλομένων εἰς τὴν ἁμαρτωλὴν διαχείρισιν τῶν ὑπευθύνων καὶ τὴν κακοπιστίαν πελατῶν τινων μὲ ἄγουσι νὰ ὑπολογίσω τοὺς κινδύνους ζημιῶν οὖς διατρέχει ἡ Τράπεζα ἐκ τῶν ἄνω λόγων, ἐξετάζων καὶ ἐκτιμῶν καὶ ἄλλους λογαριασμοὺς εἰς τὸ ποσὸν τῶν Λ. Ἀγγλ. 105-110.000 μὴ ἀποκλειομένης ὅμως εὐλόγου ἐλπίδος αἰσθητῆς ἐλαττώσεως τῆς ἄνω ζημίας διὰ μιᾶς ἐπιτυχοῦς πωλήσεως τῶν καπνῶν ἢ καὶ διὰ μιᾶς σχετικῆς ζητήσεως καὶ ἀνατιμήσεως αὐτῶν. Τό γε νῦν ὅμως τὴν προϋπόθεσιν ταύτην δὲν μοὶ εἶναι ἐπιτετραμμένον νὰ λάβω σήμερον ὑπ’ὄψιν.

Ἔναντι τῶν ὡς ἄνω κινδύνων ζημιῶν ἡ Τράπεζα ἔχει λανθάνοντα Ἀποθεματικὰ προερχόμενα ἐκ Γενικῶν Κρατήσεων, ἐκ κερδῶν ἐκποιηθέντων Χρεωγράφων καὶ ἀκινήτων, ἐξ ὑπερτιμήσεως Χρεωγράφων καὶ ἀκινήτων ἀνηκόντων τῇ Τραπέζῃ ἤτοι:
– Γενικαὶ Κρατήσεις: Λ. Ἀγγλ. 22.000
– Πραγματοποιηθέντα κέρδη ἐκ πωλήσεως Χρεωγράφων: Λ. Ἀγγλ. 11.700
– Ὑπερτίμησις Χρεωγράφων Χαρτοφυλακίου Τραπέζης: Λ. Ἀγγλ. 28.800
– Ὑπερτίμησις ἀκινήτων Ἀθηνῶν, Θεσσαλονίκης καὶ Καΐρου: Λ. Ἀγγλ. 46.500
Σύνολον: Λ. Ἀγγλ. 190.000

Συνεπῶς, μὲ πᾶσαν πάντοτε βεβαίως ἐπιφύλαξιν, οἱ ὑφιστάμενοι κίνδυνοι ζημιῶν καλύπτονται, καὶ ἡ πραγματικὴ τιμὴ τῆς Μετοχῆς δύναται να ὑπολογισθῇ εἰς Δρ. 900 ὡς ἀνωτέρω, λαμβανομένου ὑπ’ ὄψιν ὅτι ἐκτίμησις τοῦ συνόλου Ἐνεργητικοὺ τῆς Τραπέζης καὶ μετὰ τάς τρεχούσας ἀπεσβέσεις ἐκ τῶν κερδῶν τῆς Χρήσεως, θὰ πιστοποιήσῃ τὰ ἀνωτέρω.

Ἐπιβεβλημένον καὶ δίκαιον κατὰ τὴν κρίσιν μου εἶναι ἀσφαλῶς νὰ ἀναγνωρισθῇ ὑπὲρ τῶν Μετόχων τῆς Τραπέζης ποσόν τι διὰ τὸ good will τῆς Τραπέζης, δικαιολογούμενον ὡς ἐκ τῆς εἰσφορᾶς τῶν Καταθέσεων αὐτῆς ἀνερχομένων εἰς Δρ. 600.000.000 περίπου, διὰ τῆς παροχῆς τῶν Καταστημάτων αὐτῆς ἐν Αἰγύπτῳ, ἐχόντων τελείαν ὀργάνωσιν καὶ καλὴν πελατείαν καὶ ἀπολαμβανόντων τῆς ἐκτιμήσεως τοῦ κοινοῦ, ἡ χρησιμοποίησις τῶν ὁποίων γινομένη σήμερον ἀμέσως ὑπὸ τῆς Ἐθνικῆς Τραπέζης θὰ ἐπιταχύνῃ καὶ θὰ ὑποβοηθήσῃ τὴν ἐν τῇ πλουσίᾳ ταύτῃ Χώρᾳ ἐγκατάστασιν καὶ δρᾶσιν αὐτῆς.

Θέτω ὑπὸ τὴν κρίσιν ὑμῶν ἐὰν δὲν θὰ ἧτο δίκαιον τὸ good will τοῦτο νὰ  ἐτιμᾶτο μεταξὺ Δρχ. 100 ἕως 200 κατὰ μετοχήν, καὶ τοῦτο τοσοῦτο μᾶλλον καθ’ ὅσον συνάγω τὸ συμφέρον καὶ τὸ κέρδος ὅπερ θὰ εἶχεν ἡ Ἐθνικὴ Τράπεζα ἐκ τῆς ἀπορροφήσεως τῆς Τραπέζης τῆς Ἀνατολῆς ἐκ τῶν ἀκολούθων σκέψεων καὶ τῶν συναφῶν ἀριθμῶν. Οὐ μὴν ἀλλὰ διὰ πᾶν τυχὸν καὶ μετὰ τὴν ἐκτίμησιν ἀπρόοπτον ἢ καὶ ἐκ τῆς ἐκτιμήσεως τυχὸν προκῦψον ποσὸν ἀμφισβητουμένης ἀπαιτήσεως, δύναται νὰ σχηματισθῇ ἕν περιθώριον διὰ τοῦ περιορισμοῦ τοῦ good will εἰς τὸ ποσὸν τῶν Δρχ. 150 ὁπότε τὸ ἄνω περιθώριον ἀνέρχεται εἰς Δρ. 14.000.000 ἤτοι Λ. Ἀγγλ. 37.500 καὶ ἐν ἀνάγκῃ νὰ περιορισθῇ εἰς Δρχ. 100, ὁπότε τὸ περιθώριον ἀνέρχεται εἰς Λ. Ἀγγλ. 75.000, καὶ τὸ ποσὸν τοῦτον λαμβάνομεν ὑπ’ ὄψιν μας διὰ τοὺς ἑπομένους ὑπολογισμούς.

Ἡ οἰκονομία ἡ ὁποία θὰ ἐπέλθῃ εἰς τὰ Ἔξοδα διαχειρίσεως τῆς Τραπέζης πάσης φύσεως ἐκ τῆς συγχωνεύσεως τῶν ἐν Ἑλλάδι Καταστημάτων θὰ ἀνέλθῃ εἰς τὸ ποσὸν τῶν Δρ. 17-18.000.000 ἐτησίως. Εἰς τὸ ποσὸν τοῦτο ἔχει να προστεθῇ ἡ ἀπόδοσις τῆς Τραπέζης, τῆς ὁποίας ὁ μέσος ὅρος τῶν 4 τελευταίων ἐτῶν εἶναι περίπου Φρ. 11.450.000 ἐτησίως, μετὰ τάς ἐτησίας ἀποσβέσεις καὶ κρατήσεις, καὶ ἅτινα κέρδη ὑπολογίζω λόγω τῆς κρίσεως καὶ διότι πρέπει αὐστηρῶς να ληφθῶσι ταῦτα ὑπ’ ὄψιν εἰς Φρ. 10.000.000 ἔστω καὶ 9.000.000 ἤτοι 27-30.000.000 ὑπολογίζω ὅθεν ἐν ποσὸν Δρ. 44-48.000.000 τὸ ὁποῖον θὰ εἶχε νὰ ἐξυπηρετήσῃ, ἐφ’ ὅσον ἡ τιμὴ τῆς Μετοχῆς ἤθελε καθορισθῆ εἰς Δρ. 1000, κεφάλαιον Δρ. 280.000.000, οὗτινος ἡ ἀπόδοσις θὰ ἀνήρχετο εἰς 17 ἢ 15%.

Ὡς πρὸς τὴν ἄμεσον ῥευστότητα τῶν διαθεσίμων τῆς Τραπέζης, ταῦτα θὰ ἀνήρχοντο εἰς Δρχ. 170.000.000, καὶ συνεπῶς ὑπολογιζομένων τῶν ὑπὸ τῆς Ἐθνικῆς Τραπέζης κατεχομένων μετοχῶν, θὰ ἀπῃτεῖτο πρὸς ἐξόφλησιν τῶν ὑπολοίπων μετοχῶν καταβολὴ Δρ. 50.000.000 καὶ ταῦτα εὐκόλως ῥευστοποιούμενα ἐκ τοῦ παραδοθησομένου Ἐνεργητικού.

Θεωρῶ ὅτι χρήσιμον εἶναι νὰ ἀναφέρω σχετικὰ μὲ τὸ Προσωπικὸν τῶν ἐν Ἑλλάδι Καταστημάτων καὶ τὴν τυχὸν ἀποζημίωσιν αὐτοῦ, ὅπως ἔχητε ἐν γενικαῖς γραμμαῖς μίαν ἀντίληψιν καὶ τούτου.

Ἐπὶ συνόλου Προσωπικοῦ 417 τὸ ἐν Ἑλλάδι τοιοῦτον ἀνέρχεται εἰς 263 ὑπαλλήλους. Βεβαίως συνηγορῶ ὑπὲρ προσλήψεως τουλάχιστον μέρους τοῦ Προσωπικοῦ ἀποτελουμένου ἀπὸ ὑπαλλήλους ἔχοντας καὶ ἀξίαν καὶ δραστηριότητα. Ἀλλὰ ἐφ’ ὅσον οὐδεὶς ἤθελε προσληφθῇ ὑπολογίζω ὅτι ἡ ἐκ τοῦ Νόμου ἀποζημίωσις εἰς ἥν θὰ ἐδικαιοῦτο τὸ σύνολον τῶν ὑπαλλήλων θὰ ἧτο Δρ. 7.600.000, ποσὸν ὅπερ καὶ ἐντὸς ἑνὸς ἔτους δύναται νὰ ἀποσβεσθῇ ἐκ τῆς ἀποδόσεως τὴν ὁποίαν θὰ εἶχεν ἡ Ἐθνικὴ Τράπεζα ἐκ τῆς πραγματοποιήσεως τοῦ ἐξεταζομένου σχεδίου ὑπολογισθείσης μεταξὺ Δρ. 44-48.000.000 ἐτησίως.

Ὡς πρὸς τὸ Ταμεῖον Συντάξεων τοῦ ὁποίου τὰ κεφάλαια ἀνέρχονται εἰς Δρ. 36.000.000 (συσταθέντος μόνον πρὸ δεκαετίας) τὰ βάρη τὰ ὁποῖα θὰ ἔχῃ ἐκ τῆς ἐπιστροφῆς τῶν καταθέσεων τῶν ἀπολυθησομένων ὑπαλλήλων, ἐκ τῶν ἥδη χορηγουμένων συντάξεων ἀνερχομένων εἰς Δρχ. 500.000 ἐτησίως καὶ ἐκ τῆς χορηγήσεως τοιούτων εἰς τοὺς ἀπολυθησομένους ὑπαλλήλους καὶ δικαιουμένους τοιαύτης, ἐκ προχείρου ἐξετάσεως τοῦ ζητήματος εἰς ἧν προέβην, οὐδόλως θέλουσιν ἐπιβαρύνει εἰς τὸ μέλλον τὴν Ἐθνικὴν Τράπεζαν.

Ἐλπίζω, ἀγαπητὲ Φίλε, ὅτι ἔδωκα ὑμῖν ὅσον τὸ δυνατὸν σαφεστέραν εἰκόνα, ἀφ’ ἑνὸς μὲ τῆς θέσεως τῆς Τραπέζης, ὡς αὐτὴ ἐμφανίζεται ἐκ τῶν Βιβλίων, Καταστάσεως καὶ Ἐκτιμήσεων, καὶ ἥτις ἀσφαλῶς θὰ ἔχῃ νὰ ἐξελεγχθῇ καὶ ἐξονυχισθῇ δεόντως, ἀφ’ ἑτέρου δὲ τῆς σκοπιμότητος καὶ τοῦ συμφέροντος τῶν δύο Τραπεζῶν, τῆς ἐπὶ τῶν ἄνω βάσεων δυνατῆς δικαίας καὶ ἐπωφελοῦς συγχωνεύσεως ὑπὸ τῆς Ἐθνικῆς Τραπέζης τῆς ὑπ’ αὐτῆς ἱδρυθείσης Τραπέζης ἠμῶν.

Τερματίζων τὴν παροῦσαν μου, ἀγαπητὲ Φίλε, δὲν δύναμαι νὰ ἀποκρύψω τὸ ἄλγος τὸ ὁποῖον μὲ συσφίγγει ὑποβάλλοντα τὴν ἄνω πρότασιν, δι’ ἧς μέλλει νὰ ἐκλείψῃ τὸ Ἵδρυμα εἰς τὸ ὁποῖον ἡ ἐκλογὴ τῆς Ἐθνικῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος καὶ ἡ μετέπειτα ἐμπιστοσύνη τῶν Μετόχων μοι ἐμπιστεύθησαν πρὸ ἀκριβῶς εἰκοσιπενταετίας τὴν ἀνωτέραν Διεύθυνσιν αὐτοῦ, καὶ εἰς τὸ ὁποῖον ἐπὶ τὸ μακρὸν τοῦτο χρονικὸν διάστημα εἶχον ἀφοσιωθῇ ὁλοψύχως καὶ ἀποκλειστικώς. Ἀλλὰ θεωρῶ ὅτι ὑπὸ τάς σημερινὰς περιστάσεις καὶ ὑπὸ τάς παρούσας συνθήκας ἐκτελῶ ἕν ἐπιβεβλημένον καθῆκον πρὸς τοὺς Μετόχους τῆς Τραπέζης, ὑποβάλλων τὴν ἐν λόγῳ πρότασιν πρὸς τὸν Διοικητὴν τῆς Ἐθνικῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος.

Διατελῶ μετ’ αἰσθημάτων φιλίας καὶ ἀφοσιώσεως.
Μ. Π. Καμάρας
τράπεζα τῆς Ἀνατολῆς

(Visited 195 times, 1 visits today)




2 thoughts on “Οἱ πρόγονοι Σαμαρᾶ – Γερουλάνου καὶ ἡ ἀξία τῆς μετοχῆς τῆς Τραπέζης Ἀνατολῆς τὸ 1930

  1. Μηπωσ η Τραπεζα τησ Ανατολησ ηταν Ελληνικη??? Οι ιδιοι Ανθελληνεσ που κυβερνουν απο μετα τον Καποδηστρια ειναι παροντεσ εωσ σημερα! Δυστηχισμενη Ελλαδα!

Leave a Reply