Ἀνθοῦν οἱ ἐπιχειρήσεις τῶν παιδιῶν τοῦ Ἐρντογάν;

 

 

Προφανῶς καὶ πηγαίνουν καλὰ οἱ δουλειὲς τοῦ υἱὸ τοῦ Ἐρντογάν, Μπιλὰλ Ἐρντογάν.
(στὴν φωτογραφία τὰ νέα γραφεῖα τῆς ναυτιλιακῆς του ἑταιρείας BMZ Group Denizcilik ve Insaat Sanayi Anonim Sirketi, ἀξίας 340.000.000 τουρκικὼν λιρὼν, μὲ θέα τὸν Βόσπορο)…
Ἀνθοῦν οἱ ἐπιχειρήσεις τῶν παιδιῶν τοῦ Ἐρντογάν;1

 

Μόνον ποὺ ὅσο κι ἂν ἔψαξᾳ, ἐπίσημη ἱστοσελίδα της δὲν βρῆκα ἀκόμη…
Ἀπὸ τὸ 2011 καὶ δῶθε, ἔχει ἀγοράσει μεταχειρισμένα ἢ ἔχει κτίσει 5 τάνκερ, τὰ δύο ἐξ αὐτῶν πρόσφατα, στὸ Β΄ἐξάμηνο τοῦ 2015

Ἀλλὰ καὶ ἡ κόρη του ἐπίσης ἔχει καλὲς σχέσεις, ἀπὸ ὅ,τι λέγεται, μὲ τοὺς ἀποκεφαλιστὲς τῆς Συρίας καὶ τοῦ Ἰρᾶκ…
————————————————-

Ο ρόλος της οικογένειας Ερντογάν εντός του Ισλαμικού Κράτους/Daesh

Ἀνθοῦν οἱ ἐπιχειρήσεις τῶν παιδιῶν τοῦ Ἐρντογάν;2

Για την φροντίδα/ θεραπεία των τραυματιών τζιχαντιστών του ΙΚ/Daesh, ο πρόεδρος Ερντογάν έχει δημιουργήσει ένα μυστικό νοσοκομείο έξω από τις εμπόλεμες ζώνες στο τουρκικό έδαφος στην Σανλιούρφα.
Η πόλη φιλοξενεί ήδη ένα μυστικό στρατόπεδο εκπαιδεύσεως της Αλ Κάιντα [1].

Οι τραυματίες μεταφέρονται με στρατιωτικά οχήματα από την ΜΙΤ (μυστικές υπηρεσίες).

Η εποπτεία του νοσοκομείου παρέχεται από την Sümeyye Ερντογάν, κόρη του προέδρου της Τουρκίας Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν (φωτογραφία) [2], επίσης, υπεύθυνη για τις διεθνείς σχέσεις του ΑΚΡ (ισλαμικό κόμμα).

Εξάλλου, σύμφωνα με τον εκπρόσωπο του CHP (Σοσιαλιστικό Κόμμα), Gürsel Tekin, το αργό πετρέλαιο που κλέβεται από το ΙΚ/Daesh εξάγεται από εδω και στο εξής από την εταιρεία ΒΜΖ Ltd, τη ναυτιλιακή εταιρεία του Μπιλάλ Ερντογάν, γιου του προέδρου Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, κατά παράβαση της αποφάσεως 2170 του Συμβουλίου Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών [3].

πηγή
Μ
ετάφραση

Κριστιάν Άκκυριά

 

————————————————-
Meet The Man Who Funds ISIS: Bilal Erdogan, The Son Of Turkey’s President

Erdogan’s Dirty Dangerous ISIS Games

————————————————-
Turkish President’s daughter heads a covert medical corps to help ISIS injured members, reveals a disgruntled nurse
————————————————-
BMZ Snaps Up Tanker Pair
————————————————-
Bilal Erdoğan’ın yeni gemileri M/T ARMADA FAIR ile M/T YARDIMCI 81, sessiz sedasız denize indirildi
————————————————-
‘Bilal Erdoğan’a 340 milyon liralık Boğaz manzaralı yeni ofis’ iddiası
————————————————-
BMZ Group Denizcilik ve İnşaat Sanayi Anonim Şirketi
————————————————-
BMZ Group
————————————————-

Αὐτὴ δὲν ξέρω ἐὰν εἶναι ἡ μητρικὴ τῆς BMZ Group ἤ τὸ ἀντίστροφον, ἀλλὰ κάποια σχέση ἔχουν μεταξύ τους…

Palmali Shipping

Ὄχι ὅτι πολλοὶ δὲν παίζουν παιχνίδια ἐπάνω στὰ κομμένα κεφάλια τῆς Συρίας καὶ  τοῦ Ἰράκ, ἀνάμεσά τους καὶ Ἕλληνες…

Σε «μπελάδες» η MMS του Καλλιμανόπουλου

Ἀνθοῦν οἱ ἐπιχειρήσεις τῶν παιδιῶν τοῦ Ἐρντογάν;4

Αγωγή για παράνομη μεταφορά αργού πετρελαίου από το Ιράκ

Σε δικαστικές τρικυμίες φαίνεται πως εισέρχεται η ναυτιλιακή εταιρεία Marine Management Services (MMS) του Έλληνα εφοπλιστή Γρηγόρη Καλλιμανόπουλου, η οποία κατηγορείται από την κυβέρνηση του Ιράκ ότι έπαιξε σημαντικό ρόλο στην εξαγωγή αργού πετρελαίου από την αυτόνομη ιρακινή επαρχία του Κουρδιστάν.

Συγκεκριμένα στις 22 Μαΐου –την περίοδο που το Ιράκ βρισκόταν στο κρίσιμο σταυροδρόμι για την εκλογή νέας κυβερνήσεω- ένα τάνκερ της ελληνικής ναυτιλιακής, μισθωμένο από την κυβέρνηση του ιρακινού Κουρδιστάν (σύμφωνα με πληροφορίες μισθώθηκαν συνολικά πέντε), απέπλευσε από το τουρκικό λιμάνι Τσεϊχάν –μεταφέροντας ένα εκατομμύριο βαρέλια- και ακινητοποιήθηκε έξω από της ακτές του Μαρόκου. Μάλιστα, νωρίτερα, η Βαγδάτη είχε απειλήσει με νομικά μέτρα προς οποιαδήποτε εταιρεία διευκόλυνε την μονομερή πώληση αργού πετρελαίου από το ιρακινό Κουρδιστάν.

Το Yπουργείο Πετρελαίου του Ιράκ υποστηρίζει πως η MMS δήλωσε ψευδείς προορισμούς των δεξαμενοπλοίων της, έθεσε εκτός λειτουργίας τα συστήματα καταγραφής της θέσεώς τους για να αποφεύγει τον εντοπισμό τους και ότι μετέφερε αργό σε άλλα πλοία στα ανοικτά κατά την διάρκεια της νύκτας.

Την ίδια ώρα, ένα από τα δεξαμενόπλοια της MMS, το United Kalavrvta, βρίσκεται αγκυροβολημένο ανοικτά των ακτών του Τέξας από τον Ιούλιο, μεταφέροντας αργό, η αξία του οποίου υπολογίζεται ότι ανέρχεται σε 100 εκατ. δολάρια.

Η Βαγδάτη

Από την πλευρά της η Βαγδάτη, σε μία προσπάθεια να αποθαρρύνει τους ενδεχομένους πελάτες και να αποτρέψει τις ανεξάρτητες εξαγωγές αργού από το Κουρδιστάν, υποστηρίζοντας παράλληλα ότι έχει το αποκλειστικό δικαίωμα να διαχειρίζεται τις πωλήσεις όλου του ιρακινού πετρελαίου, ανακοίνωσε ότι υπέβαλε αγωγή κατά της ελληνικής ναυτιλιακής εταιρείας, αναφέροντας ότι η MMS μετέφερε με πέντε πλοία αργό πετρέλαιο για λογαριασμό της Κουρδικής Περιφερειακής Κυβερνήσεως (ΚΠΚ), το οποίο παρελάμβαναν από ένα τουρκικό λιμάνι.

«Η MMS διευκόλυνε ενεργά την παράνομη προσπάθεια της ΚΠΚ να εξαγάγει πετρέλαιο, και αγνόησε επανειλημμένα τις προειδοποιήσεις ότι το αργό πετρέλαιο που μετέφερε δεν ανήκει στην ΚΠΚ», σημείωσε η ιρακινή κυβέρνηση στην ανακοίνωσή της και συνέχισε «Η MMS είναι υπόλογη για ζημίες ύψους τουλάχιστον 318 εκατ. δολαρίων, και πιθανόν πολύ υψηλότερες, ως αποτέλεσμα της ηθελημένης και ενεργής συμμετοχής της στην παράνομη προσπάθεια της ΚΠΚ να εξαγάγει αργό πετρέλαιο».

Η ελληνική ναυτιλιακή

Από την πλευρά της η Marine Management Services, η οποία εδρεύει στην Αθήνα, ανέφερε ότι δεν έχει ενημερωθεί για καμμιά διαδικασία δικαστικής διώξεώς της από την ιρακινή κυβέρνηση, ενώ σημείωσε ότι απλώς μετέφερε αγαθά, στο πλαίσιο συμβατικών της υποχρεώσεων.

«Δεν είμαστε μέρος αυτής της διενέξεως και η όποια νομική προσφυγή εναντίον μας από μέρους της ιρακινής κυβερνήσεως είναι σε λάθος κατεύθυνση, ασύνετη και θα αντιμετωπιστεί με σθεναρό τρόπο διότι δεν έχει βάση και υπόσταση», ανέφερε η MMS σε μια ανακοίνωση που εκδόθηκε σήμερα.

«Τα αγαθά σε αυτή την περίπτωση είναι αργό πετρέλαιο, το οποίο σύμφωνα με την ΚΠΚ είναι δικαιωματικά δικό της», σημειώνεται στην ανακοίνωση.

Η MMS ανέφερε πως εάν υπάρχει οποιαδήποτε διένεξη για το ιδιοκτησιακό καθεστώς των φορτίων που μετέφερε, αυτή πρέπει να διευθετηθεί ανάμεσα στην κυβέρνηση στην Βαγδάτη και την ΚΠΚ, «είτε μέσω μιας πολιτικής διαδικασίας, ή αν αυτό δεν είναι εφικτό μιας νομικής διαδικασίας».

Ιστορικό

Οι Κούρδοι άρχισαν να εξαγάγουν αργό τον Μάιο, διαμέσου ενός ανεξάρτητου πετρελαιαγωγού που φθάνει από τα κοιτάσματα στο βόρειο Ιράκ στο έδαφος της Τουρκίας και από εκεί καταλήγει σε έναν τερματικό σταθμό στο λιμάνι Τζεϊχάν, στην Μεσόγειο. Μέχρι σήμερα, έχουν φορτωθεί σε δεξαμενόπλοια πάνω από 10 εκατ. βαρέλια αργού από το λιμάνι αυτό, όπως ανέφερε σήμερα το Υπουργείο Ενεργείας της Τουρκίας.

ΠΗΓΗ

Ο Έλληνας «γίγας» που εμβόλισε Ιράκ και ΗΠΑ

ESR_1008_06_07.indd

Οι γέροντες στα Καλάβρυτα πίνουν νερό στην υγειά του. Το ίδιο όμως και οι δικηγόροι του. Οι πρώτοι γιατί ο συντοπίτης τους, εφοπλιστής Γρηγόρης Καλλιμανόπουλος είναι μεγάλος ευεργέτης της περιοχής. Οι δεύτεροι διότι πάει από δικαστική διαμάχη σε δικαστική διαμάχη. Την μια για ροζ σκάνδαλο με την γραμματέα του και την άλλη για τα καράβια του. Τώρα έμπλεξε και με τις αμερικανικές Αρχές, καθώς κατασχέθηκε δεξαμενόπλοιό του στο Τέξας επειδή μετέφερε κουρδικό αργό πετρέλαιο χωρίς την συγκατάθεση της Βαγδάτης.

Οι συνάδελφοί του τον αποκαλούν «γίγα» και, παρά την ταραχώδη -όπως προκύπτει- προσωπική ζωή του, δείχνει να απολαμβάνει τον σεβασμό των ομολόγων του. Τολμηρός, επιτυχημένος, αλλά και για κάποιους αμφιλεγόμενος, έχει υψωμένη την ελληνική σημαία στα εννέα από τα δεκατέσσερα πλοία του στόλου του και αποδεικνύει με κάθε ευκαιρία ότι είναι πρόθυμος να βοηθήσει την χώρα του. Με ένα όμως από τα άλλα πέντε πλοία του, με σημαία των Νήσων Μάρσαλ, φαίνεται ότι ήθελε να βοηθήσει και τους Κούρδους να παρακάμψουν την ομοσπονδιακή κυβέρνηση του Ιράκ, που εισπράττει -σύμφωνα με το σύνταγμα της χώρας- σχεδόν το 90% των εσόδων από την πώληση του κουρδικού πετρελαίου. Μια ιρακινή κυβέρνηση που, όμως, παραπαίει οψίμως υπό την πίεση των τζιχαντιστών, οι οποίοι ανακήρυξαν δικό τους χαλιφάτο στα βόρεια του Ιράκ.

Το σχέδιό του

Ακλόνητο όμως, το Κουρδιστάν δείχνει να είναι ο πιο σταθερός πόλος στην περιοχή, υπό την προστασία και των Αμερικανών αλλά και του στρατού του, που παραμένει ο πλέον αξιόμαχος στην περιφέρεια μετά τον τουρκικό. Και αυτό το στοίχημα ήθελε να παίξει, όπως εξηγούν στην «Εspresso της Κυριακής» παράγοντες της Ακτής Μιαούλη: να γίνει ο στόλος του ο στόλος πρώτης επιλογής για τις εξαγωγές των Κούρδων, μέσω του λιμανιού Τσεϊχάν της Τουρκίας. Στοίχημα τολμηρό, αλλά κανείς δεν περιμένει κάτι λιγότερο από τον Καλλιμανόπουλο, όπως αναφέρουν χαρακτηριστικά στο λιμάνι. Όμως οι δικαστικές Αρχές του Τέξας είχαν διαφορετική γνώμη και, έπειτα από καταγγελία της Βαγδάτης, συνέλαβαν το δεξαμενόπλοιο του Καλιμμανόπουλου «United Kalavryta» (με πρώην όνομα «SCF Byrranga») κατάφορτο με 143.000.000 τόνους αργό, αξίας πάνω από 100.000.000 δολάρια, που είχε αγοράσει η ομιχλώδης -όπως αναφέρεται- εταιρεία Talmay Trading.

Δεν είναι όμως η πρώτη φορά που το κάνει. Η πλούσια σε πετρέλαιο τοπική κουρδική κυβέρνηση ξεκίνησε προ μερικών εβδομάδων την εξαγωγή αργού μέσω του αγωγού που φθάνει στο τουρκικό λιμάνι του Τσεϊχάν. Εξοργισμένη η Βαγδάτη, απειλεί έκτοτε όποιον τύχει και το αγοράσει με νομικό βομβαρδισμό, θυμίζοντας πως είναι η μόνη νόμιμη Αρχή εξουσιοδοτημένη για τις πωλήσεις «μαύρου χρυσού» από την αιματοβαμμένη χώρα. Μέχρι τώρα τρεις -σύμφωνα με πληροφορίες- παρτίδες κουρδικού πετρελαίου -με ένα εκατομμύριο βαρέλια η καθεμία- έχουν φορτωθεί σε δεξαμενόπλοια που σάλπαραν χωρίς να είχε βρεθεί από την αρχή αγοραστής (εκτός και αν το αγόρασε ο πλοιοκτήτης, λένε οι καχύποπτοι). Ο Καλλιμανόπουλος εμφανίζεται να είναι ο πλοιοκτήτης και τριών τάνκερ. Η ναυτιλιακή ονομάζεται Marine Management Services και ανήκει στα συμφέροντα του ομίλου του, στον οποίο συμμετέχει και ο -κάθε άλλο παρά χαμηλού προφίλ- γιος του Περικλής, που φιγουράρει σε πλήθος φωτογραφιών σε πάρτι της υψηλής κοινωνίας της Νέας Υόρκης.

Τα τρία δεξαμενόπλοια του Καλλιμανόπουλου (τα «United Emblem», «United Kalavrvta» και «United Leadership») σάλπαραν κατακαλόκαιρο από την Τουρκία γεμάτα με κουρδικό πετρέλαιο. Μάλιστα λέγεται πως το Μαρόκο στα διυλιστήρια Mohammeddia όπου επιχείρησε να ξεφορτώσει το αργό το ένα τάνκερ απομάκρυνε τελικά το πλοίο, διότι δεν ήθελε -προφανώς- μπλεξίματα με την Βαγδάτη.

Πηγή που γνωρίζει αυτού του τύπου τις δουλειές αναφέρει πάντως πως αυτά τα δύο πλοία είναι θησαυρός για όποιον αγοράσει. Διότι θα πληρώσει λίγα, λόγω του ιδιοκτησιακού τους καθεστώτος, των αξιώσεων της Βαγδάτης (που συνεπάγονται μεγάλα ρίσκα) και του χαμηλού σχετικά κόστους παραγωγής, αλλά θα πουλήσει σε τιμές αγοράς.

Ευεργέτης

Για παράδειγμα, 2.000.000 βαρέλια επί 100 δολάρια το βαρέλι μάς κάνουν 200.000.000 δολάρια τελική αξία. Εάν όμως αγοράστηκαν περί τα 70 δολάρια (και πολύ είναι), το κέρδος είναι 60.000.000 δολάρια! Οι Αμερικανοί όμως, είχαν διαφορετική άποψη και τώρα οι δικηγόροι του Καλλιμανόπουλου έχουν πάλι άφθονη δουλειά…

Σε κάθε περίπτωση, ο 77χρονος εφοπλιστής είναι ένας από τους μεγαλύτερους ευεργέτες των Καλαβρύτων και μέσω του Καλλιμανοπουλείου Ιδρύματος προσφέρει πολύτιμες υπηρεσίες στους πολίτες της ευρύτερης περιοχής. Σε συνδυασμό με την πλούσια προσφορά του στο Ιδρυμα Χρονιών Παθήσεων, το γηροκομείο και το Διακονικό Κέντρο, έχει δώσει χείρα βοηθείας σε δεκάδες συμπατριώτες του.

Ο Γρηγόρης Καλλιμανόπουλος ξεκίνησε την επιχειρηματική δράση του το 1960 από την Νέα Υόρκη, ιδρύοντας την εταιρρία Trade and Transport Inc. Αρχικά η εταιρεία δραστηριοποιήθηκε σε ναυλώσεις πλοίων και στην συνέχεια εξελίχθηκε σε πλοιοκτήτρια με πετρελαιοφόρα και μετεξελίχθηκε στην σημερινή Marine Management Services, που έχει την έδρα της στην οδό Σκουζέ 2, στην Ακτή Μιαούλη και γραφεία στο Λονδίνο και την Νέα Υόρκη. Του αρέσει ο αμερικανικός Νότος (άλλωστε το 1959 στον πατέρα του, Περικλή, είχε δοθεί το κλειδί της πόλεως της Νέας Ορλεάνης, ως αναγνώριση της εκτενούς χρήσεως του λιμένα της) και έτσι έδωσε πρόσφατα 11.000.000 $ προκειμένου να αποκτήσει… φυτεία στην Νότια Καρολίνα, έπαυλη και κτήμα 6.200 στρεμμάτων, το ιστορικό –και κατά κάποιους… στοιχειωμένο- Medway Plantation. Όμως τα φαντάσματα δεν τρομάζουν εύκολα έναν επιχειρηματία που δεν διστάζει να φορτώσει πετρέλαιο από εμπόλεμες ζώνες…

Ο γάμος με την ηθοποιό και το ροζ σκάνδαλο με τη γραμματέα

Το όνομα «Καλλιμανόπουλος» έχει γίνει πολύ γνωστό στην Νέα Υόρκη, και αυτό διότι προ ολίγων ετών ο πατριάρχης Γρήγορης ενεπλάκη σε σκάνδαλο κατηγοριών ότι παρενοχλούσε σεξουαλικά την προσωπική του βοηθό Αδελαΐδα (Χάιντι) Γάουμπολτ. Είδε και έπαθε να ξεμπλέξει από αυτήν. Περί τα τέλη του 2011 τα σκανδαλοθηρικά περιοδικά, τα tabloid, αλλά και ο πιο σοβαρός Τύπος της Νέας Υόρκης έκαναν… παρτι με την υπόθεση, που έφτασε σε ομοσπονδιακό δικαστήριο. Ενάγουσα ήταν η Χάιντι, που αν ρίξει κάποιος μια ματιά στην φωτογραφία της, εύκολα βγάζει το συμπέρασμα ότι κι αυτή πρέπει να είχε… λερωμένη την φωλιά της. Όπως λένε οι κακές γλώσσες, η πονηρή Αμερικανίδα «είδε πολύ χρήμα και προσπάθησε να βάλει χέρι». Οχι ότι ο Καλλιμανόπουλος δεν μπήκε στον πειρασμό…

Ας πάρουμε όμως τα πράγματα από την αρχή. Ο Γρηγόρης Καλλιμανόπουλος είναι δεύτερη γενιά εφοπλιστής με πλούσιο φιλανθρωπικό έργο και διανύει, ούτε λίγο ούτε πολύ, την έβδομη δεκαετία της ζωής του. Έχει αδυναμία στις ωραίες γυναίκες και είναι χαρακτηριστικό ότι υπήρξε παντρεμένος με την -πολύ όμορφη- ηθοποιό Ανέτ Στρόιμπεργκ, πρώην σύζυγο του γυναικοκατακτητή Γάλλου σκηνοθέτη Ροζέ Βαντίμ. Κατηγορήθηκε λοιπόν από την 24χρονη, τότε, πρώην υπάλληλο του γραφείου του (και επί τρία χρόνια εκεί -αδιαμαρτύρητα- εργαζομένη) ότι της έκανε ανήθικες προτάσεις και όταν εκείνη αρνήθηκε για πολλοστή φορά, τότε την απέλυσε. Μεταξύ άλλων, η Γάουμπολτ ισχυρίσθηκε μάλιστα ότι ο εφοπλιστής προσπάθησε να μπει στο μπάνιο για να την δει γυμνή όταν ταξίδευαν με το σκάφος του. Όμως οι δικηγόροι του απεκάλυψαν στο δικαστήριο ότι η Χάιντι είχε ξετινάξει την εταιρική πιστωτική της κάρτα, την οποία επιβάρυνε με 24.000 δολάρια και όταν της τα ζήτησαν, έδωσε 10.000, αλλά μετά την ξαναχρέωσε με άλλα 7.300. Μεταξύ των χρεώσεων, ήταν και γεύμα αξίας 2.646,29 δολαρίων (!) στο γνωστό club της Νέας Υόρκης Cipriani’s Downtown. Στην ιστορία συμπεριλαμβάνεται και μια ανεξιχνίαστη διάρρηξη του διαμερίσματος του Καλλιμανόπουλου στο Μανχάταν, από το χρηματοκιβώτιο του οποίου αφαιρέθηκαν κοσμήματα μεγάλης αξίας.

Οι τρεις γενεές, οι επενδύσεις και τα πρώτα πλοία

Η οικογένεια, πατριάρχης της οποίας είναι ο Γρηγόρης Καλλιμανόπουλος, εκπροσωπείται συχνά επαγγελματικά αλλά και κοινωνικά και από τον γιο του Πέρι Καλλιμανόπουλο, που περνά τον περισσότερο χρόνο του στην Νέα Υόρκη.

Ο γιος του Γρηγόρη φέρει το όνομα του παππού του Περικλή, ο οποίος αφιέρωσε το μεγαλύτερο μέρος της σταδιοδρομίας του στην δημιουργία μίας εταιρείας διεθνών τακτικών γραμμών, που θα υπηρετούσε επίσης την ελληνική οικονομία. Ο Περικλής Γ. Καλλιμανόπουλος γεννήθηκε στην Πάτρα το 1892, αλλά ανδρώθηκε στην Αίγυπτο, όπου και μπήκε στην ναυτιλία, στην Αλεξάνδρεια. Μετά τον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο άνοιξε δικό του ναυλομεσιτικό γραφείο στον Πειραιά και γραφείο τακτικών γραμμών και εμπορίας κάρβουνου. Το 1924 έκανε το πρώτο βήμα ως εφοπλιστής, αγοράζοντας ένα φορτηγό πλοίο 34 ετών. Ιδρυσε την Hellenic Lines το 1934, αλλά κατά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο επτά από τα οκτώ πλοία του βυθίστηκαν. Το 1945 έφυγε από την Ελλάδα και πήγε στην Νέα Υόρκη με την οικογένειά του, όπου η Hellenic αγόρασε πέντε πλοία Liberty και έως το 1951 κατόρθωσε να αποκτήσει άλλα πέντε αλλά και τρία δεξαμενόπλοια. Αναπτύχθηκε περαιτέρω την δεκαετία του ’60, με την απόκτηση μεταχειρισμένων πλοίων και νεότευκτων από την Γερμανία και την Ιαπωνία και από το 1962 έγινε παραχωρησιούχος μίας αποβάθρας και αποθηκών στο λιμάνι της Νέας Υόρκης, ενώ ίδρυσε θυγατρικές ναυτιλιακές στο Αμβούργο, στην Κωνσταντινούπολη και στην Νέα Ορλεάνη. Στα 76 του, απτόητος, ξεκίνησε ένα μεγάλο έργο, να ανανεώσει τον στόλο του, ενώ στήριξε και την ελληνική ναυπηγική βιομηχανία με έξι παραγγελίες για πλοία τύπου SD-14 στα Ελληνικά Ναυπηγεία. Η διαδρομή του έφτασε στο τέλος της στις 20 Σεπτεμβρίου του 1979, όταν ο Καλλιμανόπουλος απεβίωσε στο γραφείο του, οπότε ο όμιλος πέρασε στον γιο του Γρηγόρη, ο οποίος είχε ήδη και δική του ναυτιλιακή.

πηγή

Exclusive – How Kurdistan bypassed Baghdad and sold oil on global markets

Iraq’s semi-autonomous region of Kurdistan has for the first time detailed its secretive oil exports operations and said it plans to sell more, whether Baghdad likes it or not, as it needs money to survive and fight Islamic State.

The region’s minister for natural resources, Ashti Hawrami, said that to avoid detection oil was often funnelled through Israel, transferred directly between ships off the coast of Malta, and decoy ships used to make it harder for Baghdad to track.

Kurdistan says it had been forced to bypass Baghdad and begin exporting oil directly because the latter refused to respect budgets in 2014 and 2015. The current and former Iraqi central governments have both said the Kurds have failed to respect deals to transfer agreed volumes of oil to Baghdad.

Kurdistan is entitled to 17 percent of Iraqi’s overall budget, and argued it needed stable revenues to pay its bills, support over a million of refugees fleeing the war in Syria and Iraq finance its Peshmerga army fighting against Islamist militants.

Kurdistan is exporting over 500,000 barrels per day (bpd) of oil – or every seventh barrel of OPEC’s second largest exporter – and believes that Baghdad has now accepted, at least in part, direct Kurdish exports going to as many as 10 countries.

“Effectively, we have been financially discriminated against for a long time. By early 2014, when we did not receive the budget, we decided we need to start thinking about independent oil sales,” Hawrami told Reuters.

With new pipelines completed, the Kurdistan Regional Government (KRG) still needed to find buyers for its oil, effectively one large tanker every two days.

Most customers were scared of touching it with Baghdad threatening to sue any buyer. Large oil companies – including Exxon Mobil (XOM.N) and BP (BP.L) – have billions of dollars worth of joint projects with Baghdad.

“The scale was huge. And it was a totally new game for us. Buyers wanted the KRG to lease its own crude cargo ships. We knew nothing about the shipping or sea transportation industry,” said Hawrami.

The KRG engaged a veteran oil trader, Murtaza Lakhani, who worked for Glencore in Iraq in the 2000s, to assist finding ships.

“He knew exactly who would and who wouldn’t deal with us. He opened the doors to us and identified willing shipping companies to work with us,” said Hawrami.

Hawrami says it is premature to disclose the names of traders, shippers and buyers of Kurdish oil. Lakhani also declined to comment on the names of buyers and shippers.

Iraq has filed a lawsuit against Greek shipping company Marine Management Services for its role in Kurdish exports. Market sources have said several trading houses including Trafigura and Vitol have dealt with Kurdish oil. Both Trafigura and Vitol declined to comment on their role in oil sales.

Some buyers took tankers to Ashkelon, Israel, where it was loaded into storage facilities to be resold later to buyers in Europe. Kurdish oil was also sold offshore Malta via ship-to-ship transfers helping disguise the final buyers and thus protect them from threats from Iraqi state firm SOMO.

It was a high stakes game. A ship would dock off Malta waiting for another to arrive to take a cargo to a final destination. Sometimes two ships would be sent – one sailing off empty and another full – to complicate cargo tracking.

“Everyone suddenly became a ship tracking expert. So we had to raise our game too … But one thing was proven correct – when oil is out, it flows,” said Hawrami.

The region plans to increase exports to as much as 1 million barrels and wants also to become a significant gas exporter, which would put it firmly on the global energy map.

BUDGET DISPUTE

Disputes over budget have been at the centre of developments of the past two years.

“We simply cannot afford returning to the old arrangements with Baghdad and widening the financial gap again,” Hawrami said.

“We would accept a real budget that Baghdad can commit to without conditions, but we don’t want to be part of a theoretical budget which isn’t worth the paper it is written on,” he added.

Hawrami says the 2014 Iraqi state budget required Kurdistan to export 400,000 bpd of oil – which was simply technically non-feasible at the time due to a lack of export routes and pipelines.

Kurdistan received $500 million in state budget allocations in January 2014 instead of $1.0 billion-$1.2 billion foreseen by the state budget and then from February budget transfers were cut further and then stopped by March 2014.

“Baghdad demanded oil we didn’t have. Our delegation led by prime minister Nechervan Barzani went to Baghdad to try to find out what was going on. But they were not interested in hearing our arguments and continued with their decision to cut our budget,” he said.

“So we had to get our act together and speed up the completion of pipelines. By May 2014 the basic infrastructure was completed and we were ready for independent sales.”

By the time the new pipeline from Kurdistan to the Turkish Mediterranean coast, replacing the old Saddam-era link, was ready, the region was effectively broke.

It had limited cash, it was falling behind with salary payments to state employees including the army – just when Islamic State seized large parts of central Iraq and of Kurdistan itself.

The region was hundreds of millions of dollars in arrears to companies such as Genel (GENL.L) and DNO (DNO.OL), which have been developing fields in Kurdistan.

Gradually, buyers and traders started using their own ships for Kurdish oil but Baghdad filed a court case in the United States threatening to sue anyone who touched it.

A cargo was stuck in the United States for several months before sailing back to Europe and being resold there. Since then no Kurdistan oil has crossed the Atlantic.

Another cargo was stranded in Morocco. SOMO also sent warnings to all major clients in Europe and Asia.

“Looking back, the whole of 2014 was a huge success as we only had two ships in difficulty – one in the U.S. and one in Morocco … We managed to finish the year (2014) with only one month of salaries behind,” said Hawrami.

“That was a pretty extraordinary achievement as we had ISIS attacking our soil, over a million of Syrian refugees and displaced Iraqis. All of that burden came and we hadn’t seen a cent from Baghdad”.

Independent oil sales in 2014 allowed Kurdistan to borrow about $3 billion including from Turkey and trading houses.

“We had a remarkable change in relations with Turkey. It has been very strategic and they have been incredibly supportive,” Hawrami said.

“ECONOMIC INDEPENDENCE”

Hopes of better ties emerged at the end of last year after a new government led by Haider al-Abadi came to power in Baghdad instead of Nouri al-Maliki.

“It was a new atmosphere. We hoped it would allow us to put our differences behind us,” said Hawrami.

In December 2014, Baghdad and Erbil signed a deal under which Kurdistan would transfer some average 550,000 bpd to Iraqi state oil firm SOMO over the course of 2015 while receiving 17 percent of Iraqi budget or over $1.1 billion a month.

The deal began to unravel almost immediately. Baghdad said Erbil was not transferring the agreed volumes and sent only $200 million in January instead of $1.1 billion. Between January and by June it transferred around $2 billion in total to Erbil – less than 40 percent of what the Kurds had expected.

“In February 2015, we went again to Baghdad only to discover that they have thrown their budget out of the window and were simply working with cash in hand. We told them that our state salaries constitute some $750 million – half of this to security and Peshmerga – so how could we live on just a third of our budget?”

“But they told us – cash in hand is all we have because of the collapse in oil prices and inability to fill the deficit in the budget. By March, we came to a conclusion that we had no option but to start independent oil sales again”.

Baghdad is firm in asserting it is abiding by the constitution.

“The party that did not abide by the text of the agreement is the regional government and not the federal government,” said Saad al Hadithi, spokesman for Prime Minister Haider al-Abadi.

“We had hoped the agreement that was made a year ago was the beginning of a new stage of cooperation and coordination, but unfortunately what happened is that the regional government did not export the agreed upon amount to SOMO,” Hadithi said.

Hawrami says as of November 2015 the number of countries taking Kurdish barrels has risen to around 10, declining to name them. Reuters has reported Kurdish oil making it to countries such as Israel and Hungary.

Independent sales have been allowing the KRG to generate some $800 million-$850 million a month from July to enable it to pay salaries and ongoing costs to oil companies like Genel.

However, the crash in oil prices since 2014 meant the gap in finances was much more difficult to close.

As of November, the country is still three months behind with salary payments but Hawrami says he is hoping to close the gap by pushing production up in 2016 while also looking to sell some assets and infrastructure to raise liquidity.

As of today, the KRG still owes $3 billion to its 2014 lenders but Hawrami says he hopes it could be paid back or at least significantly reduced over the course of 2016.

Another task would be a meaningful cut of state spending such as fuel subsidies in 2016 and an attempt to increase non oil revenues. Hawrami says he is seeing early signs that Baghdad is gradually removing its opposition to independent oil sales.

SOMO is still threatening to sue buyers of Kurdistan oil, but appears compliant with Erbil’s handling of the Kirkuk oilfield, which is not under the authority of the KRG, but whose exports of 150,000 bpd have been handled for months by the Kurds via Turkish ports.

“If you ask any Kurd, they will always tell you that their main dream is independence,” Hawrami said. “But at the government level, the main policy focus has been economic independence. We are aspiring to solve our own problems and we have enough resources to do it.”

(Additional reporting by Stephen Kalin in Baghdad, editing by William Hardy)

ΠΗΓΗ

ἔρευνα:

Παπανικολάου Σωτήρης

(Visited 172 times, 1 visits today)




Leave a Reply