Ἡ ἐπίθεσις κατὰ τοῦ Ἄσσαντ κρύβει ΜΟΝΟΝ πετρελαϊκὰ συμφέροντα!!!

Ἡ ἐπίθεσις κατὰ τοῦ Ἄσσαντ κρύβει ΜΟΝΟΝ πετρελαϊκὰ συμφέροντα!!!Ὁ Guardian στὶς 30 Αὐγούστου 2013, σὲ ἕνα ἄρθρο μὲ τίτλο: «Τὸ σχέδιο ἀναμείξεως στὴν Συρία κινεῖται ἀπὸ συμφέροντα πετρελαίου καὶ δὲν ἀφορᾶ στὴν χρήση χημικῶν ὅπλνω» (Ὅπως εἶχε κατηγορηθῆ ἡ κυβέρνησις Ἄσσαντ καὶ πὼς ὅπως ἀπεδείχθη στὴν συνέχεια ἦταν μία προβοκάτσια τῆς τουρκικῆς μυστικῆς ὑπηρεσίας (Μ.Ι.Τ.), ὥστὲ νὰ δόσῃ ἀφορμὴ γιὰ τὴν ἐπέμβαση τῶν Η.Π.Α. καὶ τῶν «συμμάχων» τους), μέσα σὲ τρεῖς παραγράφους περιγράφει τοὺς πραγματικοὺς λόγους ποὺ οἱ Δυτικοὶ κίνησαν γῆ καὶ οὐρανὸ νὰ ῥίξουν τὸν Ἄσσαντ!!!

Οἱ τρεῖς παράγραφοι εἶναι οἱ παρακάτω (ὁ,τιδήποτε ἄλλο ἀκούσετε γιὰ τὸν Ἄσσαντ, ἁπλᾶ δὲν ἰσχύει!):

 Τὸ 2009 – τὴν ἴδια χρονιὰ ποὺ ὁ πρώην ὑπουργὸς Ἐξωτερικῶν τῆς Γαλλίας Dumas ἰσχυρίσθηκε ὅτι οἱ Βρετανοὶ ἄρχιζαν νὰ σχεδιάζουν ἐπιχειρήσεις στὴν Συρία- ὁ Ἄσσαντ ἀρνήθηκε νὰ ὑπογράψῃ [πηγή] μία προτεινομένη συμφωνία μὲ τὸ Κατάρ, ποὺ θὰ ἔτρεχε ἔναν ἀγωγὸ ἀπὸ τὸ Βόρειο τομέα τοῦ τελευταίου (τοῦ Κατάρ) [πηγή], ὁ ὁποῖος (τομέας) συνορεύει μὲ τὸ πεδίον (Οἰκόπεδο) Νότιο Pars τοῦ Ἰράν, μέσῳ Σαουδικῆς Ἀραβίας, Ἰορδανίας, Συρίας καὶ μεὲ κατάληξη στὴν Τουρκία, μὲ στόχο τὴν παροχὴ φυσικοῦ ἀερίου (καί πετραλαίου;;;;) στὶς εὐρωπαίκὲς ἀγορὲς – παρακάμπτοντας ἀποφσιστικὰ τὴν Ῥωσσία.
Τὸ σκεπτικὸ τοῦ Ἄσσαντ ἦταν «νὰ προστατεύσῃ τὰ συμφέροντα τοῦ (Δικοῦ του) Ῥώσσου συμμάχου, ὁ ὁποῖος εἶναι ὁ κορυφαῖος προμηθευτὴς τῆς Εὐρώπης μὲ φυσικὸ ἀέριο».

Ἀντ’ αὐτοῦ, τὸ ἐπόμενον ἔτος ὁ Ἄσσαντ συνέχισε τὶς διαπραγματεύσεις γιὰ ἕνα ἐναλλακτικὸ σχέδιο ἀγωγοῦ 10 δισεκατομμυρίων δολλαρίων μὲ τὸ Ἰράν [πηγή] κι ἀπὸ τὸ Ἰρὰν σὲ ὁλόκληρη τὴν Συρία, ὁ ὁποῖος θὰ ἐπέτρεπε ἐπίσης δυνητικὰ στὸ Ἰρὰν τὴν προμήθεια φυσικοῦ ἀερίου πρὸς τὴν Εὐρώπη ἀπὸ τὸ πεδίον Νότιο Pars, ποὺ μοιράζεται ἀπὸ κοινοῦ μὲ τὸ Κατάρ.
Τὸ Μνημόνιο Συμφωνίας (ΜΣ) γιὰ τὸ ἔργο ὑπεγράφη τὸν Ἰούλιο τοῦ 2012 – τὴν ἴδια στιγμὴ ποὺ ὁ ἐμφύλιος πόλεμος τῆς Συρίας ἐξαπλώνεται στὴν Δαμασκὸ καὶ στὸ Χαλέπι – καὶ νωρίτερα ἐφέτος (τὸ 2013) τὸ Ἰρὰκ ὑπέγραψε συμφωνία-πλαίσιο γιὰ τὴν κατασκευὴ τῶν ἀγωγῶν φυσικοῦ ἀερίου [πηγή].

Τὸ σχέδιον τοῦ ἀγωγοῦ Ἰράν-Ἰράκ-Συρίας ἦταν ἕνα «ἄμεσο χαστοῦκι στὸ πρόσωπο» [πηγή] στὰ σχέδια τοῦ Κατάρ.
Δὲν ὑπάρχει ἀμφιβολία ὅτι ὁ Σαουδάραβας πρίγκιψ
Bandar bin Sultan, σὲ μία ἀποτυχημένη προσπάθεια νὰ δωροδοκήσῃ τὴν Ῥωσσία, ὥστε νὰ ἀλλάξῃ γνώμη (νὰ πουλήσῃ τὴν Συρία), δήλωσε στὸν Πρόεδρο
Vladmir Putin ὅτι «ὁποιοδήποτε καθεστὼς ἔλθῃ μετὰ τὸν Ἄσσαντ, θὰ εἶναι πλήρως στὰ χέρια τῆς Σαουδικῆς Ἀραβίας [πηγή] καὶ δὲν θὰ ὑπογράψη κάποια συμφωνία, ποὺ θὰ ἐπιτρέπη σὲ ὁποιανδήποτε χώρα τοῦ Κόλπου νὰ μεταφέρῃ τὸ φυσικό της ἀέριο πρὸς τὴν Εὐρώπη, διασχίζοντας ὁλόκληρη τὴν Συρίοα καὶ νὰ ἀνταγωνισθῇ ἔτσι τὶς ῥωσσικὲς ἐξαγωγές, σύμφωνα μὲ διπλωματικὲς πηγές. Ὅταν ὁ Ποῦτιν ἠρνήθη, ὁ πρίγκηψ ὑπεσχέθη στρατιωτικὴ δράση.

Ἐδῶ εἶναι τὸ πρωτότυπον κείμενον ἀπὸ τὸν Guardian:  

In 2009 – the same year former French foreign minister Dumas alleges the British began planning operations in Syria – Assad refused to sign (hurriyet daily news) a proposed agreement with Qatar that would run a pipeline from the latter’s North field (the national.ae), contiguous with Iran’s South Pars field, through Saudi Arabia, Jordan, Syria and on to Turkey, with a view to supply European markets – albeit crucially bypassing Russia. Assad’s rationale was “to protect the interests of [his] Russian ally, which is Europe’s top supplier of natural gas.”

Instead, the following year, Assad pursued negotiations for an alternative $10 billion pipeline plan with Iran (al jazeera), across Iraq to Syria, that would also potentially allow Iran to supply gas to Europe from its South Pars field shared with Qatar. The Memorandum of Understanding (MoU) for the project was signed in July 2012 – just as Syria’s civil war was spreading to Damascus and Aleppo – and earlier this year Iraq signed a framework agreement for construction of the gas pipelines (al arabiya).

The Iran-Iraq-Syria pipeline plan was a “direct slap in the face” (oil price) to Qatar’s plans. No wonder Saudi Prince Bandar bin Sultan, in a failed attempt to bribe Russia to switch sides, told President Vladmir Putin that “whatever regime comes after” Assad, it will be “completely” in Saudi Arabia’s hands (google.com/hostednews/) and will “not sign any agreement allowing any Gulf country to transport its gas across Syria to Europe and compete with Russian gas exports”, according to diplomatic sources. When Putin refused, the Prince vowed military action.

Εδώ είναι ολόκληρο το άρθρο :
Syria intervention plan fueled by oil interests, not chemical weapon concern
Massacres of civilians are being exploited for narrow geopolitical competition to control Mideast oil, gas pipelines

the guardian

Ἐδῶ ἔνα ἄρθρο ποὺ ἀναφέρεται πάλι σὲ αὐτὲς τὶς τρεῖς παραγράφους: 

Guest Post: Is The US Going To War With Syria Over A Natural Gas Pipeline?

————————–——————-

Γιατὶ εἶναι δύσκολο νὰ ἀνατραπῇ ὁ Ἄσσαντ ἀπὸ τὴν Δύση:

Syria’s Bashar al-Assad: Secret Back Story Reveals Why The West Cannot
Topple His Government
The Hidden Forces Behind President Bashar al-Assad

————————–——————-
They Sow the Cyclone — We Reap the Blowback
How Uncle Sam Seeded Global Jihad & Cultivates It to This Day

———————————————

Henningsen on CrossTalk: ‘Washington is Running Operation Cyclone 2.0 in Syria’

————————–——————-
Operation Cyclone
Operation Cyclone was the code name for the United States Central Intelligence Agency (CIA) program to arm and finance the Afghan mujahideen prior to and during the Soviet war in Afghanistan, from 1979 to 1989. The program leaned heavily towards supporting militant Islamic groups that were favoured by the regime of Muhammad Zia-ul-Haq in neighbouring Pakistan, rather than other, less ideological Afghan resistance groups that had also been fighting the Marxist-oriented Democratic Republic of Afghanistan regime since before the Soviet intervention.[1] Operation Cyclone was one of the longest and most expensive covert CIA operations ever undertaken;[2] funding began with $20–$30 million per year in 1980 and rose to $630 million per year in 1987.[1] Funding continued after 1989 as the mujahideen battled the forces of Mohammad Najibullah’s PDPA during the civil war in Afghanistan (1989–1992).[3]

wikipedia

————————–——————-

Operation Cyclone (1979-1989): A Brief Analysis of the U.S. Involvement in the Soviet-Afghan War

  Former MI5 agent: Russia ruins Western plan to build a pipeline from Qatar to Europe via Syria

 

Σὰν νὰ τὸ κρατοῦσαν …«μανιάτικο» γιὰ τὴν Συρία.

 

Ἔρευνα: Σωτήρης Παπανικολάου

(Visited 221 times, 1 visits today)




2 thoughts on “Ἡ ἐπίθεσις κατὰ τοῦ Ἄσσαντ κρύβει ΜΟΝΟΝ πετρελαϊκὰ συμφέροντα!!!

  1. Καλη η αναρτηση/αναλυση, αλλα η λογικη μου λεει οτι αν οι αμερικανο-ευρωπαιοι ειχαν πεταξει το Ισραηλ στην θαλασσα θα “αγοραζαν” το πετρελαιο απ τους αραπαδες τζαμπα.

    Επι της ευκαιρια σας παραχωρω ενα συνδεσμο να του ριξετε μια ματια οποτε ευκαιρειτε.
    A Clean Break: A New Strategy for Securing the Realm
    http://www.informationclearinghouse.info/article1438.htm

Leave a Reply