Γιὰ μία καλὴ χρονιὰ δὲν ἀρκοῦν οἱ εὐχές…

Γιὰ μία καλὴ χρονιὰ δὲν ἀρκοῦν οἱ εὐχές...

Εἶναι στεῖρες ἀπὸ μόνες τους, ἐὰν δὰν συνοδεύονται ἀπὸ ἐνεργοποίησιν…

Σαφῶς καὶ εὔχομαι τὰ καλλίτερα γιὰ ὅλην τὴν Ἀνθρωπότητα καὶ εἰδικῶς γιὰ ὅλους τοὺς Ἕλληνες…
Σαφῶς καὶ θὰ ἤθελα, αὐτὴ εἰδικῶς ἡ χρονιά, νὰ εἶναι ἡ χρονιὰ τῆς ἐνάρξεως τῆς ἀνοδικῆς μας πορείας…
Σαφῶς καὶ θὰ μποροῦσα νὰ τὰ πιστέψω αὐτὰ ἐὰν δὲν ἤξερα πὼς γιὰ νὰ συμβοῦν κάτι ἄλλο πρέπει νὰ ἀλλάξῃ, στὴν ῥίζα τῶν πάντων. Κάτι ποὺ ἀλλάζει, οὔτως ἤ ἄλλως, μὰ ποὺ ὁ κάθε ἕνας ἀπὸ ἐμᾶς θέλει τὸν χρόνο του γιὰ νὰ τὸ ἀντιληφθῇ…
Κι αὐτὸ τὸ κάτι λέγεται συνειδητοποίησις.

Τὸ «γνῶθι σ’ αὑτόν» τῶν παππούδων μας, ἤ, ἡ ἁπλῆ συνειδητοποίησις τοῦ ποιοὶ εἴμαστε, ἤ ἄλλως ἡ αὐτογνωσία μας, σὲ ἁπλᾶ νεοελληνικά, εἶναι ἡ ἀρχὴ τῶν πάντων.
Ὅποιος γνωρίζῃ τὸ ποιὸς εἶναι, γνωρίζει αὐτομάτως καὶ τὰ ὅποια ὅριά του, ἐὰν ὑπάρχουν, καὶ μεριμνᾶ μόνον γιὰ τὴν ὁλοκλήρωσιν τοῦ σκοποῦ του. Ἑνὸς σκοποῦ, κι ὄχι στόχου ἀτομικοῦ, ποὺ ὅταν τὸν ἀναλάβουμε-ἀποδεχθοῦμε, αὐτομάτως μετατρεπόμεθα σὲ μέρος ἐνὸς συνόλου, ἀδιασπάστου καὶ ἑνιαίου, ποὺ οὐδεμία δύναμις μπορεῖ νὰ τὸ κατανικήσῃ.

Ἄς εἶναι λοιπὸν ἐτούτη ἡ νέα χρονιὰ ἡ ἀρχὴ τῆς συνολικῆς ἀτομικῆς μας ἀναθεωρήσεως καὶ τῆς ἀπὸ κοινοῦ συνειδητοποιημένης μας πορείας.
Αὐτῆς τῆς πορείας ποὺ οὔτως ἤ ἄλλως θὰ διανύσουμε, μὲ ἤ χωρὶς τὴν θέλησίν μας.
Μίας πορείας ποὺ συμβαίνει, συνειδητῶς ἤ μή, γιὰ ὅλους μας καὶ ἀπαιτεῖ πλέον, λόγῳ τῶν ἐξωτερικῶν συνθηκῶν, ἐπιταχύνσεις…
Διότι ἡ Ἐλευθερία τῆς Ἀνθρωπότητος δὲν εἶναι κάτι θεωρητικὸ ἤ ὑποθετικόν, ἀλλὰ κάτι Ἀναγκαῖον καὶ ἀναπόφευκτον!!!
Καὶ θὰ συμβῆ μὲ τὴν διαφορὰ ὅμως πὼς γιὰ νὰ συμβῇ αὐτὸ πρέπει πρῶτα καὶ κύρια νὰ τὸ ἀποδεχθοῦμε ἐμεῖς, στὸν μικρόκοσμό μας…
Στὴν μικρή μας, ἀσήμαντη ἴσως, καθημερινότητά μας!

Χρόνια καλὰ Ἕλληνες!
Καλὴν Δύναμιν νὰ ἔχουμε, ἀστείρευτη, διότι ἡ Ἐλευθερία ἔρχεται, μὰ γιὰ νὰ τὴν ζήσουμε χρειάζεται νὰ τὴν κτίσουμε πρῶτα μέσα μας. Κι αὐτὴ ἡ διαδρομὴ εἶναι ἡ πλέον ἐπίπονος…
Μόνον τότε ὅμως θὰ ἐξωτερικευθῆ κάθε ἀπαιτουμένη καὶ ἀναγκαία δύναμις ποὺ θὰ ἐνεργοποιήση ὅλα αὐτὰ ποὺ ξεχάσαμε, μὰ ποὺ οὐδέποτε χάσαμε…
Διότι ὁ Ἄνθρωπος Δημιουργὸς μόνον Ἐλεύθερα Δημιουργεῖ…
Κι ἐμεῖς ἔχουμε μέσα μας τὴν Δημιουργία ὡς κατάστασιν…
Νὰ τῆς ἐπιτρέψουμε χῶρο ἀπαιτεῖται γιὰ νὰ ἐκφρασθῇ καὶ νὰ παγιωθῇ…
Ἀπαιτεῖται…
…κι εὔχομαι αὐτὴν τὴν νέα χρονιὰ νὰ εἶναι πολλοὶ περισσότεροι αὐτοὶ ποὺ θὰ ἀπολαύσουν τὴν μοναδικὰ Δική μας διαδρομή…
Τὴν ἄνευ ἐπιστροφῆς Πορεία μας γιὰ τὴν Ἐλευθερία!

Φιλονόη

εἰκόνα

(Visited 138 times, 1 visits today)




Leave a Reply