Τὸ δίκαιον τοῦ πολέμου…

Τὸ δίκαιον τοῦ πολέμου...Είναι γνωστό ότι το Δίκαιο του Πολέμου ισχύει μόνο για όσους μάχονται φορώντας στολή. Για τους φανερούς. Μόνο αυτοί θεωρούνται νόμιμοι αντίπαλοι και μπορούν να απολαύσουν ως αιχμάλωτοι τα προνόμια και την ασφάλεια που προβλέπουν οι Συνθήκες.

Οι κρυφοί, αυτοί που συλλαμβάνονται να πολεμούν με ενδυμασία που δεν δηλώνει ευκρινώς το στρατόπεδο στο οποίο ανήκουν, στερούνται κάθε δικαιώματος και η τύχη τους υπόκειται στην απεριόριστη διακριτική ευχέρεια των φρουρών τους. Συνήθως θανατώνονται, ως κατάσκοποι, με συνοπτικές διαδικασίες, μόλις συλληφθούν ή κρατώνται εν κενώ νόμου.

Με βάση τα παραπάνω είναι φανερό ότι η εξουσία στην χώρα μας διεκδικείται και ασκείται υπό συνθήκες πολέμου, μεταξύ θανάσιμων εχθρών, που μόνο σκοπό έχουν την εξόντωση, ο ένας του άλλου.

Πράγματι, άσκηση κριτικής από ουδέτερη θέση, (χωρίς στολή ΝΔκράτη ή Συριζαίου), εναντίον ενός από τα δύο μεγάλα κόμματα δεν νοείται και θεωρείται μείζον έγκλημα, που ξεπερνάει τους αποδεκτούς κανόνες εμπλοκής και καταδικάζεται ως άθλια πράξη κατασκοπίας.

Κριτική μπορεί να ασκείται μόνον από «ενστόλους» κομματικούς, με βάση τα προκατασκευασμένα τσιτάτα και τις άκαμπτες «αλήθειες» των μηχανισμών προπαγάνδας των εμπολέμων. Με άλλα λόγια η κριτική απαγορεύεται, διότι οι μηχανισμοί προπαγάνδας δεν παράγουν σκέψη, αλλά, αντίθετα, δουλειά τους είναι να επεξεργάζονται και να εφαρμόζουν μεθόδους που καταστέλλουν την σκέψη.

Υπό αυτές τις συνθήκες η πολιτική σκηνή παραμένει στείρα και η χώρα γερνάει και παρακμάζει. Οι μάζες των στρατιωτών σαπίζουν χρόνια στα χαρακώματα και οι μόνοι που ευημερούν είναι οι επαγγελματίες του πολέμου, οι στρατηγοί, τα επιτελεία τους και οι μηχανισμοί της προπαγάνδας. Αυτοί δεν γνωρίζουν ποτέ ανεργία. Οι στρατιώτες βέβαια συνεχίζουν να μάχονται και να πεθαίνουν. Με μόνο κίνητρο, όμως, τον φόβο του εχθρού και όχι το όραμα του μέλλοντος μετά το τέλος του πολέμου.

(Visited 143 times, 1 visits today)




Leave a Reply