Φθαρμένες λέξεις…

Μια καλή αρχή, για να αρχίσουμε να καταλαβαινόμαστε, θα ήταν ο δραστικός περιορισμός της χρήσεως φθαρμένων λέξεων και η απομόνωση στην δημόσια σκηνή όσων πολιτικάντηδων επιμένουν να τις χρησιμοποιούν, είτε ως απατεώνων είτε ως ανεπαρκών, που  δεν έχουν πάρει ακόμη μυρωδιά για το τι συμβαίνει.

Φθαρμένες λέξεις...

Κορυφαίο παράδειγμα τέτοιων ακυρωμένων από την κατάχρηση λέξεων είναι οι όροι, μεταρρυθμίσεις, μεταρρυθμιστές, μεταρρυθμιστικά κόμματα κ.λ.π. που από καιρό όχι μόνον δεν σημαίνουν κάτι, αλλά επιπλέον έχουν αποκτήσει για ένα κομμάτι του πληθυσμού αρνητικό πρόσημο, μια και παραπέμπουν μόνον στα απεχθή πρόσωπα όσων τους χρησιμοποίησαν για να εξυπηρετήσουν τις προσωρινές ανάγκες μεταμφιέσεώς τους.

Υπάρχει ένας ατελείωτος κατάλογος λέξεων σαν τις παραπάνω, που όχι μόνο δεν μας βοηθούν πια να περιγράψουμε το πρόβλημα και να αναζητήσουμε τις λύσεις του, αλλά αντίθετα προσθέτουν ορόφους στον πύργο της Βαβέλ που κτίσαμε δεκαετίες τώρα. Παραδείγματος χάριν οι λέξεις Ευρώπη, ευρωπαϊστές, Ελληνική Δικαιοσύνη (που από πολλούς συνεχίζει να ταυτίζεται με την δικαιοσύνη, προκαλώντας ένα σωρό παρανοήσεις), δημοκρατία, ψηφισμένος νόμος, φιλελευθερισμός, σοσιαλισμός, αριστερά, δεξιά κ.λ.π. κ.λ.π. κ.λ.π.

Θέμης Καζαντζίδης

εἰκόνα

(Visited 139 times, 1 visits today)




Leave a Reply