Πρῶτα σοῦ παίρνουν τὶς λέξεις…

Πρῶτα σοῦ παίρνουν τὶς λέξεις...

Μεγάλωσα μὲ τὴν ἁπλῆ καθαρεύουσα μέχρι τὸ 1979, ποὺ ἤμουν στὴν Ἑλλάδα.
Ἔλεγα, καὶ μοῦ ἄρεσε, τῆς αἰθούσης, τῆς μεπολιτεύσεως, τοῦ Δεκεμβρίου κ.ο.κ..

Ἐπέστρεψα χρόνια ἀργότερα καὶ σοκαρίσθηκα ἀπὸ τὰ κάθετα, τὰ ὁριζόντια, τοὺς νοέβρηδες κι ὅλα αὐτὰ τὰ ἀπαράδεκτα.

37 χρόνια ἀργότερα θαυμάζω τὴν στρατηγικὴ τῆς ἀριστερᾶς…
Πρῶτα σοῦ παίρνουν τὶς λέξεις, μετὰ τὸ μυαλὸ καὶ στὸ τέλος τὴν ἐλευθερία…

Μαλαμούλης Δημήτριος

Αὐτά, μαζὺ μὲ ἄλλα πολλά, ἔγραφε πρὸ μερικῶν ἡμερῶν ὁ φίλος Δημήτρης.
Σωστὰ ἔγραφε…
Μόνον νά… Θὰ συμπληρώσω κι ἐγὼ κάτι…
Δὲν εἶναι ἔργον τῆς «ἀριστερᾶς» αὐτὸ ἀλλὰ κάποιων μπαμπινιωτικῶν κύκλων, διὡρισμένων ἐπὶ δικτατορίας, ποὺ στὴν πραγματικότητα μπῆκαν νωρὶς στὴν ὑπηρεσία τῆς νέας τάξεως.

Τελικῶς ὁ Μπαμπινιώτης δίδει ἀναφορά στήν Ἀμερικανική πρεσβεία;

Τὸ σημεῖον σταθμὸς στὴν ζωὴ τοῦ Μπαμπινιώτου.

Μπαμπινιώτης καὶ Μπαμπινοποίησις τοῦ Ἕλληνος Λόγου

Μπαμπινιώτης, κόρες καὶ συμπέθεροι! (ΕΛΙΑΜΕΠ 6) (ἐνημέρωσις)

Τὸ χρῆμα πολύ… Πάρα πολύ… Ἡ δόξα ἐπίσης. Προεβλήθησαν ὅλων τῶν εἰδῶν τὰ σκουπίδια, ἀπὸ ἐξαγορασμένα καὶ ἐλεγχόμενα Μέσα Μαζικῆς Ἐξαπατήσεως, πρὸ κειμένου νὰ πρότυπα νὰ μετακινηθοῦν πρὸς τὰ …σκουπίδια.
Οἱ φερόμενοι ὡς δάσκαλοι, ἄλλοτε τρομαγμένοι κι ἄλλοτε βαριεστημένοι, κρύφτηκαν.
Κι ἐμεῖς, μαζὺ μὲ ὅλων τῶν εἰδῶν τὰ σαπίσματα, πολιτικά, κοινωνικά, ἠθικά, ἀν τὶ νὰ κρατήσουμε Θερμοπῦλες, ἀκολουθήσαμε στὸν βόθρο τοὺς «ταγούς» μας, δίχως νὰ ἀντιληφθοῦμε πὼς τὸ πρῶτον σημεῖον ἁλώσεως τῶν λαῶν εἶναι ἡ γλῶσσα τους.

Τὴν γλῶσσα τὴν ἑλληνικὴ οἱ Ποσειδωνιᾶται
ἐξέχασαν τόσους αἰῶνας ἀνακατευμένοι
μὲ Τυρρηνούς, καὶ μὲ Λατίνους, κι ἄλλους ξένους.
Τὸ μόνον ποὺ τοὺς ἔμενε προγονικὸ
ἦταν μιὰ ἑλληνικὴ ἑορτή, μὲ τελετὲς ὡραῖες,
μὲ λύρες καὶ μὲ αὐλούς, μὲ ἀγῶνας καὶ στεφάνους.
Κ᾿ εἶχαν συνήθειο πρὸς τὸ τέλος τῆς ἑορτῆς
τὰ παλαιά τους ἔθιμα νὰ διηγοῦνται,
καὶ τὰ ἑλληνικὰ ὀνόματα νὰ ξαναλέν,
ποὺ μόλις πιὰ τὰ κατελάμβαναν ὀλίγοι.
Καὶ πάντα μελαγχολικὰ τελείων᾿ ἡ ἑορτή τους.
Γιατὶ θυμοῦνταν ποὺ κι αὐτοὶ ἦσαν Ἕλληνες –
Ἰταλιῶται ἕναν καιρὸ κι αὐτοί·
καὶ τώρα πῶς ἐξέπεσαν, πῶς ἔγιναν,
νὰ ζοῦν καὶ νὰ ὁμιλοῦν βαρβαρικὰ
βγαλμένοι – ὢ συμφορά! – ἀπ᾿ τὸν Ἑλληνισμό.

Κωνσταντῖνος Καβάφης

Φιλονόη

εἰκόνα

(Visited 392 times, 1 visits today)




9 thoughts on “Πρῶτα σοῦ παίρνουν τὶς λέξεις…

  1. Τό κείμενο αυτό περί τού γλωσσικού, μέ εκφράζει καί μέ συγκινεί ιδιαιτέρως. Δέν μπωρώ νά διαβάσω, Ελληνικό τύπο, ούτε νά παρακολουθήσω Ελ. τηλεόραση, λόγο τού άσχημου λεξολογίου, καί καθημερινώς εμπλουτισμένου μέ Αγγλικές λέξεις, ενώ αφερούντε οί Ελληνικές. Πρέπει νά δράσουμε δυναμικά, καί συντόμως. Ή Μητέρα τών γλωσσών!
    καθημερινώς τήν σκοτώνουν, οί αμόρφωτοι καννίβαλοι. Απαντήστε μου στό ηλ.ταχ. μου.

  2. Ἀφ᾿ ἧς στιγμῆς τὸ ἐν λόγῳ ἰδίωμα, ποὺ τὸ νοσταλγεῖ ὁ κ. Μαλαμούλης, ὑπῆρξεν ὁ κύριος «μοχλὸς» συστάσεως καὶ ἀναπτύξεως τοῦ Νεοελληνικοῦ Κράτους, ἦτο λογικὸν ὅλα αὐτὰ τὰ κοινωνικὰ παράσιτα, ποὺ ὡς στόχον των ἔχουν τὴν καταστροφὴν του, νὰ τὸ πολεμήσουν λυσσαλέως πρὸ καὶ πέραν παντὸς ἄλλου.
    Οὐσιώδη ῥόλον -βεβαίως- ἔπαιξαν καὶ παίζουν κατὰ τὴν προετοιμασίαν, μεθόδευσιν, τέλεσιν καὶ διατήρησιν αὐτοῦ τοῦ ἐγκλήματος, οἱ -λεγόμενοι «πνευματικοὶ ἄνθρωποι», ἥτοι τὸ σκυλολόιον ἐκεῖνον τῶν λογῆς ἀλληλοχαρακτηριζομένων οὕτως χλιδαέργων καὶ παρασίτων μαϊδανῶν τῶν ἀθλίων ἑλληνικῶν πανεπιστημίων, τῆς τηλοψίας καὶ τῶν λοιπῶν χότσποτς τῶν ἀπανταχοῦ φληναφολόγων.
    Ὅσον δὲ διὰ τὸν «λαόν»;
    Αὐτὸς ἔχει ἀποκτηνωθεῖ ἐκ τῆς ὑπερωριακῆς τηλοψίας, τῶν κακῶν ζωικῶν στεάτων («βρόμικα»), τῶν λαθραίων τοξικῶς ἐψεκασμένων καπνῶν, τῶν ἀθλίων οἰνοπνευματικῶν ἀποσταγμάτων, τῶν ἠχητικῶν κακοφωνιῶν τῆς μπουζουκοπαιξίας καὶ τῆς ἀσιατικῆς θρηνολαγνείας.
    Νὰ ὑπενθυμίσωμεν ἄλλωστε ὅτι τὸ 404 π.Χ., ὅτε οἱ νικηταὶ καὶ τροπαιοῦχοι Σπαρτιᾶται κατεκρήμνιζον τὰ Μακρὰ Τείχη τῶν -βλακωδῶς- ἡττηθέντων Ἀθηνῶν, ἤτοι κατέστρεφον τὸ μέσον ἐκεῖνον διὰ τοῦ ὁποίου ἐξησφαλίζετο ἡ ἐπικοινωνία τοῦ Ἄστεος μετὰ τοῦ Ἐπινείου, ἐκ τῆς «πηγῆς» δηλαδὴ τῆς ἀθηναϊκῆς ἰσχύος, οἱ βλαμμένοι Ἀθηναῖοι ἔστειλαν αὐλητρίδας διὰ νὰ συνοδεύουν τὴν καταστροφὴν των μετὰ …μουσικῆς.
    Οὕτω καὶ οἱ φρενοβλαβεῖς «προοδευτικοὶ» «Ἕλληνες» τοῦ 1978, τοῦ 1981, τοῦ 1982, ἐπανηγύριζαν καὶ ἐγαυρίουν ὅταν αἱ δυνάμεις κατοχῆς «ξεπάστρευαν» τὰ γλωσσικὰ Μακρὰ Τείχη, ποὺ ἥνωνον τὸ νεοελληνικὸν μετὰ τοῦ ἑλληνικοῦ γλωσσικοῦ ἰδιώματος.

    • Ἀκριβῶς ὅπως τὰ λές.
      Νὰ προσθέσω, ἐὰν μοῦ ἐπιτρέπῃς, τὸν μαϊμουδισμὸ ἐπίσης, ποὺ ὁλοκληρώνει τὴν εἰκόνα:
      μαϊμοῦδες θηλυκὲς

      • Ἡ μαστοφόρος καὶ ὀκλάζουσα ὑπερβόρειος μιμώ (μαϊμοῦ), λακτιζομένη ὑπὸ πρωτογόνου ίθαγενοῦς, ὅστις θέλει νὰ τὴν ἐμποδίσῃ νὰ «ὁριοθετήσῃ» τὴν περιοχὴν της διὰ τοῦ γνωστοῦ παρὰ τοῖς ἀνωτέροις θηλαστικοῖς τρόπου.
        Πλὴν ὅμως, ἡ «ὁριοθεσία» συνεχίζεται κανονικῶς, ἐλέῳ τῶν ἐν τῷ ἐθνικῷ πρυτανείῳ τοῦ Μεγάρου Βίττελσβαχ ψωμιζομένων ἰθαγενῶν οὐρακοτάγκων.

      • Ἡ οὐσιώδης λεπτομέρεια, στὴν ὁποίαν ἐμεῖς ὀφείλουμε νὰ ἑστιάσουμε πλέον, δὲν εἶναι ὁ ὅποια «ὁριοθεσία» τοῦ κάθε θηλαστικοῦ, ἀλλὰ ἡ ἐπανεκκίνησις.
        Εἶναι «ἑστία» μαθήσεως τὰ ἀτελείωτα λάθη, ἀλλὰ λίγο ἀπέχουμε πλέον ἀπὸ τοὺς ἀποτυχημένους πολιτικούς, ποὺ ἀν τὶ νὰ καταπιανόμεθα μὲ τὸ πῶς θὰ φτιάξουμε τὰ πάντα ἀπὸ τὴν ἀρχή, σὲ ἄλλες βάσεις, περιφερόμεθα χαζεύοντας τὴν κατάῤῤευσιν καὶ τὰ ἐγκλήματα τῶν ἀνεγκεφάλων…

        Υ.Γ. Ὁ Ἄνθρωπος πρῶτα μαθαίνει αὐτὰ ποὺ δὲν τοῦ ἀρέσουν καὶ μετὰ ξεκινᾶ νὰ προσδιορίσῃ αὐτὰ ποὺ τοῦ ἀρέσουν. Ἡ μνήμη καὶ ἡ γνῶσις φθάνουν μετὰ ἀπὸ μεγάλες ἀποτυχίες καὶ ἐγκληματικὰ λάθη.

  3. Αὐτόματη εἰδοποίηση σύνδεσης: Πρῶτα σοῦ παίρνουν τὶς λέξεις… « ΑΒΕΡΩΦ

Leave a Reply