Κι ὅσο κλαίγαμε μαζὺ μὲ τὴν δασκάλα…

Κι ὅσο κλαίγαμε μαζὺ μὲ τὴν δασκάλα...Γιὰ τὴν καταστροφὴ τοῦ τουρισμοῦ μας…
…τόσο πίσω ἀπὸ τὴν πλάτη μας οἱ Μ.Κ.Ο. τῶν δουλεμπόρων, μέσῳ τῶν ὁποίων πλουτίζουν ὅλων τῶν εἰδῶν οἱ τασίες καὶ οἱ μαρίες καὶ οἱ πέτροι, μὲ τὶς εὐλογίες τοῦ Soros καὶ κατ’ ἐντολὴν τῶν Rothschild, ἔστησαν ἕνα ἄνευ προηγουμένου σύστημα «νόμων» ποὺ δουλοποιεῖ αὐτομάτως ὅποιον ἔχει τὸν ἀτυχία νὰ γεννηθῇ ὡς …ἄνθρωπος!!!

Κι ὅσο, παρέα πάντα μὲ τὴν δασκάλα, βλέπαμε τοὺς πράκτορες  νὰ ἁλώνουν τὴν χώρα,  μὲ τὸ προσωπεῖο τοῦ …«ἀνθρωπιστοῦ»…
…τόσο ἀρνούμασταν νὰ δοῦμε πὼς οἱ συμπολῖτες μας  ἦσαν τὰ πραγματικὰ θύματα αὐτῶν τῶν ἀπανθρώπων ἐπιθέσεων…. 

Κι ὅσο μὲ πρόσχημα τὴν …«εὐρωπαϊκή μας πλευρά, οἱ ἐπιχορηγήσεις ῥέουν γιὰ νὰ τσεπώνονται ἀπὸ τὰ γνωστὰ καθάρματα, στεγνώνοντας τὰ ταμεῖα καὶ καταδικάζοντας τοὺς Ἕλληνες σὲ ἀργό, ἀλλὰ βέβαιον θάνατον, καὶ τὴν «πρώτη φορὰ ἀριστερά», ποὺ ἔγινε «πρώτη φορὰ καρμανιόλα» νὰ μᾶς μετατρέπῃ σὲ δούλους…
…τόσο τὰ σύνορα ἀκυρώνονταν, ἐπισήμως καὶ διεγράφετο ἡ ἱστορία μας…

 

Κι ὅσο ἐμεῖς χαιρόμασταν, μαζὺ μὲ τὰ πρακτόρια, γιὰ τὴν ἐπικράτησιν τῶν …«ἀριστερῶν δυνάμεων» στὴν χώρα…
…τόσο αὐτὲς οἱ (πραγματικά) ἀριστερὲς καὶ πολὺ ἐθνομηδενιστικὲς δυνάμεις, γεννοῦσαν «μακεδονικές» καὶ «τουρκικές» μειονότητες…

 

Κι ὅσο ἐμεῖς βλέπαμε τὸ δάκτυλο τοῦ «ἀνθρωπισμοῦ», δίπλα δίπλα μὲ τὴν (κάθε) δασκάλα…
…οἱ ἐπαγγελματίες «ἀνθρωπιστές» περνοῦσαν νόμους στὴν βο(υ)λὴ ἐναντίον μας καὶ μετατρέποντάς μας, ἐν μία νυκτί, σὲ …δουλάκια!!!

Κι ὅσο ἐμεῖς, παρέα μὲ την (κάθε) δασκάλα βλέπαμε πρόσφυγες…
…τόσο τὰ παιδιὰ αὐτῶν τῶν (πραγματικῶν προσφύγων), ποὺ …«συμπτωματικῶς» ἐκλάπησαν γιὰ νὰ χρησιμοποιηθοῦν ὡς «βιτρίνες εἰσόδου εἰς τὰς Εὐρώπας», μετετρέποντο ἤ σὲ ἄψυχα ἀνταλλακτικά, ἤ σὲ ἐργαλεῖα ἠδονῆς τοῦ κάθε ψυχανωμάλου παιδεραστοῦ…

Κι ὅσο κάναμε ἐράνους, παρέα μὲ τὴν (κάθε) δασκάλα, γιὰ νὰ ἐνισχυθοῦν οἱ νεοεισερχόμενοι…
…τόσο ξεχνούσαμε πὼς …ξεχάσαμε νὰ κάνουμε ἐράνους γιὰ νὰ ἐνισχυθοῦν οἱ ἰθαγενεῖς…

 

Κι ὅσο μαζεύαμε, παρέα μὲ τὴν (κάθε) δασκάλα, τὰ σκουπίδια ποὺ δὲν πρόλαβαν νὰ μαζέψουν τὰ …ὑπερήφανα στρατευμένα νειάτα τῆς Ἑλλάδος…
…τόσο οἱ γονεῖς μας καὶ οἱ παπποῦδες μας, ποὺ ἀκόμη μᾶς τρέφουν καὶ μᾶς συντηροῦν, παρεδίδοντο σὲ αὐτοὺς ποὺ σκόρπιζαν καὶ σκορπίζουν τὰ σκουπίδια τους πρὸς πάσα κατεύθυνσιν, σφακτάρια στὰ χέρια τους, γιὰ μερικὰ εὐρόπουλα…

Κι ὅσο παρηγορούσαμε τὴν (κάθε) δασκάλα, ποὺ σπάραζε γιὰ τὰ Ἑλληνόπουλα τῆς Μυτιλήνης, κι ὄχι μόνον, ποὺ θὰ πεινάσουν μὲ τὸν ἐρχομὸ τοῦ χειμῶνος…
…τόσο ἀδυνατούσαμε νὰ δοῦμε πὼς οἱ κάθε λογῆς φίληδες, ποὺ οἱ δασκάλες αὐτοῦ τοῦ τύπου ἁπλῶς πάντα στέκονταν σούζα ἐμπρὸς στοὺς …«νεωτερισμούς» τους, κατεδίκαζαν τὰ παιδιά μας στὴν ἀμάθεια καὶ τὴν πνευματικὴ ἔνδοια…

Κι ὅσο ἡ (κάθε) δασκάλα, παπαγαλίζοντας τὶς ἐντολὲς τοῦ (κάθε) φίλη κατέστρεφε τοὺς ἐγκεφάλους τῶν παιδιῶν μας…
…τόσο τὰ παιδιά μας μετετρέποντο σὲ στρατοὺς γενιτσάρων, ποὺ στὶς ἐντολὲς τῶν πρακτόρων σπεύδουν νὰ ἀνοίξουν τὰ κεφάλια τῶν …ἀντιφρονούντων…

 

Κι ὅσο αἰσθανόμασταν σύντροφοι καὶ συμπαραστᾶτες στὶς ἀγωνίες τῆς (κάθε) δασκάλας, ποὺ μπέρδεψε τὴν ἀνθρωπιὰ μὲ τὴν βλακεία…
…τόσο ἐμεῖς, οἱ βλάκες, χάναμε διαρκῶς κομμάτια τῆς ἐλευθερίας μας…

Κι ὅσο τρέχαμε, παρέα μὲ τὴν (κάθε) δασκάλα στὶς διαδηλώσεις τοῦ «ἐπισήμου συνδικαλισμοῦ» γιὰ νὰ ἀκυρωθοῦν, τάχα μου, οἱ ἐπὶ πλέον ἐπιδρομὲς στὶς τσέπες μας…
…τόσο οἱ Ἕλληνες ἄστεγοι πολλαπλασιάζοντο….

Κι ὅσο, παρέα μὲ τὴν κάθε δασκάλα ἀπολαμβάναμε καὶ ἐνισχύαμε τὶς «δράσεις τοῦ ΠΑΜΕ καὶ τοῦ ΚΚΕ» κατὰ τῶν ἑλληνικῶν ἐπιχειρήσεων, γιὰ νὰ μὴν πάσχουν οἱ ἐργαζόμενοι, τάχα μου…
…τόσο ἀδυνατοῦμε νὰ διαπιστώσουμε, ἀκόμη καὶ σήμερα, πὼς τὰ πρακτόρια τοῦ ΠΑΜΕ καὶ τοῦ ΚΚΕ ἄνοιγαν δρόμο γιὰ νὰ ἔλθουν τὰ πραγματικὰ ἀφεντικά τους καὶ νὰ μετατρέψουν τοὺς μισοὺς Ἕλληνες σὲ ἐπαίτες, νὰ σφραγίσουν κάθε ἑλληνικὴ ἐπιχείρησιν καὶ νὰ μᾶς σπρώξουν ὅλους στὰ συσσίτια…

Κι ὅσο συγκεντρώναμε τρόφιμα καὶ ἐνδύματα γιὰ τοὺς φερομένους ὡς πρόσφυγες, πρὸ κειμένου νὰ τοὺς ἐνισχύσουμε, παρέα μὲ τὴν κάθε δασκάλα…
…οἱ πραγματικοὶ πρόσφυγες ἤ παρέμεναν στὴν Τουρκία ἤ προωθοῦντο πρὸς τὴν Εὐρώπη, ἐφ΄ ὅσον δὲν γουστάρει ἡ Εὐρώπη τὰ τζιχάντια.

Κι ὅσο ἐμεῖς χειροκροτούσαμε τὶς τασίες ποὺ προσέφεραν στέγη καὶ ἐπιδόματα καὶ περίθαλψιν στοὺς …«νεοέλληνες»…
…οἱ Ἕλληνες παρατοῦσαν τὰ παιδιά τους στὰ ὀρφανοτροφεῖα, ἀδυνατώντας νὰ τὰ ταΐσουν, ἤ νανουρίζοντάς τα κάτω ἀπὸ γέφυρες…

Κι ὅσο ἐμεῖς βλέπαμε, χέρι χέρι μὲ τὴν (κάθε) δασκάλα παντοῦ …φασίστες…
…οἱ πραγματικοὶ φασίστες κατελάμβαναν, μὲ τὴν ἀνοχή μας, γιὰ ἀκόμη μίαν φορά, τὰ ἡνία τῆς χώρας…

Κι ὅσο, χέρι χέρι, μὲ τὴν (κάθε) δασκάλα χαιρόμασταν ποὺ ἀπεκαθίσταντο οἱ (φερόμενοι) ὡς πρόσφυγες…
…τόσο ξεσπιτώνονταν οἱ Ἕλληνες, γιὰ νὰ παραχωρήσουν τὰ σπίτια τους στοὺς νεοεισερχομένους…

Κι ὅσο ἐμεῖς χειροκροτούσαμε τοὺς ἑαυτούς μας ποὺ μᾶς τιμοῦσαν οἱ πράκτορες τῶν τοκογλύφων μὲ τὴν παρουσία τους…
…τόσο αὐτοὶ οἱ πράκτορες ἐπιδοτοῦντο ἀπὸ τὸ δικό μας αἷμα καὶ θησαύριζαν εἰς ὑγείαν τῶν κορόιδων…

Κι ὅσο μετετρέπετο ἡ χώρα σὲ ἕνα ἀπέραντο στρατόπεδον συγκεντρώσεως δούλων…
…τόσο οἱ ἐπιδρομὲς ἐναντίον μας κορυφώνοντο…

Κι ὅσο πρῶτα περιμέναμε, παρέα μὲ τὴν κάθε δασκάλα, πρῶτα νὰ δημιουργηθῇ τὸ πρόβλημα καὶ μετὰ νὰ τὸ ἀντιμετωπίσουμε…
…τόσο οἱ δυνάστες μας μᾶς φόρτωναν κι ἄλλα προβλήματα…

Κι ὅσο ἐλπίζαμε, μαζὺ μὲ τὴν κάθε δασκάλα, νὰ λυθοῦν ἐξ οὐρανοῦ τὰ προβλήματα…
…τόσο ἡ ἐλπὶς μετετρέπετο σὲ θηλιά, γιὰ νὰ μᾶς πνίξῃ…

Φιλονόη

Υ.Γ. Λυπᾶμαι πολύ… Πάρα πολύ. Καταντήσαμε ὁ λαὸς ποὺ σπεύδει νὰ μπαλώσῃ κι ὄχι νὰ δημιουργήσῃ. Αὐτὸ τὸ οἰκοδόμημα, ποὺ λέγεται ἑλλαδοκαφριστάν, πρέπει νὰ παύσῃ!!!

εἰκόνα

(Visited 158 times, 1 visits today)




Leave a Reply