Ἀναρχική ἐναλλακτική διαδρομή;

Θαυμάζω, πραγματικά, τὴν βλακεία τῶν συμπολιτῶν μας (;;;;-πολλὰ πολλὰ πολλὰ ἐρωτηματικὰ γιὰ τὸ «συμπολίτες» μας) ποὺ ἐπιθυμοῦν, ὅσο οὐδεὶς ἄλλος, τὴν κατάργησιν τῶν συνόρων, τὴν ἐπικράτησιν τῆς ἀναρχίας, τὴν διάλυσιν τοῦ κρατικοῦ ἱστοῦ, τὴν κατάλυσιν τῶν ὑπαρχουσῶν κοινωνικῶν δομῶν, τὴν παύσιν τῆς ἀτομικῆς περιουσίας καὶ τῆς ἀκύρωσιν τῶν ἐθνικῶν στρατῶν.
Διότι, κατὰ πῶς λέν, τὰ σύνορα δηλώνουν ἰμπεριαλισμό, βία, ἐπεκτατισμούς, πολέμους, θανάτους ἀθῴων καὶ σαφῶς γενοκτονίες.

Θὰ συμφωνήσω λοιπὸν ἀπολύτως μαζύ τους, ὑπὸ ἕναν ὅρον: νὰ μᾶς ἀπαντήσουν στά:

  • τὶ πρέπει νὰ κάνουμε ὅταν μᾶς ἀσκοῦν οἱ ἄλλοι βία.
  • τὶ πρέπει νὰ κάνουμε ἐὰν καταργήσουμε τὶς τόσο ἀναγκαῖες, ἰδίως σὲ αὐτούς, κρατικὲς δομές, ποὺ καλύπτουν βιοποριστικὰ ζητήματα.
  • πῶς θὰ διαχειρισθοῦμε ζητήματα ὑγείας, αὐταρκείας καὶ ἐλευθερίας, ἐὰν προσφύγουμε ὅλοι στὴν ἀτομικότητα;
  • Θά πρέπη νά παραμείνουμε ἀδρανεῖς ἤ νά ἀσκήσουμε κι ἐμεῖς, μέ τήν σειρά μας βία, γιά νά ὑπερασπισθοῦμε τούς ἑαυτούς μας, τίς οἰκογένειές μας καί τίς περιουσίες μας, ἐάν δεκτοῦμε ἐπίθεσιν ἀπό τρίτους;
  • Ἐάν δέν θά ὑπάρχουν σύνορα στήν Ἑλλάδα, στίς ἄλλες χῶρες θά ὑπάρχουν;
  • Ἐάν δέν θά ὑπάρχῃ στρατός ἐδῶ, σημαίνει πώς κι ἀλλοῦ θά καταργηθῆ;
  • Μόνον ἐμεῖς θά ἀρνούμεθα τήν συμμετοχή μας στήν ἄσκησιν βίας; Αὐτοί θά μποροῦν ἐλεύθερα νά μᾶς ἀσκοῦν;
  • Θά ὑπάρχη σεβασμός ἀτομικῶν δικαιωμάτων; Ἰδιωτικῆς περιουσίας; Ἐλευθερίας αὐτοδιαχειρίσεως κι ἐκφράσεως;
  • Προσωπικόν ἄσυλον; Αὐτοπροσδιορισμός;

Ἢ μήπως οἱ κορῶνες τους ἀφοροῦν μόνον στήν Ἑλληνική κοινωνία;

Θά μποροῦσαν νά μᾶς ἀπαντήσουν σέ μερικά εὔλογα ἐρωτήματα, ὅπως τά παραπάνω;
Θά μποροῦσε κάποιος ἐξ αὐτῶν νά μοῦ αἰτιολογήσῃ αὐτές τίς εἰκόνες βίας, πού στοχεύουν ΜΟΝΟΝ ἑλληνική ἰδιωτική καί δημοσία περιουσία;

Ἀναρχική ἐναλλακτική διαδρομή;11 Ἀναρχική ἐναλλακτική διαδρομή;12 Ἀναρχική ἐναλλακτική διαδρομή;1 Ἀναρχική ἐναλλακτική διαδρομή;3 Ἀναρχική ἐναλλακτική διαδρομή;5 Ἀναρχική ἐναλλακτική διαδρομή;6 Ἀναρχική ἐναλλακτική διαδρομή;8

Ἑάν αὐτοί ἔχουν δικαίωμα νά πιστεύουν ὅπου κι ὅ,τι θέλουν, ἐγώ τό διατηρῶ αὐτό τό δικαίωμα; Ἤ ὄχι;

Εἶναι ἀμέτρητα τὰ ἐρωτήματα ποὺ ἀνακύπτουν ἀπὸ τίς, ἂς ποῦμε, προτάσεις, ἰδέες, πράξεις τους.
Θὰ μποροῦσα νὰ τὰ συζητήσω ἐὰν δὲν εἶχαν ἤδη στοχοποιήση τὴν (ὅποια ἐναπομείνασα) ἐπιστημονικότητα, ἐπιχειρηματικότητα, αὐτοδιαχείρισιν.

Ἀναρχική ἐναλλακτική διαδρομή;7 Ἀναρχική ἐναλλακτική διαδρομή;4 Ἀναρχική ἐναλλακτική διαδρομή;2

Ἀπὸ τὴν στιγμὴ ὅμως ποὺ ἀσκοῦν βία κατὰ πολιτῶν καὶ τῆς περιουσίας τους…
Ἀπὸ τὴν στιγμὴ ποὺ μόνον στὰ λόγια τοὺς φταῖν οἱ τράπεζες καὶ στὴν πρᾶξιν προσφέρουν στὶς τράπεζες καὶ τὰ τελευταία κομμάτια τῆς ἐλευθερίας μας…
Ἀπὸ τὴν στιγμὴ ποὺ ἐκμεταλλεύονται δημόσιον χρῆμα (δῆλα δὴ δική μου, δική σου, δική μας περιουσία) γιὰ νὰ ἐπιβάλλουν τὶς ἀπόψεις τους, τὴν ὥρα ποὺ πάντα ἀσκώντας βία, ὑποσκάπτουν τὴν συνοχὴ τῶν κοινωνικῶν δομῶν…
…ἀποδεικνύουν, πέραν πάσης ἀμφιβολίας, πὼς ὄχι, δὲν λειτουργοῦν γιὰ τὸ κοινὸ καλό, ἀλλὰ γιὰ νὰ καταστρατηγήσουν τὰ τελευταία ἀνθρώπινα δικαιώματα ποὺ μᾶς ἀπέμειναν, πρὸς ὄφελος τρίτων.

(λειτουργοῦν ἴσως ὡς πράκτορες καί δολιοφθορεῖς;)

Ἡ βία, γιὰ νὰ παύσῃ νὰ ἀσκεῖται, εἶτε ὡς δρᾶσις, εἶτε κι ὡς ἀποτέλεσμα δράσεως (ἐξ ἀνάγκης ἀντιδράσεως) πρὸς τὴν βία, χρειάζεται ἄλλες κοινωνικὲς δομές, ἄλλο πολιτικὸ σύστημα καὶ ὁπωσδήποτε διάλυσιν τῶν σημερινῶν πυλώνων στηρίξεώς της. Ἔως ἐδῶ συμφωνοῦμε.
Ἐπίσης συμφωνοῦμε στὸ ὅτι γιὰ νὰ περάσουμε στὴν ἐπαναδόμησιν  τοῦ νέου πρέπει νὰ καταντήσῃ τὸ παλαιὸν ῥημάδι.
Τέλος συμφωνοῦμε στὸ ὅτι ἐὰν δὲν περάσουν ὑπὸ ἀναρχικὲς θεωρήσεις οἱ κοινωνίες, δὲν πρόκειται νὰ ἀνατρέψουν τὶς ἰσχύουσες θεωρήσεις τους.

Ὅμως…
Κρίνοντας μόνον ἀπὸ τὰ παραδείγματα τοῦ παρελθόντος, μὲ ἐπιτυχημένα ἢ ἀποτυχημένα πολιτικὰ μοντέλα, καταλήγω στὸ συμπέρασμα πὼς γιὰ νὰ ἐπιτύχουμε ὡς κοινωνίες ὀφείλουμε νὰ ἀναζητήσουμε πρότυπα σὲ παρελθόντα ἐπιτυχημένα συστήματα. (Τοὐλάχιστον ἔως νὰ βροῦμε κάτι νέο καὶ περισσότερο ὑγιές.) Διότι ἐὰν ξεκινήσουμε ψάχνοντας, δίχως πρότυπα, συντόμως, ὅπως πάντα, οἱ γνωστοὶ ἐπιτήδειοι θὰ ἐπιτύχουν νὰ μᾶς ἐπαναφέρουν σὲ ὅμοια μὲ τὰ σημερινὰ ἐπίπεδα ἐξαρτήσεως ἀπὸ τὶς ὀρέξεις τους.

Ἡ ἀναρχικὴ λοιπὸν θεώρησις μπορεῖ μόνον ὡς μοχλὸς νὰ χρησιμοποιηθῇ κι ὄχι ὡς στόχος, ἐφ΄ ὅσον, μελετώντας τὴν ἱστορία, τὸ βέβαιον εἶναι πὼς σὲ περιόδους ἀναρχίας συνέβησαν καὶ οἱ μεγαλύτερες γενοκτονίες καὶ  καταστροφές.
Ὑπὸ αὐτὸ καὶ μόνον τὸ πρίσμα ναί, γιὰ νὰ ἐπαναπροσδιορισθοῦν τὰ πάντα καὶ ἡ διαδρομὴ μέσῳ τῆς ἀναρχίας εἶναι δεδομένη…
Ἐὰν ὅμως παραμείνουμε ἐκεῖ, τότε εἶναι δεδομένη καὶ ἡ λῆξις. Διότι στὴν Φύσιν ἡ ἀναρχία ΔΕΝ εἶναι κάτι μόνιμον, παρὰ μόνον μεσοστάδιον γιὰ ἐπανασυγκρότησιν τῶν πάντων.
Καὶ εἶτε τὸ ἀντιλαμβανόμεθα, εἶτε ὄχι, ἐὰν δὲν ἀνατρέξουμε σὲ Φυσικοὺς Νόμους, γιὰ νὰ ἐπανεκκινήσουμε τὰ πάντα, θὰ ἐπαναλάβουμε, γιὰ μίαν ἀκόμη φορά, τὰ ἴδια λάθη.
Τὰ λάθη ποὺ δὲν διορθώνονται μὲ λάθη ἀλλὰ μὲ παῦσιν των.
Κατ’ ἐπέκτασιν καλὸ τὸ μοντέλο τους ἀλλὰ ἔχει καὶ δράκο καὶ τοκογλύφους.
Συνεπῶς εἶναι κι ἄκυρον ἀπὸ τὴν ἀρχή του ἔως τὸ τέλος του.

Γιὰ νὰ βροῦμε τὴν ταὐτότητά μας ἔχουμε μίαν μόνον ἐπιλογή.
Κι αὐτὴ ἡ ἐπιλογὴ εἶναι ἀδύνατον νὰ περιλαμβάνῃ ἀνοχές, βία καὶ σκοταδισμό.

Φιλονόη

εἰκόνες ἀπό:

ἐδῶ, ἐδῶ, ἐδῶ, ἐδῶ, ἐδῶ, ἐδῶ, ἐδῶ, ἐδῶ, ἐδῶ, ἐδῶ, ἐδῶ καὶ ἐδῶ.

(Visited 167 times, 1 visits today)




2 thoughts on “Ἀναρχική ἐναλλακτική διαδρομή;

  1. Τι καθεσαι και συ τωρα και ρωτας;
    Για δε πας κατ’ ευθειαν στην πηγη να τους ρωτησεις;
    Γραφεια MOSSAD
    Μαραθωνοδρομων 1, ή στα υπογεια του Σπιτιου του Λαου, Περισσος
    ή στα Χανια, Βαση της Σουδας.

    Αναλογως που μενεις.
    Υπαρχουν βεβαια και τα Κεντρικα της MOSSAD στου Μαξιμου, που ειναι πιο κοντα, αλλα ας κανουμε πως δεν τα βλεπουμε αυτα.

Leave a Reply