Στήν Ἰταλία τήν εἶδαν …ἀλλοιῶς;

Στὴν Ἰταλία, οἱ τράπεζες διευθετοῦν τὸ πρόβλημα χρεωκοπίας τους «ἃ λὰ ἰταλικά»!

Οἱ ἰταλικὲς τράπεζες ἔχουν στὰ βιβλία τους € 360 δισεκατομμύρια ἐπισφαλοῦς χρέους.*
Καλὰ διαβάσατε: 360 δισεκατομμύρια!

Οἱ ἰταλικὲς τράπεζες εἶναι ὑπὸ πτώχευση.
Ἀλλὰ οἱ ἰταλικὲς τράπεζες εἶχαν μιὰ μεγάλη ἰδέᾳ:
Οἱ ἰταλικὲς τράπεζες, οἱ ἰταλικὲς ἀσφαλιστικὲς ἐταιρεῖες, οἱ διαχειριστὲς κεφαλαίων θὰ πληρώσουν συνολικὰ 5 δισεκατομμύρια εὑρῶ σὲ ἔνα ταμεῖο.

Ἡ ἀποστολὴ τοῦ ταμείου: ἡ ἀνακεφαλαιοποίησις τῶν ἰταλικῶν τραπεζῶν!
360 δισεκατομμύρια € ἀπὸ πιστωτικὲς ζημίες ἀπὸ τὴν μία πλευρά, 5 δισεκατομμύρια € ἀπὸ τὴν ἄλλη πλευρά!

Ὅπως θὰ ἔλεγε καὶ ἡ Κριστὶν Λαγκάρτ, «τὸ πρόβλημα ἔχει λυθεῖ, ἡ κρίσις ἔχει τελειώσει!»

(Ὑπενθύμισις: τὸ δημόσιο χρέος τῆς Ἰταλίας: € 2.192.001.000.000, ἢ 134,6% τοῦ ΑΕΠ)

Στήν Ἰταλία τήν εἶδαν ...ἀλλοιῶς;

Βάσια Ζαριφοπούλου

* Ἐπισφαλὲς χρέος: τὸ χρέος ποὺ εἶναι ἀβέβαιο ἐὰν θὰ εἰσπραχθῆ.
Ἔτσι δημιουργεῖται ἔνας φαῦλος κύκλος, καθὼς οἱ δανειολῆπτες δὲν μποροῦν νὰ πληρώσουν, οἱ τράπεζες γράφουν ὁλοένα καὶ μεγαλύτερες ἐπισφάλειες καὶ ἡ ῥευστότητα στὴν ἀγορὰ τελικὰ δὲν αὐξάνεται.

Σημείωσις

Εὐτυχῶς, στὶς ἐπιθέσεις τῶν τραπεζῶν, πάντα ὑπάρχουν μικρές, εὔκολες, ἀξιοποιήσιμες λύσεις, ἐὰν πράγματι μία κυβέρνησις θέλῃ νὰ τὸ ἐκμεταλλευθῇ.
Δυστυχῶς καὶ στὴν Ἰταλία ἔχουν νὰ κάνουν μὲ ξεπουλημένες κυβερνήσεις, ποὺ ἐπὶ κεφαλῆς τους εἶναι, αὐτὴν εἰδικῶς τὴν περίοδον, ἕνας ἀκόμη τραπεζίτης.
(Γιὰ νὰ ἐπιβλέπῃ ὅλες τὶς λεπτομέρειες, πρὸ κειμένου νὰ μὴν …ξεφύγῃ κάποια ἀπὸ τὸν ἔλεγχο!!!)

Τὸ κολπάκι τους ἔξυπνο.
Ἡ πραγματικότης ὅμως διαβεβαιώνει πὼς εἶναι πρόσκαιρον καὶ διόλου βέβαιον πὼς θὰ ἀποδόση ὅπως θὰ ἤθελαν.
Ὄχι διότι δὲν θὰ μποροῦσε νὰ ἀποδόσῃ, μὲ τοὺς μηχανισμοὺς μοχλεύσεως, ἀλλὰ διότι ΔΕΝ θέλουν οἱ σχεδιαστὲς τῆς …«κρίσεως» νὰ ἀποδόσῃ!!!

Στὴν Ἰταλία, εἰδικῶς στὴν Ἰταλία, τὰ πράγματα εἶναι λίγο χειρότερα ἀπὸ ὅ,τι ἐδῶ, ἐφ΄ ὅσον ἐμεῖς δὲν εἴχαμε βιομηχανία γιὰ δεκαετίες, ἐφ΄ ὅσον οἱ Ἰταλοὶ βίωναν πραγματικὴ  ἀνάπτυξιν (πέραν τῶν …«δεικτῶν» ἀναπτύξεως ποὺ μᾶς ὑποδεικνύονται) καὶ φυσικὰ οἱ Ἰταλοὶ δὲν ἦσαν στὴν …γωνία, ὅπως ἐμεῖς.
Αὐτὰ ὅλα ποὺ οἱ Ἰταλοὶ εἶχαν τὰ  ἔχασαν. Ἡ πτῶσις τῆς Ἰταλίας διατηρεῖ μεγαλυτέραν ἐπιτάχυνσιν αὐτῆς ποὺ ἐμεῖς φερόμεθα νὰ ἔχουμε. Αὐτὸ σημαίνει πὼς πολὺ σύντομα θὰ δοῦμε νὰ συμβαίνουν ἀκόμη χειρότερα στὴν γείτονα.
Τόσο χειρότερα, ποὺ πλέον θὰ ξεκινήση ἐκεῖνο τὸ «ντόμινο» ἐξελίξεων, ποὺ γιὰ νὰ ἀνακοπῇ ἡ ταχύτης του, πρέπει νὰ μηδενίσουν τὰ πάντα.

Αὐστριακὴ Βόμβα στὴν Εὐρώπη!!!

Ἐπισήμως φταῖν οἱ τράπεζες, τὰ τραπεζικά τους ἐλλείμματα, ἡ κακὴ διαχείρισις κι ἕνας σωρὸς ἄλλες παπαρολογίες.
Ἐπισήμως ὀφείλουμε ὡς λαοὶ νὰ ἀναχρηματοδοτοῦμε διαρκῶς τὸ «κενό» ποὺ ἄφησαν πίσω τους οἱ κάθε λογῆς Lehman Brothers, τῶν ὁποίων οἱ ὑπάλληλοι ἔσπευσαν νὰ μετατραποῦν σὲ …«ἀναγκαίους συμβούλους» γιὰ κάθε δοτή, πανηλίθια κι ἀπολύτως ἐλεγχομένη κουδουνίστρα.

Ὁ Glenn Kim, τῆς Lehman Brothers, «διαπραγματεύεται» …χωρίς τήν κυβέρνησιν;

Ἐπισήμως εἴπαμε.
Διότι ὅλοι κυττᾶμε τὸ …καροτάκι τῶν χρεωκοπιῶν καὶ δὲν μποροῦμε νὰ συνειδητοποιήσουμε μίαν βασικὴ ἀρχή: ὁ πλοῦτος παράγεται ἀπὸ ἐμᾶς, ποὺ μὲ διαφόρους μηχανισμούς, μᾶς τὸν ἁρπάζουν. Οἱ μηχανισμοὶ λέγονται φόροι, λέγονται τόκοι, λέγονται κράτη. Ὅλα νομότυπα.
Ὅταν ὅμως ἔνας τραπεζίτης ἔχει ἐπιτύχῃ νὰ ἁρπάζῃ, μὲ τὸν ἁπλούστερον τρόπο, τὸν δικό μας πλοῦτο, ποὺ τὸν ἔχει διαπλέξη μὲ τόκους, φόρους, «ἔκτακτες» εἰσφορές, νομομαγειρέματα, εὐρωπαϊκὲς ἀποφάσεις, δικαστικὲς ἀποφάσεις, τότε δὲν ὑπάρχει κάποια περίπτωσις νὰ γλυτώσουμε. Ὁ τραπεζίτης, ποὺ ἐλέγχει τὰ πάντα, ἀπὸ προέδρους κυβερνήσεων ἔως δικαστικοὺς μηχανισμούς, θὰ στήση ἐκεῖνο τὸ ἀναγκαῖον σκηνικὸ τῆς …χρεωκοπίας, γιὰ νὰ …χαθοῦν οἱ ἄκρες τοῦ ἐγκλήματος.
Ἀναδιανομὴ πλούτου, νομότυπος, ὑπὸ τὸν μανδύα τῆς …ἐξαναγκαστικῆς καταῤῤεύσεως, ποὺ …«ὅλως τυχαίως» εἶναι κι ἀπολύτως ἐλεγχομένη.
(Ἁπλὸ παράδειγμα τὰ ὅσα συμβαίνουν ἐδῶ. Ἐὰν μᾶς εἶχε ἐπιτραπῆ νὰ χρεωκοπήσουμε πρὸ ἐτῶν, σήμερα ἤδη θὰ μπορούσαμε νὰ συζητᾶμε γιὰ ἀνακάμψεις καὶ κυρίως γιὰ διατήρησιν τοῦ δημοσίου πλούτου. Στὸ μεσοδιάστημα ὅμως ἐπέτυχαν, πάντα …«νομοτύπως», νὰ νομομαγειρεύσουν καταλλήλως καὶ νὰ μᾶς …ξεβρακώσουν!!!- καταδικάζοντάς μας σέ, τοὐλάχιστον, δύο αἰώνων οἰκονομικὴ δουλεία!!!)

Ὅλη ἡ Εὐρώπη ἔχει πάρει φωτιά.
Καὶ τὸ πρόβλημα εἶναι τεχνητό, ἐφ΄ ὅσον ὅλο αὐτὸ τὸ σκηνοθετημένο «χρέος», ποὺ πηγαίνει κι ἔρχεται, εἶναι τόσο πλασματικό, ὅσο πλασματικοί, παράνομοι, ἀντισυνταγματικοὶ εἶναι καὶ οἱ τόκοι, ἀλλὰ καὶ οἱ τράπεζες.
Τὸ παραμῦθι τελειώνει, ἀλλὰ γιὰ νὰ τὸ ἀντιληφθοῦμε πρέπει ἀκόμη νὰ κυλήσῃ καιρός, ἐφ΄ ὅσον, γιὰ τὴν ὥρα, ἀπὸ τὴν μία ἡ ἰσχυρὰ προπαγάνδα κι ἀπὸ τὴν ἄλλην οἱ γερὲς ἐξαγορὲς «συνειδήσεων» μεταθέτουν, ἀορίστως, γενικῶς καὶ στοχευμένως, ὅλες τὶς χῶρες, ποὺ ἔχουν δέσει τὶς τύχες τους μὲ τὴν «Ἡνωμένη Εὐρώπη» στὴν ἀπόλυτον πτωχοποίησιν, κομμουνιστικοποίησιν καὶ τελικῶς τὴν ἀκύρωσιν κάθε ἴχνους ἀνθρωπίνου δικαιώματος.

Τὸ καλὸ τῆς ὑποθέσεως εἶναι πὼς ὅλο καὶ περισσότεροι ἔχουν ἀρχίσει νὰ ἀντιλαμβάνονται τὸν μηχανισμό, μὲ ἀποτέλεσμα νὰ καθίσταται, σταδιακῶς ὅλο καὶ πιὸ δύσκολο, τὸ νὰ διατηρήσουν τὴν ἐξουσία τους (ποὺ εἶναι καὶ τὸ ζητούμενον στὴν πραγματικότητα) γιὰ πολὺ ἀκόμη.
Τὸ κακὸ τῆς ὑποθέσεως εἶναι πώς, γιὰ τὴν ὥρα, φαινομενικῶς καὶ μόνον, φέρονται ὡς οἱ ἰσχυροί.
Ἐκεῖ εἶναι καὶ τὸ κλειδί. Στὸ ἐὰν εἶναι πράγματι ἰσχυροὶ ἢ ἐὰν κι αὐτὸ τὸ παραμυθάκι εἶναι ἀκόμη ἕνα παραμυθάκι.

Στὴν πραγματικότητα, γιὰ νὰ λέμε τὰ πράγματα μὲ τὸ ὄνομά τους, ἡ φαινομενικὴ κατάῤῥευσις ἀφορᾶ στοὺς κρατικοὺς μηχανισμούς, ἀλλὰ ἡ οὐσιαστικὴ εἶναι στὸ σύστημα ἐξουσίας, πολιτικῶν καὶ πολιτευμάτων.
Αὐτό, εἰδικῶς τὸ τελευταῖον, ἀφοῦ θὰ περάσουμε καὶ ἀπὸ τὴν φάσιν τοῦ …ἀπολύτου ἐκδημοκρατισμοῦ μας, μὲ τὰ σχετικὰ κομμουνιστικοποιημένα καθεστώτα, θὰ τὸ δοῦμε ἐπὶ τέλους νὰ μετατρέπεται καὶ στὴν ταφόπλακα τῶν σχεδιαστῶν του.
Τὸ γνωρίζουν καὶ γιὰ αὐτὸ βιάζονται, βιάζουν καὶ προσπαθοῦν νὰ ἐπιταχύνουν ὅλες τὶς διαδικασίες, μήπως καὶ στὸ ἐπίπεδον τῶν (πραγματικῶν) …διαπραγματεύσεων, ποὺ θὰ ἀκολουθήσουν, δὲν χάσουν, ἐκτὸς ἀπὸ τὴν κουτάλα, κάτι πολὺ πιὸ ἀναγκαῖο γιὰ αὐτούς.

Φιλονόη

(Visited 238 times, 1 visits today)




Leave a Reply