Χρεωκοπία λοιπόν… Ἔ καί;

Χρεωκοπία λοιπόν... Ἔ καί;Ὅταν ὁ Μέγας Ἀλέξανδρος ξεκίνησε γιὰ τὸ ταξείδι-ἐκστρατεία του στὴν Ἀσία, ἔκοψε κάθε γέφυρα πίσω του.
Πούλησε ὅλα τὰ προσωπικά του περιουσιακὰ στοιχεῖα καὶ δὲν ἐπέστρεψε ξανὰ στὴν πατρῴα γῆ. Οὔτε …νεκρός.
Πῆρε τοὺς Μακεδόνες καὶ τοὺς λοιποὺς Ἕλληνες καὶ ἄφησε τὴν ὑπόλοιπη Ἑλλάδα δίχως στρατιωτικὲς δυνάμεις ἀξιόμαχες, δίχως τὴν συνοχὴ τῆς πόλεως-κράτους καὶ δίχως τὶς παλαιὲς ἐκεῖνες δομές, ποὺ ἔκαναν τοὺς Ἕλληνες νὰ μεγαλουργήσουν.
Θεωρητικῶς ἡ ἔννοια τῆς παλαιᾶς Ἑλλάδος τελείωσε ἐπὶ Ἀλεξάνδρου καὶ ξεκίνησε μία νέα σελίς, μὲ πολλὲς πολλές, συνήθως καταστροφικές, περιπέτειες, στὴν ἱστορία μας ὡς λαοῦ.

Μήπως ὅμως τελείωσε ἐκεῖ ὁ Ἕλλην;
Μήπως χαθήκαμε ὡς Ἔθνος;
Μήπως ἀπωλέσαμε τήν συνέχεια τῆς Φυλῆς;

Ὅταν ἡ ῥωμαϊκὴ αὐτοκρατορία, Ἀνατολικὴ καὶ Δυτική, κατελάμβαναν, λεηλατοῦσαν, κατέστρεφαν τὴν Ἑλληνικὴ γῆ, καταπατοῦσαν τὰ ἱερὰ τῶν Ἑλλήνων καὶ τὰ μετέφεραν στὴν Ῥώμη ἢ στὴν Κωνσταντινούπολιν, οἱ Ἕλληνες, κατὰ κύριον λόγο, στρατιωτικῶς καὶ πολιτειακῶς, τελείωσαν. Ἐπισήμως.Ἦσαν τμῆμα τῶν λαῶν τῶν αὐτοκρατοριῶν ποὺ μέσα σὲ αὐτὲς δὲν ὑπάρχουν ταὐτότητες ἀλλὰ ἀριθμοί, γιὰ νὰ εἰσπράττονται φόροι, γιὰ νὰ ἐπανδρώνονται οἱ στόλοι καὶ οἱ στρατοὶ καὶ γιὰ νὰ ἐξυπηρετεῖται τὸ κράτος-τέρας ποὺ ἀγνοεῖ καὶ περιφρονεῖ τὴν ἐθνικὴ ταὐτότητα τῶν ὑπηκόων του.

Μήπως ὅμως τελείωσε ἐκεῖ ὁ Ἕλλην;
Μήπως χαθήκαμε ὡς Ἔθνος;
Μήπως ἀπωλέσαμε τήν συνέχεια τῆς Φυλῆς;

Ὅταν διάφορες φυλές, ὅπως οἱ Γαλάτες, οἱ Σλαῦοι, οἱ Νορμανδοί, οἱ Λατίνοι, οἱ Γερμανοί, οἱ Γότθοι, οἱ Οὔγγροι, οἱ Τοῦρκοι, οἱ Γᾶλλοι, οἱ Ἄγγλοι, οἱ Ἀλβανοί, οἱ Αἰγύπτιοι μᾶς …«ἐπεσκέπτοντο», λαμβάνοντας τὸ …«κάτι τίς» τους, καταστρέφοντας ὅσα ἄφησαν ὄρθια οἱ προηγούμενοι, γενοκτονώντας μας γενεὲς ἐπὶ γενεῶν, ὑποχρεώνοντας τοὺς Ἕλληνες νὰ διαβιοῦν σὲ σπηλιὲς καὶ σὲ κορυφὲς βουνῶν γιὰ νὰ ἐπιβιώσουν, λιμοκτονώντας καὶ πεθαίνοντας, δὲν μᾶς προστάτευσε κάποιος. Ἄλλοτε διὰ τῆς προσαρμοστικότητος καὶ ἄλλοτε διὰ τῆς ἀντιστάσεως ἐπετύχαμε νὰ ἐπιβιώσουμε καὶ νὰ βγοῦμε ζωντανοὶ ἀπὸ αὐτοὺς τοὺς κατατρεγμούς, τὶς γενοκτονίες, τοὺς συστηματικοὺς ἀφανισμούς μας.
Συστηματικὴ ἡ ἐξόντωσίς μας. Πολιτική, κοινωνική, οἰκονομική.

Μήπως ὅμως τελείωσε ἐκεῖ ὁ Ἕλλην;
Μήπως χαθήκαμε ὡς Ἔθνος;
Μήπως ἀπωλέσαμε τήν συνέχεια τῆς Φυλῆς;

Ὅταν μὲ τὴν …ἀπελευθέρωσιν κατέφθασαν οἱ νεοσωτῆρες νὰ μᾶς ἀποτελειώσουν, παραδίδοντάς μας στὶς ὀρέξεις τῶν τοκογλύφων, μετατρέποντάς μας σὲ ὑπάκουα …«ἀπελευθερωμένα» πρόβατα, ποὺ πλέον δὲν εἶχαν τὸν φόβο τοῦ σπαθιοῦ ἐπάνω ἀπὸ τὸ κεφάλι τους, ἀλλὰ τὸν φόβο τοῦ φόρου, τῆς δημεύσεως περιουσιῶν καὶ τῆς ἀπωλείας τῶν κεκτημένων ἀγαθῶν, ἀλλάξαμε. Μᾶς δηλητηρίασαν μὲ τὴν «διὰ βίου μάθησίν τους», διότι κατάλαβαν πὼς μόνον διὰ τῆς διαρκοῦς ἐπαναλήψεως τὰ πρόβατα παραμένουν πρόβατα. Μᾶς ἀλλοίωσαν τὴν ἀντίληψιν, τὴν ἔννοια τοῦ κινδύνου, τὴν σημασία τοῦ σημαντικοῦ καὶ τοῦ …γελοίου. Μᾶς μετέτρεψαν σὲ κάτι ποὺ δὲν εἴμαστε καὶ ἐμεῖς ἀφεθήκαμε.
Πῆραν τὰ παιδιά μας καὶ τὰ μετέτρεψαν σὲ γρανάζια μηχανῆς παραγωγῆς σκλάβων, ἀδύναμα νὰ σκεφθοῦν ἢ νὰ ἀντιδράσουν στὸ ὁ,τιδήποτε.
Μὰ τὰ …«πρόβατα» σιγὰ σιγὰ ξανα-ἀνακαλύπτουν τοὺς ἑαυτούς τους καὶ ἀρνοῦνται νὰ ἐξακολουθήσουν τὸ παιχνίδι τῆς δουλικότητος.
Καὶ ὁ κόμπος πλέον φθάνει στὸ κτένι… Γιὰ νὰ τὸ σπάσῃ…

Μέσα στὴν διάρκεια ζωῆς τοῦ «ἐλευθέρου» «ἑλλαδοκαφριστάν», ποὺ οὐδέποτε ἦταν ἢ θὰ μποροῦσε νὰ γίνῃ Ἑλλάς, ἔχουμε βιώσει ἀμέτρητες χρεωκοπίες, πραγματικὲς ἢ φανταστικές, ἀμέτρητες λεηλασίες καὶ ἀμέτρητες ἐπεμβάσεις τῶν …«συμμάχων» μας, ποὺ δὲν μᾶς ἔκαναν οὔτε περισσότερο οὔτε λιγότερο ἐλευθέρους. Ἁπλῶς ἐπεβεβαίωναν τὸ ποιὸς ἦταν τὸ πραγματικὸ …«ἀφεντικό» τοῦ παραμάγαζου.

Μήπως ὅμως τελείωσε ἐκεῖ μέσα ὁ Ἕλλην;
Μήπως χαθήκαμε ὡς Ἔθνος;
Μήπως ἀπωλέσαμε τήν συνέχεια τῆς Φυλῆς;

Τὰ τελευταία χρόνια, ἀφοῦ πρῶτα βιώσαμε καὶ μίαν …«ἀναπτυξιακὴ πορεία» μερικῶν δεκαετιῶν, κατὰ τὴν ὁποίαν μάθαμε καὶ τὴν ἄλλην ὄψιν τοῦ νομίσματος, διαπιστώνουμε μίαν συστηματικὴ ἐπίθεσιν κατὰ τῆς χώρας-παραμαγαζακίου τῶν τοκογλύφων (ποὺ μόνοι τους ἀπεφάσισαν νὰ ὑπάρξῃ καὶ μόνοι τους τὸ τελειώνουν), ποὺ διαρκῶς αὐξάνεται καὶ μᾶς ὁδηγεῖ βεβαιωμένα σὲ νέα χρεωκοπία, σὲ ἀπόλυτον πτωχοποίησίν μας, ἀλλὰ κυρίως ἀνεβάζει σὲ ὑψηλὸ ἐπίπεδον κινδύνου τὴν ἀσφάλεια τῆς χώρας,
Κι ὅσοι ἀκόμη σκέπτονται στοιχειωδῶς ἀγωνιοῦν, ἀγωνιοῦν, ἀγωνιοῦν… 

Μήπως ὅμως κινδυνεύουμε νά τελειώσουμε ἐδῶ ὥς Ἕλληνες;
Μήπως χανόμαστε ὡς Ἔθνος;
Μήπως παύει ἡ συνέχεια τῆς Φυλῆς;

Καλὸ εἶναι σιγὰ σιγὰ νὰ ἀρχίσουμε νὰ συνειδητοποιοῦμε πὼς αὐτὸ ποὺ ἔχουμε δὲν εἶναι Ἑλλάς.
Διότι Ἑλλὰς δὲν σημαίνει ἀπάτη, ἀσυλία σὲ κάθε ἔγκλημα, διαπλοκή, καὶ ψέμμα.
Ἑλλὰς δὲν σημαίνει ἀνοχὴ στὸ ἔγκλημα. Ἑλλὰς δὲν σημαίνει συμμόρφωσις στὶς ἐπιταγὲς τῶν ὑβριδίων.
Ἑλλὰς σημαίνει ὅλα αὐτὰ ποὺ δὲν ἔχουμε.

Διότι Ἑλλὰς σημαίνει Φῶς, σημαίνει Ἀλήθεια, σημαίνει Ἐπιστήμη, σημαίνει Ἐλευθερία, σημαίνει Ἰσονομία, σημαίνει Δικαιοσύνη.
Διότι Ἑλλάδα δὲν ἔχουμε… Τὴν Ἑλλάδα πρέπει νὰ βροῦμε…!!!
Μᾶς τὴν ἔκλεψαν… Μᾶς τὴν ἔκρυψαν λίγο πρὶν τὴν συναντήσουμε…
Μᾶς τὴν σκίασαν… Μᾶς τὴν βρώμισαν…
Μᾶς τὴν ἀλλοίωσαν… Μᾶς τὴν παραποίησαν…
Μᾶς πέταξαν σὲ ἕνα χάος βρωμιᾶς, ἀλητείας, ἀνομίας καὶ μᾶς τὸ ἀπεκάλεσαν Ἑλλάδα αὐτὸ τὸ σκουπίδι.
Μᾶς ἔπεισαν γιὰ αὐτό, κι ἂς ἀντιλαμβανόμασταν πὼς εἶναι ψέμμα, ἀπὸ τὴν ἀρχὴ ἔως τὸ τέλος του…
Βρωμιά… Ἀλλοιωμένη ἱστορία, ἀλλοιωμένη συνείδησις, ἀλλοιωμένη ταὐτότης…

Μὰ μέσα ἀπὸ ὅλην αὐτὴν τὴν ἀηδία κάτι ξεπροβάλλει. Κάτι μεγάλο γεννιέται.
Κάτι σπουδαῖο ἔρχεται. Κι αὐτὸ τὸ σπουδαῖο δὲν εἶναι ἕνα ἀκόμη ψέμμα ἢ μία ἀκόμη προπαγάνδα τῶν Μέσων Μαζικῆς Ἐξαπατήσεως, ἀλλὰ μία Ἀλήθεια, ποὺ ὅσο κι ἐὰν μᾶς τὴν σκιάζουν, ὅσο κι ἐὰν μᾶς τὴν συκοφαντοῦν, ὅσο κι ἐὰν μᾶς ἀποπροσανατολίζουν τὸ βλέμμα γιὰ νὰ μὴν τὴν ἀντιληφθοῦμε, τόσο πιὸ δυνατή, πιὸ Ἀναγκαία, πιὸ καθαρὴ παρουσιάζεται.

Καταφέραμε, μέσα ἀπὸ αἰώνων ἀηδοῦς προπαγάνδας, ἀμέτρητες γενοκτονίες, ἀσταμάτητες λοβοτομὲς νὰ ἀναγεννηθοῦμε.
Καταφέραμε νὰ ὑπάρχουμε ἀκόμη ὡς Ἕλληνες.
Καταφέραμε νὰ μείνουμε ζωντανοὶ ὡς Ἔθνος.
Καταφέραμε νὰ ἀποδείξουμε πὼς ναί, ὑπάρχει συνέχεια τῆς Φυλῆς καὶ εἴμαστε Ἐμεῖς αὐτὴ ἡ ἀπόδειξις. Εἴμαστε ἐμεῖς ἡ συνέχεια τῆς Φυλῆς!!!
(Ὄχι, δὲν ἀναφέρομαι στὰ ξεπουλημένα, στὰ ὑβρίδια καὶ στὶς σπορές τους… Ἐμεῖς!!! Μόνον Ἐμεῖς!!! Καὶ ξέρουν-ξέρουμε πολὺ καλὰ ποιοὶ εἶναι ποιοὶ πλέον!!!)

Κι ὅλα αὐτά, μέσα ἀπὸ ἄκρατη βία, ἀμέτρητηβλακεία, ἀπέραντη βρωμιά, ἀτελείωτο ψέμμα, κατ’ ἐξακολούθησιν ἀπάτη καὶ  διαρκὴ ἐγκλήματα…
Ὅμως…
Εἴμαστε ἀκόμη ἐδῶ… Ζωντανοί!!!
Σιγὰ μὴν τελειώσουν μὲ ἐμᾶς.
Ἀκόμη κι ἕναν Ἕλληνα νὰ ἀφήσουν ζωντανό, πάλι θὰ ἐπανέλθουν οἱ Ἕλληνες μὲ ὅλους τοὺς τρόπους γιὰ νὰ ἀποδεικνύουν πὼς ἡ Ἀνθρωπιὰ εἶναι ὁ μόνος δρόμος… Εἶναι ὁ μονόδρομος!!!
(Παράφρασις τοῦ λόγου τοῦ Μακρυγιάννη.)

Τώρα λοιπὸν ἔχουμε ἐμπρός μας μίαν ἀκόμη χρεωκοπία, μίαν καταστροφὴ συνόρων, μίαν διάλυσιν ἐθνικοῦ κορμοῦ, μίαν κατάλυσιν τοῦ κράτους, μὲ τὸν τρόπο ποὺ τὸ γνωρίζαμε, μίαν σειρὰ ἀπὸ ἔννοιες ἠθῶν καὶ ἠθικῆς ποὺ ἀκυρώνονται ἢ ἀλλοιώνονται καὶ κυρίως, κατὰ πῶς μᾶς τὰ ἔχουν μάθει, μίαν ὁριστικὴ ἀπώλεια τῆς ταὐτότητός μας καὶ τὸ τέλος τῆς Φυλῆς μας.
Χά! Σιγὰ μὴν εἶναι ἀλήθεια κάτι τέτοιο…
Σιγὰ μὴν εἶναι Ἑλλὰς αὐτὸ τὸ μπουρδέλο καὶ Ἕλληνες αὐτὰ τὰ σκουπίδια ποὺ συντηροῦν τὰ κομματομάγαζα καὶ τὶς τράπεζες…
Σιγὰ μὴν εἶναι μονόδρομος αὐτὸ ποὺ μᾶς ὑποδεικνύουν…
Σιγὰ μὴν τελειώσουμε τόσο εὔκολα…
Σιγὰ μὴν ἐπιτύχουν κάτι περισσότερο ἀπὸ τὸ …τίποτα, ποὺ ἐπέτυχαν σὲ ὅλες τὶς ἄλλες ἀνάλογες περιόδους τῆς βασιλείας τους.
(Καὶ ἦσαν πολλές!!! Πάρα πολλές!!! Μὰ πάντα ἀποτυχημένες!!!)

Τώρα θά κωλώσουμε;
Τώρα πού τά δύσκολα εἶναι πίσω μας;
Τώρα πού ἐμπρός μας εἶναι ἡ Μάχη τῶν Μαχῶν;
Τώρα πού ἀποδείξαμε πώς εἴμαστε ἐδῶ, Ζωντανοί κι Ἀποφασισμένοι;
Τώρα πού ἐπετύχαμε νά ἐπιβιώσουμε μέσα ἀπό ὅλες τίς προσπάθειες γενοκτονίας μας;
Τώρα πού ἀποδείξαμε, σὲ ἐμᾶς πρῶτα, μὰ κυρίως σὲ αὐτὰ τὰ ὑβρίδια, πώς δέν μποροῦν νά τελειώνουν μέ τόν Ἕλληνα;
Τώρα πού ξαναρχίζουμε νά βρίσκουμε τήν ταὐτότητά μας;
Μά εἶναι δυνατόν τώρα νά κωλώσουμε, μετά ἀπό τόσα πού ἔχουμε περάσει καί πού τά ξεπεράσαμε καί πού θά ξανα-ξεπεράσουμε ἐάν ἀπαιτηθῇ;

Κουράγιο Ἕλληνες.
Δὲν ἔχουμε κάτι μεγάλο πιὰ νὰ ξεπεράσουμε.
Τὰ δύσκολα εἶναι πίσω μας.
Τὸ μπουρδελοκαφριστάν τους τελειώνει…
Κι ἐμεῖς, ναί, ἐμεῖς, κερδίζουμε κάτι ποὺ εἴχαμε χαμένο ἀπὸ αἰῶνες: τὸν Ἕλληνα μέσα μας!!!
Τώρα, σὲ λίγο, σὲ πολὺ λίγο, ἀρχίζουν τὰ ὄμορφα. Δύσκολα μὰ ὄμορφα.
Ἔχουμε μίαν Ἑλλάδα νὰ βροῦμε καὶ νὰ ἀναδομήσουμε!!!

Φιλονόη

Υ.Γ. 1.Ἡ μόνη χρεωκοπία ποὺ (πραγματικά) διαφαίνεται στὸν ὁρίζοντα, εἶναι ἡ χρεωκοπία ὅλου αὐτοῦ τοῦ οἰκοδομήματος, ποὺ λέγεται «Δυτικὸς πολιτισμένος κόσμος». Ἔ, αὐτὸ τὸ μπουρδέλο, αὐτὸ ἀκριβῶς, μᾶς τελείωσε. Τώρα ἀρχίζει τὸ γλέντι…
Περιμένετε καὶ θὰ δεῖτε… Τώρα ἔρχονται τὰ ὡραῖα…

Υ.Γ.2. Ὥρα μας εἶναι, σὰν Ἀλέξανδροι κι ἐμεῖς, νὰ γκρεμίσουμε τὶς γέφυρες πίσω μας… Ὄχι ὅμως γιὰ ἕνα ταξείδι στὶς χῶρες τῶν βαρμβάρων πιά… μὰ γιὰ ἕνα ταξείδι στὸ Φῶς!!! Τὸ δικαιούμαστε, μᾶς ἀξίζει καὶ τὸ χρωστᾶμε σὲ Ὅλες τὶς ἐπόμενες γενεὲς Ἑλλήνων!!!

εἰκόνα

 

 

 

 

(Visited 588 times, 1 visits today)




One thought on “Χρεωκοπία λοιπόν… Ἔ καί;

  1. Αὐτόματη εἰδοποίηση σύνδεσης: Χρεωκοπία λοιπόν… Ἔ καί; | «Οι φοβερές σημαίες, ξεδιπλωθείτε στον αέρα !» ΓΑΛΑΝΟΛΕΥΚΟ blog

Leave a Reply