Ὁ ἀνύπαρκτος «καλλιτεχνικὸς» χῶρος τῆς χώρας! (ἀναδημοσίευσις)

Κατέρρευσαν οἱ αὐλὲς ποὺ τοὺς δόμησαν... Καταρρέουν κι αὐτοί....

Κατέρρευσαν οἱ αὐλὲς ποὺ τοὺς δόμησαν… Καταρρέουν κι αὐτοί….

Τόσα χρόνια ἀκούγαμε τὸν κάθε «καλλιτέχνη νὰ μᾶς ζαλίζῃἀκρίτως καὶ ἄνευ φίλτρων. 

Ἡ γλῶσσα τους δὲν ἔπαυε νὰ ἀραδιάζῃ ὅσα ἡ ἄνευ κρίσεως κεφαλή τους παρήγαγε.
Ζήσαμε σὲ μίαν παράνοια ποὺ ὅμοια της δὲν ὐπάρχει. (Κι ἀκόμη, δυστυχῶς, ἀκοῦμε ἤχους τοῦ παραλόγου ὡς ἀπόηχο ὅλης αὐτῆς τῆς ἀνισορροπίας!!!)
Διαβάζαμε συνεντεύξεις τοῦ κάθε σαχλαμάρα γιὰ τὸ χρῶμα τοῦ βρακιοῦ του ἢ τὴν μάρκα τῶν τσιγάρων του. 
Κάποιες ἐλάχιστες ἐξαιρέσεις σοβαρῶν ἀνθρώπων, ἔχουν πρὸ πολοῦἐκλείψει, ἢ κρυφτεῖ πρὸ κειμένου νὰ διασώσουν τοὺς ἑαυτούς τους ἀπὸ τὴν δίνη τῆς κατρακύλας.

Τὰ τσοντοκάναλα μᾶς προβάλλουν διαρκῶς ἕνα εἶδος διαβιώσεως πλῆρες εὐτελείας καὶ βλακείας.
Φήμη ἀποκτοῦν μόνον οἱἱκανοὶ γιὰ κωλοτοῦμπες καὶ οἱἄξιοι ἀπαξιώνονται!
Προβάλλονται ἡ πορνεία, ὁ εὔκολος πλουτισμός, ἡἁρπακτή…
Γυαλιστερὰ πρόσωπα ποὺ οὐδόλως διαθέτουν οἰανδήποτε βάσι συνειδησιακή.
Γυαλιστερὰῥοῦχα ποὺ δὲν κρύβουν τίποτα. (Δὲν εἶμαι πουριτανή, ἀλλὰἔχω κουραστεῖ πλέον ἀπὸ τὴν ἀσυδοσία!)
Ὁ λόγος ποὺ προβάλλεται εἶναι μόνον γιὰ νὰ μᾶς ὑπνωτίζῃ καὶ νὰ μᾶς παραπλανᾶ.

Πίσω ὅμως ἀπὸὅλα αὐτὰ θὰἔπρεπε νὰὑπάρχῃ μία ἀλήθεια κι ὄχι τὸ γνωστὸ ΤΙΠΟΤΑ! 

Ἂν καὶ δὲν παρακολουθῶ μὲ κανέναν τρόπο αὐτοῦ τοῦ εἴδους τὴν εἰδησεογραφία, ἐν τοῦτοις, τὰ τελευταῖα δύο χρόνια πασχίζω ἐναγωνίως νὰ ξετρυπώσω κάποιαν εἴδησι ποὺ νὰ προέρχεται ἀπὸ τὸν καλλιτεχνικὸ χῶρο καὶ νὰἀξίζῃ κάποιος νὰἀσχοληθῇ μαζύ της. 
Κάποιαν εἴδησι ποὺ νὰἀφορᾷ σὲ σκεπτόμενα πρόσωπα κι ὄχι σὲ παπαγάλους τοῦ συστήματος!
ΤΙΠΟΤΑ ὅμως… Τὸἀπέραντο ΤΙΠΟΤΑ!

Κάπου κάπου διαβάζω τίτλους εἰδήσεων γιὰ τὶς οἰκονομικές τους δυσκολίες, γιὰ τὴν πείνα ποὺ τοὺς πλησιάζει (ἐὰν δὲν τοὺς ἔχῃ καταλάβει ἤδη), γιὰτοὺς ἀδίκους φόρους… Κι ἐκεῖ τελειώνει κάθε τους διαμαρτυρία ἢἔκφρασις δυσαρεσκείας.

Τί στό καλό; Χάθηκε ἀπό τόν τόπο ἡ Τέχνη; Καί μάζύ της ἡ Σκέψις; Ὁ Λόγος; 

Κάποτε, σὲ αὐλὲς τῶν Ἀθηνῶν, ζοῦσαν ἠθοποιοὶ μὲἄποψι. Ζωγράφοι μὲ λόγο. Συγγραφεῖς ποὺ στήριζαν τὶς ἀπόψεις τους μὲ κάθε μέσο. Τώρα ποῦ πῆγαν;
Γνώρισα κάποιους ἀπὸ αὐτοὺς τοὺς ἀνθρώπους, σὲ προχωρημένη σχετικῶς ἡλικία, καὶ τοὺς θαύμασα. Τοὺς λάτρεψα. 
Δὲν εἶχε σημασία ἐὰν διαφωνούσαμε σὲ κάποια ζητήματα. Μοῦἄρεσε τὸ σθένος τους, ἡ πυγμή τους, ἡδύναμις τοῦ λόγου τους. 
Ποῦ πῆγαν λοιπόν οἱ καλλιτέχνες; Ἔσβησαν στίς γειτονιές τῶν Ἐξαρχίων καί τῆς Πλάκας;

Ἀκούσαμε κάποιους ἀπὸ αὐτοὺς νὰ διαμαρτύρονται πρὸ μερικῶν μηνῶν γιὰ τὰἄδικα μέτρα τῆς κυβερνήσεως, γιὰ τὸ ΔΝΤ, γιὰ τὶς ἀπάνθρωπες φορολογίες… 
Δὲν ἀκούσαμε ὅμως κανέναν ἀπὸὅλους αὐτοὺς νὰ σηκώνῃἀνάστημα καὶ νὰ φωνάζῃ γιὰ τὰἐθνικά μας προβλήματα. 
Γιὰ τὴν διάλυσι τῆς Παιδείας. Γιὰ τὴν καταστροφὴ τοῦἐθνικοῦ συστήματος  ὑγείας. 
Τόσο ἀντιλαμβάνονται ἢ τόσο ἀντέχουν;

Ναί, ὑπάρχουν καὶ κάποιες ἐξαιρέσεις, ποὺ δυστυχῶς, παρουσιάζονται ὡς γραφικοὶ κι ἀκραῖοι ἀπὸ τοὺς ὑπολοίπους. 
Εἶναι ὅμως δυνατόν μέσα στό σύνολον τοῦ καλλιτεχνικοῦ κόσμου νά συμφωνοῦν ὅλοι μέ ὅλα;

Ἢ μήπως φοβοῦνται ὅλοι μέ ὅλα; Συζητᾶμε γιά δειλία λοιπόν;

Τόση ἀφωνία; Τόση σιωπή; Ἢ τόση ἀδιαφορία;

Ἡ κατάστασις στὴν χώρα ἐπιδεινώνεται. Θὰ χειροτερέψουν πάρα πολλά, διότι αὐτοὶ ποὺἔχουν ἀναλάβει τὴν διακυβέρνησι τῆς χώρας φροντίζουν γιὰ τὴν δική τους βολή πρωτίστως. 
Αὐτὸ θὰἔχῃὡς ἀντίκτυπο τὴν ὅλο καὶ πιὸ δύσκολη διαβίωσι ὅλων αὐτῶν ποὺ μᾶς διασκέδαζαν τόσα χρόνια. 
Διότι ψυχαγωγία δὲν προσέφεραν, πλὴν ἐλαχίστων. 
Οἱ πρῶτοι ποὺ βάλλονται καὶ φυσικὰ θὰ κτυπηθοῦν ἀκόμη χειρότερα, εἶναι αὐτὴἀκριβῶς ἡ μερίδα τοῦ πληθυσμοῦ.
Τί περιμένουν; Νά σωθοῦν μέ ἐλπίδες;

Γιὰἐμένα ὁ καλλιτεχνικὸς χῶρος, καθῶς καὶ κάθε ἀντίστοιχος χῶρος, ὅπως καὶἡ χώρα μὲ τὴν παρούσα μορφή, ἔχουν πρὸ πολλοῦ καταρρεύσει. 
Ὀρθότερα, ἔχουν πρὸ πολλοῦ καταπέσει σὲ βάραθρα ἄπατα.
Δὲν ὑπάρχει ἐπιστροφὴ κι ἄνοδος. 

Εἴπαμε, ὅλα ἀπὸ τὴν ἀρχή.. Ὅλαἀπὸ τὸ μηδέν… Ὅλα θὰ ξαναγίνουν, ἀλλὰ θὰ γίνουν μὲἄλλες ὑποδομές.

Πρώτη καὶ καλλίτερη ἡὁμάδα τῶν καλλιτεχνῶν, τείνει νὰἀφανιστῇ!
Ἀκολουθοῦν κι ἄλλες, λιγότερο σχολιασμένες, ἀλλὰἀκολουθοῦν.
Ὅλοι μας θὰ τὸ ζήσουμε πρὸ κειμένου νὰ τὸἐμπεδώσουμε. 

Μάθαμε νὰ ζοῦμε μέσα στὸ τίποτα καὶ κανεῖς νὰ μὴν διαμαρτύρεται.  Καιρὸς νὰ πετάξουμε τὸ ΤΙΠΟΤΑ καὶ νὰ τὰ πιάσουμε ὅλα ἀπὸἐκεῖ ποὺ τὰ ἀφήσαμε. 

Φιλονόη

πρώτη δημοσίευσις 28 Ἰανουαρίου 2012

 

(Visited 154 times, 1 visits today)




Leave a Reply