Ἀλέξανδρος Διᾶκος. Ὁ πρῶτος νεκρὸς ἀξιωματικὸς τοῦ ἀλβανικοῦ Μετώπου!

Ἀλέξανδρος Διᾶκος. Ὁ πρῶτος νεκρὸς ἀξιωματικὸς τοῦ ἀλβανικοῦ Μετώπου!Αλέξανδρος Διάκος.
Ο πρώτος Έλληνας αξιωματικός του Στρατού Ξηράς που έπεσε μαχόμενος στο Ελληνοαλβανικό μέτωπο.
Σαν σήμερα, το 1940.

Ήταν 29 ετών.

Ἀλικᾶκος Δημήτρης

«Ἡ ὥρα ἦταν δώδεκα. Ἕνας ὁλόχρυσος ἥλιος μεσουρανοῦσε.
Ἡ φωνὴ τοῦ Διάκου ἀντήχησε πάλι:
Ἐμπρὸς μὲ τὴν λόγχη!

Μόνον ὁ Ντάσκας καὶ λιγοστοὶ φαντάροι τὸν ἀκολοῦθησαν τούτη τὴν φορά. Ὁ λόχος εἶχε χάση τὴν ὁρμή του.
Αὐτό λοιπόν θά ἦταν τό τέλος, τό ἄδοξο τέλος; Θά ἔμεναν ἐκεῖ κουρνιασμένοι, μέ τούς Ἰταλούς νικητές ἀπό ἐπάνω τους; Ὄχι! Δὲν μποροῦσε νὰ γίνῃ αὐτό.
Ἐμπρὸς παιδιά! Ἐμπρός! Γιὰ μίαν Ἑλλάδα! Γιὰ μιὰ μεγάλη Ἑλλάδα! Γιὰ μίαν ἐλεύθερη Δωδεκάνησο!

Ἡ κραυγὴ δὲν ἔμοιαζε νὰ βγαίνῃ ἀπὸ ἀνθρώπινα στήθια. Ἦταν κάτι ἀλλόκοτο.
Γιὰ μιὰ μεγάλη Ἑλλάδα, γιὰ μίαν ἐλεύθερη Δωδεκάνησο!
Οἱ φαντάροι ὀρθώθηκαν ὅλοι.
Μαζί σου λεβέντη!

Ἡ πρώτη γραμμὴ τῶν Ἀλπίνι σαρώθηκε.
Ὁ Διάκος βρέθηκε κατάφατσα μὲ ἕνα ἰταλικὸ πολυβολεῖο.
Προσέξτε κύριε ὑπολοχαγέ! Φώναξε ὁ Ντάσκας.
Ἕνα κροτάλισμα ἀκούσθηκε. Δίπλα στὸν Διάκο ἔνας φαντέρος ἔπεσε.
Θέριεψε ὁ Διάκος. Πίσω ἀπὸ τὶς πέτρες, ποὺ εἶχαν στήσει μὲ τὴν συνηθισμένη μαστοριά τους οἱ Ἀλπίνι,  φαίνονταν οἱ χειριστὲς τοῦ Φίατ. Ὀρθὸς ὁ Διάκος σημάδεψε μὲ τὸ τουφέκι κι ἔριξε. Ἔπειτα ὄρμησε.
Τὸ ξερὸ κροτάλισμα ἀντήχησε πάλι.
Ὁ Διάκος σταμάτησε. Τ’ ὄπλο τοῦ ἔφυγε ἀπὸ τὰ χέρια.
Τὸ πολυβόλο ἐξακολουθοῦσε νὰ βάλλῃ. Ὁ Διάκος τέντωσε τὸ ἀνάστημά του. Κάτι πῆγε νὰ φωνάξῃ – μιὰ τελευταία ἴσως προσταγὴ στοὺς φαντάρους του. Ἀπὸ τὰ χείλη του ὅμως δὲν βγῆκε φθόγγος. Ἀπότομα, σὰν νὰ τὸν εἶχε κτυπήση κεραυνός, ὁ ἥρωας σωριάστηκε ἄψυχο κορμί – πρῶτος Ἕλληνας ἀξιωματικὸς ποὺ ἔπεφτε στὴν μάχη τῆς Πίνδου, στὴν μάχη τῆς Ἑλλάδος.

Μᾶς ἔφαγαν τὸν ὑπολοχαγό! Φώναξε ὁ Ντάσκας.
Ἤταν οἱ τελευταῖες λέξεις ποὺ πρόφερε. Καθὼς ῥιχνόταν κατὰ τὸ μέρος ὅπου εἶχε πεσει ὁ Διάκος, μιὰ ῥιπὴ τὸν σώριασε καὶ αὐτὸν νεκρό.»
(Κώστας Τριανταφυλλίδης πολεμικὸς ἀνταποκριτὴς 1940-41)

(Visited 114 times, 1 visits today)




Leave a Reply