Γίνεται νά ἀναγνωρίζονται οἱ ἐγκληματίες μόνον ἀπό τό πρόσωπο;

Μελέτη ἀναγνωρίσεως προσώπων ἰσχυρίζεται ὅτι μπορεῖ νὰ ἀναγνωρίζῃ τοὺς ἐγκληματίες μόνον ἀπὸ τὸ πρόσωπο!

 

Δύο επιστήμονες από τo Πανεπιστήμιο Jiao Tong της Σαγκάης στην Κίνα έχουν προκαλέσει την οργή της επιστημονικής κοινότητας μετά την συγγραφή μίας μελέτης, που ισχυρίζεται ότι είναι σε θέση να αναγνωρίσει έναν κακοποιό από έναν νομοταγή πολίτη εννέα φορές στις δέκα προσπάθειες και βασίζεται σε έναν αλγόριθμο υπολογιστή.
ΣΤΗΝ ΕΠΑΝΩ ΓΡΑΜΜΗ ΤΡΕΙΣ ΚΑΤΑΔΙΚΑΣΜΕΝΟΙ ΕΓΚΛΗΜΑΤΙΕΣ ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΚΑΤΩ ΓΡΑΜΜΗ ΤΡΕΙΣ ΑΘΩΟΙ

ΣΤΗΝ ΕΠΑΝΩ ΓΡΑΜΜΗ ΤΡΕΙΣ ΚΑΤΑΔΙΚΑΣΜΕΝΟΙ ΕΓΚΛΗΜΑΤΙΕΣ ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΚΑΤΩ ΓΡΑΜΜΗ ΤΡΕΙΣ ΑΘΩΟΙ

Οι Ζιαολίν Γου και Ζι Ζανγκ «συγκέντρωσαν 1.856 φωτογραφίες ταυτότητας, που πληρούν τα ακόλουθα κριτήρια: Κινέζοι, άνδρες, μεταξύ των ηλικιών 18 και 55, χωρίς τρίχες στο πρόσωπο, ουλές προσώπου ή άλλα σημάδια» εκ των οποίων 730 ήταν εγκληματίες, των οποίων οι φωτογραφίες εδόθησαν από την αστυνομία.
Οι επιστήμονες στην συνέχεια επινόησαν τέσσερις διαφορετικούς αλγορίθμους μηχανικής μαθήσεως, τους οποίους τροφοδότησαν με ένα ποσοστό της βάσεως φωτογραφιών και τους εδήλωσαν ποιοί ήταν εγκληματίες, με σκοπό να τους εκπαιδεύσουν στην αναγνώριση.
Στην συνέχεια εδόθησαν οι υπόλοιπες φωτογραφίες και εδόθη η εντολή να εντοπισθούν οι κατάδικοι χωρίς καμμία επιπλέον πληροφορία. «Και οι τέσσερις ταξινομητές λειτούργησαν σχετικά καλά και απέδωσαν στοιχεία, που αποδεικνύουν την εγκυρότητα της αυτοματοποιημένης εξαγωγής συμπερασμάτων με βάση το πρόσωπο για τον εντοπισμό εγκληματιών, παρά την ιστορική διαμάχη γύρω από το θέμα», έγραψαν οι συντάκτες της μελέτης , η οποία δεν έχει ακόμα κριθεί επιστημονικά, αλλά διατίθεται στο διαδίκτυο στο περιοδικό ανοικτής πηγής arXiv.
Το συνελικτικό νευρωνικό δίκτυο (CNN), μία «αριστουργηματική» μορφή μηχανικής μαθήσεως ήταν σε θέση να προσδιορίσει τους εγκληματίες σωστά, στο 89,5 τοις εκατό των περιπτώσεων, ένα αποτέλεσμα «παράλληλο με όλες τις άλλες τρεις μονάδες ταξινομήσεως, που ευρέθησαν μόνο λίγες ποσοστιαίες μονάδες πίσω στο ποσοστό επιτυχίας στην κατάταξη».
Οι εγκληματίες φάνηκε να κατέχουν περίπου κοινά φυσικά χαρακτηριστικά, που βοήθησαν τον υπολογιστή στον εντοπισμό τους.
«Έχουμε βρει κάποια διακριτικά δομικά χαρακτηριστικά για την πρόβλεψη της εγκληματικότητας, όπως η καμπυλότητα στα χείλη, η απόσταση ανάμεσα στις εσωτερικές γωνίες των ματιών και τη λεγομένη γωνία μύτης-στόματος», αναφέρει η εφημερίδα.
Οι ερευνητές διεπίστωσαν ότι οι κακοποιοί, στους οποίους περιλαμβάνονται τόσο σοβαροί, όσο και μικροεγκληματίες, είχαν τα μάτια τους πιο κοντά και το άνω χείλος τους ήταν πιο καμπυλωτό.
Αλλά ο σημαντικός παράγοντας αναγνωρίσεως δεν ήταν κάποια συγκεκριμένη διαφορά, αλλά το ό,τι οι εγκληματίες, που έχουν πρόσωπα, που διέφεραν πολύ από τον κανόνα και ο ένας από τον άλλο, φάνηκε ότι ήταν κυριολεκτικά αποκλίνοντες στην εμφάνισή τους.
«Τα πρόσωπα αυτών, που ανήκουν στον γενικότερο πληθυσμό των νομοταγών πολιτών, έχουν ένα μεγαλύτερο βαθμό ομοιότητας σε σχέση με τα πρόσωπα των εγκληματιών ή οι εγκληματίες έχουν υψηλότερο βαθμό ανομοιότητας στην εμφάνιση του προσώπου από τους κανονικούς ανθρώπους», έγραψαν οι συγγραφείς.
«Επικίνδυνη ψευδοεπιστήμη»
Οι Ζιαολίν Γου και Ζι Ζανγκ προσπάθησαν να προλάβουν κάποια πιθανή κριτική, λέγοντας ότι «εμείς δεν σκοπεύουμε και ούτε έχουμε τα προσόντα για να εξετάσουμε ή να συζητήσουμε τα κοινωνικά στερεότυπα», ενώ το πρόγραμμά τους δεν διαδίδει «καμμία απολύτως προκατάληψη λόγω εμπειρίας του παρελθόντος, φυλής, θρησκείας, πολιτικής θεωρίας, φύλου, ηλικίας, κλπ», αλλά παρά τα παραπάνω δεν απέφυγαν την έντονη κριτική. «Θα αποκαλούσα αυτήν την μελέτη κυριολεκτικά φρενολογία, με την χρήση μόνον συγχρόνων εργαλείων εποπτευομένης μηχανικής μαθήσεως αντί για άλλο μέσο μετρήσεως. Είναι επικίνδυνη ψευδοεπιστήμη», είπε στο περιοδικό Intercept η Kate Crawford, μία ερευνήτρια τεχνητής νοημοσύνης στη Microsoft Research της Νέας Υόρκης, στο MIT και στο NYU.
Άλλοι ανέφεραν ότι η μελέτη δείχνει κάτι, απλά δεν είναι αυτό, που ισχυρίζονται οι συγγραφείς.
«Αυτό το άρθρο δεν εξετάζει την συμπεριφορά των ανθρώπων, αλλά εξετάζει τα κριτήρια της ποινικής καταδίκης», δήλωσε στο BBC η Susan McVie, καθηγήτρια ποσοτικής εγκληματολογίας στο Πανεπιστήμιο του Εδιμβούργου.
«Το σύστημα ποινικής δικαιοσύνης αποτελείται από μια σειρά από στάδια λήψεως αποφάσεων, από την αστυνομία, στον ανακριτή και στα δικαστήρια Σε κάθε μία από αυτές τις φάσεις, η λήψη αποφάσεων από τους ανθρώπους επηρεάζεται από παράγοντες που δεν σχετίζονται με την παραβατική συμπεριφορά, όπως τα στερεότυπα σχετικά με το ποιος είναι πιο πιθανό να είναι ένοχος.»
«Η έρευνα δείχνει ότι οι ένορκοι είναι πιο πιθανό να καταδικάσουν ανθρώπους που μοιάζουν ή ντύνονται με έναν ορισμένο τρόπο. Αυτό, που η έρευνα αυτή μπορεί να εντοπίζει είναι τα στερεότυπα, που οδηγούν τους ανθρώπους να συλληφθούν από το σύστημα ποινικής δικαιοσύνης, παρά την πιθανότητα κάποιος να είναι εγκληματίας.»
Τα ευρήματα της μελέτης δεν είναι εντελώς μοναδικά.
’Ενα πείραμα στο Cornell το 2011 έδειξε ότι οι άνθρωποι ήταν σε θέση να ξεχωρίσουν καταδικασμένους εγκληματίες με βάση και μόνον το ένστικτό τους, όταν τους δίνεται μια φωτογραφία.
Αλλά η ικανότητα να χαρακτηρισθούν οι άνθρωποι στιγμιαία μέσω ενός υπολογιστή, η οποία μπορεί εύκολα να συνδυασθεί με την όλο και πιο προσιτή τεχνολογία μαζικής αναγνωρίσεως προσώπων, που έχει τεθεί σε εφαρμογή από τις κυβερνήσεις σε όλο τον κόσμο, σημαίνει ότι μια βάση δεδομένων εκατομμυρίων «εγκληματικών τύπων» μπορεί να δημιουργηθεί μέσα σε λίγες ημέρες, χωρίς οποιαδήποτε αποδεικτικά στοιχεία αδικημάτων.
Αυτοί οι άνθρωποι μπορούν στην συνέχεια να παρακολουθώνται, να ανακρίνονται ή ακόμα και να διώκονται, με βάση την εμφάνισή τους και μόνο. «Η χρήση ενός σύστηματος όπως αυτό, που βασίζεται στην εμφάνιση και όχι στην συμπεριφορά μπορεί να οδηγήσει στην χάραξη πολιτικής , που βασίζεται στην ευγονική», δήλωσε ο McVie.
«Αυτό που με ανησυχεί περισσότερο είναι ότι θα μπορούσαμε να κρίνουμε ποιός είναι εγκληματίας με βάση την εμφάνισή του. Αυτό το είδος της προσεγγίσεως πήγε στραβά στην όχι και τόσο μακρινή ιστορία μας.»
ΣΧΟΛΙΑ ΤΟΥ ΑΡΘΡΟΥ
Στο παραπάνω άρθρο περιγράφεται ένα ζοφερό μέλλον για τις ανθρώπινες ελευθερίες, που σχεδιάζεται με την χρήση της σύγχρονης τεχνολογίας, αλλά με την κάλυψη μίας ψεύτικης επιστήμης.
Από την περιγραφή της μελέτης μαθαίνουμε ότι χρησιμοποήθηκαν 1856 φωτογραφίες της αστυνομίας και ότι σ’ αυτές περιέχονται 730 φωτογραφίες καταδικασθέντων για διάφορα αδικήματα.
Κάνοντας τον υπολογισμό βρίσκουμε ότι οι καταδικασθέντες είναι το 39,33% του δείγματος.
Στην συνέχεια το ηλεκτρονικό σύστημα αναγνωρίσεως μαθαίνει αποκλειστικά με φωτογραφίες καταδικασμένων να τους ξεχωρίζει, αλλά «του δηλώνονται μόνον οι καταδικασμένοι με ακρίβεια 100%».
Το σύστημα τροφοδοτείται με τις υπόλοιπες φωτογραφίες και αποφαίνεται με 89,5% ακρίβεια για τους καταδικασμένους.
Με βάση το παραπάνω ποσοστό, 1008 από τους 1126 αθώους του δείγματος αναγνωρίστηκαν ως αθώοι και 118 αθώοι αναγνωρίστηκαν εσφαλμένα ως ένοχοι, δηλαδή χαρακτηρίσθηκε ως εγκληματίας το 10,47% των αθώων…
Αντίθετα από τους 730 ενόχους ξέφυγαν από τον χαρακτηρισμό 77 κακοποιοί.
Με δεδομένο ότι στον πραγματικό πληθυσμό οι κακοποιοί δεν αποτελούν το 39,33%, η εφαρμογή του συστήματος θα ταλαιπωρούσε άδικα το 10,47% των αθώων, για να μην αναφέρω το ακόμη χειρότερο 10,5% των κακοποιών να γλυτώνει την επισκόπηση από τις κάμερες ή την ενδεχόμενη σύλληψη.
Η βάση του ανθρωπίνου πολιτισμού δεν αποδέχεται κάποιον αθώο στην φυλακή, γι’ αυτό σε περίπτωση αμφιβολίας ο κατηγορούμενος αποδίδεται αθώος «λόγω αμφιβολιών».
Μήπως κάποιοι ανεγκέφαλοι θέλουν να εφαρμόσουν το σύστημά τους για να ενοχοποιούν τους κατηγορουμένους πριν την δίκη;
To κρίσιμο σημείο σε μία δίκη είναι τα πειστήρια του εγκλήματος.
Αν το 10,47% του πληθυσμού παρακαλουθείται συνεχώς «προληπτικά» με βάση ενδείξεις από το πρόσωπό του, σίγουρα σε οποιανδήποτε δίκη όλοι θα είναι ένοχοι «ενοχής» για κάποιο παραστράτημα στην ζωή τους, για να χρησιμοποιήσω τον όρο του Φραντς Κάφκα.
Ίσως στην συνέχεια κάποιοι να το προχωρήσουν και παραπέρα και να απαιτούν από όλους να περνούν από τεστ αληθείας, με ηλεκτρονικό τρόπο ή και με τον απαραίτητο ορρό…
Το ό,τι η μελέτη διεξήχθη στην Σαγκάη της Κίνας με αντικείμενο Κινέζους άνδρες δεν θα πρέπει να μας καθησυχάζει.
Το περιοδικό Intercept, που αναφέρεται στο παραπάνω άρθρο, παρουσιάζει 263 εσωτερικά κείμενα της υπηρεσίας Εθνικής Ασφαλείας των ΗΠΑ (NSA)
Η ενασχόλησή του με την παρούσα κινεζική μελέτη δείχνει την πρακτική σοβαρότητα του θέματος.
Αν οι εσωτερικές αρχές ασφαλείας υιοθετήσουν παρόμοια μοντέλα, η εγκληματικότητα δεν θα μειωθεί, αλλά θα αυξηθεί.
Το έγκλημα δεν πραγματοποιείται λόγω γενετικής προδιαθέσεως, αλλά γιατί υπάρχει κίνητρο και ευκαιρία.
Καθώς το «αστυνομικό κράτος» παρακολουθεί τους πάντες στα χαρτιά, μικρές ομάδες εγκληματιών θα ξεφεύγουν στην πράξη.
Παράλληλα κάποιοι θα κερδίζουν τεράστια ποσά από την επιτήρηση των αθώων και των μυστικών τους, που δεν σχετίζονται όμως με την εγκληματικότητα.
Ήδη οι αρμόδιοι γνωρίζουν τα πάντα για την υγεία σας, για τα οικονομικά σας στοιχεία, για τις επικοινωνίες σας με τους φίλους σας και για το αν έχετε απευθύνει ποτέ δημόσιο λόγο ή άποψη.
Το μόνο, που τους απομένει είναι να σας αντιμετωπίζουν και φανερά ως υπόπτους, απροσδιορίστων εγκλημάτων…
Όταν το επιτύχουν ίσως να καταλάβετε , γιατί οι Κινέζοι ερευνητές διάλεξαν να χρησιμοποιήσουν κατά 39% εγκληματίες στο δείγμα τους.
Γνωρίζουν την πολιτική κοινωνική θεωρία των δύο τρίτων.
Προσθέτουν το στατιστικό ποσοστό λάθους του 5% στο ένα τρίτο (=33%) και στρογγυλοποιούν στο 39%.
Το 39% περιλαμβάνει ανθρώπους , που έκαναν μικρά και μεγάλα εγκλήματα και ιδεολογικά ταυτίζεται με τους φτωχούς γενικότερα και τους ανθρώπους του περιθωρίου…
Αν δεν γνωρίζετε ακόμα την θεωρία , μπορείτε να διαβάσετε το παρακάτω σύντομο άρθρο.
Από ό,τι φαίνεται, στην θεωρία αυτή βασίζεται και η πολιτική της σημερινής κυβερνήσεως.
Επιδιώκει την κοινωνική επανάσταση μέσω της φορολογίας και της διαλύσεως των πάντων, αλλά ξεχνά τις γκιλοτίνες της Γαλλικής επαναστάσεως…
(Visited 87 times, 1 visits today)




Leave a Reply