Δὲν τελειώνει αὐτὴ ἡ οἰκογενειοκρατία

Μὲ ἀφορμὴ τὴν ὑπόθεση τῆς Ὄλγας Γεροβασίλη καὶ τὴν συμμετοχή της σὲ ἑταιρεία παροχῆς ὑπηρεσιῶν, πρὸς τὸ Δημόσιο, ἐπὶ σειρὰ ἐτῶν, παραλλήλως μὲ τὴν βουλευτική της ἰδιότητα, πρᾶγμα πού, θεωρητικῶς, ἀπαγορεύεται ἀπὸ τὸ Σύνταγμα, ποὺ ὁρίζει πώς:

«Τὰ καθήκοντα τοῦ βουλευτοῦ εἶναι ἀσυμβίβαστα μὲ τὰ ἔργα ἢ τὴν ἰδιότητα τοῦ μετόχου ἐπιχειρήσεως, ἡ ὁποία ἀναλαμβάνει ἔργα ἢ μελέτες ἢ προμήθειες τοῦ Δημοσίου ἢ παροχὴ ὑπηρεσιῶν πρὸς τὸ Δημόσιο συναφεῖς συμβάσεις ἀναπτυξιακοῦ ἢ ἐπενδυτικοῦ χαρακτῆρος»
(ἄρθρον 57
§1)

Ἔλα ὅμως ποὺ «ἐντῶ εἶναι ἑλλάντα» καὶ ἡ λύσις πάλι εὑρέθη καὶ εἶναι μάλιστα πολὺ Ἁπλῆ…
Μιᾶς καὶ τὸ Σύνταγμα δὲν ἀπαγορεύει στοὺς συγγενεῖς πρώτου βαθμοῦ βουλευτῶν καὶ ὑπουργῶν νὰ εἶναι μέτοχοι ἑταιρειῶν, μεταβιβάζοντας τὸ ποσοστό τους σὲ συγγενικὰ πρόσωπα, τὸ πρόβλημα ἐλύθη.

Ἔτσι οἱ «οἰκογενειακὲς ἐπιχειρήσεις» συνεχίζουν νὰ λυμαίνονται τὸ Δημόσιο καὶ ἡ οἰκογενειοκρατία γιγαντώνεται.
Ἔτσι καταπατᾶται τὸ Σύνταγμα καὶ οἱ Κώδικες Δεοντολογίας στὴν Ἑλλάδα.
Ἔτσι καταφέρνουν δεκαετίες ἐπὶ δεκαετιῶν νὰ συγκεντρώνουν δύναμη καὶ πλοῦτο καὶ νὰ διεφθείρουν τοὺς πάντες καὶ τὰ πάντα, ἐξυπηρετώντας τὰ συμφέροντά τους.
Μὲ αὐτὴν τὴν «σιωπηρὴ νομιμοποίηση» τοῦ Συντάγματος καταπατῶνται καὶ οἱ ὅποιοι σχετικοὶ Κώδικες Δεοντολογίας.

Ὄχι τὰ ἑκάστοτε ἄτομα, ἀλλὰ τὸ ἰδιο τὸ σύστημα εἶναι ἡ πηγὴ τοῦ κακοῦ.
Καὶ ἂν δεν ἀλλάξῃ αὐτό, δὲν πρόκειται νὰ ἀλλάξῃ κάτι στὴν χώρα.

Θεοφανάκης Στέφανος

(Visited 134 times, 1 visits today)




Leave a Reply