Χάος στὴν Γερμανία θὰ ἐπιφέρη ἡ ἔξοδος τῆς Ἰταλίας ἀπὸ τὸ εὐρῶ

Ἡ ἀποχώρησις τῆς Ἰταλίας ἀπὸ τὸ εὐρῶ θὰ δημιουργήση χάος στὴν Γερμανία, μὲ ἐτησία αὔξηση κατὰ 18,1% τοῦ ὁμοσπονδιακοῦ χρέους

Πριν από περίπου τέσσερα  χρόνια ο πρόεδρος της ΕΚΤ Μάριο Ντράγκι ερωτήθη, εάν υπάρχει σχέδιο Β για το ενδεχόμενο αποχωρήσεως κάποιας χώρας της ευρωζώνης από το ευρώ.

Τότε είχε δηλώσει κατηγορηματικά ότι δεν υπάρχει άλλο σχέδιο για αυτό το ενδεχόμενο.

Η απάντηση αυτή σήμερα δεν ισχύει, καθώς σε νεώτερή του δήλωση ισχυρίσθηκε ότι σε περίπτωση αποχωρήσεως από το ευρώ κάποιας χώρας μέλους θα έπρεπε πρώτα να διευθετηθούν οι υποχρεώσεις και τα περιουσιακά στοιχεία της κεντρικής τραπέζης του αποχωρούντος μέλους με την ΕΚΤ.

Η δήλωση αυτή εκτοξεύθηκε σαν απειλή ή ο κος Ντράγκι τρελλάθηκε ξαφνικά;

Yποθέτω ότι ισχύει το πρώτο, αλλά θα πρέπει να σκεφθούμε μήπως συμβαίνει και το δεύτερο…

Ποιός λογικός άνθρωπος θα περιέγραφε με τόση κυνικότητα μία οικονομική καταστροφή;

Στην ευρωζώνη υπάρχει ένας μηχανισμός πληρωμών με το όνομα TARGET 2, που επιτρέπει μεταφορές κεφαλαίων ανάμεσα στις τράπεζες των διαφόρων χωρών της.

Το σύστημα αυτό λειτουργεί με λογιστικό τρόπο με χρεώσεις και ισοδύναμες πιστώσεις.

Η χώρα που μεταβιβάζει την πληρωμή χρεώνεται και η χώρα που δέχεται το ποσό πιστώνεται ισόποσα.

Στο σύστημα αυτό δεν υπάρχει ισορροπία, καθώς μεγάλα κεφάλαια από τον ευρωπαϊκό νότο μετακινούνται συνεχώς προς τον ευρωπαϊκό βορρά, χωρίς να υπάρχει μία αντίστροφη μετακίνηση ισοπόσων κεφαλαίων από τον ευρωπαϊκό βορρά προς τον ευρωπαϊκό νότο.

Με τον τρόπο αυτό, σήμερα η Γερμανία δικαιούται να λάβει το ποσό των 754,26 δισεκατομμυρίων ευρώ, ενώ αντίθετα η Ιταλία χρωστά στο σύστημα 356,5 δισεκατομμύρια ευρώ.

 

Η ΔΙΑΦΟΡΑ ΧΡΕΩΣΕΩΝ ΚΑΙ ΠΙΣΤΩΣΕΩΝ ΜΕΤΑΞΥ ΙΤΑΛΙΑΣ ΚΑΙ ΓΕΡΜΑΝΙΑΣ ΕΙΝΑΙ ΗΔΗ 1,11 ΤΡΙΣ ΕΥΡΩ

Ο κίνδυνος στο σύστημα TARGET 2 είναι συγκεντρωμένος αρχικά στην ΕΚΤ και όχι στα κράτη- μέλη της ευρωζώνης.Η ΕΚΤ είναι μία μεγάλη Κεντρική τράπεζα και διαχειρίζεται το TARGET 2, μεσολαβώντας μόνον ανάμεσα στις επιμέρους τράπεζες στις διάφορες χώρες της ευρωζώνης.

Στα καθήκοντά της δεν περιλαμβάνεται ο απ’ ευθείας δανεισμός χωρών για την ισορροπία του συστήματος.

Σε όλο τον κόσμο λειτουργεί παράλληλα ένα σύστημα Κεντρικών Τραπεζών, που έχουν κατά πλειοψηφία ιδιώτες μετόχους.

Ειδικότερα στην περίπτωση της ΤτΕ, το Ελληνικό κράτος δεν μπορεί σε κάποιαν περίπτωση να συμμετέχει παραπάνω από 35% στο μετοχικό της κεφάλαιο.

Αν η Ελλάδα έβγαινε από το ευρώ και ευρίσκετο πχ στην θέση της Ιταλίας στο παραπάνω διάγραμμα, τότε αντικειμενικά η ΤτΕ δεν θα μπορούσε να πληρώσει το άνοιγμα των 356,5 δισεκατομμυρίων ευρώ στο TARGET 2 και θα έπρεπε να χρεωκοπήσει η ίδια.

Τότε όμως, το Ελληνικό κράτος λόγω της περιορισμένης μετοχικής του σχέσεως θα ήταν υπεύθυνο να αποκαταστήσει μόνο το 35% της ζημίας, δηλαδή θα πλήρωνε το πολύ 124,6 δισεκατομμύρια ευρώ.

Η υπόλοιπη ζημία θα έπρεπε να απορροφηθεί από την ΕΚΤ, διαμοιράζοντάς την στην συνέχεια στις υπόλοιπες Κεντρικές τράπεζες της ευρωζώνης, με αναλογικό τρόπο, σύμφωνα με την συμμετοχή τους στο συνολικό κεφάλαιο της EKT, αφού πρώτα επιβαρυνθούν με το 20% της ζημίας τα αποθεματικά της ΕΚΤ.

ΠΗΓΗ

Στον παρακάτω πίνακα εμφανίζονται τα ποσοστά συμμετοχής των χωρών της ευρωζώνης στο μετοχικό κεφάλαιο της ΕΚΤ.

TO ΑΘΡΟΙΣΜΑ ΤΩΝ ΠΟΣΟΣΤΩΝ ΕΙΝΑΙ 70,39% ΚΑΙ ΟΧΙ 100%

 

Καθώς η Ιταλία συμμετέχει μόνο κατά 12,31% στο μετοχικό κεφάλαιο της ΕΚΤ, οποιαδήποτε μεγάλη ζημία στο TARGET 2 από τυχόν αποχώρησή της από το ευρώ, θα πρέπει να καλυφθεί από το σύνολο των υπολοίπων χωρών.

Αποθεματικά στον ισολογισμό της ΕΚΤ της 31.12.2015 δεν φαίνεται να υπάρχουν.

Το σύνολο των στοιχείων του ισολογισμού της ΕΚΤ στις 31.12.2015 είχε αξία μόλις 256,6 δισεκατομμύρια ευρώ.

 


ΕΙΚΟΝΑ ΑΠΟ ΤΟΝ ΕΠΙΣΗΜΟ ΙΣΟΛΟΓΙΣΜΟ ΤΗΣ ΕΚΤ ΜΕ ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ 31.12.2015

Καθώς η ΕΚΤ από το 2015 προβαίνει σε ένα πρόγραμμα πιστωτικής επεκτάσεως ποσού 1,1 τρισεκατομμυρίου ευρώ, το σύνολο του ισολογισμού της για το έτος 2016 θα πρέπει να έχει αξία τουλάχιστον 1,36 τρισεκατομμύρια ευρώ.

Στον βαθμό που η ενδεχομένη αποχώρηση της Ιταλίας δεν θα οδηγούσε και στην κατάρρευση του TARGET 2, η ζημία θα μπορούσε ίσως να περιορίσει το ανωτέρω σε 356,5 δισεκατομμύρια ευρώ, δηλαδή η σημερινή υπολειπομένη αξία της ΕΚΤ μετά την «καταστροφή» θα ήταν περίπου 1 τρισεκατομμύριο ευρώ .

Η ΕΚΤ δεν θα μπορούσε να αντιμετωπίσει τυχόν έξοδο της Ιταλίας από το σύστημα χωρίς το υφιστάμενο πρόγραμμα ποσοτικής χαλαρώσεως.

Θεωρητικά δεν χρειάζεται να χρεωκοπήσει μία Κεντρική Τράπεζα, εφόσον είναι σε θέση να εκδόσει απεριόριστη ποσότητα χρήματος για να πληρώσει τα χρέη της.

Πρακτικά όμως, η χρεωκοπία μίας κεντρικής τραπέζης θα μπορούσε να περιορίσει το χρέος κατά 65%, χωρίς να χρειασθεί να καλυφθεί στο σύνολό του από τους πολίτες της χώρας ή από το κράτος.

Η επιλογή της καταλλήλου λύσεως , ανάμεσα σε έκδοση μεγαλυτέρας ποσότητος νομίσματος ή εναλλακτικά σε χρεωκοπία της κεντρικής τραπέζης, αναμένεται να ληφθεί από μία κυβέρνηση πολιτικών και όχι από τεχνοκράτες της ιδίας της κεντρικής τραπέζης.

Η οικονομική ιστορία δείχνει ότι σε παρόμοια περίπτωση, συνήθως οι πολιτικοί προτιμούν να δημιουργήσουν μία καινούργια Κεντρική Τράπεζα από απόσχιση κάποιας άλλης ιδιωτικής τραπέζης και να κηρύξουν χρεωκοπία του κράτους.

Στην αντίθετη περίπτωση καταλήγουν σε αποτελέσματα τύπου Δημοκρατίας της Βαϊμάρης με υπερπληθωρισμό ή στην σημερινή κατάσταση της Βενεζουέλας.

Γενικότερα στις χρεωκοπίες ζημιώνονται όσοι τους χρωστούν.

Το άνοιγμα των 754,26 δισεκατομμυρίων ευρώ του TARGET 2 προς την Γερμανία είναι σήμερα επισφαλές ως προς την συνολική είσπραξή του.

Αν επιλεγεί το κόστος τυχόν αποχωρήσεως της Ιταλίας να επιβαρύνει όλες τις χώρες αναλογικά , είναι μάλλον απίθανο να μην συμμετάσχει η Γερμανία με την μερίδα του λέοντος, ως ο μεγαλύτερος πιστωτής του TARGET 2.

Το σύνολο των ποσοστών όλων των χωρών στο κεφάλαιο της ΕΚΤ είναι 70,39%, όποτε η τυχόν ζημία απομένει ακάλυπτη κατά 29,61%.

Σε αυτό το ποσοστό πρέπει να προσθέσουμε το 17,99% της προβλεπομένης συμμετοχής της Γερμανίας και το 12,31% της Ιταλίας, οπότε το συνολικό ποσοστό συμμετοχής της Γερμανίας είναι 59,91%.

Με την σημερινή έκθεση της Ιταλίας στα 356,5 δισεκατομμύρια ευρώ, το 59,91% αυτού του ποσού φθάνει τα 213,6 δισεκατομμύρια ευρώ.

Στο τέλος του έτους 2016 υπήρχαν 40 κατηγορίες ομοσπονδιακών ομολόγων με λήξεις ως 30 ετών συνολικής ονομαστικής αξίας 708 δισεκατομμυρίων ευρώ, που αποτελούν περίπου το 60% του συνολικού ομοσπονδιακού χρέους της Γερμανίας.

ΠΗΓΗ

Τα 213,6 δισεκατομμύρια ευρώ αντιστοιχούν στο 30,16 % της ονομαστικής αξίας του ομοσπονδιακού χρέους, που είναι εκφρασμένο σε ομόλογα γερμανικού δημοσίου ή στο 18,10% του συνολικού ομοσπονδιακού χρέους.

Αν εφαρμοσθούν οι ευρωπαϊκοί κανόνες για την διάσωση των ευρωπαϊκών τραπεζών, τα 213,6 δισεκατομμύρια θα πρέπει να αφαιρεθούν από τις τράπεζες της Γερμανίας με bail-in, οπότε θα επιβαρυνθούν οι πιστωτές και οι καταθέτες των γερμανικών τραπεζών.

Εναλλακτικά θα πρέπει να γίνει bail-out των γερμανικών τραπεζών από το κράτος, επιβαρύνοντας επιπλέον κατά 18,10% την ονομαστική αξία του συνολικού ομοσπονδιακού χρέους.

Αν επιλεγεί η δεύτερη λύση, η σταθερότητα της Γερμανίας θα κλονισθεί για τουλάχιστον 6,5 χρόνια με βάση τα σημερινά δεδομένα, για αποδεκτό πληθωρισμό ευρωζώνης ως 2%.

Εκτός αν επιλεγεί να παρατήσει η Γερμανία το Σύμφωνο Σταθερότητος και να εμφανίσει εκτάκτως για δύο χρόνια αυξημένο ετήσιο έλλειμμα προϋπολογισμού κατά 6,42%.

Αυτές είναι οι μοναδικές επιλογές σε περίπτωση αποχωρήσεως της Ιταλίας.

Το πρόβλημα δεν πρόκειται να λυθεί με τις συστάσεις του Ντράγκι, γιατί απλά δεν υπάρχουν κάπου τα απαραίτητα χρήματα για να αποπληρώσει η Ιταλία το TARGET 2.

Kαι να ήθελε, δεν μπορεί να τα πληρώσει μέσα σε 2 χρόνια…

Μήπως ο κος Ντράγκι θα πρέπει να προετοιμάζεται από τώρα για επικείμενη διάλυση της ευρωζώνης και να πάψει να κάνει ανόητες συστάσεις στις χώρες, που ετοιμάζονται να αποχωρήσουν από το ευρώ;

Εκτός βέβαια, αν ο σκοπός του είναι να εξοργίσει την ιταλική κοινή γνώμη, κάνοντας τον παπαγάλο της Γερμανίας και επιταχύνοντας την γενικοτέρα κατάρρευση…

John Drake

(Visited 151 times, 1 visits today)




Leave a Reply