Δὲν θὰ γινόμασταν ὅμως …Βουλγαρία!!!

Στην αρχή της κρίσεως η κυριάρχη απόφανση ήταν «ε, δεν θα γίνουμε και Βουλγαρία».

Ήταν τόση η άγνοια για το τι είχε πραγματικά συμβεί, τόση η βεβαιότητα ότι είμαστε πλέον υψηλά, ως ο λαός που «καταξιώθηκε και ανήκει στον σκληρό πυρήνα της Ευρώπης», τόση η ξιπασιά απέναντι στους κατωτέρους γείτονές μας, που θα ανεχόμασταν πολλά, αλλά όχι δα και να γίνουμε, εμείς οι άρχοντες, η βαρειά αριστοκρατία των Βαλκανίων, Βουλγαρία. Και για να μην γίνουμε Βουλγαρία με τίποτα αποκοτιές δόσαμε στα γρήγορα άφεση στην αλητεία που μας κατήντησε στην χρεωκοπία και της αναθέσαμε να συνεχίσει να μας κυβερνά για να μας σώσει.

Πάνε κάνα δυο χρόνια τώρα που η ανοησία αυτή δεν ακούγεται πλέον. Κανείς δεν έχει πια το κουράγιο να την ξεστομίσει. Πλην όμως, όσοι την χρησιμοποιούσαν, βρήκαν άλλο σημείο συγκρίσεως. Την Βενεζουέλα. Τώρα συντηρούν την ακινησία του βάλτου και την δειλία για ένα άλμα προς την σωτηρία αβεβαιότητα με νέο μπαμπούλα. Να είμαστε συντηριτικοί και ρεαλιστές, μας λένε, για να μην γίνουμε Βενεζουέλα.

Δεν έχει αλλάξει ο τρόπος σκέψεώς τους. Τα μέτρα άλλαξαν μόνο. Από την Βουλγαρία περάσαμε ομαλά και με μια στάση στην Αργεντινή και στην Βενεζουέλα. Όλα τα άλλα, ο ραγιαδισμός στην σκέψη, η μεγάλη ιδέα για τον εαυτό μας, η βαθειά άγνοια για τις πραγματικές αιτίες των προβλημάτων μας και η απροθυμία να κοιταχθούμε στον καθρέφτη έμειναν ακριβώς τα ίδια. Απλά, όσο πέφτουμε προσαρμόζουμε τα μέτρα προς τα κάτω. Σοφή αντίληψη των πραγμάτω, δεν λέω. Ψυχοθεραπευτική.

Γεγονός βέβαια που εγγυάται ότι όπως πάμε θα έλθει και θα περάσει και η Βενεζουέλα. Και μετά θα ψάχνουμε κάτι άλλο, που θα πρέπει να είμαστε συντηρητικοί, λογικοί, ρεαλιστές και υπάκουοι, για να μην γίνουμε σαν κι αυτό. Πιθανόν την Σομαλία, την Ζιμπάμπουε, κάτι θα βρεθεί. Προ πάντων να μην πειράξουμε το πολιτικό προσωπικό που μας κατήντησε εδώ, επειδή η χώρα δεν έχει άλλο και αν μας λείψουν οι σημερινοί θα γίνουμε Βενεζουέλα.

Θέμης Καζαντζίδης

εἰκὼν

(Visited 147 times, 1 visits today)




Leave a Reply