Διαστρεβλωτικὴ ἱστορικὴ «γάγγραινα» τοῦ 1974

Ἡ «γάγγραινα» τῆς διαστρεβλώσεως τῆς Ἱστορίας τοῦ 1974

Ἡ διαστρέβλωσις τῆς Ἱστορίας ἀπὸ τοὺς «αὐτόπτες μάρτυρες» τοῦ 1974

Ὅταν τὸ 1984 ξεκίνησα, μὲ ἔναν πρωτόγνωρο ἐνθουσιασμό, τὴν ἔρευνά μου γιὰ τὸ 1974, μετὰ τὴν ἀνάγνωση ὅλων τῶν βιβλίων ποὺ εἶχαν γραφῇ μέχρι τότε γιὰ τὴν ἰταμὴ Τουρκικὴ εἰσβολὴ στὸ νησὶ τῆς Ἀφροδίτης, ἀπεφάσισα νὰ διασταυρώσω ὄλες τὶς πληροφορίες ποὺ βρῆκα τότε στὰ βιβλία καὶ μὲ τὴν μαρτυρία αὐτῶν ποὺ τὰ ἔζησαν ὡς γεγονότα.

Μὲ μίαν ἀπονήρευτο ὁρμὴ – δικαιολογημένη ἀπὸ τὸ ἀνώριμο τῆς ἡλικίας τῶν 21 ἐτῶν – ξεκίνησα νὰ ἐντοπίζω βετεράνους τοῦ 1974 καὶ νὰ καταγράφω τὶς μαρτυρίες τους…

Σήμερα, μετὰ ἀπὸ 33 πλέον χρόνια ἐρεύνης, συνεχοῦς καὶ ἐπιμόνου, μπορῶ χωρὶς κάποιαν ἐπιφύλαξη νὰ πῶ, ὅτι κατάλαβα τὴν αἰτία ποὺ ἐδημιούργησε τὴν «γάγγραινα» τῆς διαστρεβλωμένης ἱστορίας τοῦ 1974.
Ποία εἶναι αὐτή;

Ἡ μαρτυρία τῶν αὐτοπτῶν μαρτύρων τοῦ 1974…!!!

Ἐδῶ ὅμως πρέπει νὰ κάνω  ἕναν, δικῆς μου ὁρολογίας, διαχωρισμό. Τὸν διαχωρισμὸ μεταξὺ παραχαράξεως καὶ διαστρεβλώσεως.

Σὰν ἔννοιες φαίνονται ταὐτόσημες, ἀλλὰ οὐσιαστικὰ ἔχουν μίαν μικρὴ διαφορά.
Παραχάραξη τῆς Ἱστορίας κάνουν πχ στὰ Περβόλια, στὶς κατασκηνώσεις τῆς ΕΔΟΝ…

Διαστρέβλωση τῆς Ἱστορίας κάνει ὁ κ. «τάδε» ποὺ ἐπειδὴ ἐδειλίασε τὸ 1974 ἐμπρὸς στὸν ἐχθρό, ἐπινοεῖ μίαν δική του ἐκδοχὴ αὐτοῦ τοῦ γεγονότος, γιὰ νὰ ἀποκρύψῃ αὐτὴν τὴν δειλία του.

Μικρὴ ἡ διαφορὰ τῶν ἐννοιῶν ἀλλὰ συνάμα σημαντική!

Ἡ «παραχάραξις» εἶναι πολὺ πιὸ μεγάλη σὰν ἑνότητα, διότι περιλαμβάνεται σὲ πολιτικοὺς σχεδιασμοὺς καὶ ἐπιδιώξεις καὶ ἐμφανίζεται μὲ πιὸ καταστροφικὰ ἀποτελέσματα, ὁπότε θὰ ἀσχοληθῶ ἀναλυτικὰ μίαν ἄλλην φορά.

Ἡ «διαστρέβλωσις» μπορεῖ νὰ εἶναι ἀπὸ μία ἀθῴα ἐνέργεια κάποιου μυθομανοῦς, μέχρι τὴν συλλογικὴ καὶ βέβαια προσυνεννοημένη περιγραφὴ γεγονότων ποὺ εἴτε οὐδέποτε ἔλαβαν χώρα, εἴτε ἔγιναν ἀλλὰ ὑπὸ διαφορετικὲς συνθῆκες ἢ μὲ διαφορετικὰ ἀποτελέσματα.

Ἂς πάρουμε κάποια παραδείγματα ἀπὸ τὴν ἐμπειρία μου.

Μιλώντας μὲ φερόμενο ὡς «βετεράνο» μιᾶς Μοίρας Καταδρομῶν τοῦ 1974 διεπίστωσα  ὄχι μόνον «κενά» στὶς ἀφηγήσεις του, ἀλλὰ καὶ «χονδράδες» (χονδροειδῆ ψέματα). Μιλοῦσε γιὰ προδότες διοικητὲς Μοίρας, προδότες διοικητὲς Λόχων Κρούσεως, προδότες διμοιρίτες, ποὺ τοὺς ἔστειλαν ὡς πρόβατα στὴν σφαγή, στὴν Κερύνεια στὶς 22/7/74.

Ἐπειδὴ στὰ θέματα «προδοσίας» ἔχω ἰδιαιτέρα εὐαισθησία – ἄλλωστε καὶ τὸ πρῶτο βιβλίο μου ἔχει τίτλο «Κύπρος 1974 – Ἡ μεγάλη Προδοσία» – ἄρχισα νὰ παρακολουθῶ τὰ ἄρθρα καὶ τὶς ἀναρτήσεις του στὰ Ἱστολόγια καὶ στὰ διάφορα Μέσα  Κοινωνικῆς Δικτυώσεως.

Γρήγορα διεπίστωσα μίαν ἐμπάθεια ἀπέναντι στοὺς ἐκ μητροπολιτικῆς Ἑλλάδος Ἀξιωματικούς.

Ἀκόμη ἔβλεπα νὰ καταγράφῃ περιστατικὰ καὶ ἀναφορὲς σὲ στιχομυθίες μεταξὺ στρατιωτικῶν, ποὺ δὲν ἀναφέρονται κάπου ἀλλοῦ καὶ ἀπὸ κάποιον ἄλλον.
Θὰ πῇ κάποιος ἴσως: «μὰ καλά, ἐάν ἦταν μόνον αὐτός παρών, πῶς θά τό ἀνέφερε καί κάποιος ἄλλος;»
Σωστό, ἀλλὰ οὔτε ὁ βαθμός του, οὔτε τὸ γεγονὸς ὅτι τὸ 1974 ἦταν ἐπίστρατος (ἔφεδρος), δικαιολογοῦσε μίαν τέτοια αἰτιολόγηση.

Καὶ ἔρχεται ἡ ἀποκάλυψις!

Αὐτοπροσδιοριζόμενος ὡς Ἱστορικὸς Ἐρευνητής, ἔδειξε νὰ μὴν γνωρίζῃ τὶς δύο βασικὲς παραμέτρους τῆς Ἱστορικῆς Ἐρεύνης: τὴν ἀναλυτικὴ καταγραφὴ καὶ τὴν διασταύρωση στοιχείων, ποὺ  μέχρι νὰ πραγματοποιηθῇ θὰ πρέπῃ νὰ ἔχῃ τὸν ἐρευνητὴ σὲ μίαν διαρκὴ «ἀμφιβολία»!

Ἀνέφερε κάπου λοιπόν: «…καὶ μᾶς ἔστειλε τότε ὁ Δαμασκηνὸς (Διοικητὴς 32ης Μοίρας Καταδρομῶν τὸ ’74) καὶ ὁ Μαντζουρᾶτος (Ὑποδιοικητὴς τῆς 33ης Μοίρας Καταδρομῶν) νὰ ἀντιμετωπίσουμε «καταμετρημένα» …400 περίπου Τουρκικὰ ἅρματα !!!

Πρῶτον, αὐτὸς ποὺ τὰ κατεμέτρησε δὲν πρέπει νὰ εἶχε καλὸ βαθμὸ στὴν Ἀριθμητικὴ στὸ Δημοτικό, διότι καθ’ ὅλον τὸν Πόλεμο, μὲ βάση τὰ ἀρχεῖα μου, ποὺ ἔχουν κατατεθῇ καὶ μέσῳ τοῦ βιβλίου μου ἀλλὰ καὶ μέσῳ φορέων, οἱ Τοῦρκοι ἐχρησιμοποίησαν περίπου 180-190 ἅρματα Μ-47 καὶ Μ-48 (καὶ στὸν Ἀττίλα Ι ἀλλὰ καὶ στὸν Ἀττίλα ΙΙ) καὶ 220 περίπου τεθωρακισμένα «ΤΟΜΠ Μ-113»…

Δεύτερον ἡ χρονικὴ στιγμὴ στὴν ὁποία ἀναφέρεται εἶναι ἡ 22α Ἰουλίου 1974, ἡμέρα κατὰ τὴν ὁποία οἱ Τοῦρκοι εἶχαν καταφέρῃ νὰ ἀποβιβάσουν μόνον μία ἐπιλαρχία μέσων ἁρμάτων Μ-47, ἦτοι 50 περίπου ἅρματα (μὲ τὴν σύνθεση μονάδων ΤΘ τοῦ ΝΑΤΟ ἐκείνης τῆς ἐποχῆς)!

Πῶς ὅμως φθάσαμε στόν ἀριθμό 400;
Ἁπλᾶ κάποιος ἄλλος – παρομοίου τύπου αὐτόπτης μάρτυς …ἐκ τοῦ μακρόθεν κι αὐτὸς – ἄκουσε νὰ μιλοῦν γιὰ 50-60 ἅρματα ποὺ διέσχισαν τὴν 3η ἡμέρα τῆς εἰσβολῆς τὴν διαδρομὴ Ἅγιος Γεώργιος-Κερύνεια, σοῦ λέει «λίγα εἶναι»…
Τὰ ἔκανε στὴν δική του ἀφήγηση 100… Ἡ ἀφήγησίς του ἔγινε – ἔτσι ἐνόμιζε  – ἄμεσα πιὸ «ἡρωϊκή»!

Κάποιος ἄλλος, πιὸ γενναιόδωρος, εἶπε «τί 100 ἅρματα μωρέ; Ἐδῶ εἶχε γεμίσῃ ὅλη ἡ περιοχὴ ἀπὸ τὸ Πεντεμίλι μέχρι τὴν Γλυκιώτισσα καὶ ἀπὸ τὴν παραλία μέχρι τὸν Πενταδάκτυλο μὲ ἅρματα»…
Ὁπότε στὴν διήγησή του τὰ ἔκανε 200!

Κάποιαν στιγμὴ εὑρέθη κάποιος καὶ τὰ ἔκανε 300 – γιὰ νὰ δείξῃ τὴν ἀνδρεία τῶν ἀμυνομένων λοκατζήδων – καὶ φθάσαμε στὸν περὶ οὖ ὁ λόγος ποὺ ἐπλειοδότησε μὲ 400 ἅρματα…!!!

Ἄλλη περίπτωσις πάλι μὲ ἅρματα… ἀπὸ τὸ στόμα βετεράνου ΕΛΔΥΚαρίου τοῦ ’74 αὐτὴν τὴν φορά. Ὁ ἐν λόγῳ ἦταν ὁδηγὸς στὸν Λόχο Διοικήσεως Συντάγματος τῆς ΕΛΔΥΚ καὶ δὴ στὴν Διμοιρία Μηχανικοῦ. Μὲ τὴν ἔναρξη τοῦ «Ἀττίλα ΙΙ», «ἐγκλωβίσθηκε» (!!!), ὅπως ὁ ἴδιος ἀναφέρει, στὰ Ὑψώματα Καϊσῆ – ἐκτὸς Στρατοπέδου – καὶ ὅλο τὸ 3ήμερο τῆς Μάχης τῆς ΕΛΔΥΚ ἔμεινε ἐκεῖ (ἀπορίας ἄξιον γιατί, ἀναλογιζόμενος ὅτι τὸ Στρατόπεδο τῆς ΕΛΔΥΚ, ἀλλὰ καὶ τὸ ‘Ὕψωμα Β’ ποὺ ἦταν ἐγκατεστημένοι καὶ ὁ Λόχος, ἀλλὰ καὶ ἡ Διμοιρία στὴν ὁποία ἀνῆκε, δὲν ἦσαν περικυκλωμένα ἀπὸ τοὺς Τούρκους, ἔχοντας ἐλευθέρα πρόσβαση καὶ ἀπὸ πίσω καὶ ἀπὸ ἀριστερὰ τῆς παρατάξεως) καταμετρώντας (κατ’ ἐντολήν ποιοῦ ἄρα γέ;) τὰ Τουρκικὰ ἅρματα ποὺ ἔκαναν ἐπιθέσεις κατὰ τῶν Ἑλλήνων.

Διετυμπάνιζε λοιπὸν αὐτὸς ὁ τύπος ὅτι μέτρησε 240 ἅρματα (!!!) νὰ ἐπιτίθενται στὴν ΕΛΔΥΚ… ἐνῶ ἀποδεδειγμένα ἦσαν μόνον 3-4 ἴλες ἁρμάτων (ἦτοι περὶ τὰ 60 ἅρματα) καὶ 40-50 ΤΟΜΠ Μ-113!

Αὐτὴ ἡ «μαρτυρία» του ὅμως, αὐτόματα τὸν ἐνεφάνισε σὲ κάποιους ὡς …«πολεμιστή», πρᾶγμα ποὺ ἀπεδείχθη πολὺ χρήσιμο γιὰ τὴν συνδικαλιστική τοῦ καριέρα μέσα στοὺς Συνδέσμους καὶ Συλλόγους τῶν Βετεράνων…

Ὅμως ὡς Ἱστορικὴ Μαρτυρία του (!!!), πέραν ἀπὸ ψευδής, ἦταν καὶ γιὰ κάποιους, σοβαρὰ σκεπτομένους, θλιβερή. Διότι μὲ τὴν ξεκάθαρα ψευδὴ ἀναφορά του, κατέστησε ὑπὸ ἀμφιβολία αὐτόματα, ὄλες τὶς ἀναφορὲς ποὺ ἔγιναν καὶ ἀπὸ ἄλλους γιὰ αὐτὴν τὴν Μάχη.

Ἕνα ἄλλο παράδειγμα εἶναι ἕνας «βετεράνος» τῆς ΕΦ, ὁ ὁποῖος ἀποδεδειγμένα, μὲ μαρτυρίες ἀνδρῶν τοῦ τάγματός του, μετέφερε ὡς ὁδηγὸς στὸ Land Rover τὸν Διοικητὴ τοῦ Λόχου του στὴν Λεμεσὸ νὰ ἐπαναπατρισθῇ, λόγῳ μεταθέσεως, τὴν 19η Ἰουλίου 1974 καὶ ἔκτοτε ἐκηρύχθη σὲ …ἄγνοια! Κάτι σὰν λιποταξία δηλαδή… Ἔκτοτε σχεδὸν οὐδεὶς ἀπὸ τοὺς συναδέλφους του στὸ Τάγμα τοῦ ξανὰ ἐμίλησε…

Βέβαια ἐὰν τὸν διαβάσῃ κάποιος στὰ Μέσα Κοινωνικῆς Δικτυώσεως, θὰ νομίζῃ ὅτι διαβάζει τὰ ἀπομνημονέματα τοῦ «Ἕλληνος Ῥάμπο».
Τὶ ὅτι ἔβαψε κόκκινα μὲ τὸ αἷμα Τούρκων τὰ νερὰ τῆς Κερύνειας…
Τὶ ὅτι ἔσφαξε Τούρκους βατραχανθρώπους τὸ βράδυ πρὸ τῆς Εἰσβολῆς στὸ Πεντεμίλι…
Τὶ ὅτι αὐτὸς μὲ τὸν γαμβρό του ἐσταμάτησαν, μὲ κουβέρτες στὴν ἐρπύστρια, τὰ δύο Μ-47 καὶ τὰ δύο Μ-113 τῶν Τούρκων στὴν κορυφογραμμὴ τοῦ Κυπαρισσόβουνου…
Ἆσε ποὺ οἱ μισοὶ ἀγνοούμενοι τοῦ Τάγματός του …ἐξεψύχησαν στὰ χέρια του…
Καὶ οἱ ἀδαεῖς τὸν παρακολουθοῦν τὶ γράφει μὲ τὸ στόμα ἀνοικτό…

Ἐκείνη τὴν στιγμή, αὐτὸς ὁ τύπος «χλευάζει» στὴν οὐσία τὸν Ἀνλθγὸ ΜΧ Κ.Λαμπασκὴ τοῦ 70 ΤΜΧ ποὺ ἐπαγίδευσε μὲ νάρκες αὐτὸ τὸ πέρασμα καὶ ἔπεσαν μέσα τὰ ἅρματα τῶν Τούρκων καὶ τὰ Α/Τα ἣ τοῦ 281 (πιθανώτατα) ἢ τοῦ 231 ΤΠ ποὺ τὰ ἐνεκλώβισαν μὲ βολή.

«Φτύνει» δὲ τὸν τάφο τοῦ νεαροῦ 18χρονου Στρτου τοῦ ΜΧ Παν. Ἀβραάμ, ποὺ ἐφονεύθη τόσο ἄδικα, ἀπὸ λάθος τῶν συμπολεμιστῶν του, ἀμέσως μετὰ ἀπὸ αὐτὴν τὴν ἐμπλοκή!

Καὶ φθάνουμε τέλος σὲ Ταξχους ἐ.ἀ., Ὑπτγους ἐ.ἀ., ποῦ ἐνῶ τὸ 1974 δὲν εἶχαν νὰ ἐπιδείξουν κάτι τὸ σημαντικὸ ὡς πολεμικὴ δράση – ὅπως αὐτοὶ καὶ οἱ «ὑφ’ ὑμῶν» στρατιῶτες, ἔλεγαν τότε στὶς μονάδες τους, ποὺ ὑπηρέτησαν μετὰ τὸν πόλεμο τοῦ ’74 – στὰ «γεροντοκορήματά» τους «ἀνεκάλυψαν» ἀνδραγαθήματά τους, ποὺ καὶ ἴδιοι, μέχρι ἐκείνην τὴν στιγμὴ …ἀγνοοῦσαν (sic) !!!

Κλείνοντας αὐτὸ τὸ ἄρθρο, θέλω να ἐπιστήσω τὴν προσοχὴ ὅλων ὅσων θέλουν νὰ μάθουν τὴν Ἱστορικὴ Ἀλήθεια, στὸ ὅτι πρέπει νὰ ἀναζητοῦν τὴν τεκμηρίωση ὅσων ἀκοῦν ἀπὸ αὐτοὺς ποὺ ὁμιλοῦν γιὰ τὸ 1974 καὶ ἰδίως μὲ προσωπικὸ τόνο. Εἶναι ἀδιανόητο ἡ Ἱστορία νὰ «δημιουργεῖται» μὲ τέτοιες ἀφηγήσεις θλιβερῶν «ντουφεκαλεύρηδων» καὶ ἀπογόνων τοῦ «Βαρώνου Μυνχάουζεν»!!!

Εἶναι ὄνειδος ἀπέναντι σὲ ὅσους ἐπολέμησαν, δίδοντας ὅ,τι πολυτιμότερον εἶχαν: Τὴν Ζωή τους!!!!

Καὶ οἱ συνέπειες τῶν «παραμυθιῶν» τους καθίστανται ἀπόλυτα καταστροφικὲς γιὰ ὅσους θέλουν νὰ μάθουν τὴν μία καὶ μοναδικὴ Ἱστορικὴ Ἀλήθεια γιὰ τὸ 1974!!!

Δημητριάδης Κωνσταντῖνος

(Visited 221 times, 1 visits today)




Leave a Reply