Ὑπηρετώντας (ἐν ἀγνοίᾳ μας) τὸν …ἐχθρό μας!!!

Λιμπερτάριαν και Συντηρητικοί φίλοι πέφτουν στην παγίδα της διχόνοιας διασπώντας δυνάμεις και χαρίζοντας έδαφος στον εχθρό να ενσταλλάξει το κρατικίστικο δηλητήριό του.

 

Οι μεν πρώτοι παρουσιάζουν τον γύφτο σαν το απόλυτο πρότυπο του αρχετυπικού ανκάπ χρυσοθήρα, που με το κουμπούρι κάτω από τα καρπούζια στο ντατσούνι, πιάνει την ζωή (και την μπουρού) από τα μαλλιά. Βεβαίως λησμονούν ότι λιμπερτάριαν δεν σημαίνει να ζεις με επιδόματα, ούτε να καταληστεύεις ατιμώρητος το βιός των συμπολιτών σου.

Ακόμη χειρότερα όμως δικαιώνουν με αυτήν την ρητορική όσους ισχυρίζονται ότι μία λιμπερταριανή στροφή θα μετατρέψει την χώρα σε Σομαλία.
Οι δε είναι έτοιμοι, από πούρα εμπάθεια απέναντι στην ράτσα του γύφτου, να πουν μόνοι τους το «σφάξε με πασά μου να αγιάσω» στον κρατικό νταβατζή, να τον πληρώσουν αδρά από τους φόρους όλων μας, να αφαιρέσουν κι άλλες από τις ελευθερίες μας για να επέμβει το κράτος στο Μενίδι.
Τελικά, όχι μόνο τα κατάφεραν να «επέμβει το κράτος», αλλά μάλιστα, μέσα στην απύθμενα μυωπική λογική τους (σημείωση: δεν είδατε ούτε έως την μύτη σας, να μου επιτραπεί να πω εδώ), κατόρθωσαν να φέρουν άλλη μίαν «θετική ελευθερία» (σίκ) για τους γυφτέους, ήτοι να μπαίνουν στην αστυνομία.
Ποιοί βγήκαν χαμένοι; Και οι δύο.
Ποιός κέρδισε; Το κράτος.
Ποιούς κέρδισε; Σίγουρα όχι τους γύφτους.

Ο γύφτος δεν είναι ούτε ο αρχετυπικός λιμπερτάριαν, ούτε λόγος για να παραδώσει κάποιος οικειοθελώς και αβασάνιστα τις ατομικές του ελευθερίες στο κράτος. Ο γύφτος είναι υπόδειγμα, ότι το κράτος σέβεται μόνο όποιον είναι όπλισμένος, ικανός και προετοιμασμένος να αναπτύξει οργανική αυτοοργάνωση. Όποιος εξωρραΐζει από την ανάλυσή του αυτήν την διάσταση, νομιμοποιεί, ή για την ακρίβεια εξουσιοδοτεί, ο ίδιος το κράτος να επέμβει στην ιδιωτική του ζωή. Όποιος πάλι τον προβάλλει ως πρότυπο, παρέχει εξαιρετικές υπηρεσίες στον εχθρό μας.

Ποιός είναι ο εχθρός μας; Πάντα, μα πάντα, το γαμωκράτος.

Μακρῆς Γεώργιος

εἰκὼν

(Visited 131 times, 1 visits today)




Leave a Reply