Λέγοντας «Κύπρος» νὰ ξέρουμε τὶ ἐννοοῦμε

Ἡ ἐτυμολογία τῆς λέξεως «Κύπρος»

«Ἡ Κύπρος ὀνομάσθηκε μὲ τὸ ὄνομα αὐτό, διότι εἶναι τὸ νησὶ τῆς Ἀφροδίτης, ἴδιον τῆς ὁποίας εἶναι νὰ πορίζῃ, νὰ προσπορίζῃ ποὺ λέμε σήμερα, νὰ προμηθεύῃ τὴν κύησι, τὴν ἐγκυμοσύνη, μέσῳ τῆς ἐρωτικῆς ἐπαφῆς.

Ἀκοῦστε τώρα:

«Κύειν» μὲ ὕψιλον, πορίζεσθαι, ἀπὸ τὸ ῥῆμα «κύω» ποὺ σημαίνει φουσκώνω, «κῦμα» εἶναι τὸ φούσκωμα τῆς θαλάσσης, ἐγκύω σημαίνει φουσκώνω ἐντός.

Κύπρος λοιπόν, ἐκ τοῦ κύειν πορίζεσθαι.
Ἀπὸ ἐκεῖ τὸ ῥῆμα «κυπρίζω», ποὺ σημαίνει «ἀνθίζω», διότι μία γυναῖκα ἐγκυμονούσα φέρει καρπὸ καὶ ἄρα εἶναι ἀνθισμένη. Ἀπὸ ἐκεῖ ὁ «κυπρίτης», ποὺ εἶναι τὸ ὄνομα τοῦ χαλκοῦ, ὑπῆρχαν πολλὰ κοιτάσματα χαλκοῦ στο νησί.
Κι ἀπὸ ἐκεῖ οἱ Λατῖνοι τὴν εἶπαν «cuprum», «copper» στὰ ἀγγλικὰ καὶ πῆραν ὅλοι παγκοσμίως νὰ λὲν «copper».
Κι ὅποτε χρησιμοποιοῦν τὴν λέξη αὐτήν, μνημονεύουν τὸ ἴδιον τῆς Ἀφροδίτης, νὰ πορίζῃ τὴν κύησι, νὰ προσπορίζῃ τὴν κύησι, λέμε σήμερα…»

Θεοφανῶ Πολυμέρη

(Visited 151 times, 1 visits today)




Leave a Reply