Θάβοντας τὶς ἀνθρωποσφαγὲς πίσω ἀπὸ τὸ «ἀριστερὸ ἠθικὸ πλεονέκτημα»!!! (ζ)

Ἀνομολόγητα τῆς «Κόκκινης Τρομοκρατίας» τοῦ 1943-1944.

Ὅταν γυναῖκα-θῦμα ξέφυγε τῶν σφαγέων της ἀπὸ τὴν ΟΠΛΑ Σοφικοῦ, ἐκεῖνοι πῆραν κι ἐβασάνισαν τὰ κορίτσια της καί, μετά, τὰ ἔσφαξαν!!!

Ἡ ΟΠΛΑ Σοφικοῦ Κορινθίας εἶχε τὰ πιὸ βάρβαρα κι ἀπάνθρωπα μέλη ποὺ μπορεῖ κάποιος νὰ φαντασθῇ (καπετὰν Βόγλας, καπετὰν Ἀετός, καπετὰν Τᾶσσος, Μαντράχαλος κ. ἄ.).

Ὁ Πέτρος Τσιοῦγκος, ἀπὸ τὸ Ἑλληνοχῶρι Κορινθίας, διηγεῖται: «Στὶς 20 Ἰουνίου 1944 εἶμαι στὴν πλατεία τοῦ χωριοῦ μου μὲ ἄλλα παιδιά. Ἔφεραν ἄγνωστοι ΕΑΜίτες περίπου 30 ἄνδρες, γυναῖκες καὶ μικρὰ παιδιά. Τοὺς ἔκλεισαν μέσα στὸ μαγαζὶ τοῦ Βασίλη Δῆμα καὶ τοὺς φρουροῦσαν ὅλη τὴν νύκτα. Τὸ πρωΐ, στὸ χάραμα, τοὺς πῆγαν καὶ τοὺς ἔσφαξαν στὴν ῥύπα, ποὺ εἶναι παράπλευρα, περίπου 200 μέτρα, ἀπὸ τὸν Πλάτανο μὲ τὸ πηγάδι (τοπωνύμιο «Βενιζέλου Σταράλωνα»). Ὅπως ἔμαθα ὅλοι αὐτοὶ ἦσαν ἀπὸ τὰ χωριὰ τῆς Σολυγείας (χωριὰ τῆς Σολυγείας: Ἀγγελόκαστρο, Ἅϊ Γιάννης, Ἀθίκια, Ἁλμυρή, Γαλατάκι, Σοφικό).

Τώρα ἕνα ἀπίστευτο, ἀλλὰ ἀληθινό. Πρὶν τοὺς σφάξουν, τοὺς ὑπεχρέωσαν νὰ γδυθοῦν, νὰ εἶναι ἀδαμιαία ὅλοι. Μία γυναίκα ἔφυγε ἀπὸ τοῦ σφαγέως τὰ χέρια κι ἔπεσε στὸν χωματένιο βράχο, νόμισαν ὅτι σκοτώθηκε. Αὐτὴ ὅμως περιπλανήθηκε μέσα στὸ δάσος, καταξεσκισμένη, καταματωμένη σ᾽ ὅλο τὸ σῶμα καὶ στὸ πρόσωπο καὶ ἔφθασε στὴν σωτηρία της. Τρεῖς κοπέλες ἀπὸ τὸ χωριό μου θέριζαν κριθάρι στὴν θέση Κούρτεζα καὶ σιγοτραγουδοῦσαν γιὰ νὰ ἁπαλύνουν τὸν καύσωνα. Ἔφθασε πολὺ κοντά τους ἡ κοπέλα, κρυμμένη στοὺς θάμνους. Ἀφοῦ διεπίστωσε ὅτι εἶναι μόνες τους, τὶς ἐφώναξε κλαίγοντας σὲ ἀδαμιαία περιβολὴ ποὺ ἦταν:
– «Ἀδελφοῦλες μου, σῶστε με»!

Τώρα, ὅπως μοῦ τὸ ἐδιηγήθησαν οἱ τρεῖς κοπέλες, ἡ Παρασκευὴ Τρίμη, ἡ Βασιλικὴ Βουδούρη καί ἡ Ἑλένη Φούζα. «Ὅταν τὴν εἴδαμε τρομάξαμε ἀφάνταστα. Νὰ δῇς μίαν κοπελάρα ὁλόγυμνη, ματωμένη σ᾽ ὅλο τό σῶμα της καὶ στὸ πρόσωπο ἀπὸ τὰ ξερὰ ξύλα καὶ τὰ βάτα! Μὲ τὰ οὖρα μας πλύναμε τὶς πληγές της καὶ ὄχι ὅλες, τῆς δόσαμε μίαν μπουκιὰ ψωμί, δὲν ἔφαγε. Τῆς δόσαμε κι ἐφόρεσε μίαν ῥόμπα καὶ τῆς εἴπαμε νὰ μὴν περπατᾷ τὴν ἡμέρα. Νὰ παρατηρῇ τὴν ἡμέρα καὶ νὰ περπατᾷ τὴν νύκτα. Εὐτυχῶς ἔχει φεγγάρι. «Νὰ περπατς μετὰ τὶς 12:00 τὴν νύκτα, νὰ προσέχῃς νὰ μὴν σὲ δῇ μάτι ἀνθρώπου, γιατὶ δὲν ξέρεις τὶ πιστεύει».

Μᾶς ἐρώτησε «πῶς καί ἀπό ποῦ μπορῶ νά φθάσω στό Ζευγολατιό; Ἐκεῖ ἔχω μίαν θεία, ἐὰν φθάσω θὰ σωθῶ». Τῆς δείξαμε ποῦθε νὰ πάῃ καὶ τῆς εὐχηθήκαμε νὰ φθάσῃ στὸ σπίτι της, στὰ δυὸ μικρὰ παιδιά της, ποὺ μᾶς εἶπε κλαίγοντας ὅτι εἶχε». Ἐμεῖς πήραμε τὸν δρόμο γιὰ τὰ σπίτια μας. Ἡ Βασιλική, ποὺ εἶχε δώσῃ τὴν ῥόμπα της καὶ ἦταν μὲ τὴν κομπινεζόν, ἦταν καβάλα στὸ γαϊδουράκι.

Μετὰ ἀπὸ μακρὰ καὶ δύσκολη ἔρευνα – τὰ χρόνια ποὺ ἔχουν περάσῃ, ὁ κόσμος δὲν μιλᾶ εὔκολα κλπ.,-  κατέληξαν νὰ βρῶ ὅτι ἡ ἄγνωστη γυναῖκα ἀπὸ τὴν Σολυγεία, ποὺ διέφυγε τῶν σφαγέων της στὸ Ἑλληνοχώρι, ἦταν ἡ Εὐαγγελία (Βαγγελιῶ) Τσαλῆ, ἀπὸ τὸ μικρὸ χωριὸ Γαλατάκι, κοντὰ στὸ Σοφικό.
Δυστυχῶς, οἱ ἄνδρες τῆς ΟΠΛΑ Σοφικοῦ γιὰ νὰ τιμωρήσουν τὴν μητέρα ποὺ τοὺς ξέφυγε, τὴν στιγμὴ ποὺ ἑτοιμάζονταν νὰ τὴν σφάξουν, ξέσπασαν ἐπάνω στὰ δύο νεαρὰ κορίτσια της. Τὰ πῆραν μὲ τὴν ἐπομένη μεγάλη ὁμάδα θυμάτων ἀπὸ τὰ χωριὰ τῆς Σολυγείας, ποὺ ὁδηγήθηκε γιὰ σφαγὴ στὸ χωριὸ Καλιάνι. Τὰ δύο νεαρὰ κορίτσια, τὰ ἔσφαξαν ἐκεῖ μὲ τὴν συνήθη «κακοποίηση» ποὺ ἐπεφύλασσαν τὰ «παλληκάρια τῆς ἀντιστάσεως» τοῦ ΕΑΜ/ΕΛΑΣ/ΟΠΛΑ σὲ νεαρὰ κορίτσια καὶ γυναῖκες, ποὺ ἔπεφταν στὰ χέρια τους!

Σχετικὴ εἶναι καὶ ἡ ἀκόλουθος μαρτυρία ἀπὸ τὴν Σολυγεία, ποὺ ὑπάρχει σὲ ἕνα ἱστορικὸ κείμενον ἀνωνύμου συγγραφέως:

«…μάρτυρας ἦταν ἡ Βαγγελιῶ ἀπὸ τὸ Γαλατάκι, ποὺ τῆς ἐβίασαν τὶς δύο κόρες καὶ αὐτὴν καὶ ἔσφαξαν τὶς κόρες. Γλύτωσε ἡ μητέρα, ῥακένδυτη στὰ ῥέματα τῆς Στιμάγκας, γλύτωσε ἀπὸ θαῦμα, ἤθελε ὁ Θεὸς νὰ ἀφήσῃ μάρτυρα …».

Ἀπὸ τὸν ἴδιο βράχο, στὴν ῥύπα στοῦ «Βενιζέλου τὰ Σταράλωνα» πήδησε καὶ ἕνας δημοδιδάσκαλος, Καπώλης ἀπὸ τὸ Κούτσι Κορινθίας. Αὐτὸς ὅμως σκοτώθηκε, δὲν ἦταν τυχερός, ὅπως ἡ ἀνωτέρω γυναίκα.
(Σύμφωνα μὲ μαρτυρία ποὺ μοῦ ἔδωσε ἡλικιωμένη κυρία ἀπὸ τὴν διπλανὴ Στιμάγκα καὶ ἡ ὁποία μοῦ ἐζήτησε νὰ μὴν τὴν κατονομάσω διόλου, σφαγέας ἀπὸ τὴν Στιμάγκα ἔδωσε τὸ καλοκαιρινὸ κοστοῦμι τοῦ δασκάλου Καπώλη στὴν μητέρα της νὰ τὸ πλύνῃ ἀπὸ τὰ αἵματα!
Ὁ Καπώλης ἦταν γνωστὸς τῆς οἰκογενείας της καὶ τὸν εἶχαν δῇ νὰ τὸ φορᾷ. Ὁ σφαγεὺς -ἡ ἡλικιωμένη κυρία μοῦ ἐζήτησε νὰ μὴν γράψω τὸ ὄνομά του, γιατὶ μοῦ εἶπε ὅτι ἔχει οἰκογένεια στὴν Στιμάγκα- οὐδέποτε πῆγε νὰ πάρῃ τὸ κοστοῦμε καὶ ἡ μητέρα της τὸ πέταξε ὅταν διελύθη ὁ ΕΛΑΣ.

Μπουγᾶς Ἰωάννης

 

(Visited 91 times, 1 visits today)




Leave a Reply