Ὡραία ποὺ εἶναι νὰ ἀλληλοφαγωνόμεθα…

…μὲ ὁποιοδήποτε πρόσχημα.
…μὲ ὁποιαδήποτε δικαιολογία…
…ἔτσι, γιὰ νὰ μὴν ξεμένουμε ἀπὸ …«ἐνδιαφέροντα»!!!

Βγῆκε, λέει, ὁ καρανίκας καὶ διεφήμιζε τὶς περιβαλλοντικὲς καταστροφὲς ποὺ ἔχει προκαλέσῃ ἡ «ἐπένδυσις» στὶς Σκουριές. Καί, ξαφνικά, ἀπὸ τὸ πουθενά, ἅπαντες, γνῶστες  καὶ μή, ἀναπαρήγαγαν ἀμέτρητες, μεταξύ τους, …ἀσυναρτησίες…:

  • Εἶναι ἢ δὲν εἶναι καλός ὁ καρανίκας;
  • Εἶναι ἤ ὄχι ἀληθής ἡ φωτογραφία πού μᾶς παρουσίασε;
  • Γιατί ἀντιπολιτεύεται -ἢ δὲν ἀντιπολιτεύεται- τόν τΣΥΡΙΖΑ;
  • Εἶναι ἤ ὄχι ἐπένδυσις αὐτή στήν Χαλκιδική;
  • Χρειαζόμεθα ἤ ὄχι ἐπενδύσεις;
  • Θά φύγῃ ἤ δέν θά φύγῃ ἡ eldorado;
  • Θά πληρώσουμε ἤ ὄχι τίς ἀπαιτήσεις της;
  • Προσφέρει κάτι ἡ «ἐπένδυσίς» της στό σύνολον ἤ εἶναι μία ἀκόμη ἁρπακτή;
  • Εἶναι ἤ ὄχι καλοδεχούμενοι οἱ ἐπενδυτές;
  • Εἶναι ἤ ὄχι γραφειοκρατούμενον τό Δημόσιον;
  • Διευκολύνονται ἤ ὄχι οἱ διαδικασίες εἰσόδου τῶν ἐπενδυτῶν στήν χώρα;
  • Χρειαζόμεθα ἤ ὄχι τέτοιου εἴδους «ἐπενδύσεις»;

Αὐτὰ καὶ ἄλλα πολλὰ λέγονται καὶ σχολιάζονται σὲ πηγαδάκια, σὲ παρέες καὶ στὰ κοινωνικὰ δίκτυα. Καὶ πάλι ὅμως χάσαμε τὸ θέμα μας, ἐπιμερίζοντάς το σὲ ἀπόψεις του καὶ ἀδυνατώντας νὰ δοῦμε ὅλο τὸ σκηνικό. Κατ’ ἐπέκτασιν καὶ πάλι μένουμε στὶς λεπτομέρειες, ἀδυνατώντας νὰ ἀντιληφθοῦμε πὼς πίσω ἀπὸ τοὺς θορύβους κάποιοι κάνουν καλὰ τὴν δουλειά, γιὰ τὴν ὁποίαν πληρώνονται καί, σαφῶς, αὐτὴ ἡ δουλειὰ δὲν ἔχει νὰ κάνῃ μὲ τὸ κοινὸ καλό, παρὰ μόνον μὲ τὶς ἁρπακτὲς καὶ τὰ βολέματα. Ἠ ἐν λόγῳ ὑπόθεσις, ὅσο κι ἐὰν δὲν «ζυγίζεται» ἐπαρκῶς, ἐν τούτοις, ἐκ πρώτης ὅψεως, διαπραγματεύεται τρία ζητήματα, τὸ ἐξῆς ἕνα: ὀφελεῖ τό σύνολον καθολικῶς ἤ ὄχι;
Ὅλα τὰ ὑπόλοιπα εἶναι γιὰ νὰ γίνεται φασαρία καὶ νὰ χάνουμε τὸ θέμα μας, ἐνᾦ παραλλήλως ἡ παραπληροφόρησις κορυφώνεται. Κι ἐνᾦ θὰ μπορούσαμε νὰ θεωρήσουμε τὶς ἐν λόγῳ ἐπεμβάσεις  ἀναγκαῖες γιὰ τὸ κοινὸ καλό, ποὺ θὰ ἔπρεπε νὰ εἶναι πάντα ὁ στόχος μας, ἐν τούτοις ἐπιμερίζουμε τὸ θέμα (πέφτοντας στὶς γνωστὲς παγίδες) καὶ βλέπουμε μόνον τὶς ἀμυχές του.

Πρῶτον λοιπὸν ζήτημα: ἡ φωτογραφία εἶνα ἀληθής, προέρχεται ἀπὸ παλαιώτερες βροχοπτώσεις καὶ εἶναι ἀποτέλεσμα τῆς περιβαλλοντικῆς μολύνσεως στὴν περιοχή, ἀπὸ τὶς μεταλλευτικὲς δραστηριότητες. Τὸ ὑπέδαφος καὶ τὸ ἔδαφος τῆς περιοχῆς, γιὰ γνῶστες καὶ μή, ἐφ΄ ὅσον ἐμπεριέχει μεταλλεύματα (χρυσό, χαλκὸ κλπ), θὰ ἐμπεριέχῃ καὶ  θεῖον. Ἡ ἐξαγωγὴ τῶν μεταλλευμάτων σημαίνει αὐτομάτως πὼς ὅλα αὐτὰ παύουν νὰ εὑρίσκονται σὲ «ἰσοῤῥοπίες» καὶ κυκλοφοροῦν ἐλεύθερα. Ἐπιπροσθέτως, ἐὰν συνυπολογίσουμε τὶς μεθόδους ἐξαγωγῆς τῶν μεταλλευμάτων, ποὺ δὲν εἶναι καὶ οἱ πλέον …περιβαλλοντικές, τότε εἶναι φυσικὸν ἐπόμενον νὰ βλέπουμε εἰκόνες σὰν τὴν παραπάνω, ἀλλὰ καὶ σὰν αὐτήν:

Λεπτομέρειες ἐδῶ.

Μποροῦμε νὰ γελᾶμε λοιπὸν μὲ τὸν κάθε  καρανίκα γιὰ ὅλα ὅσα πιστεύουμε πὼς τὸν γελοιοποιοῦν. Δὲν μποροῦμε ὅμως νὰ χρησιμοποοιοῦμε τὸν κάθε καρανίκα γιὰ νὰ ἐπιβεβαιώσουμε τὶς ὅποιες ἀντιλήψεις μας γιὰ τὸν τομέα τῶν «ἐπενδύσεων», ἀρνούμενοι τὸ σοβαρότατον θέμα τῆς περιβαλλοντικῆς μολύνσεως. Οἱ ἐκθέσεις, οἱ μελέτες καὶ οἱ φωτογραφίες ἀποδεικνύουν, πέραν κάθε ἀμφιβολίας, πὼς ἐπένδυσις ποὺ δὲν σέβεται τὸ περιβάλλον καὶ τοὺς περιοίκους, δὲν νοεῖται γιὰ ἐπένδυσις. Ἡ ἐπένδυσις πρέπει νὰ λειτουργῇ πρὸς τὸ συνολικὸ καλὸ κι ὄχι μόνον ὑπὲρ τοῦ «ἐπενδυτοῦ», ἀλλὰ καὶ κάποιων παρατρεχαμένων του.

Δεύτερον ζήτημα. Ἐπένδυσις σημαίνει δουλειὰ γιὰ ἀνθρώπους ποὺ τὴν χρειάζονται. Ἀνθρώπων καὶ συμπολιτῶν μας ποὺ ἔχουν (ὅπως ὅλοι μας) ὑψηλὲς ὑποχρεώσεις, ποὺ ἀκριβῶς λόγῳ τῆς ἐπενδύσεως ἐργάζονται κι ἀμοίβονται καὶ μποροῦν καὶ σπουδάζουν τὰ παιδιά τους, μποροῦν καὶ καλύπτουν τὶς φορομπηκτικὲς ἀξιώσεις τῆς ἀνεξαρτήτου ἀρχῆς γενικῶν ἐσόδων καὶ μποροῦν νὰ διαβιοῦν ἀξιοπρεπῶς.
Ὤπα ῥὲ παιδιά. Λίγο λίγο, νὰ μὴν πονέσουμε. Ἡ προηγουμένη παράμετρος, τοῦ συνολικοῦ ὀφέλους, ἰσχύει κι ἐδῶ. Ὁ διαβιὼν στὰ ὀρεινὰ οὐδὲ μίαν περιβαλλοντικὴ καταστροφὴ ἀντιμετωπίζει ἄμεσα ἀπὸ τὶς «περιπλοκές» τῆς «ἐπενδύσεως», ἐφ΄ ὅσον τὰ ὕδατα ῥέουν πρὸς τὴν θάλασσα κι ὄχι πρὸς τὶς …κορυφές. Κατ’ ἐπέκτασιν αὐτὸς θὰ λάβῃ τὸ μεροκάματό του, ἀλλὰ οἱ διαβιῶντες στὰ χαμηλώτερα ὑψόμετρα θὰ καταπιοῦν ὅλες τὶς ἐπιπτώσεις μόνοι τους. Ἐπιπροσθέτως ἡ καταστροφὴ τοῦ περιβάλλοντος ἴσως νὰ φαντάζῃ δευτερεύουσα, ἀλλὰ τὸ πόσο δευτερεύουσα εἶναι, ἂς μὴν τὸ κρίνουμε μόνοι μας, ἐφ΄ ὅσον στὸν πλανήτη μας δὲν ὑπάρχει κάτι «ξεκάρφωτα» μόνο του καὶ ὅλα ἔχουν τὶς συδέσεις τους.

Φυσικὰ τὸ γεγονὸς τῆς μερικῆς ὠφελείας, μικροῦ τμήματος τῶν κοινωνιῶν, ἀποδεικνύει φυσικὰ πὼς τὸ κοινὸ καλὸ δὲν παίζει ῥόλο, ἀκόμη καὶ στὸ θέμα τῶν ἐσόδων. Κάποιοι, γιὰ λόγους …«ἀγνώστους», προσέφεραν δωράκι τὴν Χαλκιδικὴ στοὺς χρυσοθῆρες, ἔλαβαν τὸ …διάφορον, προσέφεραν καὶ κάποιες, ἐλάχιστες θέσεις ἐργασίας στοὺς ἡμετέρους τους καὶ κουνοῦν τὸ δάκτυλον σὲ ὅσους φωνάζουν, διότι αὐτοὶ πράγματι ἔχουν κερδίσῃ. Τὰ δημόσια ταμεῖα ὅμως (ὄχι ἀνεξάρτητος ἀρχὴ φυσικά) λαμβάνουν τίποτα (πάει τὸ κοινὸ καλό), οἱ πέριξ διαβιοῦντες λαμβάνουν τίποτα (πάει κι αὐτὸ τὸ κοινὸ καλό) καὶ τὸ περιβάλλον, ἀνάσα γιὰ ὅλους μας, ἀπέκτησε μόνιμες βλάβες (πάει κι αὐτὸ τὸ κοινὸ καλό).
Πόσο κοινό καλό λοιπόν προσφέρουν οἱ ἀποψιλώσεις δασῶν, ἐνᾦ ἐπί πλέον φορτώνεται ὁ ὑδρόφόρος ὀρίζων μέ ὅλων τῶν εἰδῶν τά ἀπόβλητα;

Τρίτον ζήτημα.

  1. Εἰσφορὲς τῆς ἑταιρείας πρὸς τὸ δημόσιον…ἀνύπαρκτες.
  2. Τιμωρία τοῦ ἑλληνικοῦ Δημοσίου γιὰ παρατυπίες καὶ πρόστιμα ἀπὸ τὴν Ἡνωμένη Εὐρώπη, ποὺ ἕδρασδαν ὐπὲρ τῆς «ἐπενδύσεως» (καὶ τῶν παρατρεχαμένων!!!) καὶ κατὰ τοῦ κοινοῦ συμφέροντος.
  3. Δικαιοσύνη ποὺ ἀποφασίζει ὑπὲρ τοῦ κοινοῦ καλοῦ, ἀλλὰ οἱ ἀποφάσεις δὲν ἐφαρμόζονται.
  4. Διαπλοκῆς τὸ ἀνάγνωσμα καὶ ἀνύπαρκτοι φόροι, ποὺ κι ἐὰν ὑπάρξουν καταλήγουν σὲ ἀντισυνταγματικὲς ἀνεξάρτητες ἀρχές.
  5. Ἰδιαίτερες «ἐξυπηρετήσεις» καὶ «δωράκια» γιὰ νὰ παραμένῃ τὸ θέμα στὰ …ἀζήτητα.
  6. Ἀπαιτήσεις τῶν «ἐπενδυτῶν» γιὰ ἀποζημιώσεις ἀπὸ τὰ δημόσια ταμεῖα.
  7. Ἐκβιασμοὶ ἐπὶ ἐκβιασμῶν (φεύγουν καὶ δὲν φεύγουν) γιὰ νὰ χρονοτριβοῦν οἱ διαδικασίες.
  8. Ἀδιαφορία γιὰ περιβαλλοντικὲς καταστροφές.
  9. Ἀτιμωρησία γιὰ περιβαλλοντικὲς καταστροφές.
  10. Ἀτιμωρησία γιὰ κακοδιαχειρίσεις ἀπὸ κρατικοὺς φορεῖς.
  11. Μὴ ἀξιοποίησις τῶν μελετῶν ποὺ ἀποδεικνύουν ἀκριβῶς τὰ ἀντίθετα τῶν ἐπισήμων ἰσχυρισμῶν (ἑταιρείας καὶ δημοσίου).
  12. Προπαγάνδα πολυεπίπεδος γιὰ νὰ χειραγωγηθῇ ἡ κοινὴ γνώμη.

Πάλι λοιπὸν τὸ κοινὸν ὄφελος, ὑπὲρ τῶν ἐλαχίστων, θυσιάζεται κι ἐμεῖς ἀσχολούμεθα μὲ τὸ ἐὰν θὰ μείνῃ ἡ θὰ ἀποχωρήσῃ ὁ κάθε χρυσοθῆρας, γιὰ τὸ ἐὰν θὰ ἐξακολουθήσουν νὰ ἐργάζονται κάποιοι, ἐλάχιστοι ἀναλογικῶς καὶ γιὰ τὸ ἐὰν θὰ ἐξομαλυνθοῦν οἱ διαδικασίες καὶ τὰ κριτήρια γιὰ μελλοντικὲς «ἐπενδύσεις» αὐτοῦ τοῦ τύπου. Ἀλλοῦ γιὰ ἀλλοῦ παραμένουμε.

Καταλήγοντας.
Μία ἐπένδυσις συνολικῶς, στὰ ὑπὲρ καὶ τὰ κατά της, πρέπει περισσότερα νὰ προσφέρῃ σὲ περισσοτέρους, γιὰ νὰ θεωρεῖται χρήσιμος κι ἀναγκαία. Μία ἐπένδυσις σὰν τὴν παραπάνω εἶναι μόνον γιὰ νὰ ἀσχολούμεθα βλακωδῶς, βγάζοντας «μαχαίρια» γιὰ δευτερεύοντα ζητήματα. Μία ἐπένδυσις, ποὺ τὴν σχολιάζει ὁ κάθε καρανίκας, δὲν εἶναι ἀντικείμενον γιὰ νὰ καταπιανόμεθα κι ἐμεῖς, χάνοντας τὴν οὐσία.
Οἱ καρανῖκες ἔχουν πολλὰ ἄλλα εἰς βάρος τους, γιὰ νὰ τοὺς ἀναβαθμίσουμε σὲ κριτὲς τέτοιου εἴδους.
Ἐνασχολούμενοι μὲ τοὺς καρανῖκες χάνουμε τὸ θέμα μας, ποὺ παραμένει ἡ φαγωμάρα. Καὶ δὲν ἔχουμε πολλὰ περιθώρια πλέον.

Στὴν μνημονιακή μας χώρα δὲν ὑπάρχουν ἐπενδύσεις καὶ οἱ καρανίκες, ἐν γνώσει τους ἢ ἐν ἀγνοίᾳ τους, λειτουργοῦν γιὰ νὰ κάνουν θόρυβο. Τὰ μέσα μαζικῆς ἐξαπατήσεως μᾶς ὑποχρεώνουν νὰ ἀσχοληθοῦμε μὲ ἐπὶ μέρους, ἀνούσιες, λεπτομέρειες, γιὰ νὰ μὴν ἑστιάσουμε στὴν ἀλήθεια. Κι ἐμεῖς, ὅπως πάντα, ἐπιδερμικῶς καὶ μόνον, καταπιανόμεθα μὲ τὰ περιττά, χάνοντας τὴν οὐσία. Καὶ ἡ οὐσία εἶναι μία: τὸ κοινὸν ὄφελος. Ἐὰν αὐτὸ δὲν γίνῃ αὐτοσκοπός, θὰ λέμε γιὰ νὰ λέμε.

Φιλονόη

(Visited 114 times, 1 visits today)




Leave a Reply