Χορεύοντας στὸν ῥυθμὸ τῆς …δημοκρατίας!!!

Ὅπου ἀναφέρεται ἡ λέξις δημοκρατία ἀπὸ αὐτοὺς ποὺ μετέχουν συνειδητῶς τοῦ ἐν λόγῳ μηχανισμοῦ, νὰ ἀντιλαμβανόμεθα πὼς ἀναφέρεται ἀπὸ αὐτοὺς ποὺ τὴν χρησιμοποιοῦν ὡς προπέτασμα καπνοῦ, γιὰ νὰ σκιάσουν τὴν πραγματικότητα. Μία πραγματικότης ποὺ ἦταν, εἶναι καὶ θὰ εἶναι ἀπολύτως δικτατορική, ἀλλὰ κατὰ περίπτωσιν θὰ ἀλλάζουν οἱ βαθμοὶ ἐλευθερίας τῶν χαχόλων. Ὄχι ὅμως διότι πράγματι θὰ θέλουν οἱ κατέχοντες τὰ τῆς ἐξουσίας νὰ αὐξηθοῦν οἱ ἐλευθερίες τῶν χαχόλων, ἀλλὰ διότι τὸ ἐν λόγῳ πανηγυράκι λειτουργεῖ πάντα ὑπέρ τους, ἐφ΄ ὅσον μὲ τὴν ἐλπίδα καὶ μόνον εἶναι πολλὰ κεφάλια ποὺ σκύβουν οἰκειοθελῶς. Καί ποῦ μεγαλυτέρα ἐλπίς ἐάν ὄχι στήν ἔννοια «δημοκρατία»;

Δημοκρατία οὔτε ὑπῆρξε οὔτε καὶ θὰ ὑπάρξῃ. Ὄχι τοὐλάχιστον ὑπὸ τὶς παροῦσες συνθῆκες ποὺ ἐντός τους διαβιοῦμε, ἐφ΄ ὅσον ὅλοι μας, ἄλλος περισσότερο κι ἄλλος λιγότερο, κουβαλᾶμε τὴν δική μας (ἂς ποῦμε) ὁπτικὴ γιὰ αὐτὴν… (Προσοχή!!! Δὲν λέμε …πετριά!!! Εἴμαστε εὐγενεῖς σήμερα!!!) Αὐτὸ σημαίνει πὼς ἐὰν ὁ κάθε ἕνας ἐξ ἡμῶν θεωρῇ πὼς δημοκρατία εἶναι κάτι, ὁ,τιδήποτε, σαφῶς καὶ αυτὸ τὸ κάτι, τὸ ὁ,τιδήποτε, δὲν γίνεται νὰ ἔχῃ τὴν ὁποιανδήποτε ἐννοιλογικὴ ταὐτοσημότητα καὶ μὲ τὴν ἔννοια τῆς δημοκρατίας, ἀλλά, κυρίως, μὲ αὐτὸ ποὺ οἱ ἄλλο θεωροῦν δημοκρατία.
Ἀφῆστε δὲ ποὺ τελικῶς γιὰ νὰ μπορέσουμε νὰ κρίνουμε θὰ ἔπρεπε νὰ διαθέτουμε ὅλα τὰ ἀναγκαία στοιχεῖα, ποὺ ἀφοροῦν στοὺς …«ἐκλεκτοὺς ἐκπροσώπους» μας. Κάτι ὅμως ποὺ οὐδέποτε θὰ συμβῇ, ἐφ΄ ὅσον ἡ διαπλοκὴ καὶ ἡ ἀλληλεξάρτησις, συμπεριλαμβανομένης καὶ τῆς δικαιοσύνης, συνιστᾶ κόσμο δύο ταχυτήτων μὲ πολῖτες πολλῶν κατηγοριῶν καὶ νόμους ποὺ ἐφαρμόζονται κατὰ …περίπτωσιν.

Ἁπλῶς ἐμεῖς θὰ βλέπουμε πὼς ἀλλάζουν τὸν «φερετζέ» τους, μεταξύ τους, τὰ ἴδια καὶ τὰ ἴδια πρόσωπα καί, κατὰ περίπτωσιν, θὰ ἱκανοποιούμεθα, διότι οἱ λιγότερο κακοὶ ἔδιωξαν τοὺς πολὺ κακούς, ἀδυνατώντας νὰ συνειδητοποιήσουμε πὼς τὸ ὀλίγον ἔγκυος μᾶς τελείωσε καὶ πὼς ἐμεῖς ἁπλῶς …παραμυθιαζόμεθα.
Ἔτσι κι ἀλλοιῶς μὴ …ἐγεκριμένοι δὲν περνοῦν τὸ  κατώφλι τῆς βο(υ)λῆς τους, διότι δὲν ἐπιτρέπουν οἱ τοκογλύφοι.

Τὸ ἑβραϊκὸ λόμπι καὶ ἡ ἐξουσία του στὴν χώρα μας. (ἀνανέωσις)

Ἡ Δημοκρατία εἶναι καραμελίτσα γιὰ νὰ βολευόμεθα ἐμεῖς οἱ πληβεῖοι καὶ νὰ παρηγορούμεθα. Ὅσο ὅμως ἀσχολούμεθα μὲ αὐτήν, τόσο θὰ μᾶς …προλαβαίνῃ στὴν γωνία αὐτὸς ὁ (κάθε) τοκογλύφος ποὺ τὴν συντηρεῖ. Ἐμεῖς εἴμαστε μόνον ἀριθμοὶ ποὺ πρέπει νὰ ὑπακούουν.

Ὁ Soros ἀπαιτεῖ «ἄμεση δημοκρατία».

Ἡ δημοκρατία ὑφίσταται γιὰ νὰ  μὴν σκεπτόμεθα κι ὄχι γιὰ νὰ αὐτοβελτιωνόμεθα.

Προσπαθοῦν νὰ μᾶς πείσουν ὅτι τὸ πρόβλημα εἶναι οἰκονομικὸ καὶ δὴ πρόβλημα ποὺ ἐδημιουργήθει μέ τὴν μακροχρόνιαν καὶ προσφιλήν ἐνασχόλησιν τοῦ λαοῦ μὲ τὸ «σπόρ» τῆς φοροδιαφυγῆς καὶ τοῦ ἔγκλητου καὶ πουτελοὺς βίου του.!
ΜΕΓΑ ΚΑΙ ΑΣΥΣΤΟΛΟΝ ΨΕΜΑ. Τὸ πρόβλημα δὲν συνίσταται εἰς τὴν φοροδιαφυγὴν τοῦ λαοῦ ἀλλὰ εἰς τὴν φοροκλοπήν τῶν εὐνοουμένων τῶν κυβερνώντων καὶ τὴν κλοπὴν καὶ σπατάλην εἰς τὸ δημόσιον, τὰς ὁποίας ἄλλωστε δὲν ἀνέστειλαν.! Βεβαίως δὲν ἐνοχλεῖ κανέναν τὸ γεγονὸς ὅτι οἱ «Λαθρο» (7.000.000+) ἐξάγουν περισσότερα τῶν 20.000.000.000€ ἐτησίως, ἀφοῦ σκοπίμως ἔχουν τὰ σύννορα ἐλεύθερα καὶ ἔχουν συστήσει καὶ ἐπιτροπάς ὑποδοχῆς.! Ὁ στόχος αὐτῶν τῶν ἀνδραπόδων εἶναι ἡ ἀπόλυτος ἐξαθλίωσις τῶν Ἑλλήνων, ἡ κατάτμησις, διάλυσις καὶ παραχώρησις τῆς χῶρας εἰς διαφόρους ξένους ἀνθελληνικοὺς παράγοντες καὶ ἐνδεχομένως ἡ διάλυσις τοὺ ἔθνους ἡμῶν. Διαλύουν τῆν παιδείαν τὸν κοινωνικὸ ἀλλὰ καὶ τὸν οἰκογενειακὸ ἰστὸ, καὶ χτυποῦν ἄνευ οἴκτου τὴν ἰδιωτικὴν ἐπιχείρησιν μὲ πρόσχημα τὴν εἴσπραξιν φόρων· οὐσιαστικῶς ἐπιδιώκουν τὴν ἀπόλυτον διάλυσιν τοῦ ἰδιωτικοῦ τομέως.! (γνωρίζουν βεβαίως ὅτι θά εἶσπράξουν λιγότερους φόρους ἀφοῦ κλείνουν ἐπιχειρήσεις σορηδῶν καὶ ἡ ἀνεργεία ἔχει πάρει διαστάσεις ἐθνικῆς τραγωδίας.) Ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς κατέστη θύμα καὶ ἔρμαιον τῶν κυβερνώντων οἴτινες ἐδημιούργησαν ἕνα «κομματικὸν στρατὸν» ἀπολύτως ἐξητρημένον ὑπ᾿αὐτῶν. Εἶναι λογικὸν λοιπὸν ὁ καθεὶς νὰ προστρέχῃ εἰς τὸ «μέσον» δι᾿οἰανδήποτε βοήθειαν.!
Υγ. Διά τὸ ἄθλιο καὶ ἐλεεινὸ μορφωτικὸ ἐπίπεδο τῶν Ἑλλήνων εὐθύνονται ἐξ ὁλοκλήρου οἱ ἑκάστοτε κυβερνῶντες ποὺ βάσει μακροχρονίου σχεδίου κατέστησαν τὸν λαὸν παντελῶς ἠλίθιον, ἀλλὰ ἐξ ἴσου εὐθύνεται καὶ ὁ καθεὶς ἐξ ἡμῶν ἀφοῦ ὅλοι γνωρίζουν τὸ πρόβλημα καὶ κανεὶς δὲν ἀντιδρᾶ, κανέναν δὲν ἐνοχλεῖ ἡ μετατροπὴ τοῦ σχολείου εἰς στάνην, (ἐπιτρέπουν εἰς τὰ 15αχρονα νὰ κάνουν καταλήψεις.!) καὶ κανεὶς δὲν διαθέτει ἔστω καὶ ἐλάχιστο χρόνο προκειμένου νὰ βελτιωθῇ ὁ ἴδιος.!

Τᾶσος Γκολέμης

Δημοκρατία. Τὸ προσφιλὲς πολίτευμα τοῦ ὄχλου.

Μὲ πρόσχημα τὴν δημοκρατία, οἱ φερόμενοι ὡς κυβερνῶντες, οἱ συνεργάτες τους καὶ οἱ ψηφοφόροι τους, καθὼς κι αὐτοί, ποὺ ἐπισήμως (λέει) τὴν …πολεμοῦν (δίκτυα ἀναρχο-κάτι τέτλοιο), ἕνας ὁλόκληρος μηχανισμὸς ἀκόμη ὑφίσταται κι ἐμεῖς βλέπουμε τὰ ἀπόνερά του, ἀν τὶ νὰ ἐπικεντρωθοῦμε στὴν οὐσία τῆς τακτικῆς του. Στὴν πραγματικότητα πὢς ἀκόμη κι ἐὰν οἱ συνθῆκες ἦσαν ἰδανικές, ἀπὸ πλευρᾶς κυβερνώνταν καὶ πολιτῶν, πάλι θὰ καταλήγαμε στὰ ἴδια σημερινὰ ἀποτελέσματα, ἐφ΄ ὅσον ὁ ὄχλος ἀρέσκεται στὰ εὔκολα καὶ τὰ ἄκοπα. Κατ’ ἐπέκτασιν μία καλὴ προπαγάνδα πάντα τὸν ἐλέγχει καὶ τελικῶς, ἐμπράκτως, ἀκυρώνει τὴν δημοκρατία.

Μὰ τὸ «κλειδί» αὐτοῦ τοῦ μηχανισμοῦ εἶναι ἡ ἀμάθεια, ἡ ἡμιμάθεια καὶ ἡ ἐξειδίκευσις ποὺ καθιστᾶ, τὰ μεγαλύτερα τμήματα τῶν ψηφοφόρων ἐλεγχόμενα καὶ χειραγωγήσιμα. Ἀσκεῖται δῆλα δή, ἐπισήμως, πολιτική, μέσῳ τῆς ψήφου τους, ἀπὸ αὐτοὺς ποὺ οὐδέποτε ἀντελήφθησαν (καὶ οὔτε θὰ ἀντιληφθοῦν) πὼς ὁ κομματισμὸς δὲν εἶναι δημοκρατία. Ἤ, ἀκόμη κι ἐὰν δὲν τοὺς ἀρέσῃ, συμβιβάζονται μὲ ὅσα ἔχουν, ἀρνούμενοι κι ἀνίκανοι νὰ κατανοήσουν πὼς ὅλο αὐτὸ τὸ σκηνικὸ ἀπέχει κατὰ πολὺ ἀπὸ τὴν ὑπό, ὁποιουσδήποτε ὄρους, «δημοκρατία». Κι αὐτό, ὅσο κι ἐὰν μᾶς πονᾷ, εἶναι αὐτονόητον ὅταν ἀναφερόμεθα σὲ δύο (ἢ καὶ περισσοτέρων) ταχυτήτων άντιληπτικότητες καί, τελικῶς δύο (ἢ καὶ περισσοτέρων) εἰδῶν κοινωνίες. Ἡ δημοκρατία κατέληξε, ἐπισήμως πλέον, νὰ εἶναι μοχλὸς ἐλέγχου καὶ καταστολῆς, νὰ ἀλλάζῃ «φορέματα» ἀλλὰ οὐδέποτε θὰ μπορέση νὰ γίνῃ πραγματικότης ἐν ᾦ, ἐπὶ πλέον, ὑπὸ τὶς παροῦσες συνθῆκες ἀντιληπτικότητος, διαπλοκῆς καὶ ἐξαρτήσεων, ἡ κατάῤῥευσις τοῦ κόσμου μας ἐξακολουθεῖ καὶ μεγιστοποιεῖται. 

Δὲν γίνεται φυσικὰ νὰ συζητᾶμε γιὰ δημοκρατία ὅταν οἱ ψηφοφόροι διαχωρίζονται ἀπὸ τὴν μία στοὺς βολεμένους, στοὺς ἔχοντες ἀσυλία καὶ ἀτιμωρησία καί, ἀπὸ τὴν ἄλλην, στὰ αἰώνια θύματα. Ὅλα αὐτὰ εἶναι προσχηματικὰ καὶ ἀποτελοῦν μόνον τὴν βιτρίνα τῆς πραγματικῆς δικτατορίας ποὺ μᾶς κυβερνᾶ, ἀνεξαρτήτως τοῦ ὀνόματος καὶ τοῦ τίτλου ποὺ φέρουν οἱ «κυβερνῶντες». Ἀπὸ τὴν μία, ἐν ὀλίγοις, εἶναι οἱ τοκογλύφοι καὶ τὰ τσιράκια τους καί, ἀπὸ τὴν ἄλλην, τὰ ἀμέτρητα θύματά τους.

Τέλος οὐδέποτε θὰ ὑπάρξη δημοκρατία, ὅσο τὸ Σύνταγμα δὲν ἀπαγορεύει τὸν τόκο, τὸν δανεισμὸ καὶ τοὺς τοκογλύφους. Γιὰ ὅσον καιρὸ θὰ ἰσχύη ἀκόμη καὶ τμῆμα τῶν παραπάνω, ὄχι μόνον δὲν θὰ δοῦμε δημοκρατία, ἀλλὰ οὔτε τὴν χειροτέρα μορφὴ δικτατορίας θὰ ἀντιληφθοῦμε, ἐφ΄ ὅσον θεωροῦμε πὼς εἶναι καλλίτερον νὰ μὴν διαφέρουμε ἀπὸ τὸ πλῆθος. Τὸ πλῆθος ὅμως, ποὺ ἀποτελεῖται κι ἀπὸ ἐμᾶς, πιστεύει στὴν δημοκρατία κι ἐλπίζει σὲ κάποιου εἴδους ἀποκαταστάσεώς της, ἀπευχόμενον τὴν ἀριστεία καὶ τὴν αὐτοβελτίωσιν.

Νὰ ἔχουμε λοιπὸν νὰ λέμε, διότι γιὰ νὰ κάνουμε κάτι, πρὸς ὥρας, ἀποκλείεται.

Φιλονόη

 

(Visited 80 times, 1 visits today)




Leave a Reply