Ὥρα νὰ ὀνειρευθοῦμε ἕναν ἄλλον κόσμο…!!!

Πιὸ ἀνθρώπινο…
Πιὸ λογικό…
Πιὸ ἔντιμο…
Πιὸ κοντινὸ στοὺς Νόμους τῆς Φύσεως…
Πιὸ δίκαιο…
Πιὸ δημιουργικό…
…διότι μόνον ὅταν δημιουργῇ κάποιος τὸ ὅραμα γερὰ μέσα του, δύναται ἀφ΄ ἑνὸς νὰ δεσμευθῇ ἀπέναντί του μά, ἀφ΄ ἑτέρου, νὰ ξέρῃ ποῦ θὰ τὸν ὁδηγήσουν τὰ βήματά του… Συνέχεια





Ὡραῖος ὁ ὕπνος τῆς …«ἀγνοίας»!!!

Εἶναι μερικὲς ἡμέρες τώρα ποὺ ἐπικοινώνησα μὲ ἕναν παλιόφιλο τηλεφωνικῶς.
Ἀφοῦ λοιπὸν ἀνταλλάξαμε πληροφορίες γιὰ τὰ τελευταί μας νέα, περάσαμε, διστακτικῶς, καὶ σὲ ἄλλα ζητηματάκια, ποὺ μᾶλλον τὸν ἔκαναν νὰ αἰσθάνεται ἄβολα. Συνέχεια





Ὁ Ἀλφειός, ὁ Πηνειὸς καὶ ἡ κάθαρσις. (ἀναδημοσίευσις)

Ὁ καθαρισμὸς τῶν στάβλων τοῦ Αὐγεία ἀπὸ ῤωμαϊκὸ ἀνάγλυφο.

Σήμερα τηλεφωνήθηκα μὲ τὸν καλό μου φίλο Α. 

Ὁ φίλος Α. εἶναι ἰδιαιτέρως πατριώτης, μὲ καθαρὴ κρίσι γιὰ τὰ ἐθνικά μας θέματα καὶ μὲ ἔντονο πόθο νὰ ἀπελευθερώσουμε τὴν Πατρίδα μας. 

Ὁ φίλος Α. πρὸ μερικῶν ἑβδομάδων ἀπεφάσισε νὰ δημιουργήσῃ ἕνα νέο κόμμα, μέσα σὲ τόσα ἄλλα ποὺ δημιουργήθηκαν ἢ θὰ δημιουργηθοῦν στὸ μέλλον. 

Συνέχεια





Θεωρώντας τὴν …«ἀλήθεια μας» ὡς μονόδρομο!!!

Κάποια «σκαλίσματά» μου σὲ παλαιότερες δημοσιεύσεις μας μὲ ἔφεραν ἐμπρὸς σὲ ἕνα παλαιότερό μας θέμα, μὲ τίτλο:

Τὴν σπάθα σήκωσε καὶ πάλι!

Διεπίστωσα πὼς λόγῳ …ἀνακατατάξεων στὰ τοῦ διαδικτύου εἶχαν ἐξαφανισθῆ  τὰ πολυμέσα ἐκ τῆς δημοσιεύσεως κι ἀπεφάσισα νὰ τὰ ἀποκαταστήσω. Ἀναζητώντας ὅμως τὰ σχετικὰ ἔπεφτα διαρκῶς σὲ διαφόρων εἰδῶν δημοσιεύσεις, ποὺ οὐδόλως μὲ ἐξέφραζαν, ἐφ΄ ὅσον ὅλες αὐτές, μέσῳ τῶν εἰκονο-μηνυμάτων τους, παρουσίαζαν μίαν ἀπολύτως φιλο-ἐμφυλοπολεμικὴ προώθησιν τῆς κοινωνικῆς ὀργῆς.

Συνέχεια





Δειλοὶ κι ἄβουλοι ἀντάμα, προσμένουμε ἴσως κάποιο θαῦμα… (τιμῆς ἔνεκεν!)

(Δὲν μοῦ ἀρέσουν τὰ μνημόσυνα καὶ δὲν εἶναι χάριν μνημοσύνου ἡ δημοσίευσις, ἀλλὰ χάριν ἐπανατοποθετήσεώς μας ὡς ἄτομα κι ὡς κοινωνίες!!!)

Ἦταν τὸν Ίούνιου τοῦ 2011 ποὺ φίλη μοῦ παρουσίασε ἕναν συγκλονιστικὸ μονόλογο τοῦ Στάθη Ψάλτη καὶ ἔγραψα τὰ κάτωθι:

Συνέχεια





Χαζεύοντας γύρω ἀπὸ τὶς …παρελάσεις!!!

Τὸ ἕνα κεντρικὸ θέμα τῶν συζητήσεων (ἀληθῶς ἢ ψευδῶς) πραγματεύεται τὸ ἐὰν πρέπῃ, ἢ ὄχι, νὰ γίνονται παρελάσεις στὴν χώρα μας, πρὸ κειμένου νὰ θυμοῦνται οἱ παλαιοὶ καὶ νὰ διδάσκονται οἱ νέοι.
Δική μου θέσις;
Οἱ παρελάσεις εἶναι ἄχρηστες, ὅταν ἡ ἴδια ἡ (φερομένη ὡς) πολιτεία τὶς ἀντιμάχεται καὶ εἶναι χρήσιμες ὅταν ἡ ἴδια ἡ (φερομένη ὡς) πολιτεία τὶς τιμᾶ, τὶς περιφρουρεῖ καὶ τὶς διδάσκει. Συνέχεια