Σὲ πορεία θανάτου.

Σὲ πορεία θανάτου. Τώρα ούτε να τρέξεις, ούτε να κρυφτείς δε μπορείς. Αυτό ήταν το αποτέλεσμα της ήσυχης αποδοχής σου για όλα τα μέτρα που σου επέβαλλαν. Σού πήραν όλα τα όπλα ενώ τα είχες στα χέρια σου. Τα παρέδοσες εσύ εις το όνομα της ειρήνης και της νοικοκυροσύνης. Να μην τρέξει σταγόνα αίμα αλλά ας χυθούν εκατομμύρια δάκρυα. Τα δάκρυα δεν πονούν …έτσι νόμιζες. Τώρα ξεκινάει το πανηγύρι, ήσυχε συμπολίτη μου. Οι κακές Κασσάνδρες δεν ήταν για τα γούστα σου γιατί σου χαλούσαν την καθημερινότητά σου, τις κανονισμένες διακοπές σου, τις απλωτές και τις ξαπλωτές σου, το σίγουρο μέλλον σου.
Άκου λοιπόν, τι θα έχει ήδη γίνει την ώρα που εσύ θα ξυπνήσεις από τον λήθαργό σου. Το σπίτι σου είτε το χρωστάς είτε όχι, ανήκει πλέον αλλού. Αν το χρωστάς δε σε κάποια τράπεζα τότε θα πληρώνεις δύο δόσεις ανά μήνα: Μία στην τράπεζα, μία στο κράτος. Και βέβαια θα σε αφήνουν να ζεις σε αυτό μέχρι την στιγμή που θα το χρειαστούν και θα σου κάνουν έξωση με το έτσι γουστάρω ή με μίαν απόφαση δικαστηρίου που θα ορίζει την έξωση συνταγματική.




Σπουδὴ γιὰ τὴν Ἀθανασία…

Ἀφιερωμένο σὲ ὅλους τοὺς συναδέλφους, φίλους καὶ συναγωνιστὲς ποὺ μποροῦν καὶ ὑπερίπτανται τῶν γεγονότων.
Σπουδὴ γιὰ τὴν Ἀθανασία...5 Συνέχεια





Ἡ «μαγεία» τῶν Χριστουγέννων

Ἡ «μαγεία» τῶν Χριστουγέννων

Περισσότερο ευσεβής πόθος παρά πραγματικότητα. Όνειρο χειμερινής νυκτός, που θα θέλαμε να είχαμε ζήσει, αλλά δεν το είδαμε ούτε καν στον ύπνο μας. Για τον ξύπνιο, δεν το συζητάμε….
Απλά το διαβάσαμε και το πλάσαμε στον νου μας με την πάροδο του χρόνου. Μας το καλλιέργησαν οι ξένες ταινίες, τα παιδικά μας διηγήματα και οι φωτογραφίες της Αθήνας, στο Ρομάντσο και στον Οικογενειακό Θησαυρό που διάβαζαν η μάνα και οι φίλες της.
Συνέχεια





Στὸ παγκόσμιο μυθολογικὸ πρότυπο ῥώμης καὶ κάλλους… (ἀναδημοσίευσις)

«ΣΤΟ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟ ΜΥΘΟΛΟΓΙΚΟ ΠΡΟΤΥΠΟ ΡΩΜΗΣ ΚΑΙ ΚΑΛΛΟΥΣ
ΤΟΥ ΟΜΗΡΙΚΟΥ ΑΧΙΛΛΕΩΣ ΑΠΟΓΟΝΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΤΟΥ ΣΠΕΡΧΕΙΟΥ ΕΣΤΗΣΑΝ ΤΟΥΤΟ»Στὸ παγκόσμιο μυθολογικὸ πρότυπο ῥώμης καὶ κάλλους...
Συνέχεια





Ἡ Ἀθηνᾶ τοῦ Παλαμᾶ. (ἀναδημοσίευσις)

Ἡ Ἀθηνᾶ τοῦ Παλαμᾶ.1Ὁ Κωστῆς Παλαμᾶς, γράφοντας λίγο μετὰ τὸ 1897, φαντάζεται τὴν «σκεπτομένη Ἀθηνᾶ» νὰ συλλογίζεται τὴν σκοτεινὴ μοῖρα τῆς Ἑλλάδος.

Θὰ προσθέσω ὅμως ἐγὼ αὐτὸ ποὺ εἶπε ἑξῆντα χρόνια ἀργότερα ὁ Ἀντρὲ Μαλρώ, λογοτέχνης καὶ Ὑπουργὸς Πολιτισμοῦ τότε τῆς Γαλλίας:

«Γιὰ τὸν κόσμο ἡ Ἑλλάδα εἶναι πάντα ἡ σκεπτόμενη Ἀθηνᾶ ποὺ ἀκουμπάει στὸ δόρυ της. Καὶ ποτὲ πρὶν ἀπὸ αὐτὴν ἡ τέχνη δὲν εἶχε συνενώσει τὸ δόρυ μὲ τὴν σκέψη.»

(André Malraux, «Ἀφιέρωμα στὴν Ἑλλάδα». Ἐξ ὀνόματος τῆς γαλλικῆς κυβερνήσεως, γιὰ τὴν πρώτη φωταγώγησι τῆς Ἀκροπόλεως, Ἀθῆναι, 28 Μαΐου 1959.)

Συνέχεια





Ἡ μάνα μας, ἡ γιαγιά μας…

Ἡ μάνα μας, ἡ γιαγιά μας...Δεν ξέρει από δάνεια, πιστωτικές κάρτες, μετοχές…
Δεν χρωστάει πουθενά.
Δεν έχει πάει ποτέ σε Mall, δεν έχει παρευρεθεί σε δεξιώσεις, δεν έχει κάνει διακοπές σε νησιά, δεν ξέρει από κρέμες ομορφιάς, δίαιτες αδυνατίσματος, και δεν γύρισε ποτέ κεφάτη απ’ του Βερόπουλου. Δεν πήγε ποτέ.
Συνέχεια