Φθάνει ἡ στιγμὴ πληρωμῆς γιὰ τοὺς …«Ἀριδαίους»!!!

«… ἀλλὰ τὸν Ἀρδιαῖο καὶ τοὺς ἄλλους, ἀφοῦ τοὺς ἔδεσαν μαζὺ χέρια, πόδια καὶ κεφάλι, τοὺς ἔβαλαν κάτω καὶ τοὺς ἔγδαραν, καὶ ὕστερα τοὺς ἔσερναν ἔξω, δίπλα στὸν δρόμο, ἐπάνω σὲ ἀσπαλάθους, ξεσκίζοντας ἔτσι τὸ σῶμα τους καί, κάθε φορά, ἔλεγαν στοὺς διαβάτες γιατὶ τοὺς κάνουν ἔτσι καὶ πῶς θὰ τοὺς πᾶν νὰ τοὺς ῥίξουν στὸν Τάρταρο.»

Συνέχεια





Μία μάννα…

Μία μάννα...Ξημέρωμα Κυριακής, πριν από τριάντα περίπου χρόνια και γύριζα μόνος από την Χαλκιδική στην Θεσσαλονίκη. Το πρώτο φως με βρήκε κοντά στα Μουδανιά. Μια σκηνή στον δρόμο με έκανε να σταματήσω. Συνέχεια





Φύσις Γερμανῶν

Ἐπέστρεψα στὰ πάτρια.
Συναισθήματα ἀνάμεικτα.

Ἡ Γερμανία εἶναι μία χώρα φιλική, πολιτισμένη, μὲ ὑψηλὸ βιοτικὸ ἐπίπεδο.
Ἔνοιωθα οἰκεία, ἀλλὰ μετὰ ἀπὸ τὶς δύο πρῶτες ἡμέρες παραμονῆς νοσταλγοῦσα τὴν δύσμοιρη, χρεωκοπημένη καὶ ὑποτιμημένη πατρίδα. Συνέχεια





Χρόνια τουρκοκρατουμένης Ἐλευσίνος

Τότε… στὰ χρόνια τῆς τουρκοκρατίας καὶ ἀπὸ τὸ ὕψος τοῦ χώρου τοῦ στρατοπέδου τοῦ Καραϊσκάκη (ὅπου σήμερα εἶναι τὸ μέγαρο τῆς Δημοτικῆς Ἀρχῆς)….

Βλέπουμε ἀπὸ ἀριστερὰ (πίσω  ἀπὸ τὸ δένδρο), ἀμυδρὰ στὸ βάθος, τὸν πῦργο τοῦ πασσᾶ-ἀγᾶ καὶ τὸν τότε οἰκισμὸ τῆς Λεψίνας. Συνέχεια





Φτώχεια τῆς Γῆς μας, ὁ Πλοῦτος τῆς Ζωῆς μας

Οὐδεὶς Ἕλλην ἐσκοτίσθη γιὰ τήν φτώχεια τῆς γῆς του. Τὴν γλέντησε τούτη τὴν φτώχεια. Στὴν μεγάλη, τὴν δυνατὴ Ἀθηναϊκὴ Δημοκρατία, τότε τόν χρυσὸ καιρό της, οἱ «ἐλεύθεροι πολίτες» πέρναγαν κοτσάνι μὲ φακή, κρασάκι καὶ κριθαρένιο ψωμί. Ἀραιὴ καί ἑορταστικὴ ἦταν ἡ καλοφαγία. Τὸ μόνο ποὺ δούλευε ἄφθονα καὶ πληθωρικὰ ἦταν «ὁ νοῦς», ἡ σκέψις, τὸ πνεῦμα. Καὶ τὸ ἀνδριλίκι, ποὺ ἀντιμετώπιζε νικηφόρα ὀρδὲς ἀπὸ Ἀσιάτες ἐπιδρομεῖς, σὲ δυσαναλόγους ἀλλὰ νικηφόρους ἀγῶνες. Συνέχεια





Περάσαμε κι ἐμεῖς χούντα…

Πριν μερικά χρόνια που πήγα στην Πράγα είχα ενημερωθεί να επισκεφθώ το εστιατόριο αυτού του κυρίου. Άριστο το φαγητό του, αλλά πιο άριστος ο ίδιος. Οκτώ γλώσσες μιλούσε, αλλά η έκπληξη ήταν τα πολύ καλά ελληνικά του. Τα έμαθε στην Κρήτη, δουλεύοντας πριν χρόνια εκεί. Είπαμε πολλά. Κάποια στιγμή το ‘φερε η κουβέντα και του λέω «περάσαμε χούντα επτά χρόνια από κάτι δεξιούς μισότρελλους φασίστες».
«Κι εμείς για τέσσερις δεκαετίες από κάτι αριστερούς μία απ’ τα ίδια», και έβαλε τα γέλια… αλλά μετά σοβάρεψε απότομα κι έμεινε για λίγο αμίλητος. Συνέχεια