Ἱερὰ Ἑλλὰς

Ἱερὰ ἙλλὰςΤέκος Θεοῦ εἶ ὦ Ἑλλάς,
σοφίας θυγάτηρ,
ἀνδρείαν μεδέουσα,
φρονεῖν καὶ λέγειν ἄρειον
διδοίης μοι.

Συνέχεια

Λασκαράτου ὄνειρο

Τὸ ὄνειρο τοῦ Λασκαράτου
(ἀπόσπασμα)

Ἤταν νὰ ξημερώσῃ Μεγάλο Σάββατο, ποὺ εἶδα στὸν ὕπνο μου πὼς ἀπέθανα.

Ἐπέθανα, καὶ ὡς στρίψη ματιοῦ εὑρέθην εἰς τὸν ἄλλον κόσμον. Ἐκεῖ ὡς ἀπὸ ἐνστίγματος, ἔτρεξα εὐθὺς γιὰ τὸν Παράδεισον κι ἔλαβα τὴν τόσον καλὴν τύχη νὰ φθάσω εἰς τὴν στιγμὴν ποὺ ὁ Θεὸς ἔβγαινε νὰ πάῃ περίπατο.

Μιλιούνιοι Ἅγιοι τὸν ἐπεριστοιχούσαν βαστῶνες ἀγγελούδια λάτινα, σὰν ἐκεῖνα τῶν ἐκκλησιῶν, κι ἐγὼ ἐστοχάσθην νὰ ὠφεληθῶ ἀπὸ ἐκείνην τὴν ἀναστάτωση, ἀπὸ ἐκείνην τὴν σκοτούρα, διὰ νὰ ἔμβω λαθρεμπορικῶς πῶς εἰς τὸν Παράδεισον, ἀποφεύγοντας τελωνειακὰς ἐρεύνας, σὰν ὅπου κι ἐγὼ εἶχα κάτι νὰ κρύψω. Συνέχεια

Ἀναμονή…

Ἀναμονή...
Ἡ ἄσφαλτος ζεστὴ σὰν κτυπημένο κόκκινο μάγουλο
-Μπορεῖ νὰ εἶναι ἀπὸ ντροπή-
Ἡ ἀναμονή
Οἱ ταξειδιάρηδες ἔρωτες ἐπιβάτες στὸ πλοῖο τῆς γραμμῆς Συνέχεια

Περὶ αὐδῆς καὶ γραφῆς…

Περὶ αὐδῆς καὶ γραφῆς…Τί καταδίκη…

νὰ μὴν ἔχω τὴν εὔννοιαν

 νὰ γεννηθῶ σὲ ἀγέλην ἄλλου εἴδους,

νὰ μυρίζω τὴν αὐγὴν τὴν γῆν, Συνέχεια

Φτιᾶξε τὰ δικά σου χνάρια…

Φτιᾶξε τὰ δικά σου χνάρια...

Ὅρμησαν οἱ σκέψεις
οἱ ἀπόμερες,
σιγομουρμούρισαν
ἀναδεύτηκαν ἀνήσυχα
καὶ μὲ σταθερότητα ἀτσάλινη
διέλυσαν, ὅ,τι ὀνόμαζα, ἡρεμία.

Συνέχεια