Συνωστισμὸς στὸ Πάνθεον τῶν Ἀθανάτων…!!!

οὔτε αὐτὸς ἔκανε πίσω…..

γιὰ αὐτὸ κι ὁ Θεόφιλος οὐδέποτε θὰ ξεχασθῇ….

Συνωστισμὸς στὸ Πάνθεον τῶν Ἀθανάτων...!!! Συνέχεια

Οἱ πρῶτοι Κρῆτες Μακεδονομάχοι

Οἱ πρῶτοι Κρῆτες ΜακεδονομάχοιΤὸν Ἰούνιο τοῦ 1903, φθάνουν στὴν Μακεδονία οἱ Εὐθύμιος Καούδης, Γεώργιος Δικώνυμος Μακρῆς, Λαμπρινὸς, Σκουντρῆς, Βρανᾶς, Περάκης, Μπονᾶτος, Ζουρίδης, Σεϊμένης, ὅλοι Κρητικοὶ καὶ μάλιστα Σφακιανοί. Τοὺς ἔστελνε ὁ Παῦλος Μελᾶς.
Ἦταν οἱ πρῶτοι Κρητικοὶ ποὺ ἄνοιξαν τὸν δρόμο πρὸς τὴν Μακεδονία, ἕναν δρόμο ποτισμένο μὲ τόσο κρητικὸ αἷμα.
Συνέχεια

Ἀλκυόνη

ἈλκυόνηἩ Ἀλκυόνη στὴν Ἑλληνικὴ Μυθολογία ἦταν σύζυγος τοῦ Κύηκος καὶ κόρη τοῦ Αἰόλου. Μὲ τὸν Κύηκα ζοῦσε πολὺ εὐτυχισμένη καὶ ἡ ἀγάπη τους ἦταν πρότυπο γιὰ ὅλους.

Μίαν ἡμέρα, ὁ Κύηκας βγῆκε στὸ πέλαγος γιὰ ψάρεμα. Παρὰ τὰ παρακάλια τῆς Ἀλκυόνης νὰ μὴν πάῃ, γιατὶ εἶχε ἕνα ἄσχημο προαίσθημα. Ἐκεῖνος πῆγε καὶ οἱ δυνατοὶ ἄνεμοι ποὺ σηκώθηκαν, βύθισαν τὸ πλοῖο του. Ἡ Ἀλκυόνη μέσα στὴν ἀπελπισία της, ἔπεσε ἀπὸ ἕναν βράχο καὶ σκοτώθηκε. Συνέχεια

Ὁ Αὐτομέδων καὶ τὰ ἄλογα τοῦ Ἀχιλλέως

Automedon with the Horses of Achilles, Henri Regnault,1868

Automedon with the Horses of Achilles, Henri Regnault,1868

 

    Ἡ Ποδάγρη ἦταν μία ἀπὸ τὶς Ἄρπυιες.
Ἀπὸ τὴν ἕνωσή της μὲ τὸν Ζέφυρο, ἔφερε στὸν κόσμο τὸν Ξάνθο καὶ τὸν Βάλιο, τὰ δύο ἀθάνατα ἄλογα τοῦ Ἀχιλλέως.

«τῷ δὲ καὶ Αὐτομέδων ὕπαγε ζυγὸν ὠκέας ἵππους  Ξάνθον καὶ Βαλίαν, τὼ ἄμα πνοιῇσι πετέσθην,  τοὺς ἔτεκε Ζεφύρῳ ἀνέμῳ Ἄρπυια Ποδάγρη  βοσκομένη λειμῶνι παρὰ ῥόον Ὠκεανοῖο» Ἰλ. 16, 150 Συνέχεια

Ὅταν ὁ Σπύρος Λούης στεφόταν Ὀλυμπιονίκης.

 

Ὅταν ὁ Σπύρος Λούης στεφόταν Ὀλυμπιονίκης.Ὅταν στεφόταν Ὀλυμπιονίκης, πρὸ 107 ἐτῶν δῆλα δή, αὐτὴν τὴν εἰκόνα ἀντίκρυζε ὁ Ἀθηναῖος πολίτης. 
Στιγμὲς δόξης, γιὰ μίαν χώρα ποὺ μόλις εἶχε χρεοκοπήσῃ, ἀλλὰ ποὺ κουβαλοῦσε στὶς διαλυμένες μνῆμες της μίαν κωδικοποιημένη πληροφορία. 

Πρῶτοι Ὀλυμπιακοὶ ἀγῶνες, στὴν Ἀθήνα τοῦ 1896!
Πρώτη ἀναβίωσις…
Συνέχεια

Φιλέλληνες ποὺ ἔγιναν θρῦλοι…

Το θέμα που θα διαβάσετε πιο κάτω,το είδα στο προσωπικό προφίλ του καλού φίλου Εχετλαίου Θαργηλίωνος και ομολογώ δεν το είχα συναντήσει ποτέ ξανά.

Εξεπλάγην και μέχρι αυτή την ώρα που γράφω,δεν έχω ξεκαθαρίσει μέσα μου πως…
Ευχάριστα;; Δυσάρεστα;;
Ευχάριστα, για τον πραγματικό και συνειδητοποιημένο φιλελληνισμό που υπήρξε κάποτε ή δυσάρεστα που  τέτοια αυτοθυσία κι αγάπη για την  Ἑλλάδα δύσκολα θα την συναντήσει κανείς ακόμα κι ανάμεσα σε Ἕλληνες;;

ΣεμέληΦιλέλληνες ποὺ ἔγιναν θρῦλοι..1

 

Συνέχεια